Gemiep in het kwadraat

soms weet ik helemaal niet meer waar ik beginnen moet. Het is al weer enige dagen terug. En schreef ik tot voor een paar weken elke dag wel iets, dat kan ik nu niet opbrengen. ik kan ook niet opbrengen om al mijn blogvrienden langs te gaan. Ja, ik maak die plannen wel... maar op de een of andere manier, blijf ik hangen in mijn luisterboeken. En die gaan het ene oor in en het andere uit. Ik moet dikwijls terug spoelen omdat ik de draad van het verhaal kwijt ben.

De moeheid die ik in mijn lichaam heb, doet hier allemaal ook geen goed aan. Dat ik niet vooruit te branden ben.  Ik kan me slechter concentreren dan voor de operatie. Wordt een gesprek te ingespannen dan ga ik niet vloeiend praten en gisteren had ik een issue met mijn linker lichaamshelft...Die deed het niet goed meer. Het is nu allemaal wel bijgetrokken, maar er zit nog verschil in...Dus even in de gaten blijven houden.

Ik kan momenteel ook niet goed met mijn Draakje overweg. En dat merk ik aan mijn handen/vingertoppen bij het tikken.. Het komt allemaal wel weer goed...alleen ik ben het zo moe!!!.. En nu heb ik weer hoofdpijn, gewoon van toch dit blogje schrijven...

Ik ga twitter maar weer eens instellen....dat zal wel lukken toch?

Ontroerd

Dag drie. Welke dag drie? Die van mijn moeders laptop, modem en telefoon. Wat we ook deden gisteren, hoe goed alle aansluiting ook zaten, we kregen zowel Internet als de telefoon niet meer aan de praat. En dat terwijl hij bij mij thuis vlekkeloos werkte. Uiteindelijk na lang getelefoneerd hebben met Ziggo hebben we een afspraak gemaakt voor een monteur. Deze is vanochtend vroeg gekomen. Ook hij had er grote problemen mee, en het lukte hem ook niet. Toen hij een snoer uit zijn auto wilde halen vroeg hij of mijn moeder een meterkast had. Natuurlijk heeft zij er een. Maar die is buiten haar appartement op de gang. Toen was het leed gauw geleden. Het modem moest namelijk in de meterkast, en daar moest alles aangesloten worden. De monteur sloot met kabels de computer en de telefoon aan en nu deden ze het allemaal. Het was aan ons om te zorgen dat die kabels weggewerkt werden of om te vervangen door draadloos internet. De keus is op het laatste gevallen, en morgen kan ik een router aansluiten. Tonny heeft vandaag de draden van de telefoon goed aangesloten en een gat geboord. Wordt vervolgd.

Ook heb ik haar een andere mobiele telefoon gegeven, mijn op terugval toestelletje, want bij de hare viel steeds het signaal weg. En dat bleek aan haar mobiele telefoon uit het jaar nul te liggen. Ik ben bijna een uur bezig geweest met haar de simpelste handelingen van de telefoon uit te leggen en toen had ik het gehad en ben naar huis gegaan. Morgen is er vast weer een dag. Ik heb tegen haar gezegd dat ze er zelf maar een keer op ontdekkingsreis door moest gaan. Dat moest ze van mij ook bij de computer doen. Gewoon wat dingen doen. Ik ben benieuwd.


Ondanks dat het toch wel aardige temperatuur buiten is, kijkt het een beetje grauw. De reden? We missen de zon! Die was gisteren volop aanwezig. Maar vandaag laat ze zich niet zien. Gisteren was trouwens helemaal een mooie dag. Ik kreeg van alle kanten complimenten. En zo'n ontzettend lieve kaart van Ilse (Tuttemerull) dat bij een cadeautje zat voor mij. Tonny heeft er een foto van gemaakt. Dat cadeautje zat in een grote doos waarin de bestelde KiKa beren zaten. Ook werd ik gisteren erg geraakt door de reactie van Barbera op mijn vorige weblogje. Lieverd, die bloemen zijn jou van harte gegund!

Al mijn inspanningen van de laatste dagen hebben wel tot een voortdurende hoofdpijn geleid. En ook bij de fysiotherapie deed vanochtend alles zeer. Alles was hypergevoelig. Ik kijk dit allemaal nog een paar dagen aan, misschien tot volgende maand, en dan loop ik maar weer eens naar de huisarts. Met mijn hoofdpijn moet ik eigenlijk naar de neuroloog, maar daar heb ik niet zoveel zin in. Hij wil mij er pilletjes voor geven. En ik slik al medicijnen genoeg vind ik.
Het is mooi geweest voor vandaag. Ik heb een kopje thee en ga lekker luisterlezen. Ik ben nu bezig in het boek van Dan Brown: "het verborgen symbool". Iedereen een fijne middag en avond en natuurlijk heb ik een klaartje, het zijn er eigenlijk twee: het cadeautje van Ilse en de reactie van Barbera.Ik ben er erg ontroerd door.

"Rozegeur en marjolein"

"De buren hebben naast ons weer eens ruzie en ik hoor
Hem vloeken en haar krijsen
Dat komt bij ons niet voor"




om maar eens een bekend nummer van Herman van Veen te gebruiken ... en nu draait er harde muziek. Het is een bekend ritueel op zaterdag en zondagochtend. Alle andere dagen is hij vroeg weg ... ik heb verder vrij weinig contact met hen. Ik mis het ook niet. We zeggen "gedag" als het zo uitkomt, dat is meer dan ik van mijn andere naaste buren kan zeggen. Gelukkig heb ik wel een goed contact met de overburen en de buren een paar huizen verder. Want contact in je buurt is belangrijk. Niet dat je elke dag daar op koffie moet, maar een praatje af en toe is nodig om het contact te onderhouden. En natuurlijk de helpende hand toesteken. Dat doe ik voor mijn naaste buren ook wel, maar ...

Inmiddels gaat het wel weer met mijn overgeven. Ik kan het weer binnen houden. Enkel de hoofdpijn blijft, maar daar hebben ze paracetamol voor uitgevonden. Dus straks wel even wat boodschappen doen, en morgen toch naar Utrecht de verjaardag van Gijs vieren.

Ik heb een natte ronkende Mau op schoot. Het regent. Gisteren had ik met mijn fysiotherapeut er over dat ik dan toch liever sneeuw heb. Daar word je niet zo nat van. En als er sneeuw ligt dan lijkt de wereld lichter, regen maakt de wereld muisgrijs, zeker in dit gedeelte van dit jaar. Als zij er af springt omdat ik koffie wil pakken, zie ik dat mijn hele broek vuil is. Zodra ik weer zit, ligt zij weer op mijn schoot. Ach, ze is oud, en geniet van de warmte van mijn benen. Ik geniet wat minder, want ze heeft van die lange nagels die zij lekker in mijn been slaat. Maar ze staat niet toe dat wij haar nagels knippen. Of je moet helemaal onder gekrast willen zitten ...

Draakje doet vandaag niet precies wat hij moet doen. Hij is een beetje onwillig. En ondanks het bestraffend toespreken, gaat het niet beter. Dus ik heb hem de hemel in geprezen, maar ook dat heeft niet geholpen. Daarom ga ik dit logje maar sluiten. Morgen weer een dag, o nee, dat zal wel maandag worden.

Allemaal bedankt voor de beterschapswensen, ze hebben geholpen! Een fijne dag en mijn klaartje: ik heb een nieuwe USB hub, eentje van zeven poorten, ter vervanging van mijn kapotte poort op mijn laptop. En ik heb een ultra dunne mobiele harde schijf aangeschaft waar ik al mijn luisterboeken op kan zetten, ter vervanging van de logge HD die bij mijn kantoor computer hoort. Nee, ik heb geen schip met geld binnengekregen, ik heb gewoon mijn extraatje van het UWV van deze maand goed besteed.

