Oefenen, oefenen, oefenen....

Ik ben weg aan het met de microfoon.
Ik ben een beetje aan het doen zijn van een boom om met een vorm van ik ben een beetje aan het schutteren met de vorm van vallen
soms helemaal niks te zeggen. Ik heb de woorden en zinnen in mijn hoofd, maar ze komen er niet echt uit. Ik moet dan ook niet gelezen en katten tegelijk. Ik moet gewoon doorgaan. Doorgaan mijn verhaal, en pas later alle correcties aanbrengen. De moeilijkheid is dan wel dat ik niet meer weet wat ik nou precies wil zeggen. En dat is best lastig. Maar we komen er wel uit.

Dit laatste stukje is helemaal niet zo slecht, er staan maar een paar fouten in. Ik heb dus door, dat ik eigenlijk gewoon moet praten, om de juiste tekst op papier te krijgen. Maar vaak praat je niet door, ik aarzel, bij elk woord, bij elke regel.

Ik ga mijn pillen maar eens innemen. Gisteren was bij de huisarts. Het was een kort bezoek, maar hij schreef mij wel een zwaardere doses van de tabletten voor. Zeker ook omdat de neuropathie zich uitbreidt. Ik krijg steeds meer last van mijn voeten. Voor volgende keer wil hij een dubbele afspraak houdt "dan hebben we de tijd om bij te kletsen "

Gisteren kreeg ik ook de oproep voor de griepprik in de bus.Tonny kreeg er ook een maar hij zei meteen al dat hij daar niet aan mee deed. Ik, zoals altijd, twijfel weer. Van verschillende kanten krijg ik verschillende meningen.Maar ik heb toch de neiging om hem te gaan halen. Ik heb nog even de tijd om over na te denken.


Met mijn moeder gaat goed. Ze is op controle geweest, de arts was heel tevreden. Er steekt wel een stukje bot uit. Maar zolang ze geen last daarvan heeft, laat hij het zo. De blauwe plekken zijn aan het oplossen, langzamerhand gaat zij er weer mee bewegen. Het kost allemaal wel moeite, maar ze is dan ook al 78 jaar.

Ik heb nog geen flauw idee wat ik ga eten straks. Gisteren hadden we macaroni. misschien ga ik wel iets met gemarineerde kip maken.... en ik heb ook tomaten die op moeten. Misschien moet ik gewoon maar eens even Googelen.

Mijn klaartje voor vandaag: ik weet het eigenlijk niet... ik heb niets specifieks vandaag... ik voel me een beetje sloom door die verhoogde dosis tabletten.. maar wat ik wel met jullie wil delen is het artikel van so Chicken.. zo herkenbaar...

Beste ...
Ik wil dat je deze week een risico gaat nemen. En ik vraag dat van je omdat ik denk dat we met z'n allen te graag in ondiep water blijven hangen.
Het maken van een wereldreis, je eigen bedrijf starten, een huis kopen, een presentatie geven en ga zo maar door. Allemaal zaken die veel mensen voor hun uit schuiven omdat ze het risico niet durven nemen. Ze zijn bang om kwijt te raken wat ze hebben, ze zijn bang om hun schepen te verbranden.
Er zijn echter veel risico's die het meer dan waard zijn om te nemen. Je kunt ontslag nemen en voor jezelf beginnen, als dat iets is wat je al heel lang wilt. Zeker als je een backup plan hebt voor het geval het mis gaat.

Een stukje wijsheid over risico's
"Een risico is niet meer zo eng zodra je hem genomen hebt."
Zodra je in het diepe springt en het risico durft te nemen vergroot je je comfort-zone. Misschien gaat het goed, misschien gaat het niet goed (dat maakt het een risico), maar in de meeste gevallen zijn de problemen in je hoofd groter dan in de werkelijkheid.

HUISWERK: Neem een risico!
1. Ga bij jezelf na wat je graag zou willen doen in je leven, maar wat je voor je uit schuift vanwege de risico's. Denk aan reizen, een eigen bedrijf etc.

2. Schrijf op wat je grootste nachtmerrie zou zijn wanneer je dit risico zou nemen. Wat kan er allemaal mis gaan?

3. Schrijf op wat je allemaal kunt doen om dit worst-case-scenario zo snel mogelijk weer ongedaan te maken.

4. Schrijf op wat het waarschijnlijke scenario is, en bedenk oplossingen voor eventuele problemen.
5. Overweeg voor jezelf of het je waard is om dit risico te nemen, zo ja, wacht er dan niet mee maar ga ervoor!

