Doet ze het of doet ze het niet?????

Vanmiddag ben ik  met mijn moeder (84) afgezakt naar Rosmalen. Ze had haar zinnen gezet op een nieuwe mobiele telefoon, maar weet eigenlijk niet wat ze wil.

Helaas bleek de telefoonwinkel:
a) geen senior gsm toestellen te hebben ( zo te zien)  en
b) zo druk bezocht dat het wel 2 uur (schatting) zou duren voor we aan de beurt waren

Dus togen we snel weer richting mijn huis waar ik met een gerichte internet opdracht vele senior gsm kon laten zien. Nadeel is dan wel dat je het niet even kunt proberen...... maar bij een goede winkel heb je altijd kans om het artikel terug te sturen.

Omdat ze niet precies weet wat ze wil doen met een gsm buiten héééééééél af en toe bellen, heb ik de mogelijk heden voor haar op een rijtje gezet.

• Thuis heeft ze geen internet. 
• De mogelijkheid om te whatsappen of te skypen valt dan af, net zoals het bekijken van de weerberichten. 
• Verder wil ze wel een foto kunnen maken. Een selfie hoeft niet. 
• Een gewoon toetsenbord wil ze liever dan een schermtoetsenbord.  
• Maar SMS moet wel kunnen. 

Die mogelijkheid  (SMS) heeft ze bij haar huidige toestel ook en ze maakt daar NOOIT gebruik van. Ze gebruikt haar mobiel trouwens ook nooit om te bellen.


Momenteel heeft ze een Hi- prepaid. Deze moet ze elk half jaar opwaarderen met 10 euro. Maar omdat ze nooit belt, stapelen de euro's zich gewoon op, of raakt ze ze kwijt. Ondanks mijn bemoeienis om haar haar mobiel te laten gebruiken ipv de vaste lijn, waar ze achteraf de telefoontikken van moet betalen, doet ze dat niet. 
Mijn zus heeft een prepaid van Telfort. Daar hoef je alleen maar op te waarderen als jij dat wil, zeggen ze. En ze kan haar huidige nummer behouden. Via de 3G band van KPN kan ze wel wat internetten want ze krijgt 500MB gratis. Dat is genoeg om te zien of ze er ook werkelijk gebruik van wil maken. Ik heb die SimOnly voor haar gekocht.

Om kort te gaan: we hebben via internet een mooi toestelletje uitgezocht met grote toetsen en een klep.  Ze kan er een foto mee maken, mee bellen en sms-en. Morgen komt het toestel, en van de week de nieuwe sim kaart. Ik heb beloof het toestel gebruiksklaar voor haar te maken. Nummerbehoud te activeren, contacten over te zetten enzovoort. En dan ligt de bal zogezegd bij haar. Kijken of ze gebruik gaat maken van de nieuwe mobiel.

Warm hè...

De hele ochtend.ben ik bij mijn moeder geweest. Koffie en water gedronken en haar geholpen met internet bankieren. Dat valt niet mee als er een heel kleine internetverbinding is (4mb volgens mij maximaal). Dat komt omdat ze bij het 3 in 1 abonnement van ziggo geen internet heeft aangevraagd. Daarom heeft ze de standaard verbinding gekregen. En dat is helemaal niets tot 4mb.  En hij valt er steeds uit als je een paar dingen tegelijk wilt doen. Kortom.... met heel veel geduld is het uiteindelijk toch gelukt. Bijna 3 uur arbeid die als ze het bij mij in de achtertuin had gedaan slechts een kwartier zou hebben bedragen. Maar het is gelukt en ze heeft al haar "cadeautjes" gepost. Dankjewel mam!! Ik ben er erg blij mee, en met mij al je kinderen en kleinkinderen. Dat weet ik zeker.

Vanochtend vroeg stond ik al alles te snijden voor de koude schotel die we vandaag en morgen eten. Je kent dat wel: aardappels, eieren, paprika, appel, kip, zilveruitjes en augurkjes, oja ook nog olijven. Ik mik gewoon altijd een hoop bij elkaar en zie wel hoe het er uitkomt. Meestal smaakt het prima. Ik had zoveel dat ik ook al gelijk wat mee kon nemen voor mijn moeder. Lekker toch. Dat kan ze dan morgen eten, want vandaag heeft ze iets met haar flatgenoten.

Wij ploffen gewoon in deze hittegolf nog even door. Het is overal warm en plakkerig.Ik heb een fan staan bij mijn laptop. Nee, niet gericht op mij, maar op mijn externe harde schijven. Ik moet er niet aan denken dat ik alles kwijt zou zijn door een hd crash ....En mijn man heeft er net "pootjes" tussen gezet. Ik had ze immers gewoon plat op elkaar liggen. Nu zijn ze van alle kanten vrij en kan de lucht er goed omheen circuleren.

Buiten is het zelfs achter in mijn tuin onder het lommer van de bomen, niet uit te houden. Er staat immers geen zuchtje wind en de hitte ligt als een warme deken over het platje. Platje??? hoor ik jullie vragen.... dat is gewoon een verharde plaats in de tuin. Nu is mijn tuin achter helemaal verhard, op de kippenkooi na, maar daar waar mijn tuinstoelen en tafel en kachel en bbq en en en staan... dat is ons platje. Dat ik dit niet zit te verzinnen, mag onderstaand laten zien:

PLATJE
1) Betegeld plaatsje bij een woning 2) Dak 3) Deel van een gebouw 4) Dier 5) Guit 6) Luis 7) Luizig binnenplaatsje (crypt.) 8) Platluis (schaamluis) 9) Platbodemd vissersvaartuig 10) Schelm 11) Schaamluis 12) Vissersboot 

Niet veel mensen gebruiken het woord platje in de betekenis van plaatsje bij of op het huis. Maar ik weet niet beter. In Haarlem, bij mijn opa en oma, hadden we ook een platje. Dat lag zelfs wat hoger dan het voorliggende gras. Ik weet nog dat wij daar heel veel op gespeeld hebben.
Zo kennen we in onze familie ook : een holletje op of af gaan. Een helling dus, een "verdieping"

Holletje, (B. *-N), o. (-s), klein hol; (fig.) een - openlaten, zich in het eten matigen, zijnen honger (voor een beter geregt) betoomen. *...IGHEID, v. (...heden), kleine holte, ruimte, verdieping.

Ver gezocht? het zal best wel, maar toch bestaan deze woorden bij ons in de familie gewoon.

Van het afval nieuws geen bericht.. ik blijf nu al weken steken op het zelfde gewicht. Maar ik ben wel ruim 6 cm kwijt om mijn middel. Kijk, dat zijn ook leuke dingen. Ik houd het dan ook goed vol: mijn 10 minuten fietsen elke dag. En heb ik eens geen zin, dan doe ik het toch onder het mom van: wat is nu 10 minuten... eerst 5 en dan nog gewoon 5... gewoonlijk heb ik een verhaal op mijn oren, maar gisteren was ik dat vergeten. Wilde ik eigenlijk niet gaan fietsen, me alleen maar omkleden... toch op de hometrainer gesprongen en na 10 minuten mezelf een schouderklopje gegeven.
Naast fietsen loop ik ook elke dag een flink stuk. Naar het plein en terug, of naar mijn moeder en terug. Het lijken afstanden van niets, maar dat valt tegen. Vroeger deed ik alles op de fiets. Helaas is dat niet meer mogelijk. En om voor elke scheet mijn scootmobiel te pakken of erger nog de auto.... trouwens het lopen doe ik meestal met Dean in de buggy, in ieder geval 3 dagen in de week.

En veel drinken, dat doet het ook. Gewoon water uit de kraan. Daar kan niets tegen op. Ons water smaakt prima en is ook goed. Dat moet ik wel even zeggen. Anders zou ik ook iets anders proberen. Met een filter of uit pakken.....
Drinken is ook belangrijk bij dit weer type. Je kunt niet genoeg vocht binnen krijgen..... En zo komen we met zijn allen deze dagen wel door. Lekker warm, lekker plakkerig, lekker.....


Mijn klaartje: Ik sprak vanochtend een oude buurman van mijn moeder op het plein. Gewoon gezellig.

Whoehahaha woensdag...