Tijd tekort????

Eigenlijk kom ik tijd tekort, ja, ik weet dat het raar klinkt. Ik heb immers vrij weinig bezigheden. Niet omdat ik niet wil, maar gewoon omdat de dingen niet kan. Ik kan niet zitten breien, haken, naaien, of meer van dat creatieve gedoe. Tekenen lukt niet, schrijven met de hand ook niet. Ja, ik kan het allemaal wel, heel eventjes, maar dat doet best zeer. En zeg nu niet: "je moet doorzetten, je moet door je pijn heen". Dat heb ik al lang geprobeerd en meer dan één keer. Maar dingen voor je plezier doen die je pijn doen, daar haak je al snel bij af. Koken, recepten uitproberen, ook een van mijn liefste bezigheden kan ik niet.

Zo, de batterij van mijn microfoon was op. Ik heb immers een BT microfoon en daar zit een batterij in. Een oplaadbare, maar als die aan de oplader ligt, dan kan ik hem niet gebruiken. Tenminste, dat kan ik vandaag niet voor elkaar. Maar hij was ook helemaal leeg. Ik zal eens kijken hoe ik dat toch voor elkaar kan krijgen. Maar goed, nu doet hij het weer, dus kan ik verder met mijn logje. Al weet ik niet meer wat ik wilde vertellen.

Ik had het over dat ik niet kon koken. Dat heeft te maken dat ik moeilijk kan snijden, potjes open kan draaien, en blikken kan openen. Zelfs het zoutvaatje opendraaien, kost moeite (lees: doet pijn). En geloof me als alles moeizaam gaat, zie je er al gauw van af. Dan doe je het niet meer voor je plezier.
Maar toch heb ik tijd tekort. Ik wil dingen doen, die heb ik verzonnen, maar ik kom niet tot actie. En een uur later denk ik: ik moet wat gaan doen ... herkenbaar? Vast wel! Aan de andere kant doe ik best wel dingen. Neem nu het telefoontje van het UWV. Zij vroegen een scan van mijn salarisstroken uit 2007. Ik wist niet eens of ik ze nog had, dus ik zocht gelijk met het UWV nog aan de lijn of ze aanwezig waren. Dat bleek zo te zijn. Dus ik heb ze gescand en opgestuurd. En nu zit ik met hoofdpijn. Deze inspanning, het lezen, het zoeken, het scannen, de scan bekijken, het opslaan, het wegsturen, vergt concentratie. Vergde te veel concentratie, met als gevolg dat ik nu hoofdpijn heb. En dan houd ik me wel rustig, maar dat helpt niet.

Ook het nazoeken waar ik met dit logje mee bezig was, kost mij energie. Ik stop ermee. Ik weet ook echt niet meer wat ik wilde vertellen.
Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: mijn hulp heeft de bedden verschoond. En daar ben ik heel erg blij mee.

Tulpen

Vannacht heb ik de hele nacht liggen woelen. Mijn gedachten schoten van links naar rechts, van boven naar onder, her en der. Één gedachte bleef maar terugkomen: ik moet voor Tonny een handleiding opstellen. Hij heeft absoluut geen idee hoe hij de financiën aan moet pakken. En er zijn meer dingen waar hij geen weet van heeft. Nou ja geen weet van ... ik ben degene die dat allemaal doet. Dat is niet erg, hij doet andere dingen. Maar nu denk ik toch dat het slim is om voor hem iets op te schrijven. Niet dat hij nu al moet hebben, maar het kan maar gedaan zijn.

Ik heb het hier net met Evelien over gehad. Zij was het ermee eens. Ook niet om meteen het ergste denken, maar gewoon voor de zekerheid. Ik ben van plan om ook Evelien en Janneke deelgenoot te maken van wachtwoorden en dergelijke. Of in ieder geval aan te geven waar ze dat kunnen vinden.

Vanochtend op de markt vroeg een medewerkster van de viskraam hoe het met mij ging. Zij heeft zelf een man met kanker in hersenen en hartstreek. Ik vertelde haar wat er gebeurd was en we hebben bijna samen staan huilen. Zij is zeer gelovig, en zij wil mij in haar gebeden meenemen. Ik heb dat aangenomen, ik heb haar bedankt, en gezegd dat ik haar en haar man ook meeneem in mijn gebeden. En de kaarsjes branden.

Gisteren stond ineens Coralie voor mijn deur met een grote bos bloemen. Coralie is een lotje en snapt precies wat ik doormaak. Wij hebben even een halfuurtje zitten praten. Dat was gewoon fijn!



Toen straks belde de arbeidsdeskundige op van het UWV. Zij had het rapport van mevrouw Kortenaar ontvangen. Naar aanleiding van dit rapport zag zij geen noodzaak om mij op te roepen. Ik krijg een uitkering omdat ik afgekeurd ben op de gevolgen van het auto ongeluk. Zoiets schijnt ook in het rapport te staan. Dat wordt mij toegezonden. Mocht mijn rechtsbijstandsverzekering een duidelijke uitspraak willen dan kunnen wij contact met het UWV opnemen.

Het is bijna onnodig te zeggen dat ik naar aanleiding van dit gesprek weer helemaal verkrampt raakte. Mijn nek stond strak, mijn schouders, mijn armen, en ik hakkelde. Natuurlijk een knallende koppijn met problemen met zien. Dat laatste is hersteld, de hoofdpijn niet. Daar ga ik maar een pijnstiller tegen nemen. En als dat helemaal niet meer helpt, als die hoofdpijn steeds blijft terugkomen, ga ik toch maar weer terug naar de neuroloog. Dan krijgt hij toch gelijk. Maar zover is het nog niet.

Ik denk dat ik toch straks nog even op de bank ga liggen. Ik heb een nieuw luisterboek, al weet ik nu even niet meer waar het over gaat. Volgens mij is het van Joost Zwagerman en heet het Zes Sterren. Maar het kan net zo goed van iemand anders zijn en anders heten. Dat merk ik dan wel.

Mag ik jullie allemaal een rustige dag toewensen, met weinig zorgen. En mijn klaartje: de mooie bos tulpen van Coralie staan te pronken op mijn tafel. Elke keer als ik ze zie, komt er een glimlach om mijn lippen.

Firefox en mijn Draakje

Het is me weer gelukt, wel met enige moeite, maar ik heb met Draakje dit programma Word kunnen openen. Ik kan ook via [ start, klik Mozilla Firefox] Firefox openen. Het navigeren in Firefox heb ik nog niet helemaal door, maar ik moet niet teveel willen. Ik ben al heel blij dat ik gewoon tekst kan uitspreken en dat het bijna onberispelijk als geschreven tekst wordt neergezet. Draakje en ik wennen steeds meer aan elkaar, en dat moet ook.

Ik las ergens in een logje een vraag over Firefox. Ik vind het een geweldige webbrowser. Hij is stukken kleiner als Internet Explorer en daardoor veel sneller en heeft verschillende add-ons om een helemaal naar je zin aan te passen. Ik heb er bijvoorbeeld een Nederlands woordenboek onder zitten. Zo wordt mijn spelling gelijk gecontroleerd als ik iets op het www intik. En dat is best handig. Een nadeel is wel dat je voor sommige updates toch Internet Explorer nodig heb, je kunt hem dus niet van je machine verwijderen. Of je moet geen updates van Microsoft willen hebben.

Ik heb trouwens nog meer van Firefox, wat denk je van pdf lezen en schrijven. Daar heeft Firefox ook programma's van die ook weer een stuk kleiner en daardoor handzamer zijn dan die van Adobe. Ik ben een fan van open source software en het is dat ik een professional versie van Office op mijn machine heb staan, anders ging ik ook voor Open Office.