Schuif geen dingen voor je uit die je zo graag zou willen doen. Het leven is te kort om te wachten, want het juiste moment om bijvoorbeeld je eigen bedrijf te starten zal nooit komen. Analyseer het risico en durf het te nemen, liefst deze week nog.

Ik wens je een hele fijne dag verder!
Groetjes, Jelle

fijne dag allen

check

Ik heb vandaag naar aanleiding van een artikel in het SoChicken Magazine een dagelijkse checklist gemaakt. Helemaal niet zo moeilijk. Ik doe dat in mijn outlook bij de taken...en wel handig.. het schrijven in mijn weblogje is zo'n checklist taak.. net zoals die 20 minuten hometrainer....vandaag had ik me ook tot taak gesteld: vis kopen en een brief de deur uit doen....
De vis is gekocht, de brief ligt ingevuld klaar....dus ik ben een heel eind... het blogje wordt geschreven en de hometrainer moet nog.. maar dat komt echt wel.. ik ben uit mijn bluhdagen....dus het gaat weer vooruit....

Ondertussen heb ik ook nog een leuk telefoongesprek gehad met een collega over een leerling... ja ik kreeg de toestemming van de ouders om daar over te praten....

Vandaag wil ik zeker nog 1 bladzijde schrijven voor mijn webpagina.... en nee ik wil niet denken aan de start van het schooljaar, aan de koffie bijeenkomst op de vrijdag ervoor, aan de laatste inrichting oma maandag fris van start te kunnen gaan,... ik wil er niet aan denken maar doe het toch,.. en weer ben ik er niet bij....
Kon ik maar autorijden......werken mijn hersenen maar goed, verloor ik maar niet steeds mijn concentratie.. want vergis je niet.. zo'n blogstukje gaat ook over een aantal uren....en vaak vergeet ik waar ik ook weer over wilde schrijven.....


zo het hometrainen zit er ook weer op.. de aardappels zijn gekookt en afgegoten..ik ben toe aan een lekker kopje thee

allemaal een fijne middag en avond..

en mijn klaartje: ik ben uit mijn bluh dagen....

Regen, stortregen en zon

Wat las ik nu net op soChicken in een reactie?... "Je kunt de kat niet laten blaffen" ??? ja dat is zo.. anderen kun je niet veranderen, hoogstens je zelf waardoor anderen veranderen.. maar ik kan hoe graag ik het som ook wil niemand veranderen.. maar goed lees het artikel even zelf en je snapt wat ik bedoel....

Het was vanochtend weer pas half 10 toen ik wakker werd... ja jullie lezen het goed.. ik heb weer geslapen.. de jeuk is nagenoeg weg... het enige wat blijft is de hoofdpijn, het wazige zicht en de duizeligheid als ik mijn ogen te snel beweeg... maar dat zou allemaal wel eens afkomstig van het ongeluk kunnen zijn.. het is namelijk een andere hoofdpijn dan die ik krijg bij de herceptin... nog te volgen??? prima.. oja en mijn oedeem handen natuurlijk.. wat ik ook doe: dat lost zich nog niet op.. de ontstekingsremmers die ik slik helpen nu trouwens wel tegen de pijn in de gewrichten...eigenlijk allemaal goed nieuws dus... en het wordt nog beter: ik heb gistermiddag echt waar de papieren allemaal opgeruimd (2 dozen vol) van 2008.. nu is het een fluitje van een cent om de nodige dingen te kopiëren en en in envelop te stoppen met een begeleidend briefje... dat ga ik vandaag doen....de rest van de week heb ik geen tijd..

Vandaag ga ik me ook tegen de was aan bemoeien.. dat is er gisteren bij in geschoten...zo de eerste machine draait al weer en ik heb de droger net uitgeruimd...die zat vol met beddengoed...geen strijk:)... met dat beddengoed mag Tonny me bij helpen om te vouwen als hij vanmiddag thuis komt...

