Opruimlijstje

Ik had een heel bericht klaar.... en ineens was het weg. Nergens meer te vinden. Dat is dus de zoveelste keer al bij blogger. Ik ga eens kijken of ik er nog iets van kan opschrijven.

Kennen jullie dat? Een to-do lijstje met dingen die je anders steeds maar vooruit schuif?  Het is geen lang lijstje, maar eentje met noodzakelijke dingen. Bij mij staat de kledingkasten erop en de administratie, de belasting, de hangmappenkast, en mijn praktijk.
Of zo'n to-do lijst nu echt handig is, daarover zijn de meningen verdeelt.  Maar voor mij werkt het min of meer. Het zijn gedachtelijstjes met dingen die ik wel wil doen maar nog niet meteen.



Gisteren heb ik bijna de hele dag aan onze administratie gewerkt. Dat was een punt van mijn to-do lijstje. Was, want ik kan het nu wegstrepen.

Nadat de rekeningen betaald zijn, gooi ik ze in een administratiedoos. Ook garantiebewijzen, aankoopbonnen, kattebelletjes met nummers en adressen, kaarten, zegeltjes.... kortom alles wat maar naar administratie riekt, verdwijnt in die doos.
Tegen de tijd dat de belasting aangegeven moet worden, gaat het kriebelen. Dan moet ik die doos leeg halen. Want daarin zitten ook salarisstroken en jaaropgaven (zover die nog op papier komen). Dat is een heel opgave en het kost me een paar of meer dagen om mezelf daartoe te zetten. 1 april is geen stok achter de deur omdat mijn accountant toch uitstel vraagt.


Naast het sorteren van alle troep op stapeltjes die overeenkomen met de ordners, bekijk ik ook wat ik wel of niet wil bewaren. De inhoud van de administratiedoos gaat immers in ordners met de namen van hubby, van mijzelf (ik heb zelfs 2 mappen), verzekeringen, energie en gemeente, enzovoort. Ik heb nog al wat ordners met administratie. Naar de inhoud dáárvan wordt nauwelijks gekeken.  Logisch, het zijn geen romans, maar is bedoeld als naslagwerk-voor-als-het-ooit-nodig-mocht-zijn. En dat is iets wat haast nooit gebeurd.

Dus heb ik gisteren die ordners ook onder handen genomen. Veel oude papieren hebben hun weg naar oudpapier gevonden. Ik denk dat ik de inhoud van de ordners met de helft verminderd heb. En het voelt goed.

De administratie uit de doos heb ik opgeruimd, de jaaropgaven gekopieerd voor mijn accountant en ook de benodigde andere papieren. Nu enkel nog een begeleidend briefje, envelop schrijven, postzegels plakken en opsturen. Dat wil ik vandaag nog doen.... En dan kan het punt belasting ook van mijn lijstje.

Een volgend punt op mijn lijstje is het opruimen van mijn praktijk. Hoewel ik verschillende dingen zo weg kan doen, twijfel ik toch over de hoofdmoot: alle remedial teacher spullen. Daar ben ik nog niet uit. maar dat komt wel.....Ik ga eerst maar een beginnen met de ladenkasten met hangmappen vol oud leerlingen materiaal. dat kan gewoon weg...volgende week of zo:)

Oja een handige tip over opzetten van administratie en wat je wel of niet moet bewaren vind je hier.

Opruimwoede

Even kijken of hij het wel doet… Want ik had een heel stuk klaar toen mijn Draakje dacht: "Doe het maar zelf" en hij sloot af zonder dat de kans kreeg om mijn stukje op te slaan. Balen dus met een hoofdletter!

Maar goed, het lijkt erop of we "back in business" zijn. Ik ga een nieuwe poging wagen.