Vanochtend elk een halfuurtje bij de kapper doorgebracht, ja mijn haar zit prima, en ik ben na mijn moeder geweest. Ik had nog twee kippenpoten van gisteren over dus ik heb voor haar "tafeltje dekje" gespeeld. En ik heb gevraagd of zij mij eventueel het geld kan lenen voor een fiets. Dat vond ze geen enkel probleem, maar dat kon pas na 1 maart. Zo zie je maar: moeders helpen als ze dat kunnen.

Mijn hoofdpijn is gelukkig wat gezakt. Het zijn een soort migraine aanvallen. Ik kan dan heel moeilijk licht verdragen, dus ik verduister de kamer of ik zet mijn donkere bril op. Die migraine aanvallen zijn een restverschijnsel van de Herceptin. En ze treden redelijk frequent en lang op. Ik kan bij de neuroloog aanklopt voor medicijnen, maar dat er voorlopig nog even uit. Dat kan altijd nog ... ik wilde dat ik niet zo vatbaar voor bijverschijnselen was….

De drie bomen voor ons huis zijn sinds vanochtend allemaal weg. Wat een ruimte buiten, en wat een licht heb ik in mijn huis. Dat scheelt nogal wat. Het is nu ook heel duidelijk te zien dat mijn tegels van de voortuin allemaal groen uitgeslagen zijn. De oorzaak hiervan lag bij die bomen. Hopelijk is dat nu ook verleden tijd en krijg ik eindelijk een wat drogere voortuin.

Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: ik kan geld van mijn moeder krijgen ...





PS: ik ben weer een paar ons afgevallen, nog even en de drie cijfers van mijn gewicht worden er twee

Bomen, boeken, brood

Ik ben nu zover dat ik met het commando [klik, start; klik, Microsoft Office Word] mijn Word kan openen met mijn Draakje. Het lijkt een omweg, maar gaat sneller als met de muis klikken. Ik heb namelijk geen enkel pictogram op mijn bureaublad staan. Die staan allemaal in de werkbalk Bureaublad. En die ik weinig gebruik heb ik zelfs in de werkbalk Weinig Gebruikt gezet. Ach, je moet wat ...
Tijdens het opruimen van enkele planken in mijn kantoor kwam er ook een boekje van VoiceXpress tegen met alle commando's die daarvoor golden. En wat blijkt, veel commando's zijn ook toepasbaar bij dit Draakje. Maar ik moet het nog helemaal uitzoeken. Dat kan nog wel een paar weken duren ...

Vanochtend vroeg was ik al naar de markt. Evelien had immers broodnodig, o, daar komt ze net aan.
Zo, die zijn weer weg. Ik kan de ene dag beter tegen Jaimey dan de andere dag. Vandaag ging het niet zo goed. En dan mag ik vanavond nog wel oppassen. Maar dat is vanavond, en dan kan het goed weer gekeerd zijn.
Dus ik was al vroeg naar de markt, voor brood, kip, en sokjes, van die panty sokjes. Van de kip en het brood heeft Evelien meegenomen, de sokjes had ze nog niet nodig. Ik heb met mijn moeder gebeld, maar ze had het voorlopige koopcontract nog niet getekend. Dat ik weet dat het huis verkocht is, weet ik van de kopers die weer vrienden van de broer van Timmie zijn. En ze kopen het per 1 maart. Ik heb wel tegen mijn moeder gezegd dat ik geen geld van de gemeente krijg, en dat ik nou iets anders moet verzinnen. Alvast een beetje in de week leggen ... ik kijk wel. Misschien krijg ik ook een dezer dagen iets te horen over mijn belastingaangifte 2008. Daar moet ik heel wat op te krijgen. Dat dat bij mij nog niet afgerond is, heeft te maken met het laten indienen van de aangifte. Ik heb immers standaard uitstel, nou ja, ik…, mijn accountant dus. En zodra ik de brief van het UWV binnen heb, kan ik ook aan de slag met mijn rechtsbijstand inzake mijn ongeluk.

Vanochtend heb ik het boek van Stieg Larsson "Mannen die vrouwen haten" uit geluisterd. Ik weet het niet, ik vond het vrij ingewikkeld, maar toch ook wel spannend, dus ik begin gewoon in deel twee. Ik hoor wel.

Beschrijving



Twee tegenpolen, Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. Hij is een charmante man en een kritische journalist van middelbare leeftijd, uitgever van het tijdschrift Millennium. Zij is een jonge, gecompliceerde, uiterst intelligente vrouw met zwartgeverfd haar, piercings en tatoeages, én een uitermate goede hacker. Samen vormen ze een ongewoon, maar sterk team.

Mikael wordt benaderd door oud-zakenman Henrik Vanger. Veertig jaar geleden is de zestienjarige Harriët Vanger op mysterieuze wijze verdwenen en vermoedelijk vermoord. De zaak is echter nooit opgelost en inmiddels verjaard. Toch wil Henrik Vanger graag dat Mikael zich hier nog eens op stort.

de NBD|Biblion recensie
Journalist Mikael Blomkvist, zojuist veroordeeld wegens smaad, wordt door de grootindustrieel Henrik Vanger ingehuurd om een familiekroniek te schijven en om uit te vinden wat er met zijn veertig jaar geleden verdwenen nicht Harriet is gebeurd. De zaak is nooit opgelost en Blomkvist begint zijn taak met weinig vertrouwen op een speciale plaats: een eilandje in het noorden van Zweden, waar de familie Vanger bij elkaar woont, een familie vol met vetes en vreemde figuren. Als Blomkvist eindelijk een vinger achter het geheim krijgt, wordt er een gruwelijke beerput geopend en wordt duidelijk met wat voor familie hij te maken heeft. Een roman van magistrale proporties, meer dan vijfhonderd pagina's die zich ademloos laten lezen dankzij de spannende en knap met elkaar verweven verhaallijnen, de boeiende en soms onthutsende personages, de aandacht voor de omgeving en ondanks de wat minder overtuigende afwikkeling. De figuur Blomkvist is sympathiek en menselijk, er is veel op hem aan te merken, maar eerlijkheid is zijn kracht.
(NBD|Biblion recensie, Redactie)

Ik ben geloof ik wel een fan van Zweedse schrijvers. Ik merk dat ik de laatste tijd veel uit die hoek lees..eh… luister….

Gisteren zijn ze begonnen met het kappen van de bomen voor ons huis. Er staan 2+ 1 in het volgende perk. Deze bomen staan al heel lang, en nu is ineens verzonnen dat ze de stoepen kapotmaken. Dat doen ze natuurlijk ook: met hun wortels drukken ze de tegels en stenen omhoog zodat de stoepen en het wegdek onregelmatig wordt. Maar dat is al jaren zo, en nu willen ze het ineens aanpakken. Dus met veel geraas en groot gerei is de eerste boom gekapt. Ik merk het al meteen: ik heb meer zon in de kamer nu. Maar daarvoor hoefden ze niet weg. Wat ik wel fijn vind, is dat ik nu geen blad meer van deze bomen krijg. Blad dat zich overal in liet waaien. Er is gezegd dat we een boompje terugkrijgen. Ik ben benieuwd waar ze die neer gaan zetten. Ik heb ook al gezegd dat ik de groene strook voor ons huis absoluut wil behouden. Voor mij hoeft dat geen parkeerplaats te worden. Hopelijk houdt de gemeente zich aan hun woord dat ze de wensen van de bewoners zullen respecteren.

Mijn hoofdpijn zakt helemaal niets. Pijnstillers helpen niet, dat ik denk dat ik direct maar even ga liggen. Allemaal een hele fijne dag, en mijn klaartje: ik moet ze eigenlijk opruimen, maar mijn drie sneeuwmannen, die dwaze domme grijnzende sneeuwmannen, zitten nu pal in de zon op de leuning van de bank. Naast hen heeft Jaimey een zeehondenbaby neergelegd, zo'n hele zachte pluchen. En bij elkaar is het gewoon een dwaas gezicht waar ik om moet lachen.

grts

Ikke, ikke, ikke....ojee...

