Terug thuis

Ik heb dit jaar al meer in een ziekenhuisbed doorgebracht als in mijn eigen bed.

Maar sinds maandagavond ben ik weer thuis. Na het afrondend gesprek met de psychiater zou ik naar huis mogen. Dat was vrijdag al. Maar het bleek pas dinsdag te worden. Op maandag was er wel een "familiegesprek" met de zaalarts en een verpleegkundige,Tonny, Evelien en ik.

Vorige week, toen er precies hetzelfde gebeurde hebben ze me helemaal onderzocht op neurogebied. Resultaat: nul!. Conclusie: door alle negatieve gebeurtenissen werp ik zelf die blokkade op. Of ik met een psychiater wilde praten.

Zogezegd zo gedaan... donderdag al kwam de psychiatrisch verpleegkundige voor een voor gesprek. Het was een heel leuk gesprek, hak op tak, maar voelde gewoon goed. En vrijdag middag laat kwam hij terug met zijn "supervisor". Die gaf aan dat hij het allemaal gelezen had, dat er veel was gebeurd enzovoort. Aardige man hoor, heel rustig. Op zijn vraag of ik het er mee eens was geweest dat een psychiater naar mijn blokkade zou kijken, heb ik nee geantwoord. Ik was het ook niet van harte mee eens, maar ik wilde het ook niet afwijzen. Dus ik zou gewoon goed mee doen als dat nodig was. Dit heb ik heel duidelijk kunnen verklaren. Zonder schofferen , maar dat is het woord niet dat ik zoek...Het was in elk geval goed en werd goed ontvangen.
De eindconclusie: Hij wilde een rapportage naar de huisarts sturen. Als ik dan ooit misschien eens behoefte had om met iemand te praten hoefde ik maar een verwijskaart naar hem te vragen.  Hoe wij elkaar opvangen en hebben opgevangen is uniek en heel erg goed.

Handjes schudden en weg. Geen moment is er gesproken over de noodzaak om een vervolggesprek te plannen. Voor mij een teken dat de "blokkade"niet tussen mij oren zit. Was dat maar zo denk ik wel, want dat werd het opgelost. En die oplossing is nu verder weg dan ooit.

Om terug te komen op dat familiegesprek: tja, er was niets gevonden, niet neurologisch. Op mijn klacht dat ik pijn in mijn nek heb, en dat mijn ogen zo slecht tegen geschitter van licht kunnen, mijn hoofdpijn links....en inmiddels ook gekneusde ribben , arm, knie en schouder doordat ik uit bed ben gevallen in mijn slaap, mijn slechte aders.. kortom op alles werd verwezen naar een psychische blokkade.. ook mijn grauw grijs zien.

Nu snap ik wel dat als alle resultaten van bloed enzovoort goed terug komen, dat ze ook niet weten wat meer de doen. Misschien gaat het vanzelf over. In ieder geval ik zou dinsdag na het gesprek van de chirurg naar huis mogen. Hahaha, mooi niet..ik ben meteen gegaan. We waren zo snel klaar dat we al de kamer afliepen toen een verpleegkundige snel naar ons toe kwam. Het hoofdneurologie wil graag even een gesprekje. Okee, we wachten wel even.... een 20 minuten later was hij er, met de zaalarts. Wat ik snapte van zijn gepraat was dat hij het betreurde dat er niets gevonden was, maar daar ook erg gelukkig mee was. Dat hebben we beaamd. En ik heb hem verzekerd dat ik echt niet meer naar neurologie gebracht wilde worden als ik op korte termijn weer onderuit zou gaan met een veel te hoge bloeddruk.

Aardige man, aardige zaalarts, handjes schudden en weg... dachten we... nu moesten we weer wachten op de vervolgafspraak die allang gemaakt was. Maar toen konden we eindelijk naar huis. Resultaat: bijna een hele week in het ziekenhuis zonder enkele oplossing.


