gewoon een vrijdag

Hoewel de zon schijnt,  is het waterkoud buiten. Dat weet ik omdat ik net al buiten ben geweest: afvalbak legen!

Zulke huishoudelijke karweitjes komen elke dag terug. En je kunt ze maar meteen doen. Inmiddels heb ik een aardige routine opgebouwd.

Als ik het eerste beneden ben gaan eerst de luiken open voor. Ik klik op mijn lappie om hem op te starten en pak mijn sleutels.

Dan laat ik de katten buiten. Het kattenluik is afgesloten in de nacht vanwege kapers op de kust die de brokken opeten. En ik betaal geen dure brokken voor zwervers. Dat kan deze bruin niet trekken.

 Ik trek en passant ook de rolgordijnen van de bijkeuken open en ontsluit de deur. Vervolgens loop ik terug naar de keuken en open de luiken daar, zet theeketel aan en leeg de afvalbak in de container buiten.  Indien nodig ruim ik een vaatwasser uit en weer in...

Voor dat laatste verzamel ik het vuil goed uit kamer en kantoor. Lege flessen zet ik weg en leeg glas in de bak. Ik haal brood uit de vriezer en ontdooi het. Kijk of de katten brokken en water hebben en loop terug naar mijn lappie. Leg de sleutels in mijn tas en open outlook en chrome.
Ga even op diverse plaatsen op het net langs om goedemorgen te wensen. En loop dan weer naar de keuken. Ik pak een kop thee. Ondertussen is mijn brood ontdooit en maak ik een ontbijt: 2 boterhammen met jam.

Omdat het vrijdag is moet ik rekening houden met mijn fysio afspraak.. Dat betekent dat ik niet teveel kan uitspoken.  Enkel een beetje hand en span dingen. Een los berichtje zoals dit, of een recept.  Tegen deze tijd hoor ik meestal boven leven en ik zet de koffiemaker aan. Vul hem met schoon water en gooi de lekbak leeg.

Het zijn allemaal routine handelingen. Net zo als het afwassen van de koekenpan die mijn man gisteravond laat nog heeft gebruikt. Ik kan hem laten staan, maar dan staat ie er volgende week bij wijze van spreke nog. En het is zo'n kleine moeite...

Ik zet mijn ontbijtvaat in de machine, ondertussen heb ik de senseo aangezet en haal ik een doek over alle aanrechtbladen en indien nodig over het gasstel.

Dan loop ik met mijn kop koffie terug en zijg neer op mijn stoel om gewoon wat te gaan kletsen.



En mij klaartje: ik had een fijn gesprek met mijn drainage therapeut.
Ik ga eens goed nadenken en dan wellicht wat vervolg stappen ondernemen.

Briefgeheim, Aygo (ik ga) en heel zijn

Daar zit ik dan, al die uren achter mijn computertje terwijl ik dat helemaal niet van plan was. Ik had in mijn gedachten om deze zondag een "leesdagje" te maken. Lekker luieren al dan niet binnen of buiten, maar niets is minder waar. Hoewel mijn kleding zich heeft aangepast aan mijn gedachten: je kent dat wel een lekkere legging en wijd lang T-shirt en een jasje want anders is het te koud, zit ik toch tegen mijn computer te praten.

Nou, dan hebben we meteen maar een nieuw logje. Waar het over wilde hebben is briefgeheim.Ik ben altijd in de veronderstelling geweest, and correct me if I'm wrong, dat de inhoud van een brief, een e-mail, een personal message, een briefkaart en zelfs een kladje naar iemand toe, privé zijn, fyeo (for your eyes only). Het maakt niet uit waar je ze vindt. Bij adressering, al is het maar bij naam, dan gaat het briefgeheim op. Ben je een nieuwsgierig type dan lees je het gewoon. Je schendt daarbij wel een heel groot vertrouwen. Ik ken postbodes die een prentbriefkaart lezen, en ik weet dat postsorteerders zich in de slappe uren zich daarmee vermaken.