Sinds een paar weken doe ik mee aan D'ruitdaging. Dit is een initiatief van Yourganize en kent al meer als 900 deelnemers. Het draaiboek is simpel: elke dag krijg je een mail in de bus met een uitdaging om overtollige spullen in je huis op te ruimen en los te laten. Ik heb dus al heel wat opgeruimd en losgelaten. Heel veel in de kliko en naar de stort, maar alle textiel en schoenen kon ik kwijt in de textielcontainer van de gemeente.
Evenals al het oude glas, wat een plekje kreeg in de glascontainer, en het oud papier wat elke maand wordt opgehaald. Je hoeft het alleen maar aan de straat zetten. Net als al het plasticafval. Elke twee weken kan de plasticzak aan de straat.

De lapjes en de restjes wol hebben een nieuw tehuis gekregen bij een knutselclubje, en mijn dochter heb ik blij gemaakt met foto's.

Ja, we zijn de vliering aan het opruimen. Daar komen heel wat spullen af die wij jaren niet gebruikt hebben

en dus linea recta naar de stort mogen. Er waren ook nog dozen met spullen van onze Janneke. Deze zijn uitgezocht en verdeeld.

Ik blijf echter met heel veel dingen zitten die eigenlijk te goed zijn voor de stort. Natuurlijk kan ik ze aan de straat zetten met een bordje "gratis meenemen". Ik zie dat bij enkele buren, maar na verloop van tijd zijn die spullen toch stortrijp. Ik hoor jullie denken: "kringloopwinkel?". Nou, vergeet het maar! Hier in het Brabantse nemen ze enkel spullen die de hoofdprijs krijgen bij "Tussen Kunst en Kitsch". Onnodig te zeggen dat ik die zelf wil houden. Navraag bij de gemeente levert het volgende resultaat. Op mijn vraag waar ik met speelgoed en boeken heen kan, kreeg ik als antwoord: "Heeft u aan de kringloopwinkel gedacht?".........

Bij het opruimen van spullen kun je beter in een stad wonen dan in een dorp. In een stad heb je meerdere kansen om goede spullen weg te zetten. Dan bedoel ik natuurlijk wel een echte stad en niet een uit de kluiten gewassen dorp met stadsrechten en stadspretenties. Maar om kilometers te rijden naar een echte stad en daar te zoeken naar afzetmogelijkheden, dat is mij ook een beetje te gortig. Dan zoek ik liever andere oplossingen.

Vroeger hadden wij hier in het dorp een zogenaamde snuffelhal. Hier kon je je oude spullen brengen en werden ze verkocht. Het was eigenlijk een continue rommelmarkt. Maar er was altijd wat te doen en de spullen liepen. De enige restrictie was dat de aangeleverde spullen heel moesten zijn en "het moesten doen". Niemand had immers wat aan dingen die beter weggegooid konden worden. Voor kleding hadden wij een tweedehands kledingwinkel (Twinkeltje), maar dat is ook ter ziele. En speelgoed en boeken, mits in goede staat, konden we kwijt in het toenmalige gemeenschapshuis. Ik heb daar heel wat knuffels, poppen en auto's naartoe gebracht. In de huidige Durpsherd hoef je daar niet meer mee aan te komen. Ze hebben enkel de naam overgenomen, niet de merites. En bij navraag geven ook zij het antwoord: kringloopwinkel!

Tja, en dan blijf ik zitten met enkele redelijk goede spullen die wij niet meer gebruiken maar waar een ander wellicht blij mee is. Bijvoorbeeld een compleet motorpak (losse verstevigende jas en broek), PNP boxen voor bij de computer, een topmatras, kussens, zelfs een waterbed, en diversen cd's met luisterboeken en muziek. Natuurlijk kan ik ze op marktplaats zetten. Met mij staan daar echter duizend anderen met dezelfde dingen. En die raken ze aan de straatstenen ook niet kwijt, net zomin als ik. Maar als iemand dit blog leest en denkt héééé... laat dan maar een reactie achter, dan komt het wel goed.

Ik ga ondertussen nog even aan de slag met mijn sieraden, mijn make up en mijn medicijnkast. Volgens mij heb ik daarin ook spullen liggen die ik kan loslaten.