Gisteren hadden we de afspraak met de chirurg over de MRI van de borst waarbij het steeds mis ging. Oplossing: er wordt op korte termijn een 3D echo gemaakt. Geen vloeistof, geen naalden enzovoort.  Gelijkertijd wordt er ook een gewone echo gemaakt zodat ik ook de verschillen kan zien. Op mijn verzoek wordt ook een echo gemaakt van mijn overgebleven stuk schildklier. Hij drukt erg tegen mijn stembanden. De chirurg deed daar helemaal niet moeilijk over. Gelukkig maar. Wat een fijne man is dat toch. Ik heb heel veel vetrouwen in hem.

Maar met mijn overige klachten kan hij niets: "Dat is internistengepuzzel", geeft hij aan, "en ik ben een chirurg". Dus als de uitslagen van de 3 D echo bekend zijn maak ik ook een afspraak bij mijn oncoloog. Zij is internist.

Vanochtend ben ik naar de markt geweest. Brood gehaald en tompoezen. En naar de groenteboer voor mandarijnen, bananen, zuurkool, en bloemkool. Ik eet vanavond gegratineerde bloemkool met een kaasomelet en rösti.

En mijn klaartje: de zon schijnt, een fijn gesprek aan de viskraam, en veel vriendelijke mensen.

Dankjullie wel voor alle wensen en bloemen. Dat geeft warmte in mijn hart en een lach op mijn gezicht.

knock out?

Na heel veel moeite heb ik gisteren uiteindelijk mijn draakje kunnen installeren op de nieuwe laptop. Wel met behulp van de klantenservice van Nuance. Maar daar zitten die mensen voor.
Gelukkig is het allemaal opgelost en kan ik hier mijn draakje gebruikten. Weliswaar met een andere microfoon, want mijn oorspronkelijke is leeg. Die ligt nu aan de oplader.

Het is vandaag dinsdag, mijn hulp is er. Ik ben blij dat ze er is. Want ik heb sinds ik het ziekenhuis kwam helemaal niets gedaan in huis.En het is een klein puinpoedertje hier...

Potverdikke, het lijkt wel of ik een kaakslag heb gehad. Toch maar nog een paracetamol. Want pijn is niet fijn nu..integendeel.
Morgen kijk ik wel verder en klaag ik wel verder tegen de chirurg. Om kwart voor 12 heb ik een afspraak staan.

Het is wel wennen hoor deze nieuwe lap...met geluid, met knoppen maar ook met toetsenbord. Je moet de letters net iets dieper indrukken dan van bij de Acer. Of in ieder geval: ik heb dat gevoel. En ja ik ben nu weer aan het tikken, want mijn hulp is in de kamer bezig. En dat gaat niet samen: zij werken en ik praten tegen mijn lappie.

Trudie en Tricky dankjewel voor jullie kaarten... ik ben zoals altijd er erg blij mee...maar ik ben ook blij met al jullie reacties hier. bedankt mensen!

verder heb ik niet veel te melden.. behalve dat ik mijn dagen slapend doorbreng.. en heel gek: etend.....niet snoepend, maar echt etend... ik ben misselijk van de honger, maar word ook misselijk als ik eet... dus ik heb die knop omgedraaid vandaag. Alleen nog eten op gezette tijden......dat zal mijn gewicht ook wel weer ten goede komen...

allemaal een fijne dag.. en jawel: ik heb een klaartje: vanochtend zag ik een merel met een bek zo vol wormen...hij vloog weg toen ik buiten kwam... er is dus nog steeds leven!!

