go girl go

ja, ik weet het: mij blog stiltes lijken steeds langer te worden. Dit heeft vooral te maken met het zoeken van mijn weg in mijn leven. Ik kan niet met mijn draakje werken als Tony in de buurt is. Hij vraagt dan elke keer wat? Wat zeg je? En dan leg ik hem uit dat ik met mijn draakje spreek, oja zegt hij dan, maar 2 min later vraagt hij weer wat ik zeg. Dat werkt dus allemaal niet.

Gelukkig is hij nu weer aan het werk. Nadat hij mij uit bed geholpen heeft, en als ik aangekleed beneden ben, dan pas gaat hij naar zijn werk. Dat is om een uur of 10 en hij is om 2:00 al weer terug. Maar het geeft wel mij mooi wat tijd voor mij zelf.

Momenteel is hij met Janneke naar Arnhem. Daar heeft zij een gesprek over inwendige bestraling. De behandeling komt nu gelukkig steeds dichter bij. Er was op de laatste MRI nog een uitzaaiing ontdekt in een lymfe knoop.

Ik zit te wachten op mijn drainage therapeut. Die komt over een half uur.

Vorige week had ik het plan om mijn medicijnen af te bouwen. Maar dat is me niet gelukt. Na drie dagen ben ik niet terug naar mijn oude inname. Hier voel ik me toch een stuk beter bij. Daarbij naast mijn methadon slik ik ook nog dyclofinac. Zeker als de pijn te veel wordt. Dat helpt bijna meteen.

Waar ik me een beetje zorgen over maak, is mijn temperatuur. Ik schommelt tussen de 35.2 en 36.4 Dat vind ik laag. Maar mijn huisarts kan daar niets aan doen, ik heb wel bloedarmoede maar dat is te weinig. Ik heb de hele dag warme en koude rillingen maar ook hier kan mijn huisarts, zegt hij. en ik hoef me er geen zorgen over te maken. Jammer genoeg doe ik dat toch. Ik ben eigenwijs.

Ik denk dat ik maar een kopje koffie gaan nemen en wat rekening ga betalen: dat houdt nooit op!

Mijn klaartje: afgelopen zaterdag kreeg ik van Tony een mooie bos rozen: ze staan nu nog!

Gemiep in het kwadraat

soms weet ik helemaal niet meer waar ik beginnen moet. Het is al weer enige dagen terug. En schreef ik tot voor een paar weken elke dag wel iets, dat kan ik nu niet opbrengen. ik kan ook niet opbrengen om al mijn blogvrienden langs te gaan. Ja, ik maak die plannen wel... maar op de een of andere manier, blijf ik hangen in mijn luisterboeken. En die gaan het ene oor in en het andere uit. Ik moet dikwijls terug spoelen omdat ik de draad van het verhaal kwijt ben.

De moeheid die ik in mijn lichaam heb, doet hier allemaal ook geen goed aan. Dat ik niet vooruit te branden ben.  Ik kan me slechter concentreren dan voor de operatie. Wordt een gesprek te ingespannen dan ga ik niet vloeiend praten en gisteren had ik een issue met mijn linker lichaamshelft...Die deed het niet goed meer. Het is nu allemaal wel bijgetrokken, maar er zit nog verschil in...Dus even in de gaten blijven houden.

Ik kan momenteel ook niet goed met mijn Draakje overweg. En dat merk ik aan mijn handen/vingertoppen bij het tikken.. Het komt allemaal wel weer goed...alleen ik ben het zo moe!!!.. En nu heb ik weer hoofdpijn, gewoon van toch dit blogje schrijven...

Ik ga twitter maar weer eens instellen....dat zal wel lukken toch?

POS en operatie streefdatum

Ik had vandaag via twitter een logje beloofd, dus dat schrijf ik dan maar. Gewoon met de vingers, dus het zal echt niet lang worden. Ik zat net ook al een hele tijd te msn-en.

Vanochtend heb ik het , nee dit wordt toch even draakjes werk..zo dan ben ik dan  ...Vanochtend had ik dus de pre operatieve screening, de zogeheten POS. Deze gaat in etappes tegenwoordig. Eerst word je bij de verpleegkundige geroepen. Deze neemt met je de hele vragenlijst door die je van tevoren had moeten invullen. Uit ondervinding wist ik dat ze dit zouden doen, dus ik heb mijn vroegere operaties en dergelijke mooie niet opgeschreven. Dat bleek achteraf ook weer niet nodig: alle operaties stonden nog genoteerd.
Na een halfuurtje ongeveer moesten we terug gaan zitten in de wachtkamer. Daar werden opgehaald door een volgende verpleegkundige die gespecialiseerd was in van alles en nog wat. Weer werd de vragenlijst doorgenomen. Daarna kwam de anesthesist. Hij beweerde dat hij mij makkelijk kan prikken. En hij wees op de aders op mijn linkerhand. En toen sloeg bij mij de paniek toe. Daar was ik juist zo bang voor: voor het aanprikken. Dat is zo vaak zo misgegaan ... daarom heb ik een PAC. Ik ben niet bang voor de anesthesie en ook niet voor de operatie. Nee, mijn angst ligt er bij het aanprikken.

Toen de anesthesist weg was, wist de verpleegkundige mij te overtuigen dat ik er via mijn PAC aangeprikt zou worden. En daar ga ik dan maar vanuit. Anders maak ik mijn eigen leven tot een hel. En dan ben ik toch echt niet van plan!

De datum voor de operatie is ook bekend. Het is een streefdatum: 25 mei. Als een eerder plaats, tijd en chirurg is, gaat die eerder. Maar 25 mei is niet zo ver weg. Een hele kleine vier weken. Waarvan twee weken vakantie. En dan is het nog maar een week. Het geeft mij ook de gelegenheid om wat orde hier op zaken te stellen. Niet van die moeilijke dingen, gewoon wat dingetjes ...

En ondertussen maken we er het beste van: met of zonder koude nodus..... allemaal tot de volgende keer. Ik ga weer proberen wat blogjes te bezoeken, maar het is geen onwil als ik even niet reageer. Natuurlijk heb ik een klaartje, ik heb altijd- nou bijna altijd- een klaartje: een verpleegkundige die snapte waarover ik sprak, die doorhad wat er wel en niet kon, die mee dacht met mij.

Zo of het zo zijn moet: mijn microfoon is leeg....helemaal....

grts

Klaarheid met Klaartje: Stem Klaartje!

Ondanks alle etentjes ben ik mooi op mijn eigen gewicht gebleven. Het liefste had ik natuurlijk wat af gehad, maar er is niets bij en dat is ook fijn. De laatste tijd ben ik een beetje aan het rommelen met mijn draakje. Ik ben gewoon op chatsessies kunnen gebruiken. Maar dat doet hij niet, niet goed tenminste. Ik ben er nog niet achter waarom niet. Nu had ik eerst ook problemen met simpel word, maar dat is inmiddels voorbij. Misschien moet ik het gewoon steeds vaker gebruiken. En ik wil hem ook bij Skype gebruiken. Dat lukte de laatste keer niet, maar ik heb me door dat ik de microfoon en luidsprekers eerst moet uitkiezen en moet testen.

Ik had mooie verkiezingsfraude gepleegd op de site van Plato, maar hij kwam er achter en heeft mijn stemmen ongeldig verklaard. Daar ben ik dus helemaal niet blij mee, daarom ga ik maar in verkiezing's offensief. En ik ben reuze trots om mijn eigen verkiezingsprogramma hier te presenteren:

Klaarheid Met Klaartje
ook wel bekend als clair1991
Wat is mijn verkiezingsprogramma:

1. Ik ben voorstander van het Basisloon. Iedereen krijgt van af 18 jaar een basisloon. Wil hij meer dan zal hij daarvoor moeten werken. Er bestaan dan geen uitkeringen meer. Wat er meer verdient kan worden is aan regels gebonden en er is een maximum inkomen per leeftijdsgroep vastgesteld. Dit alles zal door de minister van Basisloon in een nota worden voorbereid.