Ik heb net een mail gestuurd naar de vakbond om mijn lidmaatschap op te zeggen. De reden dat ik dit doe, zal voor de hand liggen. En dat scheelt me € 14 per maand. Dat is toch veel. Dat kan je hele leuke dingen voor doen. De vakbond medewerker die ik aan de telefoon had, zat eigenlijk te wachten op de reden waarom ik afgekeurd was. Maar ik heb niets gezegd in die richting. Dat gaat ze eigenlijk helemaal niets aan. Ik heb meteen aangegeven dat de school in hun recht stond om mij te ontslaan. Ik zal het ook niet aanvechten. Ik zeg in wel school, maar ik bedoel natuurlijk Stichting Scala, de overkoepelende organisatie. Van wie ik overigens zolang ik ziek ben, helemaal niets heb gehoord. Maar goed, het is zo ...

Ondertussen heb ik ook alle benodigde papieren voor Loket Wegwijs bij elkaar. Daar mag ik morgen naartoe. Ik weet niet of we in aanmerking komen voor hulp bij de aanschaf van een driewielerfiets met motor. Want ik weet wel wat ik wil. Gisteren vertelde ik het tegen Janneke en zij gaf mij groot gelijk. Ze leek eerlijk gezegd ook wel opgelucht dat ik deze stap wil maken omdat ik mij dan een stuk stabieler op de weg begeven kan. En als er een hulpmotortje ( zo'n accu) op zit, kan ik misschien ook in Middelrode komen, of zelfs in Den Dungen. Daar zal ik heel blij mee zijn omdat mijn zelfstandige wereld dan weer ietsje groter is. Als ik nu naar Middelrode of Den Dungen wil, ben ik afhankelijk van iemand met een auto. Ik zit ook te bedenken, dat ik dan naar Rosmalen kan rijden ... nee, ik zie het wel zitten. Nu maar hopen dat we een bijdrage krijgen, want die fietsen zijn niet goedkoop. Ik kan natuurlijk ook op marktplaats kijken, want ik hoef niet per se in spiksplinternieuwe. Ik ben geen kind meer ...

Ik heb gemerkt dat als ik dicteer beter het woordje "mij" dan het woordje "me" kan gebruiken. Die laatste gaat bijna altijd verkeerd. Het dicteren van tekst gaat verder bijna goed. Natuurlijk moet ik dingen nog verbeteren, maar dat wordt steeds minder. Mijn Draakje raakt steeds meer aan mij gewend. Het scheelt natuurlijk ook wel dat er niemand in huis is. Dat merk ik wel aan mezelf. Waar ik nog wel moeite mee het is de navigatie van de computer. Het openen van de programma's die ik wil, het aanklikken van bepaalde knoppen, van bepaalde commando's, gaat nog niet goed. Voor het programma Microsoft Outlook kan ik geen een commando vinden. Dus ik probeer me steeds wat, maar het wil niet, nog niet ... want jullie denken toch niet dat ik dit opgeef: ik heb immers tijd zat!


Ik heb geprobeerd of ik mijn hobby tekenen kon oppakken, maar dat is helaas op een mislukking uitgelopen. Ik kan geen potlood meer hanteren, mijn fijne motoriek doet niet wat die doen moet. Dat "Fingerspitzengefühl" is weg. Ik kan natuurlijk nog wel de computer met PaintShopPro werken. Ach, ik kan ook geen keyboard spelen, mijn sax heb ik ook al lang verkocht. Ik realiseer me weer dat in dit geval kanker meer wegneemt dan je ooit denkt of verwacht.
Misschien ga ik net als Wondelgijn iets doen met schrijven. Ik moet toch wat ...

Ik heb nog de heuglijke mededeling dat ik aan het afvallen ben. Nee, niet in kilo's, maar dat komt wel weer. Het gaat heel, heel erg langzaam. Maar dat vind ik niet erg, zo heb ik meer kans dat het afblijft. Toen ik tijdens mijn chemo in eens 85 woog, wist ik dat ik veel te snel was afgevallen. Nu zit ik op de 102 en ik weet dat er nog heel wat af moet. Maar het is veel meer geweest, onder invloed van medicatie en dergelijke. Ik denk dat mijn lichaam nu gewend is aan mijn medicatie zodat ik langzaam weer kan proberen mijn gewicht naar beneden te krijgen. Immers ik wil die andere broeken ook weer aan kunnen. En dat lukt als er nog twee kilo af is. Het zijn gelukkig niet zulke dikke broeken, misschien kan ik ze eind voorjaar begint zomer aan.

Jullie zien wel ik ben weer hard bezig met plannen maken, al zijn het maar plannen voor mezelf. (Mijn hele logjes staat vol met "ik"... )
Ik heb de scherven dus maar opgepakt en ben er dat mooie mozaïek mee aan het maken dat een voorstelling geeft van mijn leven vanaf nu. En nee, ik ben niet ontevreden, alleen zoekend naar waar ik welk scherfje nog meer kan leggen. Het moet een kunstwerk worden, waarmee gespeeld kan worden, en waarin ik steeds nieuwe kanten kan ontdekken.

Zo'n logje schrijven en zeker de laatste alinea gaat me niet in de kouwe kleren zitten. Ik heb er hoofdpijn van, dus ik ga dit afsluiten en publiceren. Allemaal een hele fijne dag, en mijn klaartje: Luctor et Emergo (Ik worstel en kom boven)

grts

zo maar wat losse flodders

Op de een of andere manier wilde de microfoon van de BT Headset niet aansluiten. Ik heb dus weer lang liggen rommelen om alles aan de praat te krijgen. Ik mis opeens een driver voor een weet ik veel wat. Omdat ik niet weet wat het voorstelt, kan ik ook niet op zoek gaan naar de juiste drivers. Maar misschien komt dat nog wel. Zie ik ineens het licht ...

Ik heb gisteren geprobeerd mijn adres programma te starten, maar ik krijg het niet meer aan de praat. Hij mist een essentieel onderdeel en zonder dat opent hij niet eens. Mooi balen, want ik had net al mijn adressen er weer ingezet. Hopelijk kan ik nog ergens aan het programma komen, anders heb ik wel dikke pech.

Vannacht heb ik elk halfuur gezien. Ik heb dus niet geslapen. Nou, dat kun je aan me zien. De reden? Ik weet het echt niet. Ik heb niks verkeerds gegeten of gedronken, ik heb best wel bewogen, ik ben best wel actief geweest, maar toch ... slaapproblemen. En hoofdpijn de volgende dag. Deze slaapproblemen maken ook dat ik overdag zomaar in slaap val, al is dit niet de enige oorzaak van mijn energieloosheid.

Gisteren heb ik vergeten te wassen, dat is dus een klusje voor vandaag. De eerste machine staat al te tollen. En ook de vaatwasmachine staat aan. Ik zou niet weten wat ik zonder stroom zou moeten doen ... ja ik kan koken want ik kook op gas. En natuurlijk heb je kaarsen in huis of olielampen, maar verder gaat bijna alles op elektriciteit. De wasmachine, de vaatwasmachine, de vrieskist , de koelkast, en niet te vergeten de verwarming. Eigenlijk allemaal luxe dingen waar we niet naar buiten kunnen, ik tenminste niet, nou ja, op vakantie ... dan kan ik de wasmachine en vaatwasmachine en vrieskist best missen ...

Mijn coq au vin is goed gegeten. Buiten verwachting, want tijdens de bereiding trok Tonny toch wel zuinig gezicht. Ik had mijn moeder ook beloofd ( tafeltje dekje) omdat ik dacht dat we toch niet alles op zouden eten, maar ik kwam bedrogen uit. Alles was schoon op, dus ik zal direct maar een portie voor mijn moeder maken. Ik heb nog braadstukken over al moet ik die nu eerst ontdooien. Maar ook tegen haar is beloofd beloofd.

