.

.
Posts tonen met het label Jaimey. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Jaimey. Alle posts tonen

maandag 15 februari 2010

van alles wat

Zoals ik al via twitter meldde, is het kotsen bij Tonny opgehouden. Dat is een hele opluchting. Nu doet hij niks anders dan slapen. Gelukkig heeft hij door dat hij drinken moet, hij drinkt dus thee met suiker. Door die suiker krijgt hij ook wat voedingsstoffen binnen. Wordt vervolgd ...

Om de een of andere reden zijn de spraakbestanden van mijn Draakje allemaal verdwenen. Ook de microfoon input was weg. Ik heb hem dus weer opnieuw moeten instellen. En op dit moment wil hij ook niet alle commando's meepakken. Als ik niet zo afgevlakt was door de medicatie zou het me ergeren, maar dat doe ik gewoon niet. Ik heb hem opnieuw ingesteld en ik ben er mee aan het werk. Ik zie wel waar het schip strandt, en of het werkelijk strandt. Ik denk het niet!

Alles is nog steeds wit en de temperatuur geeft 2° onder nul aan. Volgens Evelien is het 4° onder nul, want dat geeft de auto aan. Het maakt niet uit: vriezen doet het toch! Ik moet wel lachen om mijn katten. Zij zijn gewoon om uit de vijver te drinken ondanks dat er een bak drinkwater naast hun brokken staat. Op zich is dat helemaal niet erg, ze redden zich wel. Zelfs nu een groot gedeelte van de vijver bevroren is. Omdat wij in constante luchtpomp hebben, blijft een gedeelte van de vijver vrij van ijs. Onze katten moeten dus naar dat gedeelte toe. Dus wat doen ze: heel voorzichtig brengen ze hun gewicht op de dikke ijslaag aan en schuifelen naar de rand. Als ze klaar zijn met drinken, gaan ze achterwaarts terug. Op de een of andere manier weten ze dat het ijs hun gewicht nu houdt. Het wordt tricky als het een beetje gaat dooien.

Ik vind het heel vervelend dat de Olympische Spelen zo laat worden uitgezonden. En anders ergens overdag. Maar ik heb overdag niet altijd tijd om te kijken, of zin om te kijken. Negen van de 10 keer krijg ik hoofdpijn van het volgen van de televisie. Volgens mij heeft dat te maken met de pixel opbouw. Teveel turen naar het scherm van mijn laptop heeft hetzelfde effect. Vandaar dat ik ook heel veel tekst die ik via mijn Draakje neerzet lekker lui achterover in mijn stoel uitspreek. Ik zie het scherm niet eens, dat doe ik pas als ik de tekst gaat controleren. En hoe langer ik met Draakje werk, hoe beter het gaat. Maar goed, ik had het over de Olympische Spelen ik heb gisteren naar schaatsen gekeken, en eergisteren ook. Via Eurosport heb ik schansspringen gezien maar dat was dan ook alles, en dat vind ik jammer. Misschien zijn er nog niet meer onderdelen bezig, maar dat kan me niet voorstellen. Nee, ik vind de covering niet erg best. Ik zit niet op een levensloop van een schaatsster te wachten. Ik wil meer actie sport te zien. En het liefst gewoon 's avonds op een normale tijd.

Allemaal een fijne dag. Kijk uit met de gladheid dat je niet valt. Vier je carnaval, heel veel plezier. En natuurlijk heb ik een klaartje: een heel ondeugende Jaimey was even hier. Ik heb een tekening van hem gekregen. Hij hangt op de koelkastdeur.

donderdag 4 februari 2010

Voorjaar?

Het ruikt buiten zowaar naar voorjaar. Er zit iets in de lucht wat de vogels luider doen fluiten, mensen kwieker doen lopen, en katten ongegeneerd over de stoeptegels laat rollen. Al het ijs op de vijvers is verdwenen. Ook die hele dikke plakken waar vorige week schooljongens nog mee aan de haal gingen. Helaas maakte ik vandaag weinig van de ochtend mee. Ik heb me gruwelijk verslapen. Ik was zo uitgeput moe dat ik na het oppassen op Jaimey, wat niets voorstelde want hij sliep alleen maar en ik heb hem niet gehoord, als een blok in slaap ben gevallen. Af en toe ben ik nog wel wakker geweest, maar het was half 10 voor ik echt wakker was. Ik ben nu pas een kwartier beneden. Ik zal het nodig gehad hebben. Iets anders kan ik er niet van maken.

Ik heb mezelf net een kopje koffie gepakt. Misschien kan ik dan wakker blijven, want echt uitgeslapen ben ik niet. Ik betwijfel of dat ooit nog een keer zal zijn. Wie zal het zeggen ...
ik had vandaag een heel rijtje verzonden wat ik moest doen, maar ik ben het vergeten. Ja, ik hoor jullie al zeggen, schrijf dat dan op, maar zo werkt dat niet bij mij. Ik verzin wat, en ga daarop door. Een soort brainstormen. Normaal gesproken weet ik de roots eruit te halen. Maar daar laat mijn geheugen me in de steek, en de concentratie ook natuurlijk. Toch probeer ik het elke keer weer. Ik voel me er een beetje als die man die alsmaar met zijn hoofd tegen de muur stootte ...

Al dagen wil ik hier iets vertellen ... echt vertellen. Maar op de een of andere manier is dat verdwenen als ik beneden kom. Ik wil nog wel eens iets anders vertellen. Over het UWV . Ze belden mij op met het verzoek om mijn papieren te scannen en op te sturen. Dan konden zij de aanvraag afwerken. Voordat ze mij belden, hadden ze de Onderwijs BV (lees: de onderwijs tak van Randstad uitzendbureau) gebeld om van hen de benodigde papieren te krijgen. "Daar konden ze niet aan beginnen." En het aandringen van het UWV kreeg als reactie: "O, dat kan zeker een paar weken duren." Nu vraag ik me dus af: hoe moeilijk kan het zijn om een naam, wat allemaal op burgerservicenummer gaat, uit het bestand op te halen, de benodigde papier af te drukken, en ze op te sturen ( faxen). Dat moet zeker weken duren ... het niet meewerken van Randstad uitzendbureau noopte de medewerker van het UWV tot andere daden. Ik ben blij dat hij bij mij gewoon informeerde zodat werd dezelfde dag nog konden oplossen. Niets dan lof voor het UWV.

Inmiddels is de koffie koud. Ik ga nieuwe bak halen. En dan ga ik denk ik verder in mijn boek. eh….. ik weet even niet hoe het heet, "beroemd", geloof ik van ... maar het is wel leuk. Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: ik heb weer een scherfje van mijn mozaïek ingelegd.


woensdag 20 januari 2010

Bomen, boeken, brood

Ik ben nu zover dat ik met het commando [klik, start; klik, Microsoft Office Word] mijn Word kan openen met mijn Draakje. Het lijkt een omweg, maar gaat sneller als met de muis klikken. Ik heb namelijk geen enkel pictogram op mijn bureaublad staan. Die staan allemaal in de werkbalk Bureaublad. En die ik weinig gebruik heb ik zelfs in de werkbalk Weinig Gebruikt gezet. Ach, je moet wat ...
Tijdens het opruimen van enkele planken in mijn kantoor kwam er ook een boekje van VoiceXpress tegen met alle commando's die daarvoor golden. En wat blijkt, veel commando's zijn ook toepasbaar bij dit Draakje. Maar ik moet het nog helemaal uitzoeken. Dat kan nog wel een paar weken duren ...