grts

"front" berichten

hebben jullie dat ook wel eens.. een maagdelijke computer of laptop....wat een werk is het dan weer om alles er weer op te zetten.. om het weer je eigen machine te laten zijn... ja er zijn van die "handige programma's" die je dat uit handen kunnen nemen... nou vergeet dat maar.. dat gaat alleen als je dezelfde harde schijven hebt of partities of voldoende ruimte.. ik had dus alles maar op de c schijf gezet... tjonge wat heb ik daar een spijt van gehad..echt alles door elkaar..ik was bij na aan een systeemherstel toe... maar goed ik heb dat niet gedaan en heb door geploeterd zo goed en kwaad als ik kon...alles staat nu op mijn externe hd en ik ga een dezer dagen eens uitvogelen wat er allemaal weg mag...ik denk die hele HP toei...en nog meer van die ongein...de recovery sectie is me een doorn in het oog.. dus die laat ik denk ik ook mooi verdwijnen...en dan even met een goede partitionmagic erdoor om alle partities te gebruiken...nu heb ik een stuk gevonden met de naam System dat compleet leeg is en niet wordt gebruikt...

verder moet ik al mijn proggies er nog opzetten. Te beginnen met mijn Draakje...die wil nog niet echt...ik weet het.. ik wil te veel en te snel.....dat roepen ze hier allemaal om beurten....ik zelf ook...

maar ik ben het zo gruwelijk zat allemaal...zo ontzettend genoeg ervan...en ik moet toch ergens mijn zinnen verzetten ....beter achter mijn pc dan buiten op straat nu...die jaap over mijn hals van links naar recht ziet er nu niet echt lekker uit.. op sommige punten ontstoken...dat wist ik van te voren...

en ik blijf zo ontzettend moe.....ik kan de hele dag slapen...maar dat is ook geen optie...daarom knutsel ik nog maar even door

grts

Engelenbericht

Sinds vanmiddag ben ik weer thuis. De operatie is geslaagd, de uitslag krijg ik volgende week woensdag.

Praten kan ik haast niet, ja zo'n 06 stemgeluid alleen wat krakender... dus geen Draakje maar handwerk...

en ik ben dood- en doodmoe....maar dat komt allemaal wel goed

Veel slapen, veel paracetamol en "Alles sal rêg kom"

grts

POS en operatie streefdatum

Ik had vandaag via twitter een logje beloofd, dus dat schrijf ik dan maar. Gewoon met de vingers, dus het zal echt niet lang worden. Ik zat net ook al een hele tijd te msn-en.

Vanochtend heb ik het , nee dit wordt toch even draakjes werk..zo dan ben ik dan  ...Vanochtend had ik dus de pre operatieve screening, de zogeheten POS. Deze gaat in etappes tegenwoordig. Eerst word je bij de verpleegkundige geroepen. Deze neemt met je de hele vragenlijst door die je van tevoren had moeten invullen. Uit ondervinding wist ik dat ze dit zouden doen, dus ik heb mijn vroegere operaties en dergelijke mooie niet opgeschreven. Dat bleek achteraf ook weer niet nodig: alle operaties stonden nog genoteerd.
Na een halfuurtje ongeveer moesten we terug gaan zitten in de wachtkamer. Daar werden opgehaald door een volgende verpleegkundige die gespecialiseerd was in van alles en nog wat. Weer werd de vragenlijst doorgenomen. Daarna kwam de anesthesist. Hij beweerde dat hij mij makkelijk kan prikken. En hij wees op de aders op mijn linkerhand. En toen sloeg bij mij de paniek toe. Daar was ik juist zo bang voor: voor het aanprikken. Dat is zo vaak zo misgegaan ... daarom heb ik een PAC. Ik ben niet bang voor de anesthesie en ook niet voor de operatie. Nee, mijn angst ligt er bij het aanprikken.

Toen de anesthesist weg was, wist de verpleegkundige mij te overtuigen dat ik er via mijn PAC aangeprikt zou worden. En daar ga ik dan maar vanuit. Anders maak ik mijn eigen leven tot een hel. En dan ben ik toch echt niet van plan!

De datum voor de operatie is ook bekend. Het is een streefdatum: 25 mei. Als een eerder plaats, tijd en chirurg is, gaat die eerder. Maar 25 mei is niet zo ver weg. Een hele kleine vier weken. Waarvan twee weken vakantie. En dan is het nog maar een week. Het geeft mij ook de gelegenheid om wat orde hier op zaken te stellen. Niet van die moeilijke dingen, gewoon wat dingetjes ...