Over een halfuur mag ik met Janneke mee naar de tandarts. Ik hoef niks anders te doen dan met haar mee te lopen, met haar in de wachtkamer te wachten en dan weer mee terug te gaan. Dat is voldoende. Ach, dan heb ik mijn loopje ook weer.

Verder staat er vandaag niets op het programma. Ik wil wat meer met mijn Draakje oefenen. Ik wil kijken hoe het hem gemakkelijk kan inzetten bij het besturen van de computer. Dat is mogelijk, maar ik weet de juiste opdrachten nog niet. Ja ik ken er een paar, maar bij het cruciale punt loop ik vast. Ik hoop dat het me lukt, gezien mijn hoofdpijn. Maar daar kan ik een paracetamol tegen nemen. Ik hoop dat het helpt, want dit is ook niks.

Allemaal een hele fijne dag, kijk uit als je naar buiten gaat, en doe geen domme dingen. Natuurlijk heb ik ook een klaartje: de fles wijn was lekker gisteren ...

grts

-14 en "help ons, vrouwen"

Het is zaterdagochtend. Min 14 geeft de buitenthermometer aan en mijn moeder wordt vandaag verhuisd. Iedereen is opgetrommeld, en ik zit thuis want ik pas op Jaimey. Hij vraagt momenteel erg veel aandacht. Maar dat kan ook aan mij liggen: ik heb knalllende koppijn. Niet vanwege Jaimey of te verhuizing maar gewoon omdat ik dacht die vieze moddersneeuw op mijn vloer weg te poetsen. Dan moet ik voorover en dat is precies een verkeerde move..Ik voel de spanning die op mijn nek ligt...en alles is nu even te veel...
Zo ik heb de televisie maar aan gezet.. op Dora...misschien helpt het even...

Toen Tonny vanochtend de aanhanger van het slot af wilde halen, brak zijn sleutel in het slot af. Dus hij heeft de boel open moeten slijpen...ook de verbindingskabel tussen aanhanger en auto was stijf bevroren en het heeft wat moeite gekost voordat de aanhanger aangekoppeld zat. Maar uiteindelijk konden ze toch op weg. Ik ben benieuwd hoelang ze bezig zijn. Waarschijnlijk de hele dag ben ik bang....
En dan is ze alleen maar over... daarna moet alles bij mijn moeder weer uitgepakt worden. Daar heeft ze ook hulp bij nodig... en volgende week verhuist ook onze Magda....

Gisteren kwam Annelies nog even langs om wat spullen af te geven. Maar ik mis nog een paar dingen zoals mijn breukenset van Mortensen en de adapter van het keyboard. Ook had ze het kerstpakket van Scala bij zich. Een fles hazelnootlikeur, hazelnootcakemix en hazelnootchocolade. Een leuke vondst, maar ik lust geen hazelnoten..dus onze Evelien is er blij mee...verder kwam ze een grote kleurige familieparaplu brengen als kerstcadeautje van haar zelf. "Kleurrijk, kansrijk, Nieuwenrooy" is het immers..

Tonny had een kerstpakket met allemaal levensmiddelen...

Gisteren kreeg ik deze oproep van Janneke. Ik zet hem hier even neer en we hopen dat jullie allemaal mee willen doen.

Hey,
Zoals jullie weten gaat het helaas niet altijd van een leien dakje qua zwanger worden. En dan heeft de regering ook nog een “verzonnen” dat er regels aan hulp moeten zitten. Een maximum aantal behandelingen. En dat terwijl er wetenschappelijk aangetoond is dat de meeste zwangerschappen pas ná de drie vergoedde behandelingen tot stand komt. Een behandeling kost gemiddeld €4500,- inclusief medicijnen. Je snapt dat er dagen zat zijn dat menigeen dit niet zomaar op de bank heeft staan..
Dus wil ik jullie vragen, teken de petitie, help mee aan de actie om Den Haag te laten beseffen. Het kost je niets, behalve een minuutje van je tijd. Doe het gewoon, voor de vrouwen waarbij het niet zomaar lukt…

http://www.axci.nl/axci/index.php?ln=ned&show=reacties&id=1088


Dankjewel! Ook van de kindjes die geboren kunnen worden dankzij poging 4 of 5 of 6.

Ik heb verder eigenlijk niets zinnigs te melden.. alleen mijn klaartje nog.. en of dat zinnig is...Tonny heeft mijn ontbrekende 4de waxinelichtjeshouder gevonden....
Nu is de set weer compleet.

fijne dag allen
grts

Kerstkaarten

Snappen jullie het? dan zal ik het ook proberen....Hoe inspannend kan kerstkaarten schrijven zijn? Ik heb bijna alle adressen in een bestand staan, ik heb voldoende kaarten in huis (gisteren gehaald), nog wat oude decemberzegels, etiketten gedrukt en vooruit "kaarten schrijven".... niks geen inspanning zou ik denken. En toch barst ik momenteel van de hoofdpijn. Zomaar...zou het toch meer concentratie vergen dan een logje schrijven?Ik kan me dat haast niet voorstellen. Hoewel... hier praat (of tik) ik een eind weg. Af en toe een punt. Dat is ademhalen:)..

Maar goed dat ik er bijna klaar me ben, met die kaarten.. ik mis nog het adres van een nichtje en het adres van Janneke in Zweden....Verder zijn alle kaarten in de envelop..onee.. ik ben de buren nog vergeten... maar die hoef ik alleen maar rond te brengen...Het gaat me om de postzegel kaarten momenteel.....en dat zijn er nog 8 waar ik geen zegel op heb...zo inmiddels heb ik ook het adres van het nichtje...en ik was weer afgeleid van dit logje. Ik heb wat staan kopiëren: breuken! Dat ga ik vanmiddag doen, nouja .. ik....

Mijn kopje koffie is ondertussen koud geworden. Gewoon niet meer aan gedacht. Nouja... koude koffie is ook drinkbaar....

Wil er iemand nog een kaartje van mij van wie ik het adres niet heb? geef me dan even een mailtje op mijn gmailadres dat aan dit blog gekoppeld staat:
clair1991.enzo@gmail.com

allemaal een fijne dag
en mijn klaartje: we hebben de kerststal gevonden!

grts

Rekenen

Rekenen
Gisteren heb ik met een leerling sommen nagekeken. Het waren sommen in de trant van ... zie onderstaande tabel... oeps de tabel wordt hier niet goed weer gegegeven.. sorry...

Blok 1 Blad 67
erbij en eraf
9+4= 13-7= 3+9= 16-9= 8+9= 12-8=
5+7= 14-6= 6+8= 15-6= 7+8= 11-4=
7+6= 18-9= 9+3= 12-7= 5+6= 11-5=
7+7= 15-7= 4+9= 14-7= 5+9= 13-4=
6+5= 13-9= 3+8= 12-6= 7+4= 12-5=
9+6= 12-9= 8+5= 13-8= 8+6= 16-7=
7+5= 15-8= 6+9= 17-9= 5+8= 12-4=
4+8= 13-5= 8+7= 11-2= 2+9= 12-3=
9+2= 14-8= 8+4= 11-7= 6+6= 13-6=
7+9= 14-9= 4+7= 15-9= 8+8= 16-8=
2+9= 14-7= 9+5= 11-9= 3+8= 16-9=
6+7= 14-5= 9+6= 18-9= 5+9= 17-8=
uit: Uitgeverij Bekadidact • Stenvertbloks • Rekenblok 1

Mijn leerling had de sommen thuis al gemaakt, wij moesten ze enkel nakijken. Dat doen we elke week op dezelfde manier. Ik lees de uitkomsten voor, zij kijkt de opgeschreven uitkomsten na. De uitkomsten die ik voorlees, heb ik niet voor mij staan, ik heb slechts een bovenstaand blad. Ik maak de sommen dus steeds zelf tijdens het voorlezen. Dat is geen enkel bezwaar, want deze sommen zijn niet moeilijk. Alleen gisteren ging het helemaal mis. Na het eerste rijtje sommen kreeg ik een ontzettende hoofdpijn, en ik begon fouten te maken. Gelukkig is mijn leerling een heel pienter meisje. Samen hebben we het tot een goed einde gebracht. Maar het is duidelijk niet de weg. Weer een keer werd ik op mijn concentratieprobleem gewezen. Oh ja, voor de duidelijkheid, de uitkomsten worden in gewoon spreektempo gegeven. Probeer het maar eens om zonder te hakkelen deze paar sommen op te lossen. Ik had er meer dan 150.