Vanochtend vroeg was ik al naar de markt. Evelien had immers broodnodig, o, daar komt ze net aan.
Zo, die zijn weer weg. Ik kan de ene dag beter tegen Jaimey dan de andere dag. Vandaag ging het niet zo goed. En dan mag ik vanavond nog wel oppassen. Maar dat is vanavond, en dan kan het goed weer gekeerd zijn.
Dus ik was al vroeg naar de markt, voor brood, kip, en sokjes, van die panty sokjes. Van de kip en het brood heeft Evelien meegenomen, de sokjes had ze nog niet nodig. Ik heb met mijn moeder gebeld, maar ze had het voorlopige koopcontract nog niet getekend. Dat ik weet dat het huis verkocht is, weet ik van de kopers die weer vrienden van de broer van Timmie zijn. En ze kopen het per 1 maart. Ik heb wel tegen mijn moeder gezegd dat ik geen geld van de gemeente krijg, en dat ik nou iets anders moet verzinnen. Alvast een beetje in de week leggen ... ik kijk wel. Misschien krijg ik ook een dezer dagen iets te horen over mijn belastingaangifte 2008. Daar moet ik heel wat op te krijgen. Dat dat bij mij nog niet afgerond is, heeft te maken met het laten indienen van de aangifte. Ik heb immers standaard uitstel, nou ja, ik…, mijn accountant dus. En zodra ik de brief van het UWV binnen heb, kan ik ook aan de slag met mijn rechtsbijstand inzake mijn ongeluk.

Vanochtend heb ik het boek van Stieg Larsson "Mannen die vrouwen haten" uit geluisterd. Ik weet het niet, ik vond het vrij ingewikkeld, maar toch ook wel spannend, dus ik begin gewoon in deel twee. Ik hoor wel.


Beschrijving



Twee tegenpolen, Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. Hij is een charmante man en een kritische journalist van middelbare leeftijd, uitgever van het tijdschrift Millennium. Zij is een jonge, gecompliceerde, uiterst intelligente vrouw met zwartgeverfd haar, piercings en tatoeages, én een uitermate goede hacker. Samen vormen ze een ongewoon, maar sterk team.

Mikael wordt benaderd door oud-zakenman Henrik Vanger. Veertig jaar geleden is de zestienjarige Harriët Vanger op mysterieuze wijze verdwenen en vermoedelijk vermoord. De zaak is echter nooit opgelost en inmiddels verjaard. Toch wil Henrik Vanger graag dat Mikael zich hier nog eens op stort.

de NBD|Biblion recensie
Journalist Mikael Blomkvist, zojuist veroordeeld wegens smaad, wordt door de grootindustrieel Henrik Vanger ingehuurd om een familiekroniek te schijven en om uit te vinden wat er met zijn veertig jaar geleden verdwenen nicht Harriet is gebeurd. De zaak is nooit opgelost en Blomkvist begint zijn taak met weinig vertrouwen op een speciale plaats: een eilandje in het noorden van Zweden, waar de familie Vanger bij elkaar woont, een familie vol met vetes en vreemde figuren. Als Blomkvist eindelijk een vinger achter het geheim krijgt, wordt er een gruwelijke beerput geopend en wordt duidelijk met wat voor familie hij te maken heeft. Een roman van magistrale proporties, meer dan vijfhonderd pagina's die zich ademloos laten lezen dankzij de spannende en knap met elkaar verweven verhaallijnen, de boeiende en soms onthutsende personages, de aandacht voor de omgeving en ondanks de wat minder overtuigende afwikkeling. De figuur Blomkvist is sympathiek en menselijk, er is veel op hem aan te merken, maar eerlijkheid is zijn kracht.
(NBD|Biblion recensie, Redactie)


Ik ben geloof ik wel een fan van Zweedse schrijvers. Ik merk dat ik de laatste tijd veel uit die hoek lees..eh… luister….

Gisteren zijn ze begonnen met het kappen van de bomen voor ons huis. Er staan 2+ 1 in het volgende perk. Deze bomen staan al heel lang, en nu is ineens verzonnen dat ze de stoepen kapotmaken. Dat doen ze natuurlijk ook: met hun wortels drukken ze de tegels en stenen omhoog zodat de stoepen en het wegdek onregelmatig wordt. Maar dat is al jaren zo, en nu willen ze het ineens aanpakken. Dus met veel geraas en groot gerei is de eerste boom gekapt. Ik merk het al meteen: ik heb meer zon in de kamer nu. Maar daarvoor hoefden ze niet weg. Wat ik wel fijn vind, is dat ik nu geen blad meer van deze bomen krijg. Blad dat zich overal in liet waaien. Er is gezegd dat we een boompje terugkrijgen. Ik ben benieuwd waar ze die neer gaan zetten. Ik heb ook al gezegd dat ik de groene strook voor ons huis absoluut wil behouden. Voor mij hoeft dat geen parkeerplaats te worden. Hopelijk houdt de gemeente zich aan hun woord dat ze de wensen van de bewoners zullen respecteren.

Mijn hoofdpijn zakt helemaal niets. Pijnstillers helpen niet, dat ik denk dat ik direct maar even ga liggen. Allemaal een hele fijne dag, en mijn klaartje: ik moet ze eigenlijk opruimen, maar mijn drie sneeuwmannen, die dwaze domme grijnzende sneeuwmannen, zitten nu pal in de zon op de leuning van de bank. Naast hen heeft Jaimey een zeehondenbaby neergelegd, zo'n hele zachte pluchen. En bij elkaar is het gewoon een dwaas gezicht waar ik om moet lachen.

grts

maandag 4 januari 2010

Jaimey is 3 jaar!

Het heeft wat moeite gekost, maar eindelijk heb ik toch een tekstverwerker open. De opdrachten gaan nog niet zoals ze moeten met dit Draakje. Maar daar gaat aan gewerkt worden.
Ik heb vanochtend zalig uitgeslapen. Wel tot negen uur. Ja, dat is uitslapen, want normaal gesproken ben ik in niet vakanties zeker om half negen op. En het is nu niet vakantie. Vanochtend is alles weer begonnen, ook de school … alleen ik ben er niet bij … dit is een gepasseerd station, hierover ga ik niet langer miepen.

Zoals gewoonlijk heb ik een ronkende kat op mijn schoot. Dat is het eerste plekje wat Mau uitkiest zodra ik beneden op mijn stoel gaat zitten. … . Soms is dat wel prettig, maar meestal is het reuze onhandig. Het beperkt me enorm in de bewegingen. Maar aan de andere kant, Mau is een lieve kat, en ze blijft nooit erg lang zitten, ook al omdat ik haar zo weg kan sturen.