Maar er zijn helaas mensen die verder gaan. Die privé mail aan iemand anders kopiëren en dan versturen naar andere mensen. Dit gebeurde mij gisterenavond. Iemand heeft een mail van mij gekopieerd, die hij ten eerste niet had mogen zien, ten tweede waar hij niets mee te maken had. En die hij zeker niet had mogen door sturen. Hij heeft daarmee bereikt dat het vertrouwen wat ik in hem had, heel veel minder is geworden. Ik vind het heel jammer. Want ik denk dat dit een spontane actie is geweest, een actie uit een bepaalde boosheid waarbij hij wel de inhoud van de mail kende maar niet de achterliggende gedachte. Nee, ik ben niet van plan om voor hem een deur te sluiten, en ook niet voor die andere jongen. Ik houd niet van ruzie, en dit is hier het laatste woord wat ik er over kwijt wil.

Van de fysiotherapeut kreeg ik de opdracht om met natuur sponsen te oefenen. Ik moet ze als een soort knijpballen gebruiken. Jullie weten toch dat mijn handen als klauwen staan. Daar wil ik verandering in brengen, daar moet ik verandering in brengen want ik wil het stuur van een auto kunnen vasthouden. En niet zomaar een auto, maar mijn nieuwe rode Aygo.ik zal eens kijken of er nog een foto op de website van Jos staat. Jos is Jos van Boxtel, dé Jos van Boxtel, en hij is een neef van ons. Altijd gemakkelijk...

Goed ik merk dat een foto van auto van de site is gehaald.... hij staat er nog wel in het grijsblauw op ....even zoeken of ik een andere in firered kan vinden..... Deze is niet zo rood als de mijne......ik krijg hem dinsdag en dan zal ik wel eens wat foto's maken of laten maken.
Ik heb er natuurlijk een proefrit in gemaakt. Na 3 jaar zat ik weer achter het stuur van een auto en reed als of het niet zo lang geleden was...We hebben de achteraf weggetjes bij ons dorp gekozen... veel bochten werk.. en ja stuur en rembekrachtiging. En natuurlijk een automaat. Dus ik ben blij dat mijn rechter been sterker is dan mijn linker...... tjonge het was wel even wennen... ik was een stukje onzeker toch wel. Maar dat komt allemaal goed....alle komt allemaal goed.. als je maar wil....

Laad ik net de wasmachine vol met zwart spul dat het liefst zwart moet blijven....is mijn bijna volle fles wasmiddel voor zwarte was weg. Deze heeft mijn man weggegooid, hij dacht dat dat die was die de was deed "stinken" ... wij houden niet van geurtjes aan de was... wat een sufferd hè... inplaatst dat hij even de vraag stelt.. is het deze? nee, gewoon weg.. valt nog mee dat hij de fles biotex heeft laten staan en de fles shout.. Het ging om een gekregen merk bij de boodschappen... en ach... dat wil je wel eens proberen toch...
maar het was niets.. ik ben zelfs de merknaam kwijt.... ach kan ik ook niet gepakt worden op laster....ik heb al genoeg niet legale praktijken op mijn naam staan.....

Gisteren heb ik een kalender van 2011 gekocht... een gewone scheurkalender.. de literaire nogwel...ik kon kiezen tussen die van de familie doorzon, een boeddhistische of een literaire.. de laatste is het geworden... het gaat mij gewoon dat ik elke dag zie welke dag het is... want dat raak ik kwijt.. en ik weet nu bijvoorbeeld dat het zondag 22 mei is. Waarom ik de dagen zoek ben geraakt? Simpel: ik zit in een niet werkend leven...ik heb mijn 4 fysio afspraken per week, eens in de zoveel tijd naar de kapper of naar de pedicure...en op vrijdag is Tonny vrij, op dinsdag komt de hulp en op woensdag is het markt. En toch.....maar nu hopelijk niet meer....Met hulp van Geerten Meijsing.. hij schrijft ook boeken heb ik gezien...Ik heb nog nooit iets van hem gelezen.......maar wat niet is kan komen.