Regent het bij jullie ook zo??? Het lijkt wel voor niets hier...het wisselt zich af: een klein beetje regen en een stortbui, een klein beetje regen en een stortbui enzovoort.. de stoep krijgt niet de kans om op te drogen.. gisteren hadden we zo'n hoosbui dat alle goten overliepen.. Tonny is het dak nog opgegaan van zijn kantoor om de boel te ontstoppen want ik kreeg het water langs de schoorsteen met bakken binnen....ik heb ook gezien dat mijn schoorsteen midden op het huis weer lekt....dat wordt een specialisten klus na augustus denk ik... dan heb ik weer iets gespaard:)))

Gisteren heb ik ook nog "Achter gesloten deuren (the Pelican brief)" uitgelezen. Ik vond het na een wat langdradig begin een goed spannend boek met een toch wel voorspelbaar einde... Ja Grisham is nu eenmaal ook de man van de beschrijvingen.. maar ik vind dat wel goed zolang het de spanning en vaart niet uit een boek haalt... dit is een vakantie lees aanrader... Minder gecharmeerd ben ik van "Het Broederschap" wat nu onder de knop zit.. dat gaat er direct af....

Beschrijving
Aanvankelijk lijkt het toeval. Met niet meer dan twee uur tijdsverschil overlijden twee belangrijke rechters van het Amerikaanse Hooggerechtshof. Abe Rosenberg was al 91 jaar oud en ernstig ziek, maar de veel jongeren Jensen was kerngezond. ´Moord´, zou luidt de onweerlegbare conclusie van de FBI, maar men legt geen direct verband tussen beide zaken.De beeldschone en briljante rechtenstudente Derby Shaw ziet echter wel een verband. Hoe gevaarlijk dicht zij bij de onthullende waarheid komt, wordt pas duidelijk wanneer zij zelf ternauwernood aan een moordaanslag ontkomt.Samen met de al even geïntrigeerde journalist Gray Grantham stelt Derby op haar eigen manier een onderzoek in. Ze stuiten op een overstelpende hoeveelheid feiten en... één naam.


NBD|Biblion recensie:

Bij haar onderzoek naar de moord op twee rechters komt een rechtenstudente te dicht bij de waarheid en daarmee in levensgevaar. Na de bestseller 'Advocaat van de duivel' (a.i. 93-36-137-8) nu opnieuw een legal thriller, waarin rivaliteit tussen FBI en CIA een grote rol speelt. De auteur creëert vrij levensechte personages - met uitzondering van een karikaturale Amerikaanse president - in aannemelijke situaties. De intrige, inclusief een romance, verloopt logisch maar krijgt een weinig spannende ontknoping. Weinig geweld. Modern taalgebruik, levendige dialogen, bijdragend aan verhaalsfeer. Gesitueerd in aardig beschreven, hedendaags Washington en New Orleans in regerings-, kranten- en universiteitsmilieu. De roman is verfilmd met Julia Roberts en Denzel Washington. Goede vertaling (alleen de titel is commercieel).

Misschien ligt het aan mij en moet ik gewoon een andere schrijver pakken... ach ja keus genoeg en jawel keurig gecatalogiseerd en op 1 plek te vinden.... dat ga ik straks maar eens bekijken... oja al die beschrijvingen haal ik gewoon van bol.com af hoor.. ik ga echt niet het wiel opnieuw uitvinden en ik zit niet meer op de middelbare school waar je een eigen uittreksel en/of beschrijving moet verzinnen....

Vandaag eet ik een salade met mozzarella en tomaat, kippenbouten uit de oven en misschien een aardappeltje erbij... over dat laatste moet ik nog even nadenken....misschien een paar kreukelfrietjes uit de actifry.. ja die hebben we nog steeds en wordt door Ton vooral bijna elke dag gebruikt....ik ben er zelf ook nog steeds enthousiast over.. je bakt immers nagenoeg vetloos....en de frietjes smaken geweldig....

sttttttt.. ik zie een zonstreepje.. de regen is even of misschien wel helemaal opgehouden....inmiddels heb ik ook mijn kopje koffie

"Things are going to happen and we have to deal with it...it's good fun" dit hoorde ik net en ja.. gelijk hebben ze...Je kunt van alles wat je meemaakt een zonkant zien... je moet alleen soms erg goed zoeken...

Mijn klaartje van vandaag is niet zo'n lastige.. ik zit met een dwaze grijns op mijn gezicht omdat....ja omdat.... maar dat maakt het nu een klaartje.. gewoon om niets speciaals ..gewoon omdat...

fijne dag allen

KaiZen

Zo de was zit al in de machine, Ton is boodschappen doen en ik heb mijn kopje koffie.. ik denk dat ik straks toch weer buiten ga zitten.. het blijft hier mijo benauwd binnen..de regen en het noodweer zijn hier gisteren niet geweest.. alleen een beetje wind... niet de moeite waard..