Ik kocht op de markt, nee geen koe... maar wel 8 halve vlaaien voor de prijs van 200 verlopen kortingsbonnen en 4 euro... Volgende week heb ik ze in huis...gezellig hè.. Ja, een dealtje met de marktbakker hier. Niet het Hoekske, maar gewoon Nicky Strik. Keilekker brood dat ook na invriezen goed blijft en niet tot een meelbal verword....

Verder heb ik oude medicijnen ingeleverd. We hebben gisteren een la opgeruimd waar we zowel de bonnen als de medicijnen tegen kwamen. Volgende week pakken we het hele dressoir. Wie weet wat we nog tegen komen. We = mijn hulp + ik voor de belangstellenden:)


Ondertussen hoop ik nog steeds op een lading boeken, maar ook vandaag bleek het ijdele hoop. De post is al geweest en er zat weer niets bij. Ik ga vanmiddag maar eens bellen met de bieb. Mijn klachtenmail naar postNL heb ik al doorgestuurd. Maar dit is niet leuk meer. Ik heb best een lange adem  maar vanaf 6 maart geen boeken meer aangeleverd is toch wel erg vervelend aan het worden.

Ik ben nog steeds bezig met mijn project Kleine klusjes, en mijn haakproject. Dat laatste zal toch nog even mogen wachten. Mijn handen willen niet....

Ik wacht op mijn moeder, die komt op de koffie... en Evelien...die komt ook op de koffie.

Fijne Dag

Enkel(e) goede berichten

Op dit moment kan ik enkel met goede berichten komen.... Gisteren op controle bij de oncoloog en ik hoef pas over een jaar weer terug te komen. Ik zie er goed uit volgens haar, en dat klopt ook. Ik kan dat zelf onderschrijven.

De oproep voor het bevolkingsonderzoek Borstkanker lag ook weer in de bus. Die zeg ik lekker af. Ik ben immers onder medische behandeling. Ze kunnen in het ziekenhuis niet eens foto's maken, laat staan in zo'n bus.

Ik heb mijn oncoloog dus fijne feestdagen en een goed begin gewenst. Ze is zo'n mens dat daar in helemaal meegaat, dus ik kreeg ook de wensen terug.

Gisteren heb ik de hele dag samen met Tonny op Dean gepast. Nu begrijp ik echt waarom het zo geregeld is dat je kinderen krijgt als je jong bent.  Ik was me toch een partij moe aan het eind van de dag. Vooral in mijn benen. Ik voel het vandaag nog. Die benen dan, de moeheid is gewoon opgelost na een nacht slaap:) Het zal uiteindelijk wel wennen, want het is een lief kereltje. Alleen ....

Ik lees momenteel de serie van James Clemens: Verboden en verbannen. Ik ben al bezig in boek 4 van de 5.  Het is spannend, meer dan, maar ik bemerk toch veel elementen die rechtstreeks uit het Rad van Tijd schijnen te komen. Bijna onmogelijk om dat niet te laten gebeuren. Het is immers een monumentaal werk van Jordan.

Toch is het een aanrader als je van fantasy houdt tenminste. Hiernaast zie je kaft van deel 5.

Zondag viert mijn moeder haar verjaardag. We gaan met zijn allen naar Het Dierenbos (het vroegere Vinkeloord). Bowlen en eten. Vinkeloord doet herinneringen boven komen, De keer dat ik er was,  omdat Janneke van een paard was gevallen precies met haar rug op een paaltje. Alles is toen gelukkig goed uitgepakt, maar dat is wel de herinnering die ik nu als eerste aan Vinkeloord heb.

Allemaal een fijne dag, ik ga direct op naar de fysio. Vanaf volgende week komt er ook weer sportfysio bij. Voor mijn benen. Ik ben benieuwd hoe ik alles kan inpassen....maar dat zal ongetwijfeld wel lukken.

Mijn klaartje: Iets wat ik tegenkwam gisteren op facebook:

Kinderen

Nee, het is zeker geen gewone vrijdag. Vandaag is het immers 7 oktober. 32 jaar geleden was het zondag, en koud. En werd onze Janneke geboren. Johanna Elisabeth Veronica Maria. Om half 10 in de avond. 9 pond en 53 cm. Een wolk van een baby. Ik voel nog hoe ze geboren werd, hoe ze op mijn buik en in mijn armen werd gelegd. Wat een kostbaar bezit! En ik weet ook nog dat we de plechtige belofte maakte goed voor haar te zorgen. Haar alle kansen te geven. En alle onvoorwaardelijke liefde.

Niemand heeft kunnen voorzien dat dit maar 31 jaar heeft mogen duren. En dat is maar goed ook, bedenk ik me.

Het wil nu niet zeggen dat we vandaag een trieste dag hebben. Nee hoor. We delen onze leuke herinneringen met elkaar en lachen om dwaze grappen en gezegdes. En straks mag ik op de twee jongens van Evelien passen. Waar oma's goed in zijn hè..

Afgelopen maandag was ik bij de neuroloog. Omdat ik zo slecht slaap en zoveel last van krampen heb, heeft hij me tijdelijk rivotril voor geschreven. Ik ben er behoorlijk duffig van.

Ondanks dat heb ik afgelopen woensdag mijn moeder naar en van het ziekenhuis getaxied. Ze kreeg een darmonderzoek. De week ervoor had ze al een maagonderzoek gehad en twee eenheden bloed. Maar er is nog niet bekend hoe het komt dat haar lichaam hb afbreekt of hoe ze bloed verliest.
In ieder geval is hb gehalte veel te laag. Het gevolg is een ontzettende vermoeidheid. Volgende week krijgt ze weer een uitslag. Maar dan ben ik er niet. Ik ga namelijk maandag op vakantie.

We gaan een midweek naar Egmond aan Zee. Alleen Tonny en ik. Gewoon even bij tanken. En misschien gaan we daarna nog een keer.... als het bevalt .. hahaha....

En als Bruin het kan trekken. Want we merken heel goed de verminderde koopkracht. Gewoon in de dagelijkse boodschappen al. Ik ril al bij de gedachte aan de jaarafrekeningen van water en energie. Want hoewel we elk jaar minder gebruiken, gaat het voorschot steeds verder omhoog. Ondanks dat ik een prijsafspraak heb gemaakt. Maar ik snap het allemaal niet precies meer. Zeker nu niet.....

Morgen komen mijn zus en haar man eten. Nee, ik schrijf niet op wat ik ga klaar maken, want ze leest mijn weblog ook. Maar het is wel heel lekker. Zoiets als soep vooraf en geschenken toe maar dan anders. En niets van maggi, alles van mijzelf..zelfs de dressings en marinade... Het is een drie gangen menu, eenvoudig en lekker. Morgen of zo meer...misschien wel met foto's.

En als we terug zijn van vakantie komen mijn andere zus en haar man eten. Daar heb ik ook al een heel leuk idee voor.Maar dat komt terzijnertijd wel.

Eerst vakantie..uitwaaien....samen genieten....samen zijn.....
want dat is al weer veel te lang geleden.

En natuurlijk een stapel boeken mee op mijn mp3. Ik lees fantasy momenteel. De erfgoed trilogie van Christopher Paolini . Ik heb vorige week de laatste boeken van Lee Child uitgeluisterd: de Jack Reacher serie. Geweldige boeken. Aanrader. Maar dat zijn de boeken van de erfgoedtrilogie ook... als je van fantasy, draken, tovenaars en dergelijke houdt.


Natuurlijk heb ik een klaartje: Ik pas op mijn 2 kleinzonen. Ik heb net van Jaimey verloren met memory en hij is al naar bed. Dean krijgt zo nog een fles. En dan leg ik hem ook in zijn bedje. Maar hij ligt nu zo lief te slapen. Ik wacht wel tot hij zich meldt. Wat is dat toch een groot goed: kinderen!

Sterren

Tien kleine vingertjes, en ook tien kleine teentjes. Twee voetjes en twee armpjes, twee handjes en twee beentjes. Een mollig lijfje, een bos pikzwart haar en zulke diepe ogen dat je er in kan verdrinken. Geen kuiltje in haar wangen, maar sterren in haar ogen. Sterren die vertellen van hoe gelukkig ze is, sterren die vertellen hoe ongelukkig ze is.