Dank je wel iedereen voor alle wensen. En alle complimenten over de wensballonnen en de foto. Nu moet ik eerlijk bekennen dat het vier foto's zijn. Ik heb in Paint shop pro wat gerommeld en gekleurd met dit als resultaat. Ik ben er zelf ook erg blij mee, evenals onze dochters. En ja, we gaan voor het uitkomen van alle geheime wensen. Geheime wensen? Ja, omdat we ze niet hardop hebben verteld. Maar echt geheim zijn sommige wensen natuurlijk niet.

Deze week komt mijn hulp niet. Ze heeft nog vakantie. De bofferd! Dus ik mag zelf wat aanrommelen. Nu kan ik dat wel, een beetje op mijn eigen manier, en niet te lang achter elkaar, maar de stofzuiger kan ik niet pakken: die is te zwaar. Zelfs met een bezem door het huis lukt me niet omdat ik de pols beweging niet kan maken zonder enorme pijn. Maar ik red me wel.

Ik moet nog even kijken of ik met de fiets naar het plein kan. De straten lijken schoon, zelfs onze straat alleen langs de randen waar je fiets ligt nog ijs. Ik ben nu veel nieuwsgieriger naar de Saturnusstraat waar gisteren geen zout gestrooid is. Maar dat kleine stukje kan ik dan wel lopen. Ik kan het hele stuk naar de winkels wel lopen en terug ook. Alleen om dan een tas boodschappen mee te sjouwen, wordt wat lastiger. En ik heb brood nodig.

Vandaag is Jaimey jarig. Hij wordt 3 jaar. Ik weet alleen niet of ik bij hem op bezoek kan komen. Die vervoersafhankelijkheid van mij hè...
In ieder geval: van harte gefeliciteerd Jaimey:


Het is bijna half 11, ik ga dit logje publiceren. En daarna ga ik nog wat lezen: ik ben in de laatste bladzijde van een detective van Henning Mankell bezig. Nee, niet Wallander is de hoofdpersoon, maar Stefan Lindman.

Allemaal een fijne dag.. en mijn klaartje: ik heb windows 7 gekocht en ga die deze week op mijn lappie zetten...

dinsdag 29 december 2009

even snel.. ik word gehûd....

Tja daar ben ik weer....even zonder Draakje want ik maak er een kort logje van. Mijn hulp is geweest en weer weg. Evelien en Nicky en Jaimey zijn geweest en weer weg. Ze kwamen een bed ophalen. Dat ben ik dan mooi kwijt. Zo stiekem aan verdwijnt er toch veel links en rechts en dat is prima hoor.. dat zorgt ervoor dat mijn zolder steeds leger wordt.

Het gaat redelijk met mijn arm en pols en elleboog. Ik slik geen pijnstillers meer, ik slik genoeg andere tabletten. Zolang ik er niets mee oppak, heb ik geen echte last..buiten dan van de neuropathie maar dat blijft...mijn hand is weer wat afgeslankt en bijna in zijn voor-val staat. Dus het gaat goed.

Volgens mij wilde Tonny zo meteen nog even weg...ik ben vergeten waar naar toe.. maar dat zie ik wel...
Oja ik weet het weer: nieuwe wekkers.....

Allemaal een fijne dag en mijn klaartje: ik heb een hele serie van Wallander op dvd ...die Zweedse politieserie..lekker kijken straks

grts

zaterdag 19 december 2009

-14 en "help ons, vrouwen"

Het is zaterdagochtend. Min 14 geeft de buitenthermometer aan en mijn moeder wordt vandaag verhuisd. Iedereen is opgetrommeld, en ik zit thuis want ik pas op Jaimey. Hij vraagt momenteel erg veel aandacht. Maar dat kan ook aan mij liggen: ik heb knalllende koppijn. Niet vanwege Jaimey of te verhuizing maar gewoon omdat ik dacht die vieze moddersneeuw op mijn vloer weg te poetsen. Dan moet ik voorover en dat is precies een verkeerde move..Ik voel de spanning die op mijn nek ligt...en alles is nu even te veel...
Zo ik heb de televisie maar aan gezet.. op Dora...misschien helpt het even...

Toen Tonny vanochtend de aanhanger van het slot af wilde halen, brak zijn sleutel in het slot af. Dus hij heeft de boel open moeten slijpen...ook de verbindingskabel tussen aanhanger en auto was stijf bevroren en het heeft wat moeite gekost voordat de aanhanger aangekoppeld zat. Maar uiteindelijk konden ze toch op weg. Ik ben benieuwd hoelang ze bezig zijn. Waarschijnlijk de hele dag ben ik bang....
En dan is ze alleen maar over... daarna moet alles bij mijn moeder weer uitgepakt worden. Daar heeft ze ook hulp bij nodig... en volgende week verhuist ook onze Magda....

Gisteren kwam Annelies nog even langs om wat spullen af te geven. Maar ik mis nog een paar dingen zoals mijn breukenset van Mortensen en de adapter van het keyboard. Ook had ze het kerstpakket van Scala bij zich. Een fles hazelnootlikeur, hazelnootcakemix en hazelnootchocolade. Een leuke vondst, maar ik lust geen hazelnoten..dus onze Evelien is er blij mee...verder kwam ze een grote kleurige familieparaplu brengen als kerstcadeautje van haar zelf. "Kleurrijk, kansrijk, Nieuwenrooy" is het immers..

Tonny had een kerstpakket met allemaal levensmiddelen...

Gisteren kreeg ik deze oproep van Janneke. Ik zet hem hier even neer en we hopen dat jullie allemaal mee willen doen.

Hey,
Zoals jullie weten gaat het helaas niet altijd van een leien dakje qua zwanger worden. En dan heeft de regering ook nog een “verzonnen” dat er regels aan hulp moeten zitten. Een maximum aantal behandelingen. En dat terwijl er wetenschappelijk aangetoond is dat de meeste zwangerschappen pas ná de drie vergoedde behandelingen tot stand komt. Een behandeling kost gemiddeld €4500,- inclusief medicijnen. Je snapt dat er dagen zat zijn dat menigeen dit niet zomaar op de bank heeft staan..
Dus wil ik jullie vragen, teken de petitie, help mee aan de actie om Den Haag te laten beseffen. Het kost je niets, behalve een minuutje van je tijd. Doe het gewoon, voor de vrouwen waarbij het niet zomaar lukt…

http://www.axci.nl/axci/index.php?ln=ned&show=reacties&id=1088


Dankjewel! Ook van de kindjes die geboren kunnen worden dankzij poging 4 of 5 of 6.



