Groen licht, maar geen stap verder

Hoewel ik me wat wankel voelde, heb ik de kaakchirurg met vlag en wimpel overleefd. En ook van hem groen licht gekregen voor een TAVI. Transcatheter Aortic Valve Implantation (TAVI) is een behandelingstechniek waarbij de artsen de aortaklep 'percutaan' vervangen. Dat wil zeggen: via de liesslagader. De cardiothoracaal chirurg plaatst bij een TAVI een aortakunstklep van biologisch materiaal met behulp van een katheter. Dit gast gebeuren in het Catharina ziekenhuis in Einhoven. Het Catharina Ziekenhuis is één van de toonaangevende ziekenhuizen van de wereld op het gebied van TAVI. De cardiothoracaal chirurgen van het Catharina Hart- en vaatcentrum hebben veel ervaring in hartklepvervangingen met kunstkleppen en biologische kleppen, zowel van de zieke aortaklep, mitralisklep als de tricuspidalisklep.
Wanneer alleen is nog onbekend....Dus ik wacht en wacht....

Vandaag is ook de officiële ondertekening onder de koopakte van het huis in Spanje. Spannend hoor.

 

 Ik ben er nog niet achter hoe ik een betere positie van het huis en meer foto's kan laten zien...Maar dat komt wel. Ik heb immers niets anders te doen.

Net de cardioloog  gezien. Gesproken over een TAVI. Volgens hem doen ze maar 1 dag in de week die ingreep. En dan 2 of 3, dat ligt er een beetje aan. Het gevolg is dat er een planning over misschien 2  weken is. Het kan ook langer, of korter duren. Een gewone hartoperatie gaat veel sneller. Maar dat is iets wat ik niet aan kan.

Toch maar wel

Werd ik vandaag ineens aangesproken: "Mevrouw, u wordt zometeen opgehaald voor een echo." Een echo? Alweer? Waarom dan? Maar dat wist de verpleegkundige mij ook niet te vertellen. En daar was de rolstoel al met de brancadier die me naar de functieafdeling mocht duwen. Ik had nauwelijks tijd om mijn badjas aan te trekken.
Op de functie afdeling aangekomen, wist de laborant me te vertellen dat hij contact had gehad met dr. Grosfeld. Want hij snapte ook niet waarom er weer een echo gemaakt moest worden.  Het bleek een vraag uit Eindhoven te zijn. Ik word daar immers geopereerd.  Omdat ik zoveel bloedarmoede had  bij de eerste echo, wat overigens niet waar is, wilden ze een nieuwe echo met de nieuwe H2O waarden. Okee, toch een kwestie van mee willen spelen. Echo is gemaakt, ik terug op mijn kamer.
Ik ben net op mijn kamer als een MDL arts binnenkomt. Ja, er zal toch eerst een maag en darm onderzoek moeten komen. Eindhoven wil niet opereren zonder de resultaten daarvan. Te gevaarlijk, zeggen ze. Ze gebruiken veel bloedverdunners, en dan zou het wel eens mis kunnen gaan als er een bloeding in de maag of in de darmen ontstaat. En dat willen we niet.... nee, ik ook niet.

Dus ik ga mee met het darm en maag onderzoek. Ik hoorde dat dat dinsdag gaat plaatsvinden. Dat betekent dat ik maandag met de voorbereidingen  mag beginnen... nuchter, darmen leeg. Daarvoor krijg ik 2 liter laxeermiddel te drinken... 2 liter....Ik krijg het nu al benauwd..

Of de ingreep al dan niet met verdoving, een roesje of iets anders gaat, zijn ze nog niet over uit.  Maar ik zal het wel merken.  Leuk vind ik het in elk geval niet. Ik wilde dat het over was.... klaar... zondag ben ik hier alweer 14 dagen. En dat is lang, heel lang.

Met betrekking tot onze verhuizing naar Spanje gaat het goed. De verkoper vraagt 10 procent aanbetaling. Dan haalt hij het huis van de markt. Het geld is aanwezig, nu alleen even de laatste puntjes op de i....Maar daar zorgt mijn schoonzoon voor.

Spanje

Spanje, een ver land, maar toch zo dichtbij. Vorig jaar zijn mijn dochter, haar man en zoon naar Spanje vertrokken. Een droom, een wens, een gedachte achterna. Ze hebben een koffiebar in Benidorm geopend. En dat draait wonderwel. Dag en nacht zijn ze er mee bezig. En met nog heel veel dingen meer. De afgelopen maand zijn Tonny en ik er heen geweest. We hebben huizen gekeken, want, ja, ook wij denken aan richting Spanje. Immers onze schatten zitten daar. Heel veel soorten huizen hebben we gezien. Van huizen op de Campos, tot townhouses. Van huizen met heel veel trappen tot huizen zonder. Omdat Spanje bergachtig is, loop je altijd holletje op en holletje af, trap op en trap af. En dat heeft mijde das omgedaan. Ineens bevond ik me in het ziekenhuis. Lucht tekort, zwaar lucht tekort. Na ampele onderzoeken, waarbij ik me vreselijk slecht voelde, bleek het dat ik een longontsteking had, vocht achter achter de longen en bronchitis. Nu liep ik na de vorige keer uit Spanje te zijn gekomen al hijgend elke trap op. Maar ik dacht 'dat gaat wel over' ..kwestie van heel slechte conditie. Ik had immer met een ischias te maken gehad... alleen het ging alllemaal niet over. Toch in januari maar gevlogen. En de rest is geschiedenis....

In het ziekenhuis werd ik grondig onderzocht...Ik was immers flauw gevallen en had geen beheersing meer over mijn spieren. Nu blijk ik een hartkwaal te hebben. Iets is helemaal verstopt. Voor een dokter, met Spaans al moedertaal, is het vreselijk moeilijk om in begrijpelijk Engels aan mij te vertellen wat er aan de hand is. Dat vraagt om communicatie problemen.  Dus terug in Nederland mag ik van de huisarts een echo laten maken. Dat staat woensdag as op het spel. Evenals de pedicure.
Gisteren hadden we een makelaar op bezoek. We willen immers ons huis te koop aanbieden.  Ik ben benieuwd wat het huis waard is. Als we dat weten, kan er in Spanje gerichter gezocht worden.