Bramen en de dames Tok

Het doe het echt niet expres hoor.. zolang niets van me laten horen hier. Ik kan je allerlei redenen geven waarom het me niet lukte. Maar als ik heel eerlijk ben, zijn het allemaal smoezen. Alles ligt hier zo'n beetje stil: koken, schrijven, tekenen, kleuren, haken.... tja, ik weet het: gewoon starten en beginnen. Maar dan val ik weer in een luisterboek en dan kan ik niet schrijven. Of dan ga ik ergens op de koffie en dan kan ik al die andere dingen niet doen. Hmmmmmmmmm.... valt ook in de categorie smoezen... anyway.. nu ben ik toch maar zomaar wat aan het neer kalken.

Vanochtend was ik wat bramen aan het plukken. We hebben er heel veel dit jaar Heel wat bramen zijn mooi donkerpaars en rijp, maar even zoveel zijn nog rood. Die hebben nog heel wat zo nodig. En ik zag zelfs nog bloesem aan een tak. Opvallend is dat we weinig vogels hebben die bramen snaaien. Dat is wel eens anders geweest. Het lijkt wel of er veel vogels verdwenen zijn. Of dat ze geen bramen meer lusten. Maar dat geloof ik niet. De dames Tok lusten echter wel bramen. Een dikke volle tak hangt over hun ren en ze doen dagelijks rek en strek oefeningen om zo'n lekkere versnapering te bemachtigen. Als de bramen rijp genoeg zijn vallen ze bij de minste beweging van de tak ook naar beneden, dus de dames hebben best wel eer van hun oefeningen. Maar er hangt nog genoeg aan waar ze niet bij kunnen. daar kan ik dan mooi van profiteren. nadat ik de meeste rijpen bramen uit de struiken voor de kooi had geplukt, het sap stroomde over mijn handen, zie je het voor je, ben ik de kippenren ingegaan. Nu moeten jullie weten dat onze dames helemaal niet bang zijn. Integendeel. Ze laten ze zich zelfs aaien door mijn kleinzoon.
Zodra ik binnen stapte, lieten ze hun gescharrel verderop achterwege. Want wie weet wat voor lekkers er aan komt hè?  Ik was naarstig aan de pluk. Links en rechts vielen bramen naar beneden waar de dames dan alle vijf op af stormden. In een nano seconde was de gevallen braam verdwenen. Plotseling viel er een braam op mijn teen. Ik had open slippers aan mijn blote voeten. Een van de dames Tok zag het gebeuren. Ondanks dat ik de braam snel van mijn teen afschudde, kwam ze pijlsnel naar mij toe. En pik, pik, pik, op mijn tenen. .. Nu, dat doet best pijn, dat kan ik je wel vertellen. Dus ik heb haar maar weggeduwd, ze zijn wel slim de dames, maar toch niet slimmer dan hun kippenslimheid, heb wat bramen op het zand laten vallen en ben met mijn volle bakje bramen uit de ren gestapt.

Zomaar wat gedachten

Het wordt weer een fruitweekje deze week: pruimen, aardbeien, bananen, pomelo's... ze liggen allemaal in de fruitschaal broederlijk naast een krop ijsbergsla. De laatste twee kiwi's heb ik aan de kippen gevoerd. Die wisten er wel raad mee: in een mum van tijd was er niets meer van te zien. Zo gaan ze ook prei en witlof (rauw natuurlijk allebei) te lijf. En de stukken sla en bossen onkruid welke ik in de ren gooi.

Nee, ze eten niet van de tafel, maar krijgen wel uitgezocht keukenafval. Niets wat al bereid is, gekruid of enkel de schillen. En ze doen het er goed op. Na een kleine terugval in de eierproductie:0 zijn ze nu weer terug op ieder een ei per dag. Het is ook niet niks als je van batterijkip naar scharrelhen wordt gepromoveerd. Alleen het voer al is heel anders, en daar moeten de kippeningewanden echt aan wennen.

Met die eieren van onze Dames Tok maak de lekkerste gerechten. Nouja.. de lekkerste. Dat staat nog te bezien. Maar je kunt nog eens een eitje breken zo: er liggen er genoeg in de kelder. Als hubby ze niet met dozen vol weggeeft tenminste. Aan de andere kant is het maar goed dat hij dat doet. Anders had ik nu al weer heel veel eieren.