Intelligent, boven het normale, daardoor ook een moeilijke schooltijd. Maar ondanks alles stralen haar ogen,  stralen haar sterren.

Tien vingers en ook tien tenen, de ogen zijn groen en kijken fel de wereld in. Niemand zal haar iets maken. Ze zoekt met horten en stoten haar eigen weg. Ze krabbelt op uit mislukte relaties, sterren doven en sterren komen, altijd weer!

Trouwen: een stralende bruid, een dito bruidegom. Gekibbel, maar ook weer afzoenen, en de sterren stralen in haar groengroene ogen. Niets schijnt dit geluk te kunnen deren.

Er komt een kinderwens. Een wens van tien kleine vingertjes en tien kleine teentjes. Een wens van twee armpjes en twee beentjes, een wens van een mollig lijfje.

Deze wens zal altijd een wens blijven.

Ziek is ze, ernstig ziek. We vrezen voor haar leven, de sterren zijn gedoofd. En niets wat wij doen, kan het licht in haar sterren doen ontsteken.

Een heel bezorgde moeder en vader.

Over pijn, leven en dood, een boottocht en eten

het is alweer een hele tijd geleden, dat ik hier kwam schrijven. Dat heeft een reden: het ging heel erg slecht met onze Janneke. Zo slecht dat we vreesden voor haar leven. En dat is een emotie die geen enkele moeder toe wens. Gelukkig kan ik nu melden dat het allemaal weer wat beter gaat en als ze vandaag goed door de chemo komt, mag ze naar huis. Ze is ook alweer met de bestralingen begonnen. Ik vraag me alleen af hoe het allemaal moet met haar nier katheder.

Inmiddels heb ik ook de gemeente weer gebeld voor huishoudelijke hulp. En hoe toevallig… Ze hadden net de papieren van onze Janneke voor zich liggen. En ze had ook heel toevallig net met het adviseringsbureau (MO-zaak) gesproken. Er volgt in ieder geval een positieve beslissing.

Met onze Evelien gaat het trouwens goed. Zij en Philips maken het prima. Philips doet het volgens het boekje...

Mijn moeder is vandaag jarig. Ze wordt 80 jaar. We hebben het afgelopen zaterdag uitgebreid gevierd met een boottocht en een diner.
Al mijn nog levende neven en nichten waren er. En een aantal vrienden en vriendinnen van mijn moeder. Natuurlijk mijn broer en mijn zussen met alle aanhang. Alles bij mekaar kwamen we op een 50 personen. Wij hebben gegeten bij Picasso. Dat is een klein restaurantje in de Kerkstraat in 's-Hertogenbosch. Nou ja, klein… Het heeft wel iets van pijpenla, heel diep. We hadden keus uit voorgerecht hoofdgerecht nagerecht en het was fantastisch. De moeilijkheid bij zo'n groot gezelschap is het tegelijk op tafel brengen van de gerechten. En dat ze dan nog warm zijn, als moet. Maar niets dan lof voor de keuken van Picasso. En mocht je ergens in den-Bosch willen gaan eten, dan is dit echt een aanrader. Wel eerst even reserveren.
De rondvaart naar Heusden hadden de meesten van ons al eens meegemaakt, maar het blijft altijd een belevenis om de stuwen te nemen. Als je van Dommel naar Maas gaat is er een verval. Het niveau van de Maas is lager als dat van de Dommel. Voor de stuwen varen we over de Ertveldplas. Deze plas is ontstaan bij het bouwen van 's Hertogenbosch.
In Heusden hebben we anderhalf uur rondgelopen. Dat was meer dan genoeg om heel het oude vestingstadje te bekijken. We hebben er geen pannenkoeken gegeten, ten eerste was daar heel druk, en ten tweede hadden we net op de boot geluncht.
Tijdens het lopen van rondvaart naar restaurant heb ik bedacht dat ik eigenlijk te weinig in den Bosch kom. Er zijn hele leuke winkeltjes, en restaurantjes, die net buiten de voetgangers promenade liggen. Het is echt iets om te onthouden, en te zijner tijd toe te passen.

Met mij gaat het steeds beter. Gelukkig maar! Sinds twee weken heb ik rollator. Ik was de rolstoel meer dan zat. Met door rollator ben ik wat vrijer, en heel belangrijk onafhankelijk. Als ik nu verzin dat ik naar het plein wil, dan ga. Natuurlijk heb ik mijn beperkingen in de voeten (perifere neuropathie) en handen, maar daar kan ik wel mee omgaan. Ook kan omgaan dankzij mijn rollator met mijn evenwicht probleem. Maar ik ben reuze blij dat ik gewoon weer kan lopen. Fietsen zal nog wel even duren. En over autorijden praten we maar niet.

Langzaam zeker komt het gewone leven hier weer op gang. Ik raak bij in mijn huishouden, met de strijk, en met mijn boeken. Mijn praktijk blijft echter gesloten. Als ik geen handelingplan kan maken, en niet kan inspringen, heeft het begeleiden van leerlingen totaal geen zin. Ja, ik klopt dan centen uit de ouders hun zakken. Maar zo zit ik niet om geld verlegen.

Ik verwacht binnenkort toch de belastingteruggave van 2009 en mijn letselschade en loonderving van de tegenpartij. Ik ben heel benieuwd welke ik heb eerst binnen heb. Binnenkort ga ik ook beginnen met het uitzoeken van mijn administratie voor de belastingaangifte van 2010. Nee, maak je niet druk, ik hoefde alleen maar aan een accountantskantoor te leveren. En dat is zo gebeurd.

Zo ik heb heel veel geschreven, nou ja, gesproken… Mijn draakje doet de rest. Ik ben hem weer aan het instellen. Want na een systeemherstel loopt mijn spraakherkenningsprogramma's niet al te best.
Allemaal een hele goede week en natuurlijk heb ik een klaartje: mijn moeder is 80 en kei gezond!!!

Wat hebben eten en intelligentie met elkaar te maken?

Het lijkt wel of ik een kater heb. En ik heb gisteren toch echt geen wijn gedronken. Het zal de warmte wel zijn. De verwarming staat natuurlijk gewoon nog op 20 en een halve graad. Maar omdat ik vanaf 's ochtends de zon in huis heb, die langzaam draait van achter, langs de zijkant, naar voren, is het dubbel warm. En de hele dag. Gelukkig heb ik zonwering, en die gebruik ik ook. Zelfs nu!


Ik vond de gebakken visfilet gisteren met groene asperges en pasta met kruiden lekker. Tonny vond alleen de groene asperges lekker. Verrassend lekker zelfs, want daar had hij ook een hard hoofd in. De visfilet zat in een pesto jasje, en dat vond hij niet lekker want hij proefde geen vis meer. Je moet ik eerlijk zeggen dat ik ook niet te juiste visfilet had. Ik had een wat zoete filet: Mahi-Mahi. Een soort goudbrasem. Je kunt het beter met gewoon kabeljauw filet doen.
Wat mij wel opvalt, is dat Tonny 's avonds niet meer eet. Hij bakt zich geen karbonades meer laat in de avond. Dus zo'n opgeschept bord is ruim voldoende voor hem. En voor mij ook. In ieder geval vanavond worden het wel karbonades met aardappeltjes en ik denk boontjes.

Ik heb met mijn moeder afgesproken vanochtend. Het wordt tijd dat ze leert Internet bankieren, heb ik aan mijn rekening gezien. Ik heb immers veel voor haar voorgeschoten. Dat is niet erg, maar zo tegen het eind van de maand wordt het wel wat lastiger. Zeker omdat ik veel uitgegeven heb afgelopen maand. Dus ik heb met haar afgesproken om haar dat Internet bankieren te leren. Ik had het er gisteren met Evelien nog over. Mijn moeder is eigenlijk heel erg intelligent. Maar ze heeft zo lang in een onderdrukte positie gezeten dat ze nog niet de helft van haar potentie gebruikt. En ze blijft zich heel afhankelijk opstellen. Ik weiger te geloven dat het alleen luiheid is. Het is een diep ingeslepen patroon. En de enige die daar iets aan kan doen is zijzelf. Maar zij moet niet het idee krijgen dat wij haar in de steek laten als zij zich eens wat minder onafhankelijk opstelt naar ons toe. Want tegenover haar vriendinnen kan ze het wel. Ach, we zien wel, ik hou er niet minder om van haar.

