Het sneeuwt, dat zal niet verwonderlijk zijn.. volgens mij ligt heel Nederland onder een dikke witte deken. De overbuurman doet verwoede pogingen om met een dikke sneeuwschep een paadje van zijn deur tot de stoep langs zijn auto schoon te scheppen. Het lijkt gelukt, maar de sneeuw dwarrelt nog....wij hadden hier ook een schone stoep voor en achter.. daar is niets meer van over. Tegen de achterdeur ligt de sneeuw hoog opgewaaid. Ik merkte dat toen ik naar buiten wilde om iets in de vuilcontainer te gooien. Nu is het gelukkig losse sneeuw en geen ijswal, dus ik kan hem open duwen. Maar ik stapte nog tot over mijn enkels in de sneeuw. Iets verder op de stoep achter was het wel wat beter. Daar ligt denk ik een centimeter of 6...
Ik wilde nog naar mijn moeder gaan. Ze hebben haar gisteren verhuisd. Nu woont ze niet meer "om de hoek"...maar om wel 5 hoeken.. aan de andere kant van het plein. Ze zal nu nog wel minder vaak bij Mardien of mij langs komen...
Tonny heeft gezegd dat hij mee gaat, dus we gaan nu met de auto. Tonny heeft geen fiets en lopen is te ver, zeker met deze sneeuw. Ik hoorde van Evelien gisteren dat ze nog niet helemaal over is. Er staan nog spullen in haar huis om de hoek. Dat gaan ze woensdag overbrengen. Eerst wilden ze dinsdag maar dan moet ik naar het ziekenhuis om te flushen. Dat is de PAC laten doorspoelen. Natuurlijk weer midden op de dag....en maandag moet Tonny nog werken. Er is iets niet af...tja en dan moet er teruggekomen worden. Wat nu als wij een vakantie besproken hadden??
Heb ik al verteld dat Magda haar huis heeft verkocht? Dat scheelt een hele hoop zorgen in ieder geval. Zij gaan tussen Kerst en Oud en Nieuw over. Dat is een stuk lastiger verhuizen omdat het a) verder weg is, zeker 10 km rijden, en b) in de binnenstad van Den Bosch is: vreselijk druk, nauw en allemaal éénrichting. Ik snap echt niet waarom ze geen verhuizer in de arm nemen. Dat lijkt me een stuk handiger...
ja ook wel duurder, maar in dit geval....dan is alles in één keer over, en dat lijkt me dan wel zo fijn..
Nee, ik zet geen sneeuwfoto's hier neer...die verschijnen er genoeg in blog land.
Nee ik geef jullie de een "wijsheid" van Herman van Veen
"Leven is als sneeuw,je kunt het niet bewaren. Troost is dat zij er was, uren, maanden, jaren…"
Het sneeuwt nog steeds.. ik ga maar eens koffie pakken..ik heb mijn moeder gebeld dat ik het niet probeer: naar haar fietsen of lopen...dat is net een brug te ver nu...morgen wellicht
Allemaal een fijne zondag, geniet van de schoonheid en mijn klaartje: ik heb een tuin vol vogels. Zij doen vreselijk hun best om wat mee te pikken van het gestrooide graan. Achter het kattenluik zit Mau te grauwmauwen. Ze wil wel maar gaat niet naar buiten... ze heeft een hekel aan sneeuw. Haar hele buik wordt er nat van. Dus al die vogels zijn geen speelkameraadjes voor haar......dit doet me glimlachen...