In ieder geval .. ik ben een beetje aan het experimenteren met (aardappel) omelet.  Naast stukjes aardappel (gestoomd en afgekoeld) heb ik al geroosterde paprika met tonijn toegevoegd, stukjes kip met bacon en geroosterde paprika, en grote gemarineerde garnalen met paprika. Hubby vindt die met kip en bacon het lekkerste tot nu toe. Mijn moeder vindt alles lekker. Want haar breng ik altijd het kwart wat overblijft. Ik heb eigenlijk nog niet zo'n voorkeur. Al was die met garnalen wat minder. Maar daar zaten veel meer aardappels in. Misschien een beetje rommelen met de hoeveelheden.....

Jammer dat het weer niet echt mee doet vandaag. Ik heb een maaltijdsalade en wilde wat vlees op de bbq gooien. Dat wordt de grillpan dan maar binnen. 

Oja... een boek dat je echt moet lezen als van wat spanning houdt: Mont Blanc van Suzanne Vermeer.
Hoe een auteur die overleden is zo knappe boeken kan schrijven....

Wanneer Laura bij een reorganisatie haar baan verliest, vraagt haar vriend Tim haar om in zijn bedrijf te komen werken. Zijn zakenpartner en boezemvriend Sander ziet dat echter helemaal niet zitten. Laura snapt zijn reactie niet zo goed, ze kan toch goed opschieten met Sander, en al helemaal niet waar de spanning tussen Sander en Tim vandaan komt.
Daarbovenop komt de plotselinge onthulling dat Tim onvruchtbaar is, iets waarop zijn vorige relatie is stukgelopen. Als hij dit bewust voor Laura verborgen heeft gehouden, heeft hij dan misschien over meer zaken gelogen? Zijn bijvoorbeeld de geheimzinnige brieven die Laura bij hem thuis vindt ook afkomstig van zijn ex?

Vol twijfel vertrekt Laura met Tim en Sander naar Chamonix, aan de voet van de Mont Blanc. Maar wat een ontspannen wintersportvakantie had moeten worden, draait langzaam maar zeker uit op een nachtmerrie. Tim en Sander gedragen zich allebei steeds vreemder, iets wat te maken lijkt te hebben met een zekere Cindy die in Chamonix werkt. En een reeks angstaanjagende gebeurtenissen doet Laura steeds meer beseffen dat er iets goed fout zit. Wat het hoogtepunt van de week had moeten worden, draait uit op een vreselijk drama.

Met dank aan Bol

Spinnenwebben: ragebol gevraagd

De zon schijnt en iedereen zegt dat het allemaal wel goed komt.. ik zal dat dan maar aan nemen..ik vraag me alleen af of die iedereen mij dan ook de weg naar dat goede wil geven... want ik zie hem (nog) niet. Volgende week pas intake met MW.. tja dat komt ervan als je in deze periode hulp nodig hebt..dat gaat niet zomaar met al die vrije dagen.

De kippen doen wat ze moeten doen: ze scharrelen rond en leggen eieren. Oja een foto.... Ik weet het, het is niet zo'n beste, maar de dames wilden niet op de foto....de witte hennen al helemaal niet.. die schoten snel naar binnen.
Ach komt wel goed, als de boel wat meer opgeruimd is. Gisteren hebben we wel gelachen hoor... ze zaten zomaar in de kastanjeboom en op de rand van het hek. Ondernemend zat zo...


Ik rommel dus maar de hele dag een beetje door. Ik denk dat ik vandaag maar eens een rondje ga scooten. Ik was al op zoek naar een scootmobieltraining, maar die is niet hier in de buurt...Of Brabanders hebben zo'n ding niet, of ze kunnen het gewoon zelf..... Dan ben ik geen Brabander, want ik voel me niet zo veilig op dat ding... en nu helemaal niet.


Ik heb mijn luisterboek bijna uit. De erfenis van de Tempeliers van Steve Berry. Wel een goed boek. Is een Cotton Malone verhaal. Alleen degene die het voorleest kunnen ze beter haar congé geven. Ja, ik weet dat dat moeilijk is... maar ze legt regelmatig de klemtonen verkeerd (zowel in Nederlands, als in Frans, als in Latijn en Grieks) en ook de namen zijn verbasterd. Daarnaast is de verhaal intonatie ronduit slecht te noemen. Ik hoop echt dat ze niet meer boeken voorleest.

En dat wil toch wel wat zeggen van het voorlezen...



Ondertussen ben ik weer bezig met een haakwerkje... zo goed en kwaad als het gaat met die vingers van mij.. maar een mens moet toch wat op een sombere avond met niets gezelligs op de tv...
Als het af is laat ik wel zien wat het is geworden... want inmiddels ben ik al 4 keer helemaal opnieuw begonnen.