Ik heb verder eigenlijk niets zinnigs te melden.. alleen mijn klaartje nog.. en of dat zinnig is...Tonny heeft mijn ontbrekende 4de waxinelichtjeshouder gevonden....
Nu is de set weer compleet.

fijne dag allen
grts

vrijdag 4 december 2009

Sinterklaas met Jaimey





Zo en dat was vrijdag... ik zit weer thuis op mijn pleegkleinzoon te passen.. hij ligt te slapen hoor.. ik heb geen kind aan hem...net zo min als we een kind hadden aan hem vanmiddag.. hij mocht immers een cadeau hier komen uitpakken: de garage....
Nou een schot in de roos.. en zeker toen opa ook nog met hem wilde spelen...wat is een kinderhand dan snel gevuld... maar stiekem moet ik wel lachen... hij heeft dan de garage met autootjes, een houten treinset... maar het liefste speelt hij met die grote ronde sommenmagneten...steeds weer trekt hij daar naar toe...en naar bierdopjes..

vrijdag 20 november 2009

Het hazenpad...maar dan als een slak

Het moet toch niet gekker worden... ik heb vanavond hazenbouten.. die wil ik smoren... denk je dat ik ergens een smoorpan op de kop kan tikken?.. vergeet het maar.. gewoon een pan met dikke bodem en een deksel.. het liefste een ovale vorm of zo want in een ronde pan kunnen die bouten niet heel...
Ook kan ik nergens een pureeknijper kopen... ja via internet.... ik heb namelijk en aardappel-pastinaak pureetje erbij..bij die gesmoorde bouten dan...
Tenminste.. dat staat allemaal in de planning.. nu moet ik eerst noodgedwongen opzoek naar iets in mijn huis zodat ik het toch allemaal kan maken.. het zal wel lukken hoor.. ik heb wel schalen met een heel dikke bodem..ik heb een stamper... ik heb ook een braadpan...maar die is te klein denk ik.... ach we zien wel... ik heb er minimaal 2 uur voor nodig.. voor het stoven dan.. dus over ene uurtje ga ik er mee beginnen..

Verder heb ik al een drukke dag achter de rug... fysio, mijn moeder...direct Evelien...ach het lijkt niet veel maar alles bij elkaar ben ik al weer energieloos...
ik schijn niet meer te kunnen opladen merk ik.. alles pakt hard aan....

Gisteren heb ik mijn nieuwe brillen kunnen halen.. nu nog niet goed... eentje dan.. daar was de tussenbrug er verkeerd aan de glazen gezet: ze stond scheef.. ik moet zeggen dat ik wel erg veel pech heb met die bril...
maar we hebben ook een bezoek gebracht aan MS mode, Scapino, de Schoenenreus, Ulla Popken en de Xenos.. oja we waren ok nog bij de Blokker en Belcompany en de Sleutelspecialist.... een uiterst vermoeiende middag.. maar wel uiteindelijk met een paar dingen geslaagd....

het is inmiddels half 6 geweest.... het schrijven op dit blog werd onderbroken door Evelien en Jaimey.. ik heb de haas op staan..hij moet nog een kleine 3 kwartier...

wat ik wilde schrijven ben ik vergeten.. tjee wanneer niet??

dus ik sluit mijn berichtje maar...een klaartje? eh...het lijkt te lukken.. mijn hazenbouten..en die intentie alleen al maakt me vrolijk.. het ruikt in ieder geval lekker..

grts







nou we hebben het net gegeten.. de pastinaak aardappel puree was erg lekker.. de saus ook, maar de bouten vielen navenant de hoeveelheid werk tegen... samen met de saus was het beter... probleem is dat Tonny wist dat er wijn door de saus was gegaan.. en dan proeft ie het uit principe niet.. raar eigenlijk want er zit totaal geen alcohol mee in..ik heb het overgebleven vlees in de saus gesneden.. daar heb ik nu een soort hazenpeper van... "maar ik hoef dat niet"zei Tonny al... dus dat wordt tafeltje dekje voor mijn moeder morgen.....

donderdag 5 november 2009

als je maar vroeg genoeg bent.....

We hadden geluk, Evelien en ik. Vanochtend vroeg waren al naar de LIDL, want die had een aanbieding van houten treinen. En niet zomaar houten treinen, maar echte Eichhorn. Dat is goede kwaliteit. In het rek stonden nog net drie tonnen. Wij hebben er twee van meegenomen. Ook hebben wij de laatste drie verkeerspeelkleden meegenomen. En natuurlijk twee pyjamaatje, een doos memorie, een pak kinderkoekjes en stokbroden om af te bakken voor de winter barbecue.

Gisteren heb ik voor klaar gekregen om Wordpress op mijn eigen site te zetten. En in het Nederlands. Dat had nog wat voeten in aarde, maar uiteindelijk zag ik waar ik 'nl'. moest invoeren.... en toen stond alles ineens in het Nederlands. Maar ik ben er nog niet helemaal uit en voor ik dit blog ga overzetten, zullen er nog heel wat dagen, misschien wel weken, verstreken zijn.

Ik blijf maar pijn in mijn handen en polsen houden. Daar helpt geen lieve pil aan. Ik zal volgende week maar weer eens naar de huisarts lopen. Tenminste als ik tijd heb, want volgende week moeten ook twee keer naar het ziekenhuis. En Tonny's verjaardag komt aan. We moeten nog heel wat opruimen.
Het is sowieso een drukke week volgende week. Een week met veel denkwerk. Een week met veel gesprekken. Ik zie wel waar het schip strandt. Mijn hoofdpijn zal in ieder geval niet beter op worden.

Morgen zal ik ook eens met Specsavers bellen. Het duurt nu wel erg lang voordat mijn brillen klaar zijn. Misschien zijn ze gewoon vergeten op te bellen. En liggen de brillen te wachten tot ik ze kom halen. ...

Ik heb alles of kan bijna alles kopen wat mijn hartje begeert. Ik heb een huis waarin ik kan wonen, ik heb een bed om in te slapen, ik heb brood en eten op de plank. Ik hoef niet buiten in de regen een krant te staan verkopen. Ik hoef niet elke avond te zoeken naar een slaapplaats. Ik hoef niet in de rij te gaan staan voor een warme hap.... ik neem dit vaak allemaal "for granted". Natuurlijk werken wij ervoor of hebben ervoor gewerkt. Maar wij hebben wel die kans gekregen of gegrepen. Vandaag zag ik ze weer staan: een capuchon om hun hoofd getrokken, de daklozenkranten in hun verkleumde handen. En maar proberen voldoende geld bij elkaar te krijgen om zich voor vannacht "een bed" te kopen. En dan kom ik thuis en zet ik lekker de verwarming wat hoger, pak een warme kop koffie, en snoezel me in een stoel.



Ik ga mijn ogen wat rust geven en mijn hoofd ook. Allemaal fijne dag, en natuurlijk heb ik ook nog een klaartje: buiten regent het, en ik zit lekker warm binnen.


vrijdag 23 oktober 2009

druk druk druk als/ met een klein baasje

Ik heb geen flauw idee hoe het zit met mijn gewicht ... gewoon niet wegen hè...
Maar hoe het met mijn eten zit, dat weet ik wel. Ik moet nog oppassen dat ik weer niet te weinig eet. En daardoor een aanval doen op de snoepla..... Met alle gevolgen vandien ...
Onder invloed van medicijnen, is mijn wereld wat afvlakt. Maar dat is beter dan de pijn van de neuropathie. Natuurlijk heeft dit ook invloed op mijn eetpatroon. Maar dat wil ik nu juist gaan doorbreken. Ondanks dat het niet zo goed gaat, stug volhouden.