In ieder geval, ik was 's avonds ontzettend moe. Niet alleen van deze rekenles, maar van alles. Mijn moeder heeft eindelijk het besluit genomen bij welke makelaar ze haar huis in de verkoop doet. Het is Brouwers geworden. Deze kogel is nu door de kerk, ik hoop dat ze wat rustiger kan slapen nu. Gistermiddag hebben Evelien en ik een aanvang gemaakt met inpakken. Ik had de dozen al voor haar besteld en die waren de dag ervoor afgeleverd. Zelf had ze niet verzonnen om ze in de garage te zetten hoewel ze in haar gang in de weg stonden. Ze heeft het de volgende ochtend door Berry laten doen. En dat terwijl als ze gewoon de band, die de dozen bijeenhield, los had geknipt ze gemakkelijk de dozen één voor één naar de garage had kunnen tillen. Maar dat komt niet in haar hoofd op. Daar denkt ze gewoon niet aan, ze heeft nog nooit aan zoiets gedacht. Evelien en ik hebben samen vijf dozen ingepakt. Toen moest ik naar huis, maar Magda kwam er aan om verder te helpen. Magda is ook mee geweest om het verkoopcontract bij de makelaar te tekenen.

Evelien en ik heb het over zwanger worden gehad. En over het maken van foto's. Zij wil als ze straks ooit zwanger is, een mooie foto van haar zwangere buik. Het liefste heeft ze dat Tonny die maakt. Ik heb Tonny dus maar een digitale spiegelreflexcamera cadeau gedaan. Hij heeft nu nog een aantal maanden om te oefenen, om zich bekend te raken met het nieuwe toestel. Ik heb een Canon EOS 450D gekocht voor hem. Op dit toestel passen al zijn lenzen van zijn analoge camera, ook een Canon. Hij verwacht geen problemen met de bediening van zijn nieuwe toestel, want hij kent natuurlijk zijn oude toestel. En Canon is Canon…

Inmiddels ben ik weer terug van de kapper. Mijn haren zijn weer in model geknipt. Dat is toch een beter gezicht. Ik heb trouwens nog steeds geen enkele grijze haar..nergens te bekennen...alleen die eigen asblonde plukken zo het nu zijn. Want over het geheel genomen is mijn haar donkerder terug gekomen..ach het is prima zo..

Onderwijl is het gaan regenen. Met dit weer ga ik echt de stad niet in..zeker niet omdat het allemaal even vlug moet...
Die bril loopt niet weg, en mijn bestelde hemdjes ook niet....

Daar is Evelien... dus koffie....

fijne dag allen
oja mijn klaartje: mijn haar zit keileuk...en is heel goed teruggekomen...
waar een mens maar blij van kan worden he....

Nurks-nurkser-nurkst

Als ik naar Vermist kijk, dan zie ik iemand vlekkeloos met zo'n spraak programma werken. Zonder problemen komen de naam en datgene wat gezegd wordt op het scherm. In werkelijkheid, is dat anders. Tenminste hier. Als ik een paar dagen niet met mijn Draakje heb gewerkt, lijkt het alsof ik helemaal opnieuw moet beginnen. Niet helemaal waar natuurlijk, het lijkt. Er zijn veel woorden die ik opnieuw moet uitspreken. En dat maakt de snelheid niet groot. Maar, ik moet niet zeuren, ik heb immers zo'n programma ...

Even over dat zeuren: volgens mij ben ik nurkser aan het worden. Ik heb het idee, dat ik me bozer uit, dan ik werkelijk bedoel. Maar ik kan de juiste woorden niet vinden. Waar dat aan ligt, weet ik niet. Misschien aan mijn tabletten, misschien aan een constant aanwezige hoofdpijn, misschien gewoon aan de hele situatie ... zoals ik gisteren al zei: ik moet zorgen dat ik naar buiten kom!
Nou dat heb ik vandaag al gedaan: ik heb mijn pakje voor Secret Santa op de bus gedaan, ik heb postzegels gehaald, en enveloppen, en ik ben naar de markt geweest voor brood. Dit alles op mijn fietsje met een vreselijke wind tegen: en dat twee keer.

Over een uur moet ik bij de pedicure zijn. Dat is een heel eind fietsen, zeker met wind tegen. Ik mag echt wel een kwartier van tevoren gaan. Als ik dat gedaan heb, heb ik mijn uit huis dingen voor elkaar. Dan komt er alleen nog om half 4 een leerling.


De gehaktballen van gisteren waren erg lekker. Al had Tonny, zoals altijd, weer commentaar. Nu iets over zout vergeten. Ach, het is zijn tijd van het jaar. Maar handig, of leuk, is niet zeker niet. Enne, aan Sint Janskruid krijg ik hem echt niet hoor.... "Ik Mankeer Niks!"

Ik kreeg gisteren een mailtje van Monique dat ze na lang zoeken mijn retro new age klok gevonden heeft. Zouden mijn andere spulletjes ook gevonden zijn op school? Vannacht bedacht ik dat mijn hele breukenset daar nog moet liggen. Met de handleiding. Ik ben benieuwd of ik die nog terugkrijg, dat was een dure aanschaf. Maar zo zijn er nog wel meer dingetjes. ...

Mijn typografieën maken in Excel, gaat niet goed. Het is niet datgene wat ik voor ogen heb. Tot nu toe werd ik nog het beste in Paint shop pro, met vector lagen. Maar dan heb ik altijd een afbeelding. Het combineren van tekst en afbeelding op de site moet ik nog bekijken. Maar ik kom er wel. Ik heb immers alle tijd. Alle tijd van de wereld ...

Voor ik wegga wil het nog een kop koffie nemen en wat eten. En ik moet mijn moeder even bellen. Allemaal een fijne dag, met weinig last van de wind, en mijn klaartje: ik betrapte mezelf vanochtend op het zingen van sinterklaasliedjes.. zomaar...

grts

dikke stroop

Wat vandaag aan de hand is, weet ik niet. Ik kom maar niet op gang. Maar precies als ik, lijkt ook mijn Internet op dikke stroop. Ik heb net al een uur op de bank liggen slapen. En ik werd wakker door een herinneringspiepje op mijn lappie. En verkeerd ingestelde herinnering, want het was er een voor morgen. Morgen moet ik naar de oncoloog, voor controle en voor de volgende stappen in het behandelingstraject.

Ik slaap slecht, ik ben moe, uitgeput, ik heb hoofdpijn en ik zie dubbel. Hoe lastig is het dat mijn nieuwe bril er nog niet eens is. Ja, een van de twee is in de winkel al aanwezig, maar dan ben ik er nog niet. Ik heb geen vervoer. Tonny moet ik het echt nu niet vragen, hij is druk bezig met de tent voor de winter barbecue. Evelien heeft even geen auto, Janneke is aan het werk ..., tja en dan zit ik. ... het zal wel volgende week worden ... een lichtpuntje, dan is het tweede bril er waarschijnlijk ook.