En ondertussen maken we er het beste van: met of zonder koude nodus..... allemaal tot de volgende keer. Ik ga weer proberen wat blogjes te bezoeken, maar het is geen onwil als ik even niet reageer. Natuurlijk heb ik een klaartje, ik heb altijd- nou bijna altijd- een klaartje: een verpleegkundige die snapte waarover ik sprak, die doorhad wat er wel en niet kon, die mee dacht met mij.

Zo of het zo zijn moet: mijn microfoon is leeg....helemaal....

grts

:update:

even heel snel een kort berichtje...

we komen net van de dokter af. Ik heb een koude nodus in de linkerschildklier kwab zitten. En hij wordt  zo snel mogelijk verwijderd. Als je wilt weten wat een koude nodus betekent, moet je even googelen.

Ik weet verder niets of het wel of niet kwaadaardig is, dat wordt na de operatie onderzocht.. tijd genoeg, want ik wil hem er toch uit...

De operatie is aangevraagd, ik weet alleen nog niet wanneer. Ik krijg vanzelf een uitnodiging.

Dankjewel allemaal voor jullie steun afgelopen dagen

ook dit komen wij wel weer te boven.....

Fijne dag, en mijn klaartje: mijn sterke man die naast mij staat, wat er ook gebeurt

grts

Een klaagzang met krakkemikkige stem

En de zaterdag dient zich weer aan. Het belooft een zonnige dag te worden. Maar nu heb ik het nog niet warm. Hoogstens een beetje benauwd.

Gisteren ben ik heel druk bezig geweest. En ik heb helemaal niets gedaan. De drukte zat voornamelijk in mijn hoofd. Mijn kamer ziet er uit alsof er een bom is gevallen. Hoe dat komt? Ik weet het niet! Het is gewoon de algemene indruk die nu van mijn kamer heb. En ik kan op dit moment de moed niet verzamelen om er ook maar iets aan te veranderen. De drukte in mijn hoofd zit er nog steeds. En onwillekeurig gaan mijn vingers steeds naar de knobbel op mijn schildklier. Ik heb er last van. Zowel fysieke last doordat hij In de weg zit, op mijn stembanden drukt zodat ik een schorre stem heb van tijd tot tijd, en ik er steeds aan zit. Maar verder heb ik er ook een behoorlijke emotionele last van. Nog een paar dagen en dan is het woensdag.

En nu ik toch bezig ben: ook met mijn vingers gaat het minder goed. Het lijken wel varkenspootjes, worstvingers. ... mijn fysiotherapeut wilde ze stuk voor stuk  gaan inzwachtelen, maar we hadden het juiste materiaal niet. Dat wilde ik gisteren in de apotheek halen, maar ik kreeg het niet mee omdat ik geen goed recept had. Dus via de assistente van de huisarts heb ik een recept bemachtigd. Ik ben er gisteren echter niet meer uit geweest om het bij de apotheek op te halen. Dat komt volgende week wel.

Ik moet vandaag wel naar het plein: ik wil naar de groenteboer, naar de drogist, en even naar de boekwinkel. Misschien dat ik ook nog even bij de Aldi binnen… ik denk dat ik dit allemaal doe, als Tonny boodschappen doet. Maar dat moet ik nog even met hem afspreken.

Mijn stem gaat het begeven: het blogje wordt niet echt veel langer. Zodra het gaat, kom ik ook weer bij jullie langs. Weet wel, dat jullie wel in mijn gedachten zijn!

Allemaal een hele fijne zaterdag. En ondanks mijn geklaag en gezeur heb ik toch een klaartje: ik kreeg een hele vrolijke lieve kaart van de Repel. Hij staat op mijn dressoir tegen mij te glimmen. Daar kan geen zon tegen op!
Frieke

Alles goed!!!!