Mijn luisterboek lijsten omzetten daar ben ik gisteren niet toe gekomen... ik heb het veel te druk gehad met van allerhande dingen.. ook met mijn moeder naar een appartement gaan kijken. Dat was helemaal niet zo succes. Het appartement zag shabby uit en was ook nog heel slecht afgewerkt. Maar wat mij het meeste stoorde, waren de drie treetjes die ze op of af moest bij het betreden of verlaten van het appartement. Dit was niet geschikt voor haar. Gelukkig vond ze het zelf ook wat minder. Maar haar makelaar had een andere oplossing. Hij had nog een huis in de verhuur. Wanneer zij haar eigen huis kon verkopen, dan kon ze met de opbrengst van de rente, de huur van het appartement bijna betalen. De locatie was het Dorpsveld, haar eerste keus locatie. Eigenlijk onnodig om te zeggen dat mijn moeder daar graag wilde gaan kijken. Haar makelaar gaat proberen een kijk afspraak te regelen.

Evelien en Nicky willen het huis van mijn moeder graag kopen. Alleen kunnen zij die hypotheek niet opbrengen. Nu willen wij gaan kijken of we ze kunnen helpen. Hoe? Dat weet ik nog niet. Daar zullen we het nog eens over hebben. Want ik wil wel helpen, maar ik wil niet mijn eigen hypotheek openbreken. Ik heb een gunstige rente. En die ben ik dan kwijt. Maar we zullen eens een adviesgesprek bij de Hypotheeker aanvragen om de mogelijkheden op een rijtje te zetten.

Janneke heeft aangegeven dat ik mag vertellen waarvoor zij naar het ziekenhuis moest. Ik wil dat wel, maar ik moet het zelf eerst weer op een rijtje zien te krijgen. Nu lukt dat niet. Maar misschien wil Janneke zelf een stukje zetten.

Ik heb het boek "Brand!" van Iris Johansen uitgelezen/uitgeluisterd. Het was een heel spannend boek. Met een onverwacht einde. Ik vind het wel een aanrader.





Beschrijving
Als kind overleefde Kern Murphy maar net een grote brand, waarbij daar moeder omkwam. Voor de politie en brandweer onderzoekt ze brandstichtingen. Niemand weet dat Kerry een speciale gave heeft: ze kan zien hoe de brand is aangestoken. Dan verschijnt de mysterieuze Brad Silver in haar leven. Wie is hij? En waarom heeft hij juist Kerry uitgekozen voor zijn jacht op een meedogenloze pyromaan? In een zenuwslopende race tegen de klok worden Brad en Kerry gedwongen tot het uiterste: zij moeten vuur met vuur bestrijden...



Recensie(s)
NBD|Biblion recensie
De auteur introduceert hier een nieuwe heldin, Kerry Murphy, een onafhankelijke, alleenstaande jonge vrouw die samen met haar hond Sam verdachte branden onderzoekt voor politie en brandweer. Kerry heeft als klein meisje twee jaar in coma gelegen na een grote brand waarbij haar moeder omkwam. Dit was voor haar een bijzonder traumatische ervaring waar ze nog steeds last van heeft, maar die haar ook de telepathische gave heeft gegeven om te kunnen 'zien' hoe en of een brand aangestoken is. Kerry zwijgt hierover en dicht haar successen altijd toe aan haar hond Sam. Nu wordt haar hulp ingeroepen door de geheimzinnige, eveneens telepathische brandonderzoeker Brad Silver die jaagt op een gevaarlijke pyromaan, een op tilt geslagen wetenschapper, die al een hele reeks dodelijke slachtoffers op zijn geweten heeft. Wie is deze geheimzinnige Brad Silver, en hoe komt het dat hij zoveel over Kerry weet? Silver en Kerry openen samen de jacht op deze gevaarlijke psychopathische pyromaan die het ook op Kerry en haar familie gemunt lijkt te hebben. Vlot geschreven, heel spannende doorsnee-thriller met veel vaart, romantiek, wat bovennatuurlijke aspecten, rook, vlammen en een matig plot. Redelijk seriewerk. Pocketeditie, kleine druk.

(NBD|Biblion recensie, Redactie)


Zo dat was weer een heel verhaal.. rest alleen nog mijn klaartje.. een snel klaartje wat Jaimey is binnen... en hij is mijn klaartje...

grts


dinsdag 20 oktober 2009

korter dan kort

weer even een kort blogstukje.. vanochtend de hulp, Jaimey en Evelien.. daarna op de bank in slaap gevallen.. nu eten aan het koken... pasta met saus dus niet zo moeilijk.. in de pasta van Bertolli drijvende overgebleven gehaktballen van gisteren.. daar na ga ik weer liggen.. ik ben me toch moe.. en zo lamlendig...

mijn klaartje: de ruiten achter zijn gewassen.. het ziet er glanzend uit...

grts




oja ik lees nu van Ina Johanson of zoiets.. "Brand"

maandag 19 oktober 2009

en toen was er koffie......




Ik heb de hele nacht liggen spoken. En waarom? Joost mag het weten! Maar Joost weet het ook niet.... lag het aan de wijn, was de biefstuk de schuldige, of speelde er gewoon iets heel anders? Ik weet het niet en het kost te veel moeite om er achter te komen. Vandaag: een "low level" dag.... ik heb toch de energie niet om er iets spannends van te maken.

Gisteren bij de kinderboeken begonnen "De stad in het ijs ". Het is geschreven door Ashe Stil. Een historische detective. Ik ben nog niet echt ver, al is het al heel spannend. Ik heb wel even moeten wennen aan de schrijfstijl, en aan de manier waarop het wordt voor gelezen. De voorlezer maakt stemmetjes, spreekt dialect als het moet. Van het hele sappige Amsterdamse dialect... En dat is iets wat ikzelf nooit zou lezen, ik lees het wel maar niet zo.
Voor dit boek heb ik een aantal hoorspelen geluisterd waarin Kees Brusse de hoofdrol speelde. Ik mag deze man graag horen. Hij heeft zo'n rustige stem met zo'n aparte intonatie. Ja, deze hoorspelen kun je ook downloaden.

Volgens mij hebben jullie nog de recensies van het boek Eva te goed. Nou hier komt ze dan...

Beschrijving
Nadat haar zoon Kaïn zijn jongere broer Abel heeft vermoord, trekt Eva de bergen in. Ze is geschokt door de gebeurtenis en ze wil nadenken. De herinnering aan haar moeder komt boven, een vrouw die ingewijd was in de mysteriën van het leven en veel respect afdwong. Met haar loopt Eva weer als kind over de velden en de akkers. Haar moeder vertelt over hun afkomst, de sterren, kruiden en planten, de eenheid tussen licht en donker, trots en schuld. Door die opnieuw beleefde ontmoetingen gaat Eva steeds beter begrijpen wie ze is en dat ze op haar gevoel moet vertrouwen. Gesterkt door dat inzicht gaat ze terug naar haar gezin en probeert ze het verlies van Abel, de reddeloosheid van Kaïn en het onbegrip van Adam een plaats te geven.