Nu heb ik wel een hele hoop schoenen gekocht, ik zal toch ook nog even panty kousjes moeten scoren. Mijn microfoon is leeg. Te leeg om er mee aan de oplader te kunnen doorwerken….
Dus ik sluit dit logje maar. Allemaal een heel fijne dag. Het kan niet missen: volop zon en lekkere temperatuur…..en natuurlijk heb ik ook een klaartje: mijn stermagnolia staat volop in bloei….

grts




ps...mijn antwoord op bovenstaande vraag weet ik wel... maar weten jullie het ook?????

Moeder jarig

Even een snel logje... gisteren was ik te moe om ook nog maar iets te doen. Dus ik ben om half 5 in slaap gevallen. Maar mijn moeder kon online. Het was nog een heel geknutsel. Uiteindelijk heb ik na het resetten van het modem gewonnen.


Vandaag is ze dan jarig. Ze wordt 79. Een heel programma heeft ze georganiseerd. Het begin om 12 uur met de gewone koffie, dan wil ze een borrel schenken om 5 en vervolgens om een uur of 7 eten.

Soep en broodjes. Ik had een heel goede catering voorgesteld. Eentje die alles voor je doet. Maar mijn zus wilde zelf de soep koken en broodjes smeren... jammer hoor.. nu heeft onze moeder daar nog de rommel van...


ach...de lente is begonnen...maar het regent nu.

De KiKa beren hebben allemaal al een ander huis gevonden... de nieuwe baasjes en vrouwtjes waren reuze enthousiast over hun nieuwe huisgenoot. En zo moet het ook...
Ik wil er nog een stel bestellen voor mijn (ex) school. Dus Ilse...


Allemaal een fijne dag en mijn klaartje: mijn jarige moeder!


grts

Ontroerd

Dag drie. Welke dag drie? Die van mijn moeders laptop, modem en telefoon. Wat we ook deden gisteren, hoe goed alle aansluiting ook zaten, we kregen zowel Internet als de telefoon niet meer aan de praat. En dat terwijl hij bij mij thuis vlekkeloos werkte. Uiteindelijk na lang getelefoneerd hebben met Ziggo hebben we een afspraak gemaakt voor een monteur. Deze is vanochtend vroeg gekomen. Ook hij had er grote problemen mee, en het lukte hem ook niet. Toen hij een snoer uit zijn auto wilde halen vroeg hij of mijn moeder een meterkast had. Natuurlijk heeft zij er een. Maar die is buiten haar appartement op de gang. Toen was het leed gauw geleden. Het modem moest namelijk in de meterkast, en daar moest alles aangesloten worden. De monteur sloot met kabels de computer en de telefoon aan en nu deden ze het allemaal. Het was aan ons om te zorgen dat die kabels weggewerkt werden of om te vervangen door draadloos internet. De keus is op het laatste gevallen, en morgen kan ik een router aansluiten. Tonny heeft vandaag de draden van de telefoon goed aangesloten en een gat geboord. Wordt vervolgd.

Ook heb ik haar een andere mobiele telefoon gegeven, mijn op terugval toestelletje, want bij de hare viel steeds het signaal weg. En dat bleek aan haar mobiele telefoon uit het jaar nul te liggen. Ik ben bijna een uur bezig geweest met haar de simpelste handelingen van de telefoon uit te leggen en toen had ik het gehad en ben naar huis gegaan. Morgen is er vast weer een dag. Ik heb tegen haar gezegd dat ze er zelf maar een keer op ontdekkingsreis door moest gaan. Dat moest ze van mij ook bij de computer doen. Gewoon wat dingen doen. Ik ben benieuwd.


Ondanks dat het toch wel aardige temperatuur buiten is, kijkt het een beetje grauw. De reden? We missen de zon! Die was gisteren volop aanwezig. Maar vandaag laat ze zich niet zien. Gisteren was trouwens helemaal een mooie dag. Ik kreeg van alle kanten complimenten. En zo'n ontzettend lieve kaart van Ilse (Tuttemerull) dat bij een cadeautje zat voor mij. Tonny heeft er een foto van gemaakt. Dat cadeautje zat in een grote doos waarin de bestelde KiKa beren zaten. Ook werd ik gisteren erg geraakt door de reactie van Barbera op mijn vorige weblogje. Lieverd, die bloemen zijn jou van harte gegund!

Al mijn inspanningen van de laatste dagen hebben wel tot een voortdurende hoofdpijn geleid. En ook bij de fysiotherapie deed vanochtend alles zeer. Alles was hypergevoelig. Ik kijk dit allemaal nog een paar dagen aan, misschien tot volgende maand, en dan loop ik maar weer eens naar de huisarts. Met mijn hoofdpijn moet ik eigenlijk naar de neuroloog, maar daar heb ik niet zoveel zin in. Hij wil mij er pilletjes voor geven. En ik slik al medicijnen genoeg vind ik.
Het is mooi geweest voor vandaag. Ik heb een kopje thee en ga lekker luisterlezen. Ik ben nu bezig in het boek van Dan Brown: "het verborgen symbool". Iedereen een fijne middag en avond en natuurlijk heb ik een klaartje, het zijn er eigenlijk twee: het cadeautje van Ilse en de reactie van Barbera.Ik ben er erg ontroerd door.

Brood en spelen (met mijn moeders laptop)

Ik probeer al van acht uur vanochtend het UVW te bereiken. Denken jullie dat dat lukt? Met geen mogelijkheid kom ik er doorheen. Ik krijg niet eens het bericht: "dit telefoongesprek kost het lokale tarief vermeerderd met de kosten van de mobiele telefoon". Ik krijg een tijdje niets, en na bijna een minuut slaat hij in gesprek. En dat terwijl ik een fout van hen wil goed zetten. Nou ja, straks nog maar een paar keer proberen. En anders misschien via de mail. Dat ze mij bellen.

Verder ben ik al naar de markt geweest, bij de bank binnengelopen om Internet bankieren goed te zetten, bij de Super geweest voor melk en yoghurtdrank, weer naar huis gegaan. Daarna ben ik begonnen met het installeren van de nieuwe laptop van mijn moeder. Heb Evelien aan de telefoon gehad, en ben toen weer naar het Kruitvat gegaan.

Nu ben ik bezig met schrijven van dit logje en tegelijk bezig met het installeren van de laptop van mijn moeder. Het is een Compaq en hij is voor haar prima. Duidelijk beeldscherm, geen tiptoetsen maar gewone die gemakkelijk te bedienen zijn. Verder zitten Windows 7 op. Daar ben ik blij om, want dat is een stuk gemakkelijker te bedienen dan Windows Vista. Ondertussen heb ik alle programma's die ze niet nodig heeft er al afgegooid en ben ik bezig met een legale versie van Windows Office te installeren. Ik heb er ook Google chrome opgezet en die als standaard browser ingesteld.

Natuurlijk heb ik er ook enkele handige programmaatjes bijgezet zoals WinRaR en het gratis anti virusprogramma in plaats van het hele zware logge Norton waar ze toch maar een evaluatie versie van had. Jammer genoeg paste mijn anti virusprogramma niet, ik heb een 32 bit versie en mijn moeder's laptop is 64 bit. Nu ben ik bezig met alle updates van Windows te installeren. Dat kan nog wel even duren.

Ja, ik heb er allemaal legale programma's opgezet. Dit doe ik voornamelijk om mijn moeder niet in paniek te laten raken als er weer een scherm komt met: " Dit is geen legale versie". Dat trekt ze niet. Nu is het voor gewone stervelingen wel niet helemaal mogelijk om alles legaal te kopen, maar zij heeft net haar huis verkocht. En ik hoef niet meer te zeggen, denk ik.

Ik haal net een nieuw luisterboek uit de brievenbus. Dat is fijn want ik heb "de man die glimlachte" van Henning Mankell bijna uit. Ik heb nu weer een Henning Mankell boek: "De Daisy Sisters ". Ik ben benieuwd.

