Eten met elkaar

Ik heb voor jullie mijn menu van het etentje van gisteren nog. Ja dat kan ik nooit eerder publiceren anders is de lol voor mijn gasten eraf:) en voor mij....

Maar goed... we begonnen met een heel lekkere romige paprikasoep. Ik had dit ook nog nooit gegeten, laat staan klaargemaakt. Dus ik had hem al een keer proefgedraaid met paprika uit de vriezer. Nu dus met verse paprika's. Oordeel: het smaakte beide keren voortreffelijk. Bij de soep had ik tapasbroodjes mer roomkaas of roomboter. Gewoon Italiaanse afbaktapasbroodje die ik bij de Aldi heb gehaald. Het was een prima combinatie.

Als tussen gerecht hebben we ingewikkelde groene asperges gemaakt. Door de warmte van afgelopen
dagen had ik niets in het vooruit gemaakt, zoals ik anders wel doe. Met behulp van mijn zus heb ik de groene asperges omwikkelt met parmaham. Deze ingewikkelde groente heb ik daarna in een warme grillpan gelegd voor zo'n acht minuten. Dan zijn de asperges beetgaar. En we hebben gesmuld!!

Voor het hoofdgerecht hebben we samen gezorgd. Hubby was verantwoordelijk voor de kiprollade, ik voor de rest. De kiprollade haal ik altijd op de markt bij de poelier. Ik had er twee meegenomen, maar voor 4 personen is één ook voldoende. Twee is gewoon lekker decadent: iedereen kan pakken wat hij wil en er is nog over. De kiprollade aanbraden en dan een uur de oven in op 140 graden. Ik weet het je kunt op hogere temperatuur (180-200) met 40 minuten uit, maar ik houd van slow. Door het aanbraden in het begin, blijven ondanks/dankzij het slow-cooking de sappen goed bewaard. Mijn aandeel in deze gang bestond uit krieltjes, gewassen en daarna een minuut of 10 gesmoord in boter en water. Stoomdeksel op de pan houden. Het resultaat zijn mooi glanzende, lekker smakende krieltjes.
De veldertjes kwamen uit een pot. Gewoon opgewarmd in eigen vocht, afgegoten en in een schaal gemikt. Eigenlijk hoor je er pesto door te doen volgens het recept, maar ik heb de pesto er apart op tafel bijgezet. Niet iedereen is een pesto fan. Maar met de veldertjes was het een heel goede combinatie.
De apple crumble met custard heb ik wel geprobeerd, maar vond ik niet lekker genoeg smaken. Dus die heb ik weggelaten gisteren.

Tja en dan het nagerecht. Ik wilde een tiramisu maken, maar mijn zus houdt helemaal niet van koffie of iets met koffie. Daarom heb ik voor een simpele Eton mess gekozen. Na wat pogingen is me het toch gelukt de meringues goed te krijgen volgens dit recept. Maar natuurlijk had ik voor backup gezorgd in de vorm van kant en klaar gekochte frambozenmeringues. En omdat de aardbeien zo goed waren vrijdag, heb ik verse aardbeien meegenomen evenals een verpakking kant en klaar geslagen slagroom. Echt iets voor dit weertype:  je hebt geslagen slagroom zonder dat je bang hoef te zijn dat het mislukt.... Ik heb de Mess ingrediënten op tafel gezet en ieder zelf zijn Eton mess laten maken.  En mijn eigen gebakken meringues waren favoriet!!!!

En dan de grand finale: kletskoppen met slagroom en aardbei... het recept zegt framboos, maar ik had nu eenmaal aardbeien. Ook een heel lekkere combinatie.

Dit alles werd besproeid met de nodige glazen wijn en bier. Er is zelfs nog een Irish Coffee gemaakt. En thee.... Mina was goed voor de vaat en van wat over is... ach we eten vandaag het rollade restant op en wat aardappeltjes.. ik heb nog een komkommer. De overgebleven soep heb ik in 3 bakjes gedaan. Een gaat naar mijn moeder met een bordje kiprollade, krieltjes, veldertjes. De rest heb ik in de vriezer gegooid... eens kijken wat het wordt.....