2. Openbaar vervoer moet stukken goedkoper, eigenlijk voor nop. Daar bij moeten de aansluitingen beter zijn. Mijn minister van Openbaar Vervoer zal hiervoor een schema opstellen.

3. Er moet meer geld naar basisonderwijs. Het beroepsonderwijs heeft geld zat opgepot net zoals voortgezet onderwijs en universiteit. De minister van Goed Onderwijs en Opgepot Geld zal hierin haar mes zetten. Verder is het haar taak om een eerlijk verdeling te bewerkstelligen van het opgepotte geld.

4. Ik ben ervoor dat iedereen naar elkaar moet luisteren, of in ieder geval de intentie hebben om naar elkaar te luisteren.

Natuurlijk ben ik bereid om hier en daar iets aan te passen, ik ben de flauwste niet. De punten zorg, wonen en welzijn zal ik in het coalitiekabinet verduidelijken. Dus kies clair, klaarheid met klaartje!
Zoals jullie allemaal wel merken heb ik op dit moment weinig nieuws te vertellen. Ik zit te wachten op de uitslag van morgen. Nee, ik ben niet echt zenuwachtig. Ik geloof nooit dat het uitzaaiingen zijn. Volgens mij is ze gewoon niet met mijn schildklier aan de hand. Maar dat wordt allemaal morgen wel.

Mijn vaatwasser staat te draaien, mijn hulp heeft het huis gepoetst en de was gestreken, ik heb zelf de was opgeruimd en Tonny heeft gekookt. Mijn avond is begonnen. Allemaal een fijne avond, en mijn klaartje: Klaarheid met Klaartje!

woensdagmiddag uitslag echo

Ik zal eerst een logje maken voor de hele dag verstreken is. Mijn draakje reageert op dit moment niet zoals zou moeten. Hij zal wel in de contramine zijn. Dus zal ik hier eerst een lapzwans verhaal van maken. En dan pas aan mijn eigenlijk de tekst beginnen.

Ik kan niet zeggen dat het allemaal al vlekkeloos loopt. Dit wordt een vreselijk gejeremieer. Daarom vandaag geen logje. Kijk allemaal maar op mijn WE-300 link en laat daar dan een berichtje achter. Als je weten wilt wat een WE-300
is dan moet je even hier klik-klik-klik kijken. En je kunt ook meedoen….

oja...mijn klaartje we hebben lekker gegeten gisteren

grts

Wat hebben eten en intelligentie met elkaar te maken?

Het lijkt wel of ik een kater heb. En ik heb gisteren toch echt geen wijn gedronken. Het zal de warmte wel zijn. De verwarming staat natuurlijk gewoon nog op 20 en een halve graad. Maar omdat ik vanaf 's ochtends de zon in huis heb, die langzaam draait van achter, langs de zijkant, naar voren, is het dubbel warm. En de hele dag. Gelukkig heb ik zonwering, en die gebruik ik ook. Zelfs nu!


Ik vond de gebakken visfilet gisteren met groene asperges en pasta met kruiden lekker. Tonny vond alleen de groene asperges lekker. Verrassend lekker zelfs, want daar had hij ook een hard hoofd in. De visfilet zat in een pesto jasje, en dat vond hij niet lekker want hij proefde geen vis meer. Je moet ik eerlijk zeggen dat ik ook niet te juiste visfilet had. Ik had een wat zoete filet: Mahi-Mahi. Een soort goudbrasem. Je kunt het beter met gewoon kabeljauw filet doen.
Wat mij wel opvalt, is dat Tonny 's avonds niet meer eet. Hij bakt zich geen karbonades meer laat in de avond. Dus zo'n opgeschept bord is ruim voldoende voor hem. En voor mij ook. In ieder geval vanavond worden het wel karbonades met aardappeltjes en ik denk boontjes.

Ik heb met mijn moeder afgesproken vanochtend. Het wordt tijd dat ze leert Internet bankieren, heb ik aan mijn rekening gezien. Ik heb immers veel voor haar voorgeschoten. Dat is niet erg, maar zo tegen het eind van de maand wordt het wel wat lastiger. Zeker omdat ik veel uitgegeven heb afgelopen maand. Dus ik heb met haar afgesproken om haar dat Internet bankieren te leren. Ik had het er gisteren met Evelien nog over. Mijn moeder is eigenlijk heel erg intelligent. Maar ze heeft zo lang in een onderdrukte positie gezeten dat ze nog niet de helft van haar potentie gebruikt. En ze blijft zich heel afhankelijk opstellen. Ik weiger te geloven dat het alleen luiheid is. Het is een diep ingeslepen patroon. En de enige die daar iets aan kan doen is zijzelf. Maar zij moet niet het idee krijgen dat wij haar in de steek laten als zij zich eens wat minder onafhankelijk opstelt naar ons toe. Want tegenover haar vriendinnen kan ze het wel. Ach, we zien wel, ik hou er niet minder om van haar.

Nu heb ik wel een hele hoop schoenen gekocht, ik zal toch ook nog even panty kousjes moeten scoren. Mijn microfoon is leeg. Te leeg om er mee aan de oplader te kunnen doorwerken….
Dus ik sluit dit logje maar. Allemaal een heel fijne dag. Het kan niet missen: volop zon en lekkere temperatuur…..en natuurlijk heb ik ook een klaartje: mijn stermagnolia staat volop in bloei….

grts




ps...mijn antwoord op bovenstaande vraag weet ik wel... maar weten jullie het ook?????

Wie durft...

Hieronder staat voor degene die echt durven een transcript van een stukje op mijn memorecorder.Het is de allereerste keer geweest dat ik dit heb gebruikt. Zoals jullie zien, is het geen onverdeeld succes. Ik heb zeker 10 jaar de tijd om hier aan te werken. Het zal te maken hebben met de wijze waarop ik zinnen uitspreek… en ik merk dat ik ook punten en andere leestekens moet uitspreken.

Dus wie durft, waagt zich aan onderstaand stukje. Ieder ander slaat het maar over.

Hoe lang Maar aan de andere dingen die we zullen ons heel erg, maar ik heb meteen aan de man gevraagd waren nog andere zal kunnen omhoog kijk eens rond te zorgen alle rust zo'n dr. E. slechts een derde van alle ouders erin slaagt op de vluchtheuvel op de heuvel verkeersdrempels en dan heb ik als een van de moeders durven: donderdag 9 mei door agenten van de oude telefoonnummers kon duren vandaag gelukkig mee naar hotel en we hebben hier wel een naam en van een man en een Van onze welvaart Voor anderen en visuele verkeer krijg ik kan er dan 100 geeft wel waarom ze geven een zomerhuis van ieder geval ik kan er van een stagnatie in de rest in Sri Lanka en ga vandaag in fusies dag Annelies alsnog ingang van het seizoen en ik weten of hun loon slaagt er schoot hij diverse delen van Fokker heeft zich gelukkig samenwerken met andere en vaak ook bekende figuren bekende gezichten van Acer en ook naar een land nagegaan evaluatie gisteren in : zelf naar de markt samenvielen omdat die zijn aangemerkt als een van de dochters is ook hele huis door en ze heel snel waaraan) dan zal er sinds gisteren heb ik ook hier is de computer een zogezegd een memorecorder ik gebruik deze memorecorder onderzocht is en dat ga ik dus weer gewoon praten praten tegen hun vogels uit de stenen gevallen maar gewoon praten en ik ben nu op mijn draakje dat gaat over dat is voor mij een groot's massagraf maakt er geen nakijken van de kerk bijna 5 min 19 € 15 zelfs een vertraagd heb ik 5 min op 5 min voor het slot van zeker voor diens ik houd van dit extraatje heb ik nog niet helemaal in Utrecht eerlijk gezegd stellen handleiding bij jaar lichamelijk opnemen en affiches en dat kan helpen