Net zoals het einde van dit logje... Ik heb natuurlijk een klaartje: ik kan zelf de kaars aansteken. De kaars die voor jou brandt.

grts van een vrouw die niet stuk te krijgen is......en zo wel.. gewoon de stukken opraapt en doorgaat oh en met de volgende meeting wil ik ook mee... net als Baasbraal

go girl go

ja, ik weet het: mij blog stiltes lijken steeds langer te worden. Dit heeft vooral te maken met het zoeken van mijn weg in mijn leven. Ik kan niet met mijn draakje werken als Tony in de buurt is. Hij vraagt dan elke keer wat? Wat zeg je? En dan leg ik hem uit dat ik met mijn draakje spreek, oja zegt hij dan, maar 2 min later vraagt hij weer wat ik zeg. Dat werkt dus allemaal niet.

Gelukkig is hij nu weer aan het werk. Nadat hij mij uit bed geholpen heeft, en als ik aangekleed beneden ben, dan pas gaat hij naar zijn werk. Dat is om een uur of 10 en hij is om 2:00 al weer terug. Maar het geeft wel mij mooi wat tijd voor mij zelf.

Momenteel is hij met Janneke naar Arnhem. Daar heeft zij een gesprek over inwendige bestraling. De behandeling komt nu gelukkig steeds dichter bij. Er was op de laatste MRI nog een uitzaaiing ontdekt in een lymfe knoop.

Ik zit te wachten op mijn drainage therapeut. Die komt over een half uur.

Vorige week had ik het plan om mijn medicijnen af te bouwen. Maar dat is me niet gelukt. Na drie dagen ben ik niet terug naar mijn oude inname. Hier voel ik me toch een stuk beter bij. Daarbij naast mijn methadon slik ik ook nog dyclofinac. Zeker als de pijn te veel wordt. Dat helpt bijna meteen.

Waar ik me een beetje zorgen over maak, is mijn temperatuur. Ik schommelt tussen de 35.2 en 36.4 Dat vind ik laag. Maar mijn huisarts kan daar niets aan doen, ik heb wel bloedarmoede maar dat is te weinig. Ik heb de hele dag warme en koude rillingen maar ook hier kan mijn huisarts, zegt hij. en ik hoef me er geen zorgen over te maken. Jammer genoeg doe ik dat toch. Ik ben eigenwijs.

Ik denk dat ik maar een kopje koffie gaan nemen en wat rekening ga betalen: dat houdt nooit op!

Mijn klaartje: afgelopen zaterdag kreeg ik van Tony een mooie bos rozen: ze staan nu nog!

rustig aan

En het is alweer zaterdag. Wat gaat de week weer snel als je niet constant op bed lig. En dat doe ik niet meer. Ik hobbel overal een beetje naar toe. Ik ben zelfs narr het plein geweest in de rolstoel voor wat boodschappen. Tonny heeft me daar heen geduwt en weer terug. Zo ben ik gisteren ook naar de fysiopraktijk gegaan. Met de auto en dat ging ook (het in en uitstappen)
Maar vandaag mag ik de rekening betalen. Gisteren eigenlijk ook al... maar ik wil door...

Dus vandaag een rustdagje met veel lezen en indommelen... dan komt het vanzelf allemaal weer goed....


Met onze Janneke gaat het ook stapje voor stapje vooruit. Daar ben ik heel erg blij om.

Mijn klaartje: ik heb net lekker koffie gedronken met mijn moeder. Erg gezellig!

dag na dag

en dan is het alweer donderdag...gisteren is Janneke naar huis gekomen. We bellen elkaar van bed baar bed....ze mag 6 weken helemaal niets doen... logisch... haar hele buik is overhoop gehaald...