Kortom.. het was weer erg gezellig. Zeker voor herhaling vatbaar, hè zus???

Daar gaan we weer.. gezellig toch

Weet je wat zo leuk is als je mensen te eten vraagt? De voorbereidingen. Tenminste bij mij dan toch. Ik trek niet zomaar iets uit de kast en dien het op. Ik probeer een leuk menu samen te stellen, ja ik leer wel wat in de loop der tijd, en ga dan op zoek naar hoe je de gerechten klaar maakt.
Tja en dan moet het uitgeprobeerd worden hè... Niets is zo erg als een mislukt etentje omdat je je gerechten niet op orde heb. Of omdat je ingrediënten mis.

Nu hoef je bepaalde dingen niet voor te bereiden of uit te proberen. Dat is nergens voor nodig. Een beenham is een beenham, een varkenshaasje een varkenshaasje en rosbief is gewoon rosbief. Hoe ik dat klaar moet maken, weet ik ondertussen wel. Net zo goed dat aardappeltjes koken, stomen, bakken, poffen en wat je er nog meer mee kan doen geen enkel geheim heeft. En heb ik een wat ingewikkelder gerecht uitgezocht dan is het een zaak van stap voor stap het recept volgen. Met groentes gaat het net zo. Geen enkele moeilijkheid. En in geval nood is er nog de familie pot & co, ja de neefjes van diepvries.nl

Nee, de gerechten ik uit wil proberen zijn de voorgerechten, de bijgerechten en de nagerechten. Zeker als ik dat nog nooit heb klaargemaakt. Neem nu bijvoorbeeld de soep. Ik heb verschillende lekkere soepen voorbij zien komen bij mijn internet zoekactie. Maar dat vereist wel onderzoek. Van  "heb ik wel alles in huis" , via "hoe maak ik het klaar", naar "smaakt het" en lust hubby het. Want dat is een echte etenpistser hoor. Een typisch voorbeeld van 'wat de boer niet kent'. Jammer, er gaan zoveel lekker dingen aan zijn neus voorbij. In de loop der jaren heb ik wel geleerd daar geen boodschap aan te hebben. Dan eet hij maar niet of trekt de frietpan  maar tevoorschijn.

Ook nagerechten wil ik altijd een keer gemaakt hebben. Zeker als het iets is wat ik nog nooit heb gedaan. En in deze tijd kan ik altijd terugvallen op Eton Mesh......Ach ik offer me wel op:).....

Vandaag ga ik alle ingrediënten voor de proefkook aanschaffen. Dan heb ik de hele volgende week de tijd om uit te vogelen of het allemaal uitkomt zoals ik voor ogen heb... en nee: het is geen barbecue. Het weer is een te onzekere factor.  We kunnen wel altijd buiten eten als het zo uit komt: de stoelen staan klaar.

Rekenen, buitelen, kippen

"Volgende week heeft maar 3 dagen", oreert mijn zus onder het "genot" van een kopje koffie gelardeerd met gebrul van mijn 2 kleinzonen. Ik heb haar goed verstaan, en woorden buitelen door mijn hoofd, rijgen zich aaneen en vormen zinnen.. zinnen die ik nu niet meer weet.

Maar wat is er dan gebeurd met de andere 4 dagen, met de rest.....??? Zomaar verdwenen, zo maar in het niets opgelost... daar gaan we dan met onze goede schrikkeljaar gedrag...als een week ineens maar 3 dagen heeft, dan schiet het nooit op.. dan moeten we wel 16 jaar een dag inlopen.....
Ik zie het al beeldend voor me... 4 dagen met uitpuilende koffer richting zon .. of sneeuw...ze nemen het ervan. En geef ze eens ongelijk.