Wat ik wilde vertellen, is het volgende: gisteren waren de gemeentewerkers bezig met het planten van een boom. Ze hadden er immers drie weggehaald. Deze boom kwam midden in de groenstrook te staan voor ons huis en dat van onze buren. Ik heb aan de gemeentewerkers gevraagd wat er op de hoek zou komen. Daar was immers ook een boom verdwenen. De gemeentewerkers rechtten hun rug, trokken hun broekrand wat omhoog, spuwden op de grond en keken naar de door mij aangewezen plek. "O, daar ligt wit zand in, dus dat wordt betegeld." Als ik dan zeg dat ik dat liever niet heb, wordt mij een telefoonnummer en een naam gegeven.
Vanochtend heb ik de gemeente gebeld en kreeg als antwoord dat dat een fout was, dat witte zand. De beplanting komt net zover als dat hij oorspronkelijk was. Kijk, en dat is precies het antwoord dat ik wilde horen.

Evelien is vanochtend naar de markt geweest en heeft voor brood en kip gezorgd. Ze is nu weer naar huis, en ik ga een beetje lezen. Ik luisterlees "Tokio" van Mo Hayder. Een spannend boek.

Allemaal een hele fijne dag en natuurlijk heb ik een klaartje: het resultaat van mijn telefoontje naar de gemeente. Hier ben ik echt blij mee.

"Rozegeur en marjolein"

"De buren hebben naast ons weer eens ruzie en ik hoor
Hem vloeken en haar krijsen
Dat komt bij ons niet voor"




om maar eens een bekend nummer van Herman van Veen te gebruiken ... en nu draait er harde muziek. Het is een bekend ritueel op zaterdag en zondagochtend. Alle andere dagen is hij vroeg weg ... ik heb verder vrij weinig contact met hen. Ik mis het ook niet. We zeggen "gedag" als het zo uitkomt, dat is meer dan ik van mijn andere naaste buren kan zeggen. Gelukkig heb ik wel een goed contact met de overburen en de buren een paar huizen verder. Want contact in je buurt is belangrijk. Niet dat je elke dag daar op koffie moet, maar een praatje af en toe is nodig om het contact te onderhouden. En natuurlijk de helpende hand toesteken. Dat doe ik voor mijn naaste buren ook wel, maar ...

Inmiddels gaat het wel weer met mijn overgeven. Ik kan het weer binnen houden. Enkel de hoofdpijn blijft, maar daar hebben ze paracetamol voor uitgevonden. Dus straks wel even wat boodschappen doen, en morgen toch naar Utrecht de verjaardag van Gijs vieren.

Ik heb een natte ronkende Mau op schoot. Het regent. Gisteren had ik met mijn fysiotherapeut er over dat ik dan toch liever sneeuw heb. Daar word je niet zo nat van. En als er sneeuw ligt dan lijkt de wereld lichter, regen maakt de wereld muisgrijs, zeker in dit gedeelte van dit jaar. Als zij er af springt omdat ik koffie wil pakken, zie ik dat mijn hele broek vuil is. Zodra ik weer zit, ligt zij weer op mijn schoot. Ach, ze is oud, en geniet van de warmte van mijn benen. Ik geniet wat minder, want ze heeft van die lange nagels die zij lekker in mijn been slaat. Maar ze staat niet toe dat wij haar nagels knippen. Of je moet helemaal onder gekrast willen zitten ...

Draakje doet vandaag niet precies wat hij moet doen. Hij is een beetje onwillig. En ondanks het bestraffend toespreken, gaat het niet beter. Dus ik heb hem de hemel in geprezen, maar ook dat heeft niet geholpen. Daarom ga ik dit logje maar sluiten. Morgen weer een dag, o nee, dat zal wel maandag worden.

Allemaal bedankt voor de beterschapswensen, ze hebben geholpen! Een fijne dag en mijn klaartje: ik heb een nieuwe USB hub, eentje van zeven poorten, ter vervanging van mijn kapotte poort op mijn laptop. En ik heb een ultra dunne mobiele harde schijf aangeschaft waar ik al mijn luisterboeken op kan zetten, ter vervanging van de logge HD die bij mijn kantoor computer hoort. Nee, ik heb geen schip met geld binnengekregen, ik heb gewoon mijn extraatje van het UWV van deze maand goed besteed.

C&C

Om een heel logische reden lukt me niet om de een dagelijks logje neer te zetten. Tonny is immers ziek. Hij is nog steeds thuis. En ik kan heel moeilijk met mijn Draakje overweg als er iemand mee zit te luisteren. Dan voel ik me niet erg prettig.
Nu is Tonny niet de enige reden natuurlijk, ook mijn slapen is debet aan een logje. Ik kan wel aan de logjes beginnen met "ik heb geslapen", maar dat wordt ook zo vervelend.

Ik heb net de gouden race van Ireen Wüst zitten bekijken. Nee, ik zie niets van de Olympische Spelen direct. Tegen half 11 tol ik naar mijn bed. Overdag kijk ik naar Eurosport om op de hoogte te komen van alle gebeurtenissen naast het schaatsen. Of ik kijk gewoon op Internet. Daarom kan ik ook zeggen dat ik het heel jammer van onze tweemans Bob vind. De stuurman kreeg de baan duidelijk niet in zijn vingers. Op dit moment ben ik zijn naam even vergeten. Maar hier ga ik me niet meer druk om maken.

Zaterdag kreeg ik van het Anders lezen loket al twee digitale boeken toegestuurd. Allebei van Henning Mankell. En allebei geen detectives maar een literaire roman. Momenteel lees ik "Daniel, zoon van de wind" en ik heb ook "Italiaanse schoenen". Als ik een boek uit heb, stuur ik alvast een cd terug. Ik heb aangegeven dat ik twee boeken in omloop wil hebben. Dus dat houdt in dat ik dan telkens een nieuw boek krijg. Jullie horen hier nog van.

Op de een of andere manier wil het met mijn gewicht niet goed lukken. Ik ben er zelf schuld aan, want ik snoep heel wat af op dit moment. Maar ik ben niet in staat om de knop om te zetten. Kon ik dat een jaar geleden wel, nu is die motivatie ver te zoeken. Hoewel, het is niet zozeer de motivatie als wel de uitvoering van de motivatie. Het komt hierop neer dat ik er zelf schuld aan ben. En ik weet dat maar al te goed. Misschien krijg ik nu de kans om daar iets aan te doen. Gewoon door die neer te zetten. Het vervelende is, dat ik nog wel steeds mijn kleren pas die ik vorig jaar heb gekocht. Nou ja, vervelend ... ik ga weer tegenaan, medicijnen of niet, ik wil uit de drie cijfers met mijn gewicht. En dat kan ik!

Ik heb deze week een drukke week. De vakantie is weer voorbij, en alles loopt weer zijn gangetje. Een pedicure afspraak, een fysio afspraak, een tandarts afspraak, en tussendoor nog een zieke man.
Gisteravond heb ik fazant uit de vriezer gehaald. Die ga ik vandaag klaarmaken. Ik heb een recept met appel en een saus van bier. Ook hier hoor jullie nog van. Ik ben reuze benieuwd, want ik heb nog nooit fazant klaargemaakt. Wel ander gevogelte, maar ieder gevogelte heeft zijn eigen bereidingswijze, en zijn eigen smaak. Het zijn twee kleine fazanten, vorig jaar geschoten door Tim. Hij wil daar in ieder geval een tafeltje dekje van. Nou, dat zal geen probleem zijn.