Recensie(s)
NBD|Biblion recensie
De onder meer in Zweden, Duitsland en Nederland door een groot lezerspubliek geliefde en geeerde Zweedse schrijfster (Goteborg, 1927) brak internationaal door met haar (inmiddels ook voor het toneel bewerkte) roman 'Anna, Hanna en Johanna'. 'Het boek Eva' is haar reeds in 1980 in het Zweeds verschenen debuut, dat samen met het nog niet vertaalde 'Kains bok' en 'Noreas saga' de bijbelse trilogie 'De kinderen van het paradijs' vormt. Verteld wordt het verhaal van Eva, die na de tragische dood van haar zoon Abel de moeizame terugtocht naar het land van haar herkomst aanvaardt. Een diepgaand en pijnlijk inzicht is de prijs die zij moet betalen. De roman is geschreven vanuit het ongewone perspectief van een vrouw en haar reflecties en overpeinzingen na het verlaten van het paradijs. Eva's ontwakend bewustzijn wordt geplaatst in een wereld waarin vrouwen de belangrijke posities binnen de gemeenschap innemen. Fredriksson weet al in haar eerste roman haar visie op de dilemma's van de westerse mens duidelijk te verwoorden, geplaatst binnen een cultuur- en religiepsychologisch zeer interessante context. 'Het boek Eva' zal in brede lezerskringen enthousiast en als 'bevrijdend' worden ontvangen. Gebonden; kleine druk.

(Biblion recensie, G. Brandorff)


Ging het, verdorie, toch bijna weer mis met het overzetten van de tekst uit het dicteervenster. De oorzaak? Onbekend!
Verder heb ik eigenlijk bitter weinig te melden. Ik moet straks naar de apotheek voor mijn pillen, en ik verwacht Evelien en Jaimey.
Ik ga aan mijn was, is er gisteren bij ingeschoten. En ik willen wel af hebben, want morgen komt mijn hulp, en die strijkt. Hoera!


Mijn klaartje voor vandaag: ik kijk nu al de hele week tegen schoon gepoetste kaarsen glazen aan. En daar ben ik steeds zo gelukkig om. Dat is een klaartje waard.

Allemaal een hele fijne dag, doe wat je niet laten kunt, en denk daarbij aan de ander.

woensdag 23 september 2009

wachten op...

Ik zit te wachten tot ze mijn wasmachine komen brengen.. tussen half 12 en half 3...het is nu half 1....dus ik heb nog even te gaan...

Mijn energie staat op een laag pitje.. gisteren ben ik ook zomaar op de bank in slaap gevallen. Vannacht heb ik met horten en stoten geslapen.. ik ben wel vanochtend met Evelien en Jaimey over de markt gelopen en bij de Blokker, het Kruidvat en de Zeeman geweest... maar daarna was het gedaan.. dus nu zit ik gewoon rustig te wachten...

Inmiddels is het hier gaan regenen..ik heb een vest aangetrokken en sokken...het kijkt donker buiten en binnen...

we eten vandaag wat Tonny klaarmaakt.. het zal wel spaghetti zijn, al heb ik liever een andere pasta...

@Marian: nee ik heb niets van Scala gehoord.. al zolang ik ziek ben niet... maar dit wist de Arbo arts te vertellen.. ik zeg niet dat ze het doen, het ontslaan, maar de kans is groot....
Het gesprek wat ik had was met de verzekeringsman van de tegenpartij van het ongeluk en natuurlijk mijn eigen verzekeringsman ....

@Trudie.. ik zag de kerst knutselspullen al in de winkel liggen... het moet toch niet gekker worden hè..

@Tricky.. De Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) is een Nederlandse wet die op 29 december 2005 in werking is getreden en is de opvolger van de WAO. De wet regelt een uitkering voor de periode na de wettelijke loon doorbetalingstermijn van 104 weken. Er wordt binnen de WIA door keuringen gekeken naar wat je nog kan, in plaats van naar wat je niet meer kan....

@Coralie...ik ben dit jaar helemaal niet op de kermis geweest... noch heb ik iets ervan gehaald... klinkt wel lekker warme oliebollen.. ach.. het is maar 1 keer per jaar kermis.. ( en 1 keer per jaar carnaval, kerstmis, Pasen, sinterklaas, grote vakantie, verjaardag van.. enzovoort enzovoort ....hahahahaha..

Mijn klaartje van vandaag....een leuk gesprekje met de moeder van een vroegere leerling van mij... gewoon over van alles... gewoon leuk...

fijne dag iedereen..

grts

woensdag 9 september 2009

Die Luna toch....

Er is niet veel van mijn plannen terecht gekomen gisteren... om allerlei redenen.. ik heb alleen gestreken..
En vanochtend was ik zo moe dat ik nauwelijks uit mijn bed kon... mijn kilo verlies zit er weer aan denk ik.. ik heb ook best wat weggekaand zo.. een stuk kaas, een extra schep warm eten, een stuk chocolade, een fles updrink....tja en dat tikt wel aan zo... reden: mijn kies.. ik merk echt dat ik een emotie eter ben...ik heb ergens last van: ik eet...
Maar goed... we gaan gewoon weer overnieuw beginnen..uiteindelijk zal ik winnen..

Ik heb ook wel de tekst van mijn homepagina afgemaakt... maar ik zat zo te tobben met de frames en dergelijke..dus ik heb Janneke gevraagd of zijn er naar wil kijken.. en ja, dat wil ze... ze is erg goed in websites bouwen... ik wil echt een commerciële site.... ik heb het volste vertrouwen in Janneke dat het goed komt...


Vanochtend ben ik al naar de markt geweest, samen met Evelien en Jaimey, voor brood en vis.. ik heb heilbotfilet gekocht.. ik ben benieuwd of Tonny dat lust... ik maak dat morgen pas klaar.. vandaag moet hij immers schieten en wil hij spaghetti...

Gisteren had ik een lekkere vegetarische schotel.. het recept komt op mijn kook blogje te staan

@Trudie: je snapt het helemaal meidje.. het is erg moeilijk om het weer een plaats te geven...

@Coralie: ja meid .. die kiesproblemen, gebit, haren en tanden,.. allemaal afkomstig van die chemotroep...en dat kan nog wel een hele tijd duren...niks geen 3 weken, of en half jaar....kan ook niet... je lever slaat heel veel op hè.. maar dat is ook zijn functie...

Vanochtend heb ik echt weer moeten lachen om Luna... hij maakt de gekste capriolen om een duif te pakken te krijgen.. maar die zijn hem tot nu toe allemaal te slim af....het is zo'n grappig gezicht... dat bolle lijf van een Britse Korthaar te zien wenden en keren en springen...en dat zonder resultaat... ik verdenk hem er overigens van om dat expres te doen... want de jacht is immers het spelletje...voor de prooi hoeft hij het niet te doen...

Mijn klaartje van vandaag is niet Luna.. al zou dat gemakkelijk kunnen.. nee.. het was het onverwachte kaartje van mijn collega's van OBS Nieuwenrooy...dat is echt weer een kers op de taart.....

allemaal een fijne dag...

grts

woensdag 26 augustus 2009

Oppassen

We zijn al naar de markt geweest, naar de andere oma (mijn moeder) en naar bed.... ondertussen maar 1 poepbroek gescoord.. dus ik bof nog Trudie.. om 11 uur waren we weer thuis en hij wilde naar bed.. ik heb hem om 1 uur uit zijn bedje gehaald en nu zit hij heel lief met blokken te spelen.. zo wil ik wel vaker oppassen hoor...