Ik lees op dit moment wel, nou ja, lees... meer luisteren.... maar vraag me niet waar over het verhaal gaat. Dat zou ik je nou niet kunnen vertellen. Triest hè.

Ondanks alles heb ik toch een nieuw blog geopend op Wordpress. Nee, niet op mijn eigen site, ik kon de twee domeinen niet koppelen. Maar in ieder geval mijn nieuwe blog is er. De inhoud heeft helemaal niets met kanker te maken. Natuurlijk zit ik nog in de ontwikkelingsfase met Wordpress. Ik heb nog niet alle dingen door. Maar wat niet is kan nog komen.

@Trudie, beterschap. Denk nu ook eens aan jezelf. Dat op je wel tegen mij, maar pas nou zelf ook eens toe.

@Suyari: dank je wel voor je reactie op " het doet zeer". Misschien kom ik ooit ook zo ver als jij nu. En kan ik het loslaten.

@Gisella: ik hoop dat je niet ziek van de griepprik geworden bent. Ik mag volgende week weer. En dan daarna nog een keer. Zoals je hebt gelezen ben ik toch weer begonnen met Wordpress.

Het is weer een heel miep blogje geworden, dat wilde ik wel niet, maar het ging niet anders. Zelfs mijn draakje verdraait mijn woorden. Terwijl het juist zo goed ging.

Maar ik heb wel een klaartje: ik kreeg een paar weken geleden een leuke beterschapskaart van Tricky. Hij staat nog steeds op mijn kast. Nee, ik ben jou niet vergeten hoor meid. ... chemobrein..... en elke keer als ik hem zie, moet ik glimlachen.

Maak er allemaal een fijne middag en avond van!

Te druk en schoon

Het is niet eerlijk... lig ik de hele nacht bijna elk half uur te zien, val ik tegen de ochtend in slaap... en dan gaat de wekker want ik moet eruit voor de hulp....vandaag dus een drukke dag... hoewel ik mijn hulp niet mee hoef te helpen, wil ik toch voor ze komt een paar dingen in orde hebben...zoals de gebruikte glazen en kopjes van de vorige dag in de vaatwasser, de bak met gebruikte koffiepads in de vuilnisbak legen, ontbijten en de boel opruimen en de prullenbakken legen...dat is altijd stevig aanpoten....zeg nu niet dat dat allemaal niet hoeft, behalve ontbijten dan, dat weet ik ook wel... maar toch.....

Als ze dan om 9 uur binnenkomt,bespreken we wat ze gaat doen.. daar moet ik echt mijn hoofd bij houden, want deze lieve meid wil wel eens doordraven...maar goed.. het lukt allemaal..dan komt om 11 uur Annelies.. we hebben een voor mij heel heftig maar ook zinvol gesprek.. en het was ook nog gezellig hoor...vraag me alleen niet wat er precies besproken is, want dat weet ik echt niet meer...Annelies stuurt me papieren op, of komt ze zelf even brengen...

Snel het vlees voor de bbq bestellen en daarna haasje repje naar het ziekenhuis voor bloedprikken.. Daar ging het allemaal weer niet lekker... het bloed wilde weer niet stromen, en ik had mijn eigen pretpark weer bij me.. maar goed .. na een half uur toch weer naar huis: het was uiteindelijk gelukt wat bloed te trekken dan maar...

Thuis zat Evelien al te wachten om de party tent mee op te zetten. daar hoefde ik me gelukkig op één moment na niet mee te bemoeien... ik zat gewoon bekaf met een kopje thee...

Tja en dan nog 2 leerlingen...en nu is het avond.. Tonny had gelukkig gekookt, spaghetti ... en daarna...ik dacht nu ga ik aan dit blogje werken... gek genoeg kan ik niet als Tonny thuis is met mijn draakje werken.. Draakje als in Dragon Naturally Speaking.. dus dit is een volledig getypt verslag. en dat merk ik goed op mijn handen...dus ik stop er maar weer mee... mogen weer een dag...

Mijn klaartje: eindelijk schone ramen boven...

fijne avond

grts

Er is nog hoop....

Ik heb nog net even tijd voordat ik naar de fysiotherapie ga om een stukje op dit blog te schrijven. In mijn hoofd heb ik vandaag een hele drukke dag. Terwijl er in principe, maar twee dingen op de agenda staan. Om elf uur de fysiotherapie, en vanavond eten met het team. Tussendoor staat helemaal leeg. Dus je kunt rustig zeggen dat de drukte in mijn hoofd zit. Net zoals de hoofdpijn. Ik ga daarmee naar bed, en ik sta er weer mee op. En wat ik gisteren al zei: geen pil helpt! Het zullen wel spanningshoofdpijnen zijn. Dat is toch zo lekkere dooddoener. Daar kunnen werkelijk alle kanten mee uit. We zien wel of het waar is of niet. Na volgende week ...
Om de een of andere reden, kan ik hier niet aan een verhaal komen. Er gebeurt op dit moment heel veel, maar ook gelijk heel weinig wat ik kan vermelden. Ik ga maar eens bellen voor mijn bril.

Allemaal een fijne dag.
En mijn klaartje: ik wist toch nog een aantal jaartallen op Ollie's blog.... en dat ondanks mijn chemobrein! Er is duidelijk hoop!

als je maar vroeg genoeg bent.....

We hadden geluk, Evelien en ik. Vanochtend vroeg waren al naar de LIDL, want die had een aanbieding van houten treinen. En niet zomaar houten treinen, maar echte Eichhorn. Dat is goede kwaliteit. In het rek stonden nog net drie tonnen. Wij hebben er twee van meegenomen. Ook hebben wij de laatste drie verkeerspeelkleden meegenomen. En natuurlijk twee pyjamaatje, een doos memorie, een pak kinderkoekjes en stokbroden om af te bakken voor de winter barbecue.

Gisteren heb ik voor klaar gekregen om Wordpress op mijn eigen site te zetten. En in het Nederlands. Dat had nog wat voeten in aarde, maar uiteindelijk zag ik waar ik 'nl'. moest invoeren.... en toen stond alles ineens in het Nederlands. Maar ik ben er nog niet helemaal uit en voor ik dit blog ga overzetten, zullen er nog heel wat dagen, misschien wel weken, verstreken zijn.

Ik blijf maar pijn in mijn handen en polsen houden. Daar helpt geen lieve pil aan. Ik zal volgende week maar weer eens naar de huisarts lopen. Tenminste als ik tijd heb, want volgende week moeten ook twee keer naar het ziekenhuis. En Tonny's verjaardag komt aan. We moeten nog heel wat opruimen.
Het is sowieso een drukke week volgende week. Een week met veel denkwerk. Een week met veel gesprekken. Ik zie wel waar het schip strandt. Mijn hoofdpijn zal in ieder geval niet beter op worden.

Morgen zal ik ook eens met Specsavers bellen. Het duurt nu wel erg lang voordat mijn brillen klaar zijn. Misschien zijn ze gewoon vergeten op te bellen. En liggen de brillen te wachten tot ik ze kom halen. ...

Ik heb alles of kan bijna alles kopen wat mijn hartje begeert. Ik heb een huis waarin ik kan wonen, ik heb een bed om in te slapen, ik heb brood en eten op de plank. Ik hoef niet buiten in de regen een krant te staan verkopen. Ik hoef niet elke avond te zoeken naar een slaapplaats. Ik hoef niet in de rij te gaan staan voor een warme hap.... ik neem dit vaak allemaal "for granted". Natuurlijk werken wij ervoor of hebben ervoor gewerkt. Maar wij hebben wel die kans gekregen of gegrepen. Vandaag zag ik ze weer staan: een capuchon om hun hoofd getrokken, de daklozenkranten in hun verkleumde handen. En maar proberen voldoende geld bij elkaar te krijgen om zich voor vannacht "een bed" te kopen. En dan kom ik thuis en zet ik lekker de verwarming wat hoger, pak een warme kop koffie, en snoezel me in een stoel.