Voor jullie Joe Cocker, een oudere Joe Cocker op Queen's Golden Jubilee 3 june 2002 met Phil Collins - drums en Brian May - guitar




Allemaal een hele fijne dag, en mijn klaartje: een song, een zanger waar ik helemaal vrolijk van word.... pas weer mijn cd's daarvan terug gehad( die lagen nog in mijn auto....)dus...

Egaal

Alle perikelen van gisteren zijn zo wat opgelost. Tonny is nog steeds ziek thuis, maar hij zit wel beneden op de stoel en hij eet. Gelukkig maar want alles maar overgeven is ook niet erg leuk. Alleen, en dat heb ik al een keer gezegd, een zieke man is erger als vijf zieke kinderen.

Mau zit op mijn schoot en speelt met het dopje van de BT reciever dat prompt op de grond belandt. Nu kijkt ze me een beetje aan want ze verwacht dat ik het opraap . Ik doe dat niet, want dan blijft ze aan de gang. Nu heeft ze echter een nieuw speeltje: ze probeert het knipperend lichtje van de reciever te pakken. Dat lukt natuurlijk niet, of moet ik zeggen nog niet. Ze geeft het op, want ze draait zich om.

Ik heb de tabletten gabapentine nu in één keer. Had ik eerst 2 x 300 mg per keer, nu heb ik 1 x 600 mg per keer. Dat voelt toch anders in mijn lijf. Maar daar zal ik ook wel weer aan wennen.

Verbaasd opende ik mijn post van de WIA gisteren en wat bleek, ik heb een bijschrijving gehad. Niet erg veel, maar toch een leuk bedragje. Uit de berekening kan ik niet veel op maken, maar het zal wel goed zijn.

Ik heb me inlaten schrijven bij het Anders Lezen Loket. Nu wacht ik op de bevestiging van mijn aanmelding. Dat zou een werkdag duren. Maar die is al voorbij. Misschien hoor ik er morgen wat van. Ondertussen heb ik nog boeken genoeg om te lezen. Maar ik kan dan ook boeken lezen die ik nog niet heb en waar ik wel in geïnteresseerd ben.
Ach, het is me een beetje egaal te moede. Dus ik ga dit logje maar sluiten. Iedereen een hele fijne dag, ondanks de mist, kijk uit in het verkeer en natuurlijk heb ik wel een klaartje: Evelien gaat zo meteen katten brokken halen.

Gedroomd?????

Ruw werd ik vanochtend uit mijn slaap gewekt. Ik schoot verward uit mijn bed en stommelde naar beneden. Ik wist zeker dat ik iets gehoord had. Maar er was helemaal niets. Gedesoriënteerd liep ik door het huis, naar achteren, door clair heen en weer terug. Niets ... terwijl ik toch echt zeker weet iets gehoord te hebben. Wankelend ben ik toen maar in de douche gegaan en heb ik me aangekleed. En nu zit ik hier. Met een boterhammetje en een kopje thee probeer ik wat tot mezelf te komen en schrijf dit logje. Gelukkig werkt mijn Draakje naar behoren.

Ik vraag me af: zouden mijn tabletten hieraan debet zijn. Want als dat zo is, en het verbetert niet, dan weet ik het zo net nog niet. Ze helpen namelijk wel. Ik zou het toch gewoon even deze twee weken moeten aanzien.

Gisteren was het etentje bij Magda en Berry erg gezellig. Ze wonen in een ontzettend leuk appartementje midden in hartje 's-Hertogenbosch. Het is een monumentaal pand dat van de zusters JMJ is geweest. Vroeger was het de kweekschool Mariënburg, later de P.A. en nog later de pabo. Mardien en ik hebben allebei daar rondgelopen. De entree en de hal zijn precies hetzelfde gebleven. De trappen ook met de gebeeldhouwde leuningen. Onze Magda woont helemaal bovenin. Op de zolder zogezegd. Toen ik daar rond liep, bevond zich het teken- en het handvaardigheidlokaal daar. Maar daar is nu helemaal niets meer van te zien. Gelukkig maar, want het was me toch een troep.
Alles bij mekaar heb ik maar een glas wijn op. Dus dat was ook niet de oorzaak van mijn delirium. Rond half 10 waren we weer thuis. Ondertussen was het spek en spekglad geworden. Alleen op de wegen waar gestrooid was, was goed te rijden. Een deel van die weg mag ik direct fietsen: het is immers vrijdag en dan mag ik naar de fysio. Ik heb het idee dat ik dit mijn hele leven zou moeten blijven doen. ...

De brief die ik gisteren van het UWV kreeg en heb ik mooi doorgestuurd naar mijn rechtsbijstandsverzekering. Hij kwam van de afdeling verhaal en wilde een heleboel feiten over het ongeluk weten. Gelukkig wilde mijn rechtsbijstand adviseur dit voor mij doen. Toen ik zei dat hij al zoveel voor mij deed, gaf hij als antwoord: "daar word ik toch voor betaald, het is mijn werk". Het is een heel erg sympathieke man die echt probeert om voor mij het onderste uit de kan te halen.

Even over dit Draakje. Als je het vervelend vindt, sla je het maar gewoon over. Maar ik moet echt even op Plato reageren. Dit stukje software werkt prima als je het de kans geeft om het prima te laten doen. Dat betekent dat je er veel geduld bij moet hebben en veel moet oefenen. Een computer reageert heel anders op spraak als de mens. Hij herkent het op een andere manier als wij. Er bestaat een hele uitleg over, maar het gaat te ver om die hier helemaal te geven. Ik weet uit ervaring dat je de neiging hebt om luid te praten, om te schelden, om langzaam te praten, om met nadruk te praten, maar dit alles kort geen effect. Je kunt het beste gewoon net zo praten als je normaal praat.

Buiten hoor ik toeteren en gefluit: de school viert carnaval en houdt de optocht door de wijk. Dat is erg leuk. Ik ga maar eens kijken.

Allemaal een hele fijne dag en natuurlijk heb ik een klaartje: de drie rode tulpen die ik van Tonny kreeg in een paars potje staan in bloei. Alle drie! Het is een kleurrijk gezicht. Want ze zijn niet rood maar fel oranje met wat geel.

Wit en koud

Kijk, dat is andere koek. Ik heb gewoon het programma Word 2007 een andere naam gegeven: woord 2007. Dit is voor mijn Draakje gemakkelijker te herkennen. En ik hoef geen spastische bewegingen meer te maken bij wijze van spreken met mijn mond. Oh, ik wil hier niemand beledigen hoor. Het gevolg is dat ik nu in één keer mijn Wordprogramma kan openen. Ja je kunt natuurlijk altijd de lange naam blijven gebruiken: Microsoft Office word 2007, en dan doet hij het onberispelijk. Maar heb ik al verteld dat ik van de luie ben ...

Het is vandaag weer een witte wereld. Ik kon zelfs stappen die Tonny gemaakt had vanochtend niet meer zien. Ik had me min of meer verslapen. Het was pas half 10 toen ik uit bed kwam. Als ik mijn tabletten niet had hoeven innemen, lag ik er nu vast nog in. Net zoals half Nederland ben ik aan het hoesten, proesten en snotteren. En vanavond hebben we nog wel een etentje. Bij Magda en Berry. Daar heb ik wel zin in hoor, het is maar gewoon eten bij mijn zus. Dan kan ik proesten en snotteren zoveel ik wil.

Sinds gisteren heb ik er Tweetdeck opzitten. Waarop? Op mijn Lappie natuurlijk. Het is even wennen want bij elk nieuw bericht krijg ik een geluidssignaal op mijn oortje. Maar je hebt zowel meteen contact. Ik heb hem nu in de rechter taakbalk staan. Dus niet meer bij snel starten. Maar die updates blijven komen. Dat kan ik natuurlijk in de setting wel uitzetten, maar ik weet niet of ik dat wel wil. Ik ga mijn koffie op drinken. Mijn Draakje herkent mijn gesnotter en genies niet. Ik neem het hem niet kwalijk.