Zo we zijn weer thuis! En met een goede uitslag. Er waren geen uitzaaiingen te zien, op de foto en op de echo niet. Dus ik heb weer een controle afspraak over een jaar bij mijn chirurg. Over een half jaar heb ik een controle bij mijn oncoloog, volgens mij moet ik die afspraak nog maken. ...
Toch zie ik mijn chirurg weer eerder. Er wordt immers op korte termijn een echo van mijn schildklier en hals gemaakt. Mijn schildklier speelt weer op en ik wil daar gewoon duidelijkheid over. Mijn chirurg gaf mij hierin groot gelijk, en schreef gelijk een aanvraag voor een echo. Die wordt binnenkort gepland, daar krijg ik bericht over. En daarna moet ik natuurlijk voor de uitslag weer naar hem terug.
Ik dacht dat als je bij de echo of mammografie geen punctie kreeg, dat alles wel in orde was. Maar van Bebber gaf aan dat dat niet het geval was. Het schijnt bij mogelijke uitzaaiingen net even iets anders te werken. Pas als hij aangeeft dat het goed is, is het goed. Nu heb ik een heel groot vertrouwen in hem. Het is een aardige, meevoelende, attente man.

Gisteren heb ik mijn PAC weer laten flushen. Het was de bedoeling dat mijn huisarts erbij zou zijn om het te leren, maar daar was iets tussen gekomen. Nu heb ik de volgende afspraak bij zijn assistente gemeld en die heeft het in zijn agenda gezet, tijd en plaats. Over een week of vijf bel ik hem op om te vragen of we samen kunnen rijden.



Om de goede uitslag te vieren zijn Evelien en ik even de stad ingedoken. En ik heb, schrik niet, zes paar schoenen gekocht. Het was erg lang geleden sinds ik een paar goede schoenen heb aangeschaft. Nu zijn er twee paar al verdwenen van mijn plank, maar er zullen er ongetwijfeld nog een stel volgen.
Maar ik zal er maar voor jullie plezier er een paar foto's van maken en die in een collage verwerken. Die volgen dan nog. Om jullie even uit de droom te helpen. Ik heb schoenen bij van Haren gekocht met een gemiddelde prijs van € 20. Normaal gesproken koop ik mijn schoenen bij Foxy. Dan ben ik voor een paar schoenen al € 120 kwijt. En dat heb ik er dan graag voor over omdat die schoenen voortreffelijk zitten en ook nog een paar jaar mee kunnen. Deze schoentjes zijn echt voor één seizoen, misschien twee ...


Ik zag een vraag van Ilse over luisterboeken. Je moet daar echt even aan wennen als je al lang niet bent voorgelezen. Maar ik vind het fantastisch. Anders moet je gewoon een keer proberen. Ik zet mijn luisterboek altijd op mijn MP3 speler, mijn Zennetje. Maar je kunt op de meeste mobiele telefoontoestellen ook MP3 neerzetten. Dus je kunt ook via je telefoon die boeken luisteren. Als je je afvragen waar je boeken kunt halen, dat is natuurlijk in de bibliotheek, of je download ze via Internet. Je hebt mijn e-mail, in contact met me op als je vragen hebt. Ik heb ook sinds kort weer Skype en MSN.

Henning Mankell is een fantastische auteur. Hoewel hij heel erg bekend is van zijn misdaadromans met Kurt Wallander, schrijft hij ook bijzonder goede maatschappijkritische romans. Ik lees op dit moment "De Daisy Sisters". Henning Mankell beschrijft hier in heel attent, heel intens, en heel gevoelig het levensverhaal van twee meisjes. Ik vind het een aanrader.

Vanavond eet ik Filetto di pesce fritto con erbette, asparagi verde e pasta alle spezzie. In het Nederlands: Gebakken visfilet met Italiaanse kruiden, groene asperges en kruidenpasta. Ik moet dus de asperges nog even halen en de Parmezaanse kaas. Het gaat helemaal goed komen.

Allemaal een hele fijne dag, middag eigenlijk, geniet van de zon en van de mensen omheen. Natuurlijk heb ik ook een klaartje: de goede uitslag!