Met mij gaat het samen met de pijnstillers de goede kan op. Van de fysio heb ik te horen gekregen dat is wel moet "werken" maar niet moet overdrijven. Ik ga dus nu te snel...logisch dat ik pijn heb naderhand. En van mijn ziekenbezoekster hoor ik dat ik just alle pillen moet slikken die ik mag omdat ik geen pijn hoef te hebben. Dus op 2 fronten ben ik de mist in gegaan.. Ach het is mijn lichaam denk ik...ik voel wat kan en niet kan al is dat achteraf..:)

Volgende week mag ik op controle bij de revalidatie arts.. als ik tenminste in een auto kan zitten. Ik wil daar wel alles voor proberen hoor...alleen niet ten koste van alles.

Gisteren was onze Evelien jarig. 30 alweer.....wat gaat het snel, wat gaat het snel...

Ik ga maar weer even wat lopen en dan weer wat liggen...ik moet in beweging blijven:)
En mijn klaartje: ik moet echt elke keer lachen als ik naar mijn rode draakje kijk....huisvlijt van Evelien. Een rond-gehaakte draak.

Antwoorden en Ziggo

Dag 2 van de vreselijke pillen. Gisteren heb ik bijna de hele dag geslapen. Ik ben benieuwd wat het nu brengt. Over een uur moet ik bij de fysio zijn. De afspraken staan al voor een heel jaar vast: elke vrijdag om 11 uur. Nou, dan heb ik in ieder geval op vrijdag iets te doen. ...

Even een paar antwoorden:
@Plato: clair is de naam van mijn praktijk. Deze is met mijn huis verbonden door een kantoor, het kantoor van Tonny. Mijn praktijkruimte bestaat uit twee achter elkaar liggende kamers. In de eerste kamer begeleid ik mijn leerlingen, de tweede kamer wordt eigenlijk niet gebruikt als praktijkruimte. Vandaar dat ik door clair kan lopen.
@Plato: Egaal is een ander woord voor vlak. Te moede betekent zoveel als gemoedstoestand. Ja, ik weet het, ik heb de verkeerde spelling gebruikt in plaats van "te" heb ik "ten" neergezet, ik zal het straks verbeteren.
@Plato: Het loket anders lezen is een bibliotheek voor slechtzienden en blinden en mensen die op een of andere manier niet een gewoon boek kunnen lezen en voorgelezen moeten worden. Je kunt je daar gratis aanmelden en ook het lenen kost niets. Er wordt wel om een vrijwillige bijdrage gevraagd. Het sturen van de cd's en het terugsturen daarvan kost ook niets. Je hebt de keus uit een heleboel titels en als er een titel is die jij wilt lezen en er niet is, kun je dat aanvragen.
@Repel: het lukt me allemaal wel. Zoveel heb ik vandaag de dag niet nodig. Zeker niet als ik zoveel slaap. En dan is er nog altijd iemand die binnen komt, of iemand die langs loopt. Ik ben niet helemaal onthand hoor, al is dit een grappige uitdrukking in dit verband.

Ik ben net voor mijn moeder bezig geweest met haar televisie telefoon en internet. Ik heb tegen haar gezegd dat ze een Ziggo abonnement moet nemen. Zij heeft daar al televisie van. En omdat wij allemaal via Ziggo ook telefoon hebben, kan ze ons, als zij ook een Ziggo appartement heeft, gratis bellen. Nu heeft ze telefoon via Pretium Telecom. Daar kom je ook niet zomaar vanaf heb ik begrepen. Maar ik ga in ieder geval wel voor haar proberen. En ze wil draadloos internetten. De stam is ze met een alles in één pakket van Ziggo goed af. Dat kost haar € 41,50 per maand en daar komen dan geen kosten meer bij. Of heel weinig als ze met een niet Ziggo abonnee belt. Wordt vervolgd ...

Ik ben ook bezig met voor haar uit te zoeken hoe het zit met schenkingsrechten. Daar ben ik nog niet helemaal achter. En ik moest nog iets voor haar uitzoeken. Maar dat weet ik niet meer. Ergens heb ik dat opgeschreven maar ik ben het briefje kwijt, of ik heb het in ieder geval ergens neergelegd. Maar ik heb inmiddels zoveel briefjes liggen dat ik het ook niet meer weet. Het komt wel goed.