Allemaal een hele fijne dag, beterschap voor degene die ziek zijn, en mijn klaartje: de reactie van Plato op een vorige bericht. Dankjewel Willem!

Herpakken is de boodschap...

Vanochtend heb ik een afspraak met dokter gemaakt. Ik kan morgen om half 10 terecht. Ach, ik hoef niet per se vandaag te zien, morgen is ook goed. Zeer onwaarschijnlijk dat ik morgenochtend hulp krijg dus ik kan naar de dokter.

Gisteravond had ik al vroeg mijn laptop uit. Ik heb even naar het songfestival gekeken, makkelijk in het gehoor liggend liedje, en een jonge Marianne Weber heeft gewonnen. Niet helemaal mijn keus: ik was voor Loekz. Het was over het algemeen een hele Brabantse aangelegenheid. En de act van vader Abraham was vreselijk. Wat een aanfluiting voor hoofden van juryleden. Verder wil ik er geen woord over vuilmaken.

Momenteel luisterlees ik de Delta Deceptie van Dan Brown. Ik ben wel steeds de draad kwijt, maar die is goed op te pakken. Het is wel een intrigerende geschiedenis. Ondanks dat het fictie is, kun je je voorstellen dat zoiets gebeurt.

Het maken van Edits en Elfjes is erg leuk om te doen. De moeilijkheid zit hem in de regel dat je op elke regel een goede zin moet zetten en niet een doorlopende zin van de vorige regel. Gelukkig kennen wij in Nederland een heleboel zinnen die weergeven wat we bedoelen zonder dat er een werkwoord in staat. Ik denk als ik een tijdje hiermee bezig ben dat ik ook de schrijfopdrachten van Plato kan maken: een W-300.

Het ziet er toch naar uit dat ik zelf moet strijken deze week. De planning voor huishoudelijke hulp wordt vrijdag en maandag gemaakt en daar zit ik dus niet bij. Maar ik ben niet van plan hier nog druk om te maken. Ik heb door dat ik me heel veel richt op dingen die niet goed gaan, in plaats van op dingen die wel goed gaan. Dat kost heel veel energie, veel meer dan kan ik opbrengen. Nu heb ik de laatste weken toch wel heel wat voor mijn kiezen gekregen, maar dat is allemaal verleden tijd. De uitwerkingen komen nog wel in deze tijd voor, maar ik moet me daar niet meer druk om maken.

Ik ga me richten op dingen die ik kan. En één ding wat ik goed kan, is omgaan met computers en software. Verder kan ik koken, strijken, koffiezetten, theedrinken, wandelen, fietsen, tafeltje dekje spelen, weblogs schrijven, werken met PSP, televisiekijken, Tonny helpen bij de computer, telefoneren, wc schoonmaken, wasbak schoonmaken, poezen aaien, poezen eten geven, telefoneren, kussens opschudden, was opvouwen , bedden recht trekken, ... allemaal in mijn tempo en op mijn manier, maar ik kan het allemaal wel, min of meer pijnlijk.

Ondertussen is de koffie koud geworden, maar nog wel te drinken. Allemaal een hele fijne dag, geniet van wat je doet, en natuurlijk heb ik een klaartje: achter mijn wolken schijnt de zon! Ik weet het zeker!

Teloorgang

Daar zit ik dan, in mijn grijs roze huispak, een kopje thee, tabletten, en een boterham. Naast mij hebben de kinderen van de buren een reuze lol. Hier probeert Mau mij te verleiden tot spelletjes. Ze slaagt er niet in. Ik ben gewoon lamlendig. De tabletten helpen niet meer lijkt het wel, mijn hoofdpijn blijft ook 's nachts, mijn handen en voeten vreselijk zeer... en ik ben ontzettend verkouden. Nee, ik ga vandaag niet naar mijn moeder. Ik bel zo meteen af. Zo, en nu heb ik genoeg gekankerd, over tot de orde van de dag.

Ik heb mijn Draakje geüpgrade van Standard naar Preferd. Dat heeft even nog wat voeten in de aarde gehad. In het begin maakte hij dezelfde startfouten als de standaard versie. Maar na lang zoeken had ik het conflict gevonden en de oplossing daarvoor. Het bleek dat Visual basic in de knoop lag met het update programma, dus een paar keer in het register iets veranderen en het probleem was uit de wereld . Ik hoopte dat ik met deze versie zelf startcommando's kon toevoegen. Dat kan ook wel maar alleen als tekst of als afbeelding. Helaas niet in een script om een toepassing te starten. Daar heb je de professional versie voor nodig. En die vind ik veel te duur. Wat ik wel met deze versie kan doen, is laten teruglezen en ik kan via een memorecorder teksten op de computer zetten. Moet ik wel een memorecorder hebben.

Gisteren heeft Tonny een heel stuk van zijn eigen kantoor opgeruimd. Hij was er eergisteren al mee begonnen, maar gisteren kwamen de puntjes op de i. Er hoeft alleen nog een lamp opgehangen te worden. Zo zien jullie maar: de wonderen zijn echt de wereld nog niet uit .

Ook de soap met de gemeente gaat nog even door. Nee, ik kom niet in aanmerking voor huishoudelijke hulp. Ik heb immers een volwassen dochter thuis wonen. Dat is niet het geval, maar de gemeente wil hier niet aan. Volgens de burgerlijke stand staat ze hier ingeschreven . Je kunt van de gemeente toch niet winnen. Dus heb ik deze keer Evelien gevraagd om zich te laten overschrijven. Dat kon via Internet, want het was een overschrijving binnen een gemeente. Ik bel Loket Wegwijs op en vertel dat Evelien zich heeft overgeschreven. Dat kunnen ze meteen zien. "Oh nee, dat kan niet, overschrijven moet schriftelijk gebeuren."" Eh, zij heeft het net bij Internet gedaan en dat is bevestigd "... nou, dat moest naar gevraagd worden. Weer in de wacht ... weten jullie hoeveel tijd we wachtend aan de telefoon doorbrengen? ... en de meter maar lopen ... eindelijk komt ze terug." Ja, dat kon dan wel als er binnen de gemeente was."" Eh….het was binnen de gemeente….. dat had ik al gezegd ... " en ik zei hoopvol : "nu is het wel in orde hè?" Niets was minder waar: het moet allemaal schriftelijk bevestigd worden van de ene afdeling naar de andere afdeling, en dan moet het uitgezocht worden, en dan zouden ze eens kijken of ik hulp toegewezen kon krijgen. Ik vraag me dus af waarom ik een hele medische keuring heb gehad bij het CIZ. Als toch de gemeente zelf wil beslissen. Om een lang verhaal kort te maken: volgende week heb ik geen hulp, heel misschien de week daarop, maar dan is het carnaval, dus de week daarna. Arme Monique, ze komt in een vuil huis terug .

Ik heb een E.D.I.T. gemaakt. Je kunt het vinden op mijn andere weblog: "Een kopje thee ...?" Ga daar gerust ook eens kijken. In mijn zijbalk staan de linken.
Allemaal bedankt voor de beterschapwensen….heel lief… een fijne zondag en mijn klaartje: ik kreeg gisteren van Tonny een "cup of plants" een grote stenen kop en schotel met 3 vetplantjes erin….

Tijd tekort????