Ik ga voor mezelf een broodje klaarmaken. Dat is het leuke van brood op de markt kopen: je krijgt altijd een gratis broodje. En vandaag kreeg ik er twee. Allemaal een hele fijne dag. Dat moet lukken want de zon schijnt en het is niet zo koud. En natuurlijk heb ik een klaartje: de twee broodjes van de bakker. Lekker!!!

Een kip op ijs....

Wat was het gezellig, Gisella op bezoek. We hebben gelachen, gekletst, gezeurd, gegeten, gedronken.. precies wat vrienden met elkaar doen. Ondanks dat wij al jaren vrienden zijn, was dit de eerste keer dat we elkaar in het echt zagen. Nou, we zijn goed opgedroogd ...

Na het bezoek was ik helemaal kapot. Dat kwam ook omdat 's ochtends om negen uur al bij de Jumbo stonden. We hebben samen boodschappen gedaan in Heeswijk. Dat is dichterbij dan Schijndel. Omdat mijn kasten bijna leeg waren, ingeteerd op Tonny's manier van boodschappen doen, hadden we een heleboel gerei.





Tijdens het bezoek van Gisella met een grote doos met bloemen afgeleverd. Hij zat vol met gele tulpen.Aanvankelijk had ik één vaas mee gevuld. Maar vanochtend heb ik ze over drie vazen verdeeld. Ook van Gisella had ik een schattig mandje gekregen.. en een vrolijke kaart van Wondelgijn..

Oja die tulpen.. die kwamen uit "het Kippenhok"....lieve allemaal.. ontzettend bedankt. Echt een goede verrassing..de lente komt zo wel erg dicht in huis...dankjewel...


Ik ben nu net weer terug van mijn moeder. Ik ga toch even bankhangen met een luisterboek. Dat lijkt me een prima plan. Allemaal een fijne dag en mijn klaartje: een van onze kippen stond op ijs…dat was zo'n koddig gezicht……
grts

menselijke fouten

Menselijke fouten, we maken ze allemaal. Daar zijn we mensen voor. Nu is een menselijke fout zoals gisteren bij het schaatsen erg, maar overkoombaar al zal dat niet meteen gebeuren. Erger is het als een menselijke fout blijvende gevolgen heeft. Bijvoorbeeld een foute beslissing van een arts, ook in een "split second" genomen ... of de automonteur die de verkeerde bouten indraait ... een moeder die even haar kind alleen laat om de was op te hangen ... allemaal menselijke fouten die blijvende schade aan kunnen richten. Dan is het missen van de gouden medaille op de Olympische Spelen wat minder erg. Let wel, ik zeg niet dat het voor Sven Kramer niet erg is, integendeel. Ik heb gezien en gehoord dat hij er ontzettend van baalt. Maar Gerard Kemkers doet dat ook. Misschien nog wel meer als Sven omdat het uiteindelijk zijn beslissing is geweest. Ik hoop dat hun samenwerking, hun vriendschap, hun relatie, bestand is tegen deze enorme druk.


Gisteren kreeg ik een mailtje waarin stond dat het met mijn forum "twinzusje" Barbera niet zo goed gaat. De uitzaaiingen in haar hersenen nemen haar leven over. Liever Barbera, ik kan niets anders dan een kaarsje voor je opsteken en voor je bidden.

Ben je gek Assyma, blijf alsjeblieft kaartjes en brieven sturen. Dat huilen doen die medicijnen denk ik bij mij, dat ik zo emotioneel ben. Of misschien is het gewoon de overgang waar ik dankzij de hormoonkuur sporen van heb.

Gisteren zijn Tonny en ik even naar Ikea geweest, nou ja, even ... we waren er om half twee maar om half vijf pas richting huis. Ik wilde wel doorlopen, alleen maar de dingen halen die we nodig hadden, maar Tonny wilde per se door de hele winkel. En overal kijken ... ik was gisteravond kapot. Maar ik niet alleen, ook Tonny had er last van. Alles bij mekaar waren we toch een aardig bedrag kwijt. Zo'n bedrag waar mijn dochter bijna een maand van kan leven. Maar er zaten wel een bureaustoel ( voor Tonny) en een topmatras bij. Dan weten jullie het wel.

En nu belde net de postbode aan met twee pakjes. In het ene zaten twee dozen chocoladebonbons, in het andere drie USB Blue Tooth stekers. Waarom drie vragen jullie je af? Wel, een voor Tonny, een voor mij, en een voor Evelien. Wij hebben alle drie een pc zonder BT. En dat is niet erg prettig als je iets van je telefoon zonder touwtje wil overzetten naar je pc.

Ik zal maar iets van de rommel gaan opruimen, mijn moeder komt zo op de koffie. En ze moet toch kunnen zien dat Monique, mijn hulp, gisteren weer geweest is.

Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: wat denk je van die dozen bonbons. Er zit geen kaartje bij, ook een menselijke fout?.....maar ik heb wel een vermoeden .....

enne Trudie dankjewel voor je EDIT...

Mantelzorger ziek

het is weer wit buiten...houdt het dan nooit op? Ik ga direct maar lopend naar mijn moeder. Verder komt er niemand bij haar heb ik begrepen... dus ik ga maar....

Tonny heeft de hele nacht zijn longen uit zijn lijf lopen braken... en hij is nog niet klaar...maar ik krijg hem niet aan de slappe thee of zoiets.. hij is zo bang iets te eten of drinken... het komt er meteen weer uit. Ja hij had water gedronken. Nu weet iedereen toch dat dit het slechtste is wat je kunt drinken met een maag op z'n kop...
Mijn maag maakt overigens ook salto's..nee het is geen verkeerde dingen eten geweest... gewoon een rondwarend virus..


Verder heb ik even niets te melden.. ik wil jullie een fijne Valentijnsdag wensen met allen die je lief zijn

en mijn klaartje: op de een of andere manier heb ik een heel gelukkig gevoel...en waarom? waarschijnlijk omdat ik tevreden ben...tenminste zo voelt het....

Een twee dagen logje

Dinsdag 9-2: Vandaag een avond logje. Ik heb het vreselijk druk gehad. Tenminste in mijn hoofd dan. Vanochtend was ik al vroeg uit, want ik had een dokters afspraak. Maar voor ik weg kon gaan, ging achterdeur open en stond mijn hulp op de deurmat. "Ik ben maar gewoon gekomen, want jij stond op mijn rooster", zei ze. "En zolang ik niets anders hoor, kom ik gewoon. Dan moeten ze mij maar bellen als zij de beschikking nog niet hebben." Dus Monique begon met schoonmaken, en ik ging naar de dokter.

Vandaag:
Gisteren was mijn microfoon ineens leeg. De batterij van mijn microfoon dan. Als ik de batterij voordat je leven iets aan de computer koppel om hem op te laden kan ik gewoon doorwerken. Maar dat was gisteravond niet het geval: ik was te laat. En dan kun je niets anders doen dan wachten tot de batterij redelijk gevuld is. Ondertussen spoedde de avond zich voort en had ik geen zin meer in het voltooien van dit logje. Daarom vandaag de rest.

Bij de dokter gekomen, duurde het niet lang voordat ik aan de beurt was. Gelukkig maar, want Monique was alleen thuis. Na eventjes zoeken in zijn bijbel, stelde hij voor om de dosis van gabapentine te verhogen van 2 x 300 mg naar 2 x 600 mg. Dit moest ik dan twee weken proberen, vanwege de effecten tijd, en daarna even terugkomen. Hij kon de dosis tot zes keer verhogen. Hier ben ik helemaal niet zo gelukkig mee. Dus we hebben afgesproken dat als het niet helpt, hij over twee weken contact opneemt met de neuroloog. Ik ben gisteren gelijk met de verhoogde dosis begonnen. En dat heb ik geweten. Vandaar geen verdere log.

Ik was koud thuis doen bij Monique de telefoon ging. Het was de planning van haar werk die haar vertelde dat ze de boel in de steek moest laten en moest weggaan. Er was geen toestemming van de gemeente binnen. Monique heeft net zo lang gepraat tot dat ze toch gewoon mocht blijven omdat dit een fout van de gemeente is. Maar ze heeft meteen te horen gekregen, dat als de toestemming niet aanwezig is, ze de volgende week niet mag komen. Maar dan belt ze mij maandagavond nog even op.
Toen kwam Tonny thuis want hij zou mij naar het ziekenhuis rijden. Mijn PAK moest immers geflusht worden. Dat was gelukkig zo gebeurd. Maar je bent alles bij mekaar toch bijna een uur onderweg. Ik heb gevraagd of iemand hier in Berlicum dat zou mogen leren, en het antwoord was ja als het maar wel een gespecialiseerd iemand is. Logisch, want er moet super steriel gewerkt worden. Ik zou het aan de huisarts kunnen vragen. Dus dat ga ik maar doen als ik toch over twee weken terug moet komen.