Ik ga mijn ogen wat rust geven en mijn hoofd ook. Allemaal fijne dag, en natuurlijk heb ik ook nog een klaartje: buiten regent het, en ik zit lekker warm binnen.

regen, fouten en zon

Als een verzopen katje kom ik weer binnen. Ik ben naar de markt geweest, voor brood. Dat was nodig. Anders was ik er echt niet uitgegaan ... het regent dat het een aard heeft ... grote plassen op de weg, grote plassen op de stoep, grote plassen op de plaats achter het huis. Mijn broekspijpen zijn kliedernat van onderen. Door de lengte sleept de zoom net over de grond. Dat is niet erg als je schoenen met wat hogere hakken aan hebt, maar dat heb ik vandaag niet. Misschien niet echt slim, maar ik wil gewoon deze schoenen aan.

Vandaag is Ollie jarig. Van harte gefeliciteerd jongen!. En heel fijne dag met allen die zijn...



Ik had eigenlijk een heleboel te vertellen, maar dat ben ik allemaal weer vergeten. Dat heb je met zo'n chemobrein ... net zo goed als ik plompverloren mijn verkeerde telefoonnummers doorgeven heb aan Annelies. Zij belde mij gisteren op om mij uit te nodigen voor een team-uitje.... hoera voor Monique die dan zo de juiste telefoonnummers kan oplepelen. In ieder geval gaan we vrijdag met elkaar naar den Bosch toe. Eten bij Picasso. Het lijkt me heel gezellig. Annelies komt mij ophalen ... hoe ik thuiskom zie ik wel ... verder heb ik nog een afspraak met Annelies staan om de gevraagde papieren voor het in orde maken van de WIA door te nemen. Dat gaat volgende week gebeuren.

Gisteren waren wij naar het appartement kijken dat mijn moeder aangeboden was..wat een grote ruimte... ik denk dat ze nu net zoveel ruimte in twee verdiepingen heeft, dan daar in een verdieping.... alleen de keuken was natuurlijk kleiner. Logisch want hij zat in de kamer inpandig. Verder weet ik er vrij weinig van want ik moest snel naar huis omdat ik nog een afspraak had staan. Ik ga morgen of anders vrijdag wel even horen. Alles hangt om de huurprijs ... Maar we zien wel ...

Ik ga zo meteen maar eens een kop koffie pakken, en een paracetamol ... want mijn hoofd hamert. Vannacht eigenlijk al. Slapen gaat ook weer moeilijk. Ik heb al twee nachten op rij inslaap tabletjes genomen. Dat lukte wel, maar na een uur of drie word ik gewoon weer wakker. En als je het dan een beetje druk hebt, pleeg je roofbouw op jezelf.

@Trudie: dank je wel! Je bent een lieverd.
@Ollie: natuurlijk mag klassiek. En wat de Hypotheker betreft, dat is een hypotheek adviesbureau "jazeker, de Hypotheker!"
@Gisella: ik wacht vol spanning op de invulling van jouw stokje. . Maar neem de tijd, het loopt niet weg.
@Janneke: ik ben je zonnebloem niet vergeten hoor, hier zijn ze.. een hele hoed vol....:



Mijn klaartje: een luid en vriendelijk "Goedendag" werd me vanochtend toegeroepen door de mensen van de viskraam.... en dat terwijl ik er helemaal niet hoefde te zijn. Zij vragen ook heel vaak naar mijn gezondheid. De man van een vrouw die daar werkt, heeft zelf ook kanker. Maar zo'n spontane groet op een druilerige dag doet de zon schijnen!

Fijne dag allen

grts

en het is weer dinsdag ...

Nou, het bezoek aan de Hypotheker was geen onverdeeld succes. Zo het er nu voorstaat, kunnen Evelien en Nicky geen hypotheek aan. Zelfs niet met hulp van ons. Wat wij aan kunnen, is trouwens ook niet erg veel. Wij kunnen zelf het huis niet kopen. Want niet ons huidige inkomen wordt aangerekend maar het inkomen wat we zouden ontvangen na ons 65e. Dus ons pensioeninkomen. Tja, en dat is altijd minder dan datgene wat we nu verdienen. De inkomsten uit clair hebben we natuurlijk buiten beschouwing gelaten. Die zijn immers zo wisselvallig ... plus dat het een leuk centje is om de week mee door te komen. Het plaatje komt er heel anders uit te zien als Evelien een vaste baan heeft. Dan is er veel meer mogelijk. Ze is wel aan het solliciteren, maar heeft daar nog geen resultaten van. Vrijdag hoort ze wel iets over een sollicitatiegesprek ze gevoerd heeft. Duimen dus ...

Vandaag heb ik een drukke dag. Vanochtend had ik mijn hulp, direct om 3 uur ga ik met mijn moeder naar een appartement kijken, en daarna heb ik nog leerlingen. Ik vraag me af hoe ik dit allemaal moet redden met die koppijn die ik heb. Maar het zal gewoon ding voor ding zijn, dan komen we vanzelf aan het einde. Ik maak me denk ik te druk. De druk om alles ...

Janneke was vanochtend op bezoek. Het was allemaal niet zo lekker. Ze had veel last van het onderzoek van gisteren en zoals altijd twijfels ... sinds gisteren heeft zijn eigen besloten blog geopend. Dan kan ze ook wat van zich afschrijven.



Het is dan wel geen zonnebloem... maar wel van harte gemeend.... die zonnebloem komt nog....


Ondertussen hebben het ook nog over telefoon perikelen gehad. Mijn telefoon is immers gevallen. En sindsdien heb ik moeite om de gesprekken te horen. Ik heb dat probleem niet met de telefoon van Janneke, Evelien of Tonny ... nu heeft Janneke even geluisterd en zij zegt dat de luidspreker kapot is. Zij heeft voorgesteld om haar oude telefoon aan mij te lenen. Want mijn abonnement loopt nog tot juni volgend jaar. Dan zou ik in april een nieuw abonnement kunnen afsluiten, maar dat is nog zeker een half jaar. De reden dat ik een telefoon bij een abonnement neem, is simpel: dan is die telefoon nagenoeg gratis. Maar om nog een half jaar met deze telefoon rond te lopen, is teveel gevraagd. Ik ben blij met het voorstel van Janneke.

Eigenlijk gaat het heel goed met het spraak programma. Ik heb inmiddels ook door dat de stand van de microfoon heel belangrijk is. Zeker voor opdrachten. Wel is het nodig, heb ik gemerkt, om de hele tekst naderhand nog eens goed door te lezen op fouten. En dan bedoel ik geen spelling fouten. Dan bedoel ik woorden die ertussen staan en nergens slaan.

Tja, en verder heb ik weinig te vertellen. Ik lees De Opgraving van Iris Johansen. Ik heb de draad nog niet helemaal te pakken, maar dat komt wel. Ik heb wel een klaartje: ik ben bijna een kilo kwijt, nog even en ik zit aan mijn eerste streef gewicht.

Allemaal fijne dag, of wat daar nog van over is ...

kort

Even maar een kort berichtje... ik ben me toch duf in mijn hoofd... morgen maar eens met de huisarts weer gaan praten.. moest ik toch.......ik ben wel even naar de Aldi geweest voor.. tjee dat is toch erg.. ik weet het niet eens meer waarvoor...ik zal het wel gekocht hebben... en mijn dinsdag leerling was er net...we hebben Frans gedaan.. soms was ik er echt af...

morgen weer een dag.. drainagetherapie en dokter... wat een fijne dag gaat dat worden:)..


oja mijn klaartje: lekker die zon in de kamer... de herfst ziet er mooi uit als je binnen zit... buiten ook wel, maar dan is het een stuk kouder.. zoveel kouder dat ik handschoenen aan moet trekken..

grts