Hoe het gaat.. tja ik weet niet wat ik ervan moet zeggen.. komt de jeuk die ik nu krijg van het weer of van de trastuzumab.. dinsdag weet ik het denk ik... waarom dinsdag?? toen begon het ook met jeuken.. de dinsdag na de toediening...
Tijdens de kuur werd ik misselijk en draaierig, maar ik kreeg geen stekende hoofdpijn zoals de laatste keer.. de blinden waren dan ook dicht...ik gewoon alles stil gehouden... het was druk en een andere patiënt eiste alle aandacht op..

Er was ook een lotgenootje uit Den Dungen geloof ik dat ze kwam.. in ieder geval ze had de meest agressieve vorm van borstkanker zei ze... dus ze kreeg alle behandelingen.. er was een tumor verwijderd bij haar en verder geen uitzaaiingen, geen oedeem...ze zat "op te scheppen" over haar ziekte, tenminste zo kwam het bij mij over, tegen een palliatieve patiënt bij wie de kuur gelukkig enigszins aansloeg...daar was deze vrouw zo blij om..ze is inoperabel met vergevorderde kanker in de botten en lever.. ik kan het dan niet goed hebben als iemand zo zit te snoeven over haar kanker..maar ik heb niets gezegd..misschien heeft dat vrouwtje uit Den Dungen niemand anders om tegen te praten, is ze ook bang wat er gaat gebeuren, is ze een half-leeg glas persoon.. ik weet het niet.. ik weet alleen dat ik zoiets onaangenaam vind...ik heb zelfs moeite o op het forum mijn verhaal et vertellen.. er is zoveel meer en erger.. dan is mijn kankerverhaal peanuts..

Weet je wat wel een direct gevolg is van de trastuzumab: mijn hang naar zoetigheid.. ik heb gisteren toen ik thuis kwam achterelkaar een zak fudge leeggegeten.. alleen maar om de zoet...dit moet ik weer een plekje zien te geven..vanochtend was ik weer 97,6 kilo..dat is er bijna weer 3 aan..maar dat is normaal na zoveel vocht en de kuur.. dat moet zich oplossen in de komende 2 weken verwacht ik....

Ik hoop echt dat Tonny vandaag wat aan de voortuin gaat doen.. ik zal kijken wat ik mee kan helpen... ik heb worstvingers en olifantshanden.. dat doen de hitte en meteen de trastuzumab, rechts in elk geval..

Eergisteren heb ik Het Dossier van John Grisham uitgelezen.. weer een spannend boek met een onverwacht einde..
Ik lees momenteel veel boeken van deze schrijver.. ze zijn niet echt ingewikkeld, goed geschreven en herkenbaar...nu ben ik bezig in Het laatste Jurylid..

John Grisham - het dossier


Als Ray Atlee een brief ontvangt van zijn zieke vader met daarin het bevel om langs te komen, geeft hij hieraan vanzelfsprekend gehoor. Niemand durft immers 'de Rechter', zoals Reuben V. Atlee gedurende zijn lange carriere werd genoemd, te trotseren.
Wanneer Ray op het afgesproken tijdstip arriveert, treft hij de Rechter dood aan. De schok is groot, maar Ray's verdriet slaat om in verbijstering als hij in het dressoir naast het lichaam van zijn vader drie miljoen dollar vindt. Hoewel de Rechter altijd de eerlijkheid zelve is geweest, begrijpt Ray ogenblikkelijk dat deze vondst een smet zal werpen op zijn vaders reputatie. Hij verbergt het geld en besluit niemand erover te vertellen, zelfs zijn broer niet. Maar al snel blijkt dat hij toch niet de enige is die op de hoogte is van het geld...

In een poging de herkomst van de drie miljoen dollar te achterhalen, gaat Ray op onderzoek uit. Alle sporen lijken dood te lopen, totdat hij bij het doornemen van zijn vaders archief ontdekt dat er een dossier ontbreekt...

Zo Tonny is weer thuis.. en ik zie zowaar een regenwolk.. dus ik zeg.. zouden we dan toch regen krijgen.. antwoordt mijn man Ja, want daar hebben we nog nooit voor hoeven betalen.....

fijne dag allen en denk aan mijn klaartje: Kaizen..... ...de kracht van de kleine veranderingen maken je leven zoveel rijker....

grts