Het fijne van deze trainer is dat je zelf een schema kunt uitwerken, maar je kunt ook gebruik maken van voorgeprogrammeerde programma's. Ik ben nu bezig met de opbouw. Elke dag 10 minuten op de laagste weerstand. En dat gaat prima. Als mijn hartslag nu niet meer zo snel stijgt, ga ik naar de volgende weerstand... en zo verder. Langzaam aan dan breekt mijn lijntje niet.
Ook Tonny fietst nu elke dag; 5 minuten op een zwaardere weerstand. Goed voor hem hoor. Wellicht gaat hij dat ook na verloop van tijd aanpassen. En zo niet.. ach, dat mag hij zelf weten. Als hij zijn hartslag maar in de gaten blijft houden.

Gisteren heb ik de hele tijd lopen vechten met mijn homepage.. en ik niet alleen. Nu werkt hij weer als een zonnetje. Maar ik zal hem moeten gaan aanpassen. Dus eerst een goed proggie voor html. Dreamweaver is wel okee, maar heeft zoveel haken en ogen. En het is niet gratis.
Het zal wel coffeecup worden, want AceHtml freeware van Vision loopt vast. Maar eerst even met tafeltje dekje naar mijn moeder. Ik had gisteren lasagne, en daar is van over.
Fijne dag allemaal
en even een liedje dat in mijn hoofd zit. Let op de beweging in de tekst; de kracht van de woorden doen je meedraaien...
CirkelsRond als de wijnvlek van eergisterOp het vuile tafelbladSpelen gouden druppels zonlichtOp het koude tegelpadEn de rimpels in de vijverEn het vangnet van een spinZijn allemaal maar cirkelsZonder einde of beginEn de tijd verslijt de dagenMet de wijzers van de klokDie de uren traag vermalenHeel geruisloos, zonder schokEr bestaat geen medicijnTegen oud of eenzaam zijn's Avonds als je door je wimpersSoms de zon ziet ondergaanIn een feest van gele vonkenDie in bloei lijken te staanEn de sterren op je netvliesTrekken strepen in de luchtMaar zodra de nacht weer nadertSlaan je dromen op de vluchtDoor een klok met kromme wijzersDie de tijd in stukken maaltLigt de zomer weer aan flardenWant de klok heeft niet gefaaldEr bestaat geen medicijnTegen oud of eenzaam zijnTel de gladde kiezelstenenWaarmee jij je zakken vultMaar de mooiste ging verlorenDoor je eigen stomme schuldToen je met haar langs het strand liepWas elke schelp een juweelMaar nu zie je niets dan keienGroot en grijs en veel te veelHoor gefluister in het ruisenVan de rusteloze zeeAls je haar dan niet kon missenWaarom ging je dan niet meeBij het afscheid van de zomerZag je eindelijk gevaarToen elk blad een kleur kreegVan haar honinggele haarDe rimpels in de vijverDe webben van een spinZomaar cirkels in de ruimteZonder einde of beginIn een eindeloos refreinEr bestaat geen medicijnTegen oud of eenzaam zijn--Roland Siebelink