Weet je wat lastig is.. ik kan zo moeilijk vooruit plannen.. ja plannen lukt wel, maar uitvoeren niet. de meeste tijd zit ik gewoon als een zombie voor me uit te kijken. Het enige wat niet stil staat.. in tegendeel zelfs zijn de woorden en zinnen...ze komen zomaar op papier. Ik hoef er geen enkele moeite voor te doen..

Gisteren heeft onze buurman die prachtige boerenjasmijn, aan de zijkant van zijn oprit, gesloopt. Zo zonde... hij zat vol vogels, vol nesten en knoppen. Daar heeft ie verder helemaal niets meer aan. Dus ik denk dat hij hem helemaal weg doet. Jammer.. hij was nog van mijn oma geweest. Ik ga toch eens vragen of ze nog een stek hebben... of ik laat het mijn hubby even doen... nouja even...

.

Rekenen, buitelen, kippen

"Volgende week heeft maar 3 dagen", oreert mijn zus onder het "genot" van een kopje koffie gelardeerd met gebrul van mijn 2 kleinzonen. Ik heb haar goed verstaan, en woorden buitelen door mijn hoofd, rijgen zich aaneen en vormen zinnen.. zinnen die ik nu niet meer weet.

Maar wat is er dan gebeurd met de andere 4 dagen, met de rest.....??? Zomaar verdwenen, zo maar in het niets opgelost... daar gaan we dan met onze goede schrikkeljaar gedrag...als een week ineens maar 3 dagen heeft, dan schiet het nooit op.. dan moeten we wel 16 jaar een dag inlopen.....
Ik zie het al beeldend voor me... 4 dagen met uitpuilende koffer richting zon .. of sneeuw...ze nemen het ervan. En geef ze eens ongelijk.

Natuurlijk snap ik mijn zus heel goed....net zo goed als ze zegt: "Het jaar heeft na volgende week nog maar 7 weken...." Nee, ze is geen tweede Nostradamus, geen voorspellende goeroe, geen kermisattractie in de vorm van de dame met de baard en de glazen bol.... ze zit gewoon in het onderwijs. En die tellen jaren en dagen nu eenmaal anders...

Vinden jullie het gek dat rekenen zo slecht scoort bij de Nederlandse studenten?

Mijn kleinzonen brullen. Yes, dat kan ik nu net goed gebruiken... not dus. Ik voel het mijn mijn hoofd samentrekken en dan versplintert er iets. Waarom ze zo huilen???? De kleinste uit sympathie...de oudste uit jaloezie...daar is op zich niets mis mee, maar hij verzint dingen van uitzinnige pijnen die hij ondergaat. Negatieve aandacht is ook aandacht immers. Alleen daar is hij bij ons aan het verkeerde adres. En nu helemaal. Toen zijn vader hem kwam ophalen werden de jankgeluiden erger. Zo erg dat vader hem in lichte paniek ging geloven.

Oja hij heeft de rit naar huisarts en SEH gemaakt, is helemaal onderzocht. Diagnose: gestoken door grapjeskruid. Ik zet het hier wel luchtig neer, maar het is natuurlijk best ernstig. We kennen immers allemaal het verhaal van de wolf....

Volgende week zaterdag komen mijn jongste zus en zwager eten. Zoals ik begrepen heb, moet het lekker zijn... ach, de friettent is altijd open.... maar het wordt natuurlijk een asperge menu. Even kijken hoe en wat. Ik heb natuurlijk al veel geroepen, maar dat wil nu niet zeggen dat het juist die gerechten worden.

En vandaag?? vandaag gaan we richting Utrecht: nieuwe kippen halen. Hun optrekje is klaar en de kooien schreeuwen om kippenpoten die de boel eens goed om schoffelen... Eigenlijk schreeuwen meer stukken tuin daarom...maar dat komt wel. Wisten jullie dat? ??? Dat kippen excellente tuinmannen zijn... ten eerste worden ze nooit het schoefelen moe en hoeven dan ook niet hangend op de steel steeds uitrusten (vergelijk gemeentewerkers aan het werk) en ten tweede leveren ze een keurig energie product af (eieren). Dus en ze leveren arbeid en geven eieren... waar vind je zulke loyaliteit nog. Oja.. het merk en de foto moet ik nog even schuldig blijven... we moeten ze nog gaan halen..

Genoeg gebuitelde woorden. Ik neem een kop koffie en ga me klaarmaken voor de reis....jaja.. de reis naar het noorden!