Eigenlijk kom ik tijd tekort, ja, ik weet dat het raar klinkt. Ik heb immers vrij weinig bezigheden. Niet omdat ik niet wil, maar gewoon omdat de dingen niet kan. Ik kan niet zitten breien, haken, naaien, of meer van dat creatieve gedoe. Tekenen lukt niet, schrijven met de hand ook niet. Ja, ik kan het allemaal wel, heel eventjes, maar dat doet best zeer. En zeg nu niet: "je moet doorzetten, je moet door je pijn heen". Dat heb ik al lang geprobeerd en meer dan één keer. Maar dingen voor je plezier doen die je pijn doen, daar haak je al snel bij af. Koken, recepten uitproberen, ook een van mijn liefste bezigheden kan ik niet.

Zo, de batterij van mijn microfoon was op. Ik heb immers een BT microfoon en daar zit een batterij in. Een oplaadbare, maar als die aan de oplader ligt, dan kan ik hem niet gebruiken. Tenminste, dat kan ik vandaag niet voor elkaar. Maar hij was ook helemaal leeg. Ik zal eens kijken hoe ik dat toch voor elkaar kan krijgen. Maar goed, nu doet hij het weer, dus kan ik verder met mijn logje. Al weet ik niet meer wat ik wilde vertellen.

Ik had het over dat ik niet kon koken. Dat heeft te maken dat ik moeilijk kan snijden, potjes open kan draaien, en blikken kan openen. Zelfs het zoutvaatje opendraaien, kost moeite (lees: doet pijn). En geloof me als alles moeizaam gaat, zie je er al gauw van af. Dan doe je het niet meer voor je plezier.
Maar toch heb ik tijd tekort. Ik wil dingen doen, die heb ik verzonnen, maar ik kom niet tot actie. En een uur later denk ik: ik moet wat gaan doen ... herkenbaar? Vast wel! Aan de andere kant doe ik best wel dingen. Neem nu het telefoontje van het UWV. Zij vroegen een scan van mijn salarisstroken uit 2007. Ik wist niet eens of ik ze nog had, dus ik zocht gelijk met het UWV nog aan de lijn of ze aanwezig waren. Dat bleek zo te zijn. Dus ik heb ze gescand en opgestuurd. En nu zit ik met hoofdpijn. Deze inspanning, het lezen, het zoeken, het scannen, de scan bekijken, het opslaan, het wegsturen, vergt concentratie. Vergde te veel concentratie, met als gevolg dat ik nu hoofdpijn heb. En dan houd ik me wel rustig, maar dat helpt niet.

Ook het nazoeken waar ik met dit logje mee bezig was, kost mij energie. Ik stop ermee. Ik weet ook echt niet meer wat ik wilde vertellen.
Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: mijn hulp heeft de bedden verschoond. En daar ben ik heel erg blij mee.

zon wel niet wel niet wel.....

Wilde ik lekker in de zon gaan liggen, kruipt hij steeds weg. En zodra ik van de bank opsta, schijnt hij weer in volle hevigheid door onze ramen. Maar mij krijgt hij niet meer. Ik hou het voor gezien. En ga ik maar een logje schrijven.

Die fles wijn van gisteren was wishful thinking: ik kreeg met geen mogelijkheid de fles open. En Tonny was niet thuis. Ik had geen zin om naar de buren te lopen. Dus ik zit nu aan de wijn. Dat kan ook wel na drie uur op een zaterdag. Ik hoef in ieder geval nergens meer heen. Niet dat ik nu ergens heen geweest ben, Tonny heeft alleen de boodschappen gedaan. Fijn!
Vannacht hebben wonder boven wonder goed geslapen. Ik werd niet gekweld door kiespijn. En dat is een hele opluchting. De pijn in mijn kies komt alleen nog als ik er mee kauw.
Ook de kwelling van "wat als ..." heeft mij niet uit de slaap gehouden. Ik kan het gelukkig naast me neerleggen. En ik wil ook wel meegaan in Repels gedachten: als het ergs was, waren ze wel doorgegaan. Maar ook niet helemaal, want ik weet dat het verklaren van een CT-scan best wel wat tijd vergt. Dat heeft mijn oncoloog een keer uitgelegd. Ik hoor het donderdag wel ...

Ik heb sinds gisteren de update van mijn Draakje geïnstalleerd en ben vandaag bezig geweest om hem weer aan de praat te krijgen. Dat heeft te maken met het laden van de spraakbestanden. Voor ik door had dat ze achter de gebruikersnaam van mij een cijfer hadden gezet en dat de oude gebruikersnaam niet meer gebruikt kon worden, was ik een paar uur verder. Dit simpele feit geeft weer aan dat ik nog lang niet mijn oude zelf ben. Hetzelfde merkte ik met het installeren van PaintShopPro X3. Zelfs met de hulp van Gisella ging het nog niet vlekkeloos. Maar ik ben er toch gekomen. Of ik dit programma ga gebruiken, weet ik nog niet. Ik werk heel prettig met 10, daar heb ik ook genoeg aan.
Gisteren heb ik ook de Microsoft Office 2010 geïnstalleerd gehad. Hij ziet er gelikt uit, erg mooi, overzichtelijker dan 2007, maar het was een bèta versie in het Engels. Ik wacht liever nog even tot hij in het Nederlands uit is. Dus ik heb een systeemherstel gedaan om alles weer naar het oude te brengen.

Toen ik vanochtend wakker werd, zag ik een hele witte wereld. Er lag flink wat sneeuw. Op dit moment is het grootste gedeelte weg gedooid. In ieder geval wel op de straten en op de stoep. Tenminste als daar de sneeuw is weg geschept. Voor ons huis is dat nog niet het geval. Het zal wel moeten, eigenlijk, maar Tonny heeft niet zoveel zin in. Ik neem dat niet kwalijk, het is niet het leukste werk. Ik zal morgen wel kijken ...

De dag niet meer zo lang, dus allemaal fijne namiddag en avond. Natuurlijk heb ik ook een klaartje: ik kreeg van Tonny een paars emmertje met drie rode tulpen nog in knop. Ze staan in de zon! Zij wel ...

Een rotte kies + update

Zo, ik ben weer thuis. Vanochtend om half 11 zat ik bij de tandarts. Ja, ik had gewoon weer een afspraak. In ieder geval, die ene kies waar ik zoveel last van heb, wilde ik er uit laten halen. Maar na overleg en beraad bleek dat toch niet zo'n verstandig idee. Langs die kant is namelijk de bestraling gegaan. Dat betekent dat de wonden aan die kant slecht genezen. Mijn tandarts durfde het trekken van een kies daar niet aan. Maar hij kwam uit een andere oplossing: een wortelkanaalbehandeling. Dus dat hebben we (lees: hij) maar gedaan. Achteraf een goede keuze, want mijn kies bleek ontzettend ontstoken onder de vulling. Logisch dat ik er zoveel last van had. Na de carnaval mag ik terugkomen voor de vervolgbehandeling.

Daarna ben ik even naar mijn moeder gegaan met een tafeltje-dekje. Ik had van gisteren speklapjes, gebakken krieltjes, en broccolipuree over. Voor ons te weinig om nog een keer te eten, maar voor mijn moeder een helemaal maaltijd.

De handtekeningen voor de verkoop van het huis zijn gezet en per 1 maart wordt de boel overgedragen bij de notaris. Alles bij mekaar houdt ze heel veel geld over. Daar hebben we het ook over gehad, hoe ze dat het beste kan wegzetten. En waar. Ik heb wel overal om een en/of rekening gevraagd om de doodeenvoudige reden dat ik dan altijd toegang hebt binnen een paar minuten via Internet bankieren. En verder doe ik er niets mee. Ik heb immers al lang een en/of rekening met haar. Voor de begrafeniskosten.

Mijn moeder kreeg tranen in haar ogen toen ik vertelde dat ik voor een scan moet omdat de huisarts het niet vertrouwt. Ja, ik moet voor een CT-scan en niet voor een MRI.

