De kerstboom spullen staan midden in de kamer/keuken overgang. De kunst kerstboom staat in de andere hoek, ook nog in een doos. Ik moet kaarten kopen en postzegels. Echter net als de boom neerzetten en versieren, kom ik ook hier niet toe. Ik weet gewoon even niet waar te beginnen. Eigenlijk weet ik het wel, gewoon doen, gewoon starten, gewoon beginnen ...
Maar ik kijk op de BBC naar documentaire over gevaar. Deze keer is het onderwerp overstroming, regen en onweer. En als ik dan de beelden zie van de kolkende stromen, bedenk ik me: "Dat gebeurt hier niet!" Maar ik weet meteen dat als Aa dijk breekt wij onderlopen. Maar die dijk breekt niet, daar vertrouw ik op. Jaren geleden, echt jaren geleden, was het bijna zover. Ik werkte toen nog voor De Brug, een plaatselijk sufferdje. En ik was erbij. Maar gelukkig, met man en macht werd gezorgd dat de dorpen achter de dijken niets te lijden hadden. Toch blijft het een "enge " gedachte als je er goed over nadenkt: wonen onder het water. Maar dat doet half Nederland. En wij kunnen niets anders doen als vertrouwen op de waterschappen en dijkgraven.
Wat staat dat raar "dijkgraven", want het is toch graaf- grafen….? Tenminste dat denk ik dan, maar dat is echt fout, het moet graven zijn. Ik heb het opgezocht in het Groene Boekje Online.
En dat doen we dan ook maar ... vertrouwen ... hier draait het toch om, om vertrouwen. Om vertrouwen en respect. En om samen de handen uit de mouwen steken, om doen ...
...en dat ga ik dan ook wat doen. Want als ik begonnen ben, dan is het zo klaar!
Allemaal een fijne dag en mijn klaartje voor vandaag: de lieve berichtjes die jullie steeds achterlaten. Ik ben er erg blij mee, ik kijk er ook altijd naar, en ze maken mijn dagen goed.
grts