Ondertussen was het bericht gekomen dat Tonny's auto klaar was. Het gevolg was dat Evelien werd gehaald om hem naar de garage te brengen en mijn autootje weer mee te nemen. Aan de ene kant vind ik het heel erg, maar aan de andere kant weet ik dat ik, zeker met deze verhoging van medicijnen, toch niet veilig auto kan rijden. De verleiding moet er ook maar niet zijn. Volgens Evelien is het Yarisje dolblij dat zij terug staat op haar plekje, ze staat te springen van blijdschap.

Over een halfuur komt mijn moeder op de koffie. Ze moest immers naar de tandarts, en die zit op de hoek van mijn straat, zo ongeveer dan toch. ... vandaar dat ik vanochtend al heel vroeg op de markt was om brood te halen. En even langs de apotheek voor de medicijnen natuurlijk. Ik heb met een aantal mensen gesproken en het was heel erg gezellig. Iedereen is blij voor mij, en ik natuurlijk ook. Maar het was wel koud. Ondertussen viel er ook nog sneeuw uit de lucht, zodat we nu een witachtige gloed hebben op de daken en op de straten. Er valt nog steeds iets. Ik ben benieuwd of het doorzet. Het is gelukkig niet glad, of ik heb het in ieder geval niet gemerkt.

Ik ga hier een heel klein beetje opruimen: ontbijtspullen weg en zo. Dat is meteen gebeurd. Iedereen bedankt voor de aanvullingen op mijn ik kan het lijstje, ze maken mij verlegen. Repel, bedankt voor je award. Ik ben er blij mee ... maar daar moet ik even voor zitten. Er zijn niet zoveel dingen mee die jullie niet van mij weten. Ja, natuurlijk nog wel een stel maar die krijgen jullie ook niet te weten: dat blijft privé.

Allemaal een hele fijne dag, maak er wat van! En mijn klaartje: de gesprekken die ik had op de markt zijn zo hartverwarmend, zo lief, zo begaan en soms zo onverwacht ...

Een rotte kies + update

Zo, ik ben weer thuis. Vanochtend om half 11 zat ik bij de tandarts. Ja, ik had gewoon weer een afspraak. In ieder geval, die ene kies waar ik zoveel last van heb, wilde ik er uit laten halen. Maar na overleg en beraad bleek dat toch niet zo'n verstandig idee. Langs die kant is namelijk de bestraling gegaan. Dat betekent dat de wonden aan die kant slecht genezen. Mijn tandarts durfde het trekken van een kies daar niet aan. Maar hij kwam uit een andere oplossing: een wortelkanaalbehandeling. Dus dat hebben we (lees: hij) maar gedaan. Achteraf een goede keuze, want mijn kies bleek ontzettend ontstoken onder de vulling. Logisch dat ik er zoveel last van had. Na de carnaval mag ik terugkomen voor de vervolgbehandeling.

Daarna ben ik even naar mijn moeder gegaan met een tafeltje-dekje. Ik had van gisteren speklapjes, gebakken krieltjes, en broccolipuree over. Voor ons te weinig om nog een keer te eten, maar voor mijn moeder een helemaal maaltijd.

De handtekeningen voor de verkoop van het huis zijn gezet en per 1 maart wordt de boel overgedragen bij de notaris. Alles bij mekaar houdt ze heel veel geld over. Daar hebben we het ook over gehad, hoe ze dat het beste kan wegzetten. En waar. Ik heb wel overal om een en/of rekening gevraagd om de doodeenvoudige reden dat ik dan altijd toegang hebt binnen een paar minuten via Internet bankieren. En verder doe ik er niets mee. Ik heb immers al lang een en/of rekening met haar. Voor de begrafeniskosten.

Mijn moeder kreeg tranen in haar ogen toen ik vertelde dat ik voor een scan moet omdat de huisarts het niet vertrouwt. Ja, ik moet voor een CT-scan en niet voor een MRI.

Ik heb vanochtend namelijk het ziekenhuis gebeld om te vragen hoe ver het stond. Jullie begrijpen wel dat ik zo snel mogelijk die scan achter de rug wil hebben. Nou bleek ik dus nergens binnenkort een afspraak te hebben. Ja, ergens halverwege maart voor een echo/mammografie. Op mijn vraag aan de secretaresse van radiologie bij wie ik terecht moest komen toch voor mekaar te krijgen, gaf zij aan om de huisarts te bellen. Die had het immers aangevraagd. Plus toen ik vertelde waarvoor het was zij aangaf dat het waarschijnlijk een CT-scan zou zijn en geen MRI. Maar dat moest ik ook maar bij de dokter even navragen.

Ik belde de assistente van de huisarts, draaide mijn verhaal af, en vroeg wat het nu was en of zij iets wisten over de aanvraag. Zij vertelde dat zij er al de hele tijd mee bezig was, maar dat ze op radiologie zaten te slapen. Het is in ieder geval een CT-scan en ze ging er achterheen. Als het goed is, hoor ik vandaag of morgen nog iets van haar.

Dus deze soap gaat nog even door. Maar ik hoef even niks doen. Ik kan ook weinig doen want mijn net behandelde kies doet gruwelijk zeer. De verdoving is inmiddels uitgewerkt. Ik denk dat ik toch maar even op de bank ga liggen. Dat boek van Zwagerman heb ik uitgezet. Ik ben nu iets van Lulu Wang aan het lezen: ik kan er weinig chocola van maken. Ik weet niet eens meer hoe het heet.

Ik heb vandaag een haat liefde verhouding met mijn Draakje. Hij doet net niet wat ik wil, en dan ineens weer wel. Dus ik stop er maar mee.

Allemaal een fijne dag ondanks de kou en de regen. En natuurlijk heb ik een klaartje: toen ik vanochtend uit het tuimelraam keek, zag ik een heel stuk blauwe lucht. Echt blauw!



:UPDATE:
Morgen om half 2 lig ik onder de CT-scan

Firefox en mijn Draakje

Het is me weer gelukt, wel met enige moeite, maar ik heb met Draakje dit programma Word kunnen openen. Ik kan ook via [ start, klik Mozilla Firefox] Firefox openen. Het navigeren in Firefox heb ik nog niet helemaal door, maar ik moet niet teveel willen. Ik ben al heel blij dat ik gewoon tekst kan uitspreken en dat het bijna onberispelijk als geschreven tekst wordt neergezet. Draakje en ik wennen steeds meer aan elkaar, en dat moet ook.

Ik las ergens in een logje een vraag over Firefox. Ik vind het een geweldige webbrowser. Hij is stukken kleiner als Internet Explorer en daardoor veel sneller en heeft verschillende add-ons om een helemaal naar je zin aan te passen. Ik heb er bijvoorbeeld een Nederlands woordenboek onder zitten. Zo wordt mijn spelling gelijk gecontroleerd als ik iets op het www intik. En dat is best handig. Een nadeel is wel dat je voor sommige updates toch Internet Explorer nodig heb, je kunt hem dus niet van je machine verwijderen. Of je moet geen updates van Microsoft willen hebben.

Ik heb trouwens nog meer van Firefox, wat denk je van pdf lezen en schrijven. Daar heeft Firefox ook programma's van die ook weer een stuk kleiner en daardoor handzamer zijn dan die van Adobe. Ik ben een fan van open source software en het is dat ik een professional versie van Office op mijn machine heb staan, anders ging ik ook voor Open Office.

Vanochtend elk een halfuurtje bij de kapper doorgebracht, ja mijn haar zit prima, en ik ben na mijn moeder geweest. Ik had nog twee kippenpoten van gisteren over dus ik heb voor haar "tafeltje dekje" gespeeld. En ik heb gevraagd of zij mij eventueel het geld kan lenen voor een fiets. Dat vond ze geen enkel probleem, maar dat kon pas na 1 maart. Zo zie je maar: moeders helpen als ze dat kunnen.