Ik heb vanochtend namelijk het ziekenhuis gebeld om te vragen hoe ver het stond. Jullie begrijpen wel dat ik zo snel mogelijk die scan achter de rug wil hebben. Nou bleek ik dus nergens binnenkort een afspraak te hebben. Ja, ergens halverwege maart voor een echo/mammografie. Op mijn vraag aan de secretaresse van radiologie bij wie ik terecht moest komen toch voor mekaar te krijgen, gaf zij aan om de huisarts te bellen. Die had het immers aangevraagd. Plus toen ik vertelde waarvoor het was zij aangaf dat het waarschijnlijk een CT-scan zou zijn en geen MRI. Maar dat moest ik ook maar bij de dokter even navragen.

Ik belde de assistente van de huisarts, draaide mijn verhaal af, en vroeg wat het nu was en of zij iets wisten over de aanvraag. Zij vertelde dat zij er al de hele tijd mee bezig was, maar dat ze op radiologie zaten te slapen. Het is in ieder geval een CT-scan en ze ging er achterheen. Als het goed is, hoor ik vandaag of morgen nog iets van haar.

Dus deze soap gaat nog even door. Maar ik hoef even niks doen. Ik kan ook weinig doen want mijn net behandelde kies doet gruwelijk zeer. De verdoving is inmiddels uitgewerkt. Ik denk dat ik toch maar even op de bank ga liggen. Dat boek van Zwagerman heb ik uitgezet. Ik ben nu iets van Lulu Wang aan het lezen: ik kan er weinig chocola van maken. Ik weet niet eens meer hoe het heet.

Ik heb vandaag een haat liefde verhouding met mijn Draakje. Hij doet net niet wat ik wil, en dan ineens weer wel. Dus ik stop er maar mee.

Allemaal een fijne dag ondanks de kou en de regen. En natuurlijk heb ik een klaartje: toen ik vanochtend uit het tuimelraam keek, zag ik een heel stuk blauwe lucht. Echt blauw!



:UPDATE:
Morgen om half 2 lig ik onder de CT-scan

Lezen

Vanochtend heb ik via dezelfde weg als ik gebruik voor Word, mijn Outlook aan de praat gekregen. Alleen de commando's binnen Outlook willen nog niet zo lukken. Ik denk dat ik iets ga kijken hoe ikzelf commando's kan toegaan voegen. Dat moet volgens mij niet eens zo heel moeilijk zijn.

Donderdagavond hadden wij de volgende conversatie: "Morgen heb ik een drukke dag op mijn vrije dag." Ik heel onschuldig "Oh ja?" " Ja", zegt hij, " 's Ochtends moet ik opstaan, 's middags moet ik naar Veghel voor een bril, en 's avonds moet het biljarten." Ik schoot in de lach. "Hoor je wel wat je zegt?" ... toen moest hij ook lachen.

Ik heb vanochtend uitgeslapen. Het was 10 uur voordat ik mijn bed uitkwam. Ongehoord! Tonny was al lang weg. Hij heeft vanochtend een schietwedstrijd of training of what ever… Als het goed is is hij voor de winkels sluiten thuis. Anders heeft hij een probleem.

Zo ik heb even bodywarmer aangetrokken. Het is best wel koud. Terwijl ik dit schrijf, ben ik iets te eten aan het zoeken. Dat valt nog niet mee, want er is geen brood uit de vriezer gehaald. En alles wat over is, is het kapje. Nu is dat geen probleem: ik eet dat ook wel. Dit in tegenstelling tot heel veel mensen, en Tonny. Hij vindt het "droog eten". Ik heb daar minder last van, gewoon met een beetje honing is het best lekker.

Maar ik had het over boodschappen ... en dat hij een probleem heeft als hij niet op tijd is. Want zijn bier is op, en dat kan ik echt niet halen. Alle andere dingen lukken min of meer wel: het hoeft allemaal niet ineens.

Inmiddels ben ik in het derde boek van Stieg Larsson bezig: Gerechtigheid. Dit is echt een vervolg op het tweede deel, De vrouw die met vuur speelt, terwijl het tweede deel niet echt een vervolg op het eerste deel is. Het nadeel van vervolgen in een volgend deel vind ik dat in dat deel altijd zoveel herhaald wordt. Dat zie je bij de meeste trilogieën die op elkaar volgen. Ik vind het helemaal niet erg als er in een boek waar dezelfde hoofdpersoon in voorkomen gerefereerd wordt naar eerdere avonturen, maar dat moet niet buitensporig zijn. Daar moet niet elk hoofdstuk weer op teruggekomen worden. In de tekst moet niet gerefereerd worden maar gebeurtenissen in een vorig boek die van belang zijn voor dit deel. Laat dan de delen gewoon aan elkaar als een boek.

Hoewel de boeken van Stieg Larsson wel spannend zijn, ik heb immers deel twee achter elkaar door geluisterd, ben ik toch niet echt een fan. Hij schrijft wel in de directe rede, maar hij heeft de neiging te veel uitweiden. Achtergrondinformatie is prima, maar moet niet de hoofdmoot vormen.
Ik ben nu echter pas twee hoofdstukken verder in het derde deel, wie weet kan het nog veranderen. Maar dat kan ik nu niet controleren omdat mijn batterij van mijn zennetje leeg is. Ach, soms moet ik even zeuren om niets. Want als ik het boek echt niks vind, dan ligt het zo uit mijn zennetje.

Op het fietsenfront heb ik geen nieuws. Ik ben hard op zoek aan welke eisen zo'n fiets zou moeten voldoen, maar ik kan daar niet achter komen. Als iemand mij kan helpen, heel erg graag.

Met mijn gewicht gaat het de goede kant op. Maar niet alleen een mijn gewicht, ook de centimeters. Dat merk ik voornamelijk aan mijn kleren. Ik denk dat mijn lichaam nu alle medicatie geaccepteerd heeft en daar geen gekke dingen meer meedoet.

Allemaal een hele fijne dag, doe geen dingen die ik ook niet zou doen en natuurlijk heb ik in klaartje: de conversatie die Tonny en ik hadden.

Oh, nog even dit: Harvey, ik brand een kaarsje voor je. Ik vind je zo'n geweldige moedige meid. Een hele dikke kus.

Firefox en mijn Draakje

Het is me weer gelukt, wel met enige moeite, maar ik heb met Draakje dit programma Word kunnen openen. Ik kan ook via [ start, klik Mozilla Firefox] Firefox openen. Het navigeren in Firefox heb ik nog niet helemaal door, maar ik moet niet teveel willen. Ik ben al heel blij dat ik gewoon tekst kan uitspreken en dat het bijna onberispelijk als geschreven tekst wordt neergezet. Draakje en ik wennen steeds meer aan elkaar, en dat moet ook.

Ik las ergens in een logje een vraag over Firefox. Ik vind het een geweldige webbrowser. Hij is stukken kleiner als Internet Explorer en daardoor veel sneller en heeft verschillende add-ons om een helemaal naar je zin aan te passen. Ik heb er bijvoorbeeld een Nederlands woordenboek onder zitten. Zo wordt mijn spelling gelijk gecontroleerd als ik iets op het www intik. En dat is best handig. Een nadeel is wel dat je voor sommige updates toch Internet Explorer nodig heb, je kunt hem dus niet van je machine verwijderen. Of je moet geen updates van Microsoft willen hebben.

Ik heb trouwens nog meer van Firefox, wat denk je van pdf lezen en schrijven. Daar heeft Firefox ook programma's van die ook weer een stuk kleiner en daardoor handzamer zijn dan die van Adobe. Ik ben een fan van open source software en het is dat ik een professional versie van Office op mijn machine heb staan, anders ging ik ook voor Open Office.

