Belasting en een kaartje

Ik heb een moeilijke keus te maken: of dit logje schrijven, of verder in mijn boek. Tegelijk gaat niet! Niet dat ik nu nog kan multitasken, maar het staat wel leuk.
Wij zijn net terug van boodschappen doen. We gaan tegenwoordig naar Heeswijk, naar de Jumbo. Ik zeg nu wel we, maar meestal gaat Tonny alleen. Ik ga ongeveer eens in de maand mee. Maar dan is het ook meteen goed raak. Dan heb ik ook van alles nodig, mijn voorraad is op, en ik meen ook nog van de aanbiedingen gebruik te moeten maken. Vandaag heb ik bijvoorbeeld flessen wijn ingeslagen. En een heleboel dingen die ik nodig heb voor het etentje van morgen met Mardien en Ad en voor zondag voor het etentje met Magda en Berry. Alles bij elkaar is dat een heel georganiseer. Niet dat ik zoveel bijzonders ga koken, maar ik heb wel drie gangen bij allebei. En dat heb ik normaal gesproken natuurlijk niet.

Toen ik terugkwam, haalde ik de brievenbus leeg en daarin zaten twee brieven van Jeroen Bosch ziekenhuis. Allebei met een oproep voor een afspraak. Op 1 april aanstaande mag ik voor een echo van hals en schildklier en in 2011 mag ik op 3 maart weer voor een mammografie. Het staat alweer genoteerd.
Waar ik heel blij mee ben, is een kaart van de familie Tibukoglu. Dit is een gezin waar ik heel veel contact mee had op school. Dat waren soms heftige ontmoetingen, maar we begrepen elkaar altijd uitstekend. Ik had natuurlijk met veel meer gezinnen contact, maar daar zie ik nooit wat van. Deze familie stuurt al twee jaar lang kaartjes op. Maar goed, na 1 april kan ik het allemaal afsluiten. Nee, ik heb geen afscheid op school voor de kinderen. Degenen waar ik het meest mee omging zijn inmiddels van school, en de jongsten zijn mij vergeten. Twee jaar is dan ook een hele lange tijd. Ook voor mij.

Sommige mensen snap ik nooit. Ik vind het prima dat ze een gemodereerd Weblog hebben, maar waarom mijn reacties bij geen enkel logje verschijnen, dat snap ik niet. Ik ben nooit hatelijk, ik zeg geen vervelende dingen, ik probeer zinnige reacties te geven en ik probeer altijd dingen van twee kanten te laten zien. Ook werd er nooit gereageerd op mijn reacties naar hen toe op Twitter. Ik heb nu allebei maar afgesloten. Maar snappen doe ik het niet ...

Gisteren kregen wij een kopie van de belasting aangifte van 2008. Zo te zien krijgen wij een aardig bedrag terug. Wij krijgen elk jaar altijd wel terug. Wij ontvangen immers de rente-aftrek van de hypotheek niet maandelijks, maar gewoon één keer per jaar. Niet dat dat nu zo'n groot bedrag is. Wij hebben maar een lage hypotheek tegen een gunstige rente. En dat betekent dat de rente-aftrek die wij terug zullen krijgen logischerwijs een laag bedrag is. Dat wij nu zoveel terug krijgen ligt aan de ziektekosten die ik gemaakt heb in 2008. Ik denk dat ik ook even snel de papieren voor 2009 in orde ga maken. Niet dat ik het voor 1 april in orde hoeft te hebben, ik heb immers altijd uitstel, maar ik wil het wel zo snel mogelijk nu voor elkaar. In ieder geval voor de zomervakantie.

Jullie zien, het is toch een logje geworden. Met een hoop geklets. En misschien wat interessante dingen. Maar nu ga ik toch lekker lezen. Allemaal een fijne middag, en mijn klaartje voor vandaag: de kaart van de familie Tibukoglu