Mijn hoofdpijn is gelukkig wat gezakt. Het zijn een soort migraine aanvallen. Ik kan dan heel moeilijk licht verdragen, dus ik verduister de kamer of ik zet mijn donkere bril op. Die migraine aanvallen zijn een restverschijnsel van de Herceptin. En ze treden redelijk frequent en lang op. Ik kan bij de neuroloog aanklopt voor medicijnen, maar dat er voorlopig nog even uit. Dat kan altijd nog ... ik wilde dat ik niet zo vatbaar voor bijverschijnselen was….

De drie bomen voor ons huis zijn sinds vanochtend allemaal weg. Wat een ruimte buiten, en wat een licht heb ik in mijn huis. Dat scheelt nogal wat. Het is nu ook heel duidelijk te zien dat mijn tegels van de voortuin allemaal groen uitgeslagen zijn. De oorzaak hiervan lag bij die bomen. Hopelijk is dat nu ook verleden tijd en krijg ik eindelijk een wat drogere voortuin.

Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: ik kan geld van mijn moeder krijgen ...





PS: ik ben weer een paar ons afgevallen, nog even en de drie cijfers van mijn gewicht worden er twee

Wat een beetje zon al niet kan doen....

Ondanks dat het buiten regent, is de dag minder grijs dan gisteren. Het zijn gewoon van die momenten die in ieders leven voorkomen en waar je gewoon aan toe moet geven anders ga je ten onder. Dus ik geef aan toe! Maar genoeg over dit. Over tot de orde van de dag.

Ik ben weer met mijn Draakje aan het werk. Ik heb eerst weer een nauwkeurigheidsoefening gedaan. En een aantal documenten laten analyseren, zodat mijn schrijfstijl en woordkeus aan mijn Draakje bekend wordt. De meeste problemen op dit moment, liggen bij de opdrachten. Maar daar kom ik ook wel weer goed uit. Het is me eens gelukt, waarom geen tweede keer. Het gaat nu al sneller als de eerste keer.

Dit Draakje is overigens niet het eerste spraakprogramma dat ik op een computer heb. Vorige week rommelde ik in wat oudere schijfjes en ik kwam VoiceXpress 5 van Lernout & Hauspie tegen. Volgens mij bestaat dit niet meer. Ik meen me iets te herinneren dat ze failliet waren. In ieder geval, ik heb er toen best veel meegewerkt. Ik studeerde toen nog, eerlijk gezegd weet ik niet meer welke studie, en ik had heel veel dictaten uit te werken. En uittreksels van boeken te maken. En dat ging met zo'n spraakprogramma heel erg goed. Maar toen kwamen Windows 98 en Windows 98SE. VoiceXpress draaide daar niet op. Er waren wel patches te downloaden, maar dat werkte ook niet zoals ik wilde. In die tijd wisselde ik nogal eens van computer, en van besturingssysteem, en op een gegeven moment was het over. De noodzaak om een spraak programma te gebruiken is in de loop der tijd opgelost. Ik kan bijna net zo snel typen als ik praat. Nou ja, een beetje overdreven is dat wel ... maar jullie snappen me vast.

Uit noodzaak heb ik nu weer een spraakprogramma. De technologie is niet stil blijven staan, en dit Draakje, werkt heel wat beter dan mijn toenmalige VoiceXpress. Waarschijnlijk ligt het ook aan de microfoon, en mijn wil om hier goed mee te kunnen werken. Ik ben ook al wat jaren ouder, en misschien verstandiger of wijzer. Hoewel mijn jongste dochter mij laatst typeerde als "gekke lieve mama", maar ik weet hoe zij het bedoelt. Dus ik heb hier heel hartelijk om gelachen.

Op dit moment zet ik mijn logje eerst helemaal in Word. Zo probeer ik eigen te worden met de commando's die ik aan Draakje kan geven binnen dit programma. Ik moet zeggen dat het me al aardig gelukt. Maar volgens mij heb ik dit net ook al gezegd.

Voordat ik de logje kan publiceren, moet ik eerst naar mijn moeder. Het is immers zondag, en dan verwacht zij toch wel dat we komen. Dat kost geen moeite, nou ja, meestal niet ... volgens mij kan ik op de fiets heen want alle sneeuw die gisteren weer gevallen is, is momenteel weg geregend. Ik word hoogstens wat nat maar daar hebben we jassen voor, en ik heb een hele stapel mutsen. Jullie denken toch niet dat ik die in de kast laat liggen omdat ik ze gedragen heb tijdens mijn chemo. Nee, er zitten leuke mutsen bij, en die staan nu ook nog heel goed.

Zo, ik ben weer terug. Dat was gezellig bij mijn moeder, maar erg druk. Kees en Marjanne waren er met Floor, Magda en Berry hadden Marjolein op bezoek dus die was ook mee samen met Joris de flat coated retriever. En natuurlijk Ad en Mardien. Zoveel mensen, zoveel gesprekken, dat kan mijn hoofd niet aan. Dus ik ben maar gegaan. Ik heb Ad nog wel even beloofd op zoek te gaan naar een goede versie van AutoCad. Eentje die hij in Windows 7 kan gebruiken.

Gisteren heb ik bij Tonny het plan geopperd om de bijkeuken groter te maken. Wij hebben zoveel materiaal dat dagelijks gebruikt wordt dat nu zomaar in de kantoren staat dat het volgens mij gerechtvaardigd is een extra stuk aan de bijkeuken bij te bouwen. Het gaat hier vooral om de emmers met kippenvoer, emmers met vogelvoer, een emmer met kattenbak vulling, kattenvoer, en een grote bak met pinda's voor de vogels. Als dat allemaal in het nieuwe stuk zou kunnen staan, zou ik erg blij zijn. Maar goed, het idee ligt nu in de week. Tonny was nog niet direct enthousiast. Dat kan het me wel voorstellen, want het is een heel werk. En we moeten het bij de gemeente aanvragen. Daarom heb ik Ad gevraagd om de tekening te maken. Dat wil hij wel doen. Maar zijn AutoCad pakt niet op zijn nieuwe laptop. Dus ik ga voor hem op zoek. Zo helpen we elkaar.

Inmiddels heb ik heel veel nieuwe drivers geïnstalleerd die ik van de Acer site heb afgehaald. Windows 7 professional pakt de goede drivers niet. Hij installeert de hardware met drivers van Microsoft. Die laten de hardware wel werken, maar lang niet optimaal. Volgens mij ben ik nu een aardig eind, maar dat kon in de loop van de week vanzelf wel achter. Ik heb in ieder geval sinds vandaag weer behoorlijk geluid.

Volgens mij is dit een aardig logje geworden. Ik denk dat ik hem maar gaat publiceren. Allemaal een hele fijne zondag, ik zie net als Trudie de zon, dus dat zal wel lukken. De scherven oppakken en daar iets goeds meedoen, zo ver ben ik nog niet, maar dat komt wel. Dat weet ik zeker. Mijn veerkracht is niet gebroken. Hoogstens een beetje "metaalmoe" ... had ik gisteren geen klaartje, ik kwam er echt geen tegen. Vandaag heb ik er wel een: de grijze lucht is weg, de zon schijnt nu en Luna heeft het plekje op de vensterbank gevonden waar ze zich precies in de zonnestraal kan wentelen. Ook ik zit in de zon, en dat voelt heel erg lekker. Al weerspiegelt mijn laptop scherm.

"Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is "

oja, nog een nieuwtje.. mijn moeder heeft hoogst waarschijnlijk haar huis verkocht...ze weet het dinsdag. Dan zijn de 3 dagen bedenktijd om......ik ben benieuwd....

grts

Sneeuw, tafeltje dekje, twitter, en nog meer

Er lijkt geen einde aan te komen. Aan de sneeuw. Weer ligt er een witte deken over onze stoep, over onze voortuin, over de weg en over de daken. Voorzichtig rijden auto's door de straat. En de fietsers nog voorzichtiger. Ik las net het logje bij Repel over fietshelmpjes voor de ukken die achter- en voorop zitten, of zelf fietsen. Ik heb hier net eens op gelet: ik heb er welgeteld twee gezien. En dan komen er toch nog heel wat kinderen op de fiets. Even zoveel worden gebracht met de auto, iets wat ik zeker in een dorp grote onzin vind. De meeste kinderen wonen op loop- of fietsafstand van de school. Of Jaimey een helm op heeft, weet ik niet. Ik zal Evelien daar eens naar gaan vragen.

