Fijn dat jullie allemaal zo meeleven met mij. Dat doet me enorm goed. Daarom een fors
Mijn dagen rijgen zich aan één van de ene pil na de andere. Ik ben zo stoned als een garnaal.....onderhand :) .... Vanochtend is Tonny later op zijn werk begonnen wegens een stukje zorgverlof. Hij kan mij immers niet alleen thuis laten. Stel dat ik val, naast een stoel ga zitten, me wil douchen....Ik kan niet eens overal bij, niet met wassen maar ook niet bij mezelf afdrogen. Maar meer nog: we zijn allebei wel bang dat ik gewoon in bed blijf liggen...en dat moet ook niet.
Verder heb ik veel aanloop....maar hoe gezellig ook.. ik ga gewoon naar bed. Ook dit kan ik niet lang aan. Natuurlijk spreek ik met iedereen. Ook over de (vermoedelijke) uitkomst van de biopsie die zoal beloofd is deze week plaats vindt.
Vanochtend kwam mijn huisarts op bezoek. We hebben een hele tijd met elkaar gesproken. Hij wist alles al ondanks mijn nog niet afgegeven brief aan hem. Hij kwam voornamelijk om mij zijn ondersteuning aan te bieden bij die akelige berichten. En ik kan hem dag en nacht bellen. Dat is wel fijn hoor...een vangnet dat mij met al die medische termen kan en wil helpen. Ja, ik heb het over een vangnet. Buiten mijn huisarts heb ik namelijk nog een contact: de continuiteits verpleegkundige van het JBZ en natuurlijk de verpleegkundig specialist oncologie Sylvia Verhage. Dus aan allekanten staan mensen mijn vangnet strak te houden... en dat voelt zo veilig...
Gisella, Bart en kinderen heel erg bedankt voor het mooie boeket gele bloemen. Dat fleurt mijn dag zeker op.
En weten jullie..ik heb nog steeds klaartjes. Die van vandaag: Tonny die me wakker kuste en zei: ik hou van jou!