Verder heb ik vannacht redelijk geslapen... toch veel wakker geweest en ik denk dat ik toch voor die second opinion ga.. ook al waarschuwen ze al dat je vaak hetzelfde hoort.. dus ik ga straks als Jaimey weg is de CZ maar eens bellen.. ik wil, denk ik, een SE bij het Anthonie van Leeuwenhoek ziekenhuis.. wel een eind uit de richting maar goed.. het zal niet meer dan 1 keer zijn.. dus te doen...

Hoewel mijn jeuk afneemt neemt de pijn in mijn handen steeds toe... ik heb Jaimey in de buggy naar de markt mee genomen... dat voelde ik heel goed.. dit is meteen de reden waarom ik weet dat een auto nog niet door mij bestuurd kan worden...

Ja een speelgoedauto wel.. want daar zijn we nu mee aan het spelen.....
we hebben van blokken een poort gebouwd en daar moet de auto onder door...best wel lastig nog voor een 2 jarige.... want die poort valt steeds en dan moet ie weer opgebouwd worden... tja en als dat niet lukt dan wordt er opgegeven...

We hebben een nieuw spelletje gepakt: een houten memorie.. op zich is dat niette moeilijk maar dan moet je samen met hem spelen.. en dat ga ik da maar doen.......

fijne dag allen
en mijn klaartje.... dat lieve snoetjes van Jaimey als hij iets wil vragen ....

dinsdag 25 augustus 2009

Goed gesprek en luierpraat

We hebben een heel goed gesprek gehad met Ria Geerts, de mammacare verpleegkundige. Het was wel even zoeken voor we het ziekenhuis in Boxtel hadden gevonden met al die omleidingen....maar gelukkig waren we op tijd... om 11 uur....en op 10 over 12 rolden we naar buiten....Ik heb alle relevante gegevens en antwoorden op de meeste van mijn vragen.. een goede uitleg van de mogelijkheden en dan de betekenis van de bevindingen...

Wat de volgende stap is, weet ik nog niet... daar wil ik even rustig over nadenken...

Ondertussen zat Janneke bij mij thuis op Jaimey te passen en de hulp "in de gaten" te houden. Het was een invalkracht en die weet alles nog niet te staan... plus dat de meisjes van de thuiszorg niet alleen mogen zijn in een huis...Ze, die invalkracht Tamara, heeft wel wat in beweging gezet geloof ik... het bleek dat Sharon helemaal niet zo goed poetste...een beetje zichtwerk.. helaas ben ik niet in staat om dat te controleren.....en Tamara heeft daarover met de leidinggevende van thuiszorg gebeld... ik ben benieuwd wat daar uit komt...

Toen we thuis kwamen is Janneke gegaan en wij hadden de zorg voor Jaimey... op een gegeven moment wilde hij slapen en ik heb van alles geprobeerd op zijn bedje op te zetten... het lukt me niet... Tonny er bij gehaald: ook gen geluk....ik schrijf dit wel hel gemakkelijk op: Tonny er bij gehaald, maar Jaimey en ik waren boven en Tonny ergens beneden.. Het jochie alleen boven laten was geen optie.. dus we zijn weer naar beneden gegaan.. Ik kan Jaimey niet tillen, maar hij kan zelf de trap op en de trap af.. alleen hij gaat de trap af achterstevoren.. en ik loop dan voor hem de trap af.. ook achterstevoren.. kun je het plaatje maken?? welnu dat gaat dus heel wat langzamer dan gewoon..Tonny erbij.. wij allen weer naar boven.. Jaimey ook.... maar Tonny had ook geen succes met het bedje.. wat hij ook probeerde: het kwam niet goed in elkaar.....dus we togen maar allemaal maar weer naar beneden.....

Na een paar uur kwam Evelien.. en die had het bedje in vijf tellen opgezet...ach het is een weet...morgen kan Jaimey hier dus wel naar bed....
Ik heb hem ook een schone luier om mogen doen... natuurlijk eerst verkeerd om... ik heb die papieren luiers niet gewoon hè.. in mijn tijd waren het gewoon katoentjes...ach ik leer het allemaal wel weer... of meer nog .. ik haal het wel weer op...

Ik had nog meer te melden maar helaas ben ik dat vergeten.. komt wel weer...

mijn klaartje: het goede gesprek met Ria en haar uitspraak: "Wat ben jij afgevallen" dat terwijl mijn invalhulp een uur daarvoor had gevraagd of ik in verwachting was........

grts

maandag 10 augustus 2009

Zonder titel...

Ik heb het idee dat er overal mieren over mijn lijf lopen.. niets is minder waar.. maar het voelt wel zo.. nee het is niet de jeuk die ik krijg van de trastuzumab.. die zit dieper... dit zijn de vederlichte pootjes van een vlieg of zo iets.. maar ik kan niets ontdekken of vinden... ( lang leve de spellingscontrole maar weer....)

Het kijkt vandaag wat grijzig buiten.. er hangt een soort mist... dus als daar de zon doorbreekt......

Ik heb een hele bult was te strijken.. meer dan anders lijkt het wel... ik denk dat het maar in een twee dagen splits.. zeker gezien de toestand van mijn polsen...want dat houdt echt niet over...het lijkt wel of de neuropathie in vingers ook weer toeneemt... of het is wat anders.. ze tintelen steeds .. net of ze gaan slapen..wie het weet mag het zeggen... donderdag heb ik een controle bij Knibbeler.... misschien heeft zij een idee....al heb ik daar nu mijn twijfels over....

Straks komt Jaimey op bezoek... Evelien moet even ergens heen.. ze heeft wel gezegd waar naar toe maar dat ben ik weer vergeten.. zoals ik zoveel vergeet tegenwoordig....

@Greet dankjewel voor je bramenfoto.. ze zien er fantastisch uit... ik heb nog veel meer kleurloze.. mar dat komt wel goed met wat zon....

@Coralie wb natuurlijk... enne ik ben al gestopt hoor.... het was af....succes bij Knibbeler vandaag

Ha.. er is weer leven boven.. ik ga koffie maken...
allemaal een fijne dag... en mijn klaartje... net een attent sms-je van Wehkamp met de bezorg datum en tijd van iets dat ik besteld heb...


woensdag 29 juli 2009

"jesterij"

Het is alweer vroeg... maar ik slaap tenminste... dat pakt niemand me dan af....straks ga ik even naar de markt enzo... misschien alvast wat voor het ontbijt zaterdag inslaan al staat dat op losse schroeven.. heel jammer hoor....ach ik maak er een simpel ontbijtbuffet van.. dan kan toch iedereen wat eten...


Gisteren kreeg ik een brief van de schadeverzekering... ze willen bekijken of het voor mijn huishoudelijke hulp afgelopen jaar wel nodig was om geheel te drukken op de geleden schade, door de kanker en de chemo enzo had ik immers ook hulp nodig gehad... ik zie de bui al hangen.. daar komen ze nooit uit...

Ik heb nog niets van de ING terug gehoord... dus mijn aangifte ligt te wachten.. hopelijk krijg ik deze week nog wat te horen, dan kan het weg...

Ondanks dat ik eigenlijk vrij weinig te doen heb, lijk ik tijd te kort te hebben.. ik kom ook bijna nergens toe...het bekende energie probleem... neem nu Mieke even terug bellen.. daar denk ik 's nachts aan, of laat in de avond.. of net nu.. maar dat is zo vroeg.... het komt er alleen niet van... niet omdat ik niet wil.. maar omdat... tja.. omdat waarom eigenlijk.. en dat heb ik met meer dingen... maar Mieke als je dit leest... ik denk aan je.. ik ben blij voor je.. ik bel je echt... ik stuur een kaart...