Omdat mijn hulp vandaag niet komt, heb ikzelf geprobeerd het bed boven te verschonen. Dat is zeker geen onverdeeld succes. Ik heb het onderlaken en de kussenslopen nog kunnen opleggen, maar de dekbedovertrekken niet. Na de kussens vonden mijn handen en polsen heb genoeg. De rest laat ik liggen voor Tonny, of misschien doe ik vanmiddag nog een poging. Ik hoef het niet allemaal tegelijk te doen, hè?

Wat ik wel gedaan heb, is met de sneeuwschuiver wat sneeuw weg geschept. Precies zo'n paadje naar de container, naar de poort, naar de achterdeur, en naar de deur van clair. De poezen vonden dit een leuk idee. Eigenlijk moet ik ook wat zout strooien, maar dat is de pest voor de poezen poten. Misschien lukt het zo ook.

Sinds gisteren heb ik me aangesloten bij Twitter. Ik moet het nog even bekijken. De reden waarom? Nou, ik heb zelfs van dingen die eigenlijk meteen wil melden, maar om dan daar een heel logje aan te wijden, is me te gortig. Twitter is dan een goede oplossing. Ik Twitter onder dezelfde naam als ik dit blog heb: clair 1991. In de zijbalk heb ik een feed gezet.

Straks komt mijn moeder haar tafeltje dekje halen. Ik had gisteren namelijk een bonen schotel met kip waar nog een heel portie van over is. Voor ons te weinig, voor mijn moeder twee dagen. Maar omdat ze de hele dag op rel is, komt ze het zelf halen. Dat is ook prima, dan hoef ik er niet uit. En zij rijdt toch rond met haar auto. En aangezien ze geen garage meer heeft, hoeft ze hem ook niet uit de garage te halen. Maar wel ijs krabben ... ik heb nog wel een tophoes, maar ik ben bang dat zij daar niet mee uit de weg kan. Dat is wel jammer, want het is een voor een Starlet en zij heeft zo'n auto. Mijn Starlet is al sinds 20 december 2007 ter ziele. En op de Yaris past de hoes niet.

Gisteren belde Mieke T.op. Het was een erg gezellig telefoongesprek. We hebben afgesproken dat ik half januari terug bel om een afspraak te maken voor een kopje thee. Ik vond het erg leuk om wat van haar te horen, en ik weet zeker dat we gespreksstof zat hebben. Dit doet me eraan denken dat ik mijn verwaarloosde correspondentie toch eens de hand moet nemen. Maar vaak vergeet ik het gewoon. Ondanks dat ik alles wat ik nog moet doen rood gemarkeerd heb.

Wat doe ik dan op zo'n dag? Ik luister lees wat, ik rommel wat in het huishouden, ik ga naar de winkels, hang urenlang(beetje overdreven...) aan de telefoon om iets uit te zoeken, afspraken te maken enzovoort, en ik computer. En dan is de dag al weer om. Dan komt Tonny thuis, praten we wat, en ga ik eten koken. Meestal met behulp van Tonny, omdat het snijwerk, het draaiwerk, het openen van blikjes en potjes mij niet goed af gaat. Ook kan ik de pannen niet van het gasstel af tillen. Die zijn allemaal net te zwaar. Gelukkig schiet Tonny mij ook hierbij te hulp.

Zo net een paar pakjes van TNT post aangenomen, voor Tonny en voor Janneke, morgen komt mijn pakje hoop ik. Ik heb namelijk stroopwafel platen besteld. En je zult zien dat je morgen net komen als ik naar het ziekenhuis ben. Maar ik heb de TNT besteller al gewaarschuwd dat hij het pakje dan aan de overburen moet afgeven en niet aan mijn naaste buren. Hij zou dat doen.

Ik ga mezelf een kopje koffie maken. Ik loop nu naar mijn apparaat om het aan te zetten en dan wil ik wel eens weten of dit stukje terug komt op mijn laptop. Zo, nu de koffiepad erin, een beker pakken, een klein beetje melk, en een lepeltje, en dan wachten op heet water. Dat is nu warm, ik zet het apparaat aan en nu heb ik een lekkere beker koffie.

Mmmmmmmmmmmm.... geen onverdeeld succes. Hij maakt veel woord fouten. Wat hij als ik dichterbij zit niet doet, of in ieder geval minder.

Oké ik ga koffiedrinken, allemaal een hele fijne dag. En mijn klaartje: het onverwachte telefoontje van Mieke.

grts

Sneeuw

Het sneeuwt, dat zal niet verwonderlijk zijn.. volgens mij ligt heel Nederland onder een dikke witte deken. De overbuurman doet verwoede pogingen om met een dikke sneeuwschep een paadje van zijn deur tot de stoep langs zijn auto schoon te scheppen. Het lijkt gelukt, maar de sneeuw dwarrelt nog....wij hadden hier ook een schone stoep voor en achter.. daar is niets meer van over. Tegen de achterdeur ligt de sneeuw hoog opgewaaid. Ik merkte dat toen ik naar buiten wilde om iets in de vuilcontainer te gooien. Nu is het gelukkig losse sneeuw en geen ijswal, dus ik kan hem open duwen. Maar ik stapte nog tot over mijn enkels in de sneeuw. Iets verder op de stoep achter was het wel wat beter. Daar ligt denk ik een centimeter of 6...

Ik wilde nog naar mijn moeder gaan. Ze hebben haar gisteren verhuisd. Nu woont ze niet meer "om de hoek"...maar om wel 5 hoeken.. aan de andere kant van het plein. Ze zal nu nog wel minder vaak bij Mardien of mij langs komen...
Tonny heeft gezegd dat hij mee gaat, dus we gaan nu met de auto. Tonny heeft geen fiets en lopen is te ver, zeker met deze sneeuw. Ik hoorde van Evelien gisteren dat ze nog niet helemaal over is. Er staan nog spullen in haar huis om de hoek. Dat gaan ze woensdag overbrengen. Eerst wilden ze dinsdag maar dan moet ik naar het ziekenhuis om te flushen. Dat is de PAC laten doorspoelen. Natuurlijk weer midden op de dag....en maandag moet Tonny nog werken. Er is iets niet af...tja en dan moet er teruggekomen worden. Wat nu als wij een vakantie besproken hadden??

Heb ik al verteld dat Magda haar huis heeft verkocht? Dat scheelt een hele hoop zorgen in ieder geval. Zij gaan tussen Kerst en Oud en Nieuw over. Dat is een stuk lastiger verhuizen omdat het a) verder weg is, zeker 10 km rijden, en b) in de binnenstad van Den Bosch is: vreselijk druk, nauw en allemaal éénrichting. Ik snap echt niet waarom ze geen verhuizer in de arm nemen. Dat lijkt me een stuk handiger...
ja ook wel duurder, maar in dit geval....dan is alles in één keer over, en dat lijkt me dan wel zo fijn..

Nee, ik zet geen sneeuwfoto's hier neer...die verschijnen er genoeg in blog land.

Nee ik geef jullie de een "wijsheid" van Herman van Veen

"Leven is als sneeuw,je kunt het niet bewaren. Troost is dat zij er was, uren, maanden, jaren…"

Het sneeuwt nog steeds.. ik ga maar eens koffie pakken..ik heb mijn moeder gebeld dat ik het niet probeer: naar haar fietsen of lopen...dat is net een brug te ver nu...morgen wellicht

Allemaal een fijne zondag, geniet van de schoonheid en mijn klaartje: ik heb een tuin vol vogels. Zij doen vreselijk hun best om wat mee te pikken van het gestrooide graan. Achter het kattenluik zit Mau te grauwmauwen. Ze wil wel maar gaat niet naar buiten... ze heeft een hekel aan sneeuw. Haar hele buik wordt er nat van. Dus al die vogels zijn geen speelkameraadjes voor haar......dit doet me glimlachen...