Ik ga nog een kopje koffiedrinken voor ik naar de fysio ga. Allemaal fijne dag en mijn klaartje: de sneeuw is weg!

Gedroomd?????

Ruw werd ik vanochtend uit mijn slaap gewekt. Ik schoot verward uit mijn bed en stommelde naar beneden. Ik wist zeker dat ik iets gehoord had. Maar er was helemaal niets. Gedesoriënteerd liep ik door het huis, naar achteren, door clair heen en weer terug. Niets ... terwijl ik toch echt zeker weet iets gehoord te hebben. Wankelend ben ik toen maar in de douche gegaan en heb ik me aangekleed. En nu zit ik hier. Met een boterhammetje en een kopje thee probeer ik wat tot mezelf te komen en schrijf dit logje. Gelukkig werkt mijn Draakje naar behoren.

Ik vraag me af: zouden mijn tabletten hieraan debet zijn. Want als dat zo is, en het verbetert niet, dan weet ik het zo net nog niet. Ze helpen namelijk wel. Ik zou het toch gewoon even deze twee weken moeten aanzien.

Gisteren was het etentje bij Magda en Berry erg gezellig. Ze wonen in een ontzettend leuk appartementje midden in hartje 's-Hertogenbosch. Het is een monumentaal pand dat van de zusters JMJ is geweest. Vroeger was het de kweekschool Mariënburg, later de P.A. en nog later de pabo. Mardien en ik hebben allebei daar rondgelopen. De entree en de hal zijn precies hetzelfde gebleven. De trappen ook met de gebeeldhouwde leuningen. Onze Magda woont helemaal bovenin. Op de zolder zogezegd. Toen ik daar rond liep, bevond zich het teken- en het handvaardigheidlokaal daar. Maar daar is nu helemaal niets meer van te zien. Gelukkig maar, want het was me toch een troep.
Alles bij mekaar heb ik maar een glas wijn op. Dus dat was ook niet de oorzaak van mijn delirium. Rond half 10 waren we weer thuis. Ondertussen was het spek en spekglad geworden. Alleen op de wegen waar gestrooid was, was goed te rijden. Een deel van die weg mag ik direct fietsen: het is immers vrijdag en dan mag ik naar de fysio. Ik heb het idee dat ik dit mijn hele leven zou moeten blijven doen. ...

De brief die ik gisteren van het UWV kreeg en heb ik mooi doorgestuurd naar mijn rechtsbijstandsverzekering. Hij kwam van de afdeling verhaal en wilde een heleboel feiten over het ongeluk weten. Gelukkig wilde mijn rechtsbijstand adviseur dit voor mij doen. Toen ik zei dat hij al zoveel voor mij deed, gaf hij als antwoord: "daar word ik toch voor betaald, het is mijn werk". Het is een heel erg sympathieke man die echt probeert om voor mij het onderste uit de kan te halen.

Even over dit Draakje. Als je het vervelend vindt, sla je het maar gewoon over. Maar ik moet echt even op Plato reageren. Dit stukje software werkt prima als je het de kans geeft om het prima te laten doen. Dat betekent dat je er veel geduld bij moet hebben en veel moet oefenen. Een computer reageert heel anders op spraak als de mens. Hij herkent het op een andere manier als wij. Er bestaat een hele uitleg over, maar het gaat te ver om die hier helemaal te geven. Ik weet uit ervaring dat je de neiging hebt om luid te praten, om te schelden, om langzaam te praten, om met nadruk te praten, maar dit alles kort geen effect. Je kunt het beste gewoon net zo praten als je normaal praat.

Buiten hoor ik toeteren en gefluit: de school viert carnaval en houdt de optocht door de wijk. Dat is erg leuk. Ik ga maar eens kijken.

Allemaal een hele fijne dag en natuurlijk heb ik een klaartje: de drie rode tulpen die ik van Tonny kreeg in een paars potje staan in bloei. Alle drie! Het is een kleurrijk gezicht. Want ze zijn niet rood maar fel oranje met wat geel.