Mijn bramen bibberpudding is matig gelukt... de gelei wordt niet echt consistent LOL, dat ligt toch aan de hoeveelheid gelatine.... net te weinig...
Maar de smaak is heel lekker... een beetje zuur zoet.. het is eigenlijk net een panna cotta, maar die gaat met room...en is zoeter...

Ik ga naar de markt .... en even langs de blokker voor wat plastic slingers.. ik heb wel vlaggetjes maar die zijn van papier...
Volgens mij komt Evelien ook nog met Jaimey.. die was gisteren ook hier en heeft zich kostelijk vermaakt met magneten.....

Fijne dag allen

en mijn klaartje: Evelien heeft een baan..... ze gaat post bestellen in Sint-Gestel en ze begint de 17de augustus... ik ben zo blij voor haar... ze krijgt haar leven weer in de hand, op de rit en voor elkaar.. samen met haar Nicky....

grts






PS.....
A jester, joker, jokester, fool, wit-cracker, prankster or buffoon was a person employed to tell jokes and provide general entertainment, typically by a European monarch. Jesters are stereotypically thought to have worn brightly colored clothes and eccentric hats in a motley pattern. Their hats were especially distinctive; made of cloth, they were floppy with three points (liliripes), each of which had a jingle bell at the end. The three points of the hat represent the donkey's ears and tail worn by jesters in earlier times. Other things distinctive about the jester were his laughter and his mock sceptre, known as a bauble or marotte.

dinsdag 28 juli 2009

past, present, future

Dit blog draait om mij, om mijn belevenissen met de diagnose kanker.. het is geen verhalenblog, geen mijmeringen in vroeger en over toekomst.. het is een relaas van het heden, van het nu.... en dan weet ik wel......




zo dat wilde ik toch even kwijt voor mezelf... ik zie namelijk steeds van die geweldige blogs met mooie verhalen, novelles eigenlijk... en dan denk ik: waarom heb ik dat niet..... nou het antwoord is simpel.. omdat het onderwerp van dit blog niet zo is...

Straks komt Jaimey even op bezoek...en mijn hulp.. het lijkt mooi weer te worden en ja ik heb iets geslapen, gestreken, opgeruimd en zowaar de belastingaangifte klaargemaakt.. tenminste bijna.. ik mis 2 gegevens die ik niet kan vinden, dus ik heb de bank maar gemaild of zij ze nog hebben en zo niet.. dan wordt het natte vinger werk.. ik ben nu dus afhankelijk van 3den om alles naar Hans te kunnen brengen...ik ben benieuwd wanneer ik wat terug hoor..

Het huis langs ons is sinds gisteren toch niet verkocht.. het bordje is er weer af en de foto staat nog bij de makelaar op de site... jammer, ik had me al verheugd op nieuwe buren.. slechter kan nooit...

Nog een paar dagen en het is zover....gisteren stonden alle bloemen weer slap.. gelukkig ging het regenen in de avond.. verder was het ene prachtige dag.. en deze lijkt ook zo te worden...

@Sofie: dank voor je klaartje en je naam suggesties.. Janneke leest ze wel...
@Trudie: de vrouw van Frederik Hendrik.. ik houd ook wel van historische "romans" ...

en mijn klaartje vandaag is het telefoontje van Anneke gisteren..gewoon ff beppen over alles. ze komt volgende week...

vrijdag 17 juli 2009

het goede doel

2 naproxen gehad en een kilo erbij.... maar waarschijnlijk stabiliseert zich dat..
en zo niet.. dan moet ik wat anders verzinnen want ik wil wel in mijn kleding straks..

En Tonny moet maar niet meer verzinnen of in iedere geval hardop zeggen dat hij de volgende dag een stoepje gaat leggen of zo iets.. buiten werken in ieder geval.. want je kunt er bijna de klok op gelijk zetten dat het dan regent..

Gisteren heb ik het best nog druk gehad... Evelien en Jaimey kwamen langs.... Jaimey gaat steeds meer brabbelen en praten...En hij heeft zelf verzonnen dat hij Evelien "Mamma Eef" noemt.. ook naast gewoon mamma hoor.. Even later kwam Janneke ook en we zijn naar het plein gegaan voor wat spullen voor de bruiloft.. nou we hebben ze hoor.. en 100 euro armer.... wat make up, een doos bellenblaas en meer van dat klein gedoe... kassa......en nu ben ik even blut...
Want ook bij de Aldi heb ik wat uitgegeven... dat doe ik allemaal met plezier hoor.. beter dat ik mijn dochters zo kan helpen dan dat het allemaal bij mij op de plank ligt.. wat jullie....alleen zou het prettig zijn als het nu het einde van de maand is.. ik had me bij de vorige maand toch 500 euro verrekend... dat was mijn laatste autotermijn dat er nog af moest.. jullie weten wel.. die Yaris die nu al meer dan een jaar bij Evelien logeert die ik gelijk na mijn ongeluk moest kopen wilde ik kunnen werken.....tja en dat kan dan niet zonder financiering hè.. maar de laatste termijn is nu verstreken...en dat scheelt in mijn geld op te bank wat ik kan besteden..

Geld is toch een raar iets.. je geeft het aan een ander in ruil voor iets wat jij wilt hebben.. een dienst of een ding...iets tastbaars of iets minder tastbaars.. je kunt het ook aan goede doelen geven.. dan is het niet echt tastbaar maar ook niet echt minder tastbaar.. en soms is het zelfs... nouja soms... wazig wat er met jouw geld gedaan wordt... vraag je ernaar dan is het antwoord bijna altijd "onderzoek" .. er wordt wat af ge-onderzocht...

Waarom dit stukje over geld en goede doelen... het loopt namelijk hier weer storm.. elke week is er wel een collecte voor die of gene.. en echt op mijn vraag wat er met het opgehaalde geld gebeurd, weten 4 van de 5 collectanten geen bevredigend antwoord.... "Ja we geven het echt wel af hoor...." is vaak de eerste reactie... het moest er nog bijkomen dat ze dat niet deden.. "En dan wordt het op een rekening gestort....." eh ja... de mijne in elk geval niet.. "en dan wordt er.....onderzoek gedaan..." en bij het verlossende gedachte onderzoek gedaan is de kous af..teleurgesteld zijn ze wel als ik dan besluit niets te doneren... ik kan het immers zo niet aftrekken... ik moet een bewijs voor de belastingdienst hebben dat ik daadwerkelijk mijn steentje heb bijgedragen aan "goede doelen" dat ik niet zo egoïstisch ben om het allemaal lekker zelf te houden...Houden???? hoe komt het dan dat mijn portemonnee vaker leeg dan vol is..
Het is alleen ontzettend jammer dat ik nooit die ene collectant tref die het allemaal wel weet....

Allemaal een fijne dag...

Mijn klaartje is weer een mooie.. mijn azalea binnen die ik alsmaar trouw heb water gegeven, heeft weer knoppen.....