Vanochtend elk een halfuurtje bij de kapper doorgebracht, ja mijn haar zit prima, en ik ben na mijn moeder geweest. Ik had nog twee kippenpoten van gisteren over dus ik heb voor haar "tafeltje dekje" gespeeld. En ik heb gevraagd of zij mij eventueel het geld kan lenen voor een fiets. Dat vond ze geen enkel probleem, maar dat kon pas na 1 maart. Zo zie je maar: moeders helpen als ze dat kunnen.

Mijn hoofdpijn is gelukkig wat gezakt. Het zijn een soort migraine aanvallen. Ik kan dan heel moeilijk licht verdragen, dus ik verduister de kamer of ik zet mijn donkere bril op. Die migraine aanvallen zijn een restverschijnsel van de Herceptin. En ze treden redelijk frequent en lang op. Ik kan bij de neuroloog aanklopt voor medicijnen, maar dat er voorlopig nog even uit. Dat kan altijd nog ... ik wilde dat ik niet zo vatbaar voor bijverschijnselen was….

De drie bomen voor ons huis zijn sinds vanochtend allemaal weg. Wat een ruimte buiten, en wat een licht heb ik in mijn huis. Dat scheelt nogal wat. Het is nu ook heel duidelijk te zien dat mijn tegels van de voortuin allemaal groen uitgeslagen zijn. De oorzaak hiervan lag bij die bomen. Hopelijk is dat nu ook verleden tijd en krijg ik eindelijk een wat drogere voortuin.

Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: ik kan geld van mijn moeder krijgen ...





PS: ik ben weer een paar ons afgevallen, nog even en de drie cijfers van mijn gewicht worden er twee

Bomen, boeken, brood

Ik ben nu zover dat ik met het commando [klik, start; klik, Microsoft Office Word] mijn Word kan openen met mijn Draakje. Het lijkt een omweg, maar gaat sneller als met de muis klikken. Ik heb namelijk geen enkel pictogram op mijn bureaublad staan. Die staan allemaal in de werkbalk Bureaublad. En die ik weinig gebruik heb ik zelfs in de werkbalk Weinig Gebruikt gezet. Ach, je moet wat ...
Tijdens het opruimen van enkele planken in mijn kantoor kwam er ook een boekje van VoiceXpress tegen met alle commando's die daarvoor golden. En wat blijkt, veel commando's zijn ook toepasbaar bij dit Draakje. Maar ik moet het nog helemaal uitzoeken. Dat kan nog wel een paar weken duren ...

Vanochtend vroeg was ik al naar de markt. Evelien had immers broodnodig, o, daar komt ze net aan.
Zo, die zijn weer weg. Ik kan de ene dag beter tegen Jaimey dan de andere dag. Vandaag ging het niet zo goed. En dan mag ik vanavond nog wel oppassen. Maar dat is vanavond, en dan kan het goed weer gekeerd zijn.
Dus ik was al vroeg naar de markt, voor brood, kip, en sokjes, van die panty sokjes. Van de kip en het brood heeft Evelien meegenomen, de sokjes had ze nog niet nodig. Ik heb met mijn moeder gebeld, maar ze had het voorlopige koopcontract nog niet getekend. Dat ik weet dat het huis verkocht is, weet ik van de kopers die weer vrienden van de broer van Timmie zijn. En ze kopen het per 1 maart. Ik heb wel tegen mijn moeder gezegd dat ik geen geld van de gemeente krijg, en dat ik nou iets anders moet verzinnen. Alvast een beetje in de week leggen ... ik kijk wel. Misschien krijg ik ook een dezer dagen iets te horen over mijn belastingaangifte 2008. Daar moet ik heel wat op te krijgen. Dat dat bij mij nog niet afgerond is, heeft te maken met het laten indienen van de aangifte. Ik heb immers standaard uitstel, nou ja, ik…, mijn accountant dus. En zodra ik de brief van het UWV binnen heb, kan ik ook aan de slag met mijn rechtsbijstand inzake mijn ongeluk.

Vanochtend heb ik het boek van Stieg Larsson "Mannen die vrouwen haten" uit geluisterd. Ik weet het niet, ik vond het vrij ingewikkeld, maar toch ook wel spannend, dus ik begin gewoon in deel twee. Ik hoor wel.

Beschrijving



Twee tegenpolen, Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. Hij is een charmante man en een kritische journalist van middelbare leeftijd, uitgever van het tijdschrift Millennium. Zij is een jonge, gecompliceerde, uiterst intelligente vrouw met zwartgeverfd haar, piercings en tatoeages, én een uitermate goede hacker. Samen vormen ze een ongewoon, maar sterk team.

Mikael wordt benaderd door oud-zakenman Henrik Vanger. Veertig jaar geleden is de zestienjarige Harriët Vanger op mysterieuze wijze verdwenen en vermoedelijk vermoord. De zaak is echter nooit opgelost en inmiddels verjaard. Toch wil Henrik Vanger graag dat Mikael zich hier nog eens op stort.

de NBD|Biblion recensie
Journalist Mikael Blomkvist, zojuist veroordeeld wegens smaad, wordt door de grootindustrieel Henrik Vanger ingehuurd om een familiekroniek te schijven en om uit te vinden wat er met zijn veertig jaar geleden verdwenen nicht Harriet is gebeurd. De zaak is nooit opgelost en Blomkvist begint zijn taak met weinig vertrouwen op een speciale plaats: een eilandje in het noorden van Zweden, waar de familie Vanger bij elkaar woont, een familie vol met vetes en vreemde figuren. Als Blomkvist eindelijk een vinger achter het geheim krijgt, wordt er een gruwelijke beerput geopend en wordt duidelijk met wat voor familie hij te maken heeft. Een roman van magistrale proporties, meer dan vijfhonderd pagina's die zich ademloos laten lezen dankzij de spannende en knap met elkaar verweven verhaallijnen, de boeiende en soms onthutsende personages, de aandacht voor de omgeving en ondanks de wat minder overtuigende afwikkeling. De figuur Blomkvist is sympathiek en menselijk, er is veel op hem aan te merken, maar eerlijkheid is zijn kracht.
(NBD|Biblion recensie, Redactie)

Ik ben geloof ik wel een fan van Zweedse schrijvers. Ik merk dat ik de laatste tijd veel uit die hoek lees..eh… luister….

Gisteren zijn ze begonnen met het kappen van de bomen voor ons huis. Er staan 2+ 1 in het volgende perk. Deze bomen staan al heel lang, en nu is ineens verzonnen dat ze de stoepen kapotmaken. Dat doen ze natuurlijk ook: met hun wortels drukken ze de tegels en stenen omhoog zodat de stoepen en het wegdek onregelmatig wordt. Maar dat is al jaren zo, en nu willen ze het ineens aanpakken. Dus met veel geraas en groot gerei is de eerste boom gekapt. Ik merk het al meteen: ik heb meer zon in de kamer nu. Maar daarvoor hoefden ze niet weg. Wat ik wel fijn vind, is dat ik nu geen blad meer van deze bomen krijg. Blad dat zich overal in liet waaien. Er is gezegd dat we een boompje terugkrijgen. Ik ben benieuwd waar ze die neer gaan zetten. Ik heb ook al gezegd dat ik de groene strook voor ons huis absoluut wil behouden. Voor mij hoeft dat geen parkeerplaats te worden. Hopelijk houdt de gemeente zich aan hun woord dat ze de wensen van de bewoners zullen respecteren.

Mijn hoofdpijn zakt helemaal niets. Pijnstillers helpen niet, dat ik denk dat ik direct maar even ga liggen. Allemaal een hele fijne dag, en mijn klaartje: ik moet ze eigenlijk opruimen, maar mijn drie sneeuwmannen, die dwaze domme grijnzende sneeuwmannen, zitten nu pal in de zon op de leuning van de bank. Naast hen heeft Jaimey een zeehondenbaby neergelegd, zo'n hele zachte pluchen. En bij elkaar is het gewoon een dwaas gezicht waar ik om moet lachen.

grts