Natuurlijk snap ik mijn zus heel goed....net zo goed als ze zegt: "Het jaar heeft na volgende week nog maar 7 weken...." Nee, ze is geen tweede Nostradamus, geen voorspellende goeroe, geen kermisattractie in de vorm van de dame met de baard en de glazen bol.... ze zit gewoon in het onderwijs. En die tellen jaren en dagen nu eenmaal anders...

Vinden jullie het gek dat rekenen zo slecht scoort bij de Nederlandse studenten?

Mijn kleinzonen brullen. Yes, dat kan ik nu net goed gebruiken... not dus. Ik voel het mijn mijn hoofd samentrekken en dan versplintert er iets. Waarom ze zo huilen???? De kleinste uit sympathie...de oudste uit jaloezie...daar is op zich niets mis mee, maar hij verzint dingen van uitzinnige pijnen die hij ondergaat. Negatieve aandacht is ook aandacht immers. Alleen daar is hij bij ons aan het verkeerde adres. En nu helemaal. Toen zijn vader hem kwam ophalen werden de jankgeluiden erger. Zo erg dat vader hem in lichte paniek ging geloven.

Oja hij heeft de rit naar huisarts en SEH gemaakt, is helemaal onderzocht. Diagnose: gestoken door grapjeskruid. Ik zet het hier wel luchtig neer, maar het is natuurlijk best ernstig. We kennen immers allemaal het verhaal van de wolf....

Volgende week zaterdag komen mijn jongste zus en zwager eten. Zoals ik begrepen heb, moet het lekker zijn... ach, de friettent is altijd open.... maar het wordt natuurlijk een asperge menu. Even kijken hoe en wat. Ik heb natuurlijk al veel geroepen, maar dat wil nu niet zeggen dat het juist die gerechten worden.

En vandaag?? vandaag gaan we richting Utrecht: nieuwe kippen halen. Hun optrekje is klaar en de kooien schreeuwen om kippenpoten die de boel eens goed om schoffelen... Eigenlijk schreeuwen meer stukken tuin daarom...maar dat komt wel. Wisten jullie dat? ??? Dat kippen excellente tuinmannen zijn... ten eerste worden ze nooit het schoefelen moe en hoeven dan ook niet hangend op de steel steeds uitrusten (vergelijk gemeentewerkers aan het werk) en ten tweede leveren ze een keurig energie product af (eieren). Dus en ze leveren arbeid en geven eieren... waar vind je zulke loyaliteit nog. Oja.. het merk en de foto moet ik nog even schuldig blijven... we moeten ze nog gaan halen..

Genoeg gebuitelde woorden. Ik neem een kop koffie en ga me klaarmaken voor de reis....jaja.. de reis naar het noorden!

Laat ik maar eens een titel neerzetten.....

Even de draak erbij geroepen, want ik ben nog steeds suf. Ondanks dat ik mijn tabletten gehalveerd heb. Gelijk een voorbeeld: ik open mijn spraakprogramma en meteen sluit ik weer door op de verkeerde knop te duwen. Maar goed, de fout is hersteld en we gaan rustig verder.

De Groendienst van de gemeente is hier in de buurt bomen snoeien. Dat gaat met heel veel lawaai. En volgens mij gaat er zelfs een boom weer tussenuit. Het is een rode beuk: een zelfgroeier die al heel lang is blijven staan. Hij staat in een driehoek met twee grote zomereiken.
Ik heb in mijn tuin ook allemaal kleine eikenbomen staan. Van iets meer dan een hand hoogte. Want dat ontspruiten en groeien gaat erg snel. Vergis je daarin niet. Ze staan weliswaar ook op een plek waar ik niet dagelijks kom.

In mijn tuin ontspruiten behalve onkruid een heleboel dingen. Bramen, frambozen, uien, kastanje, forsythia, sering en dan natuurlijk eiken. De meeste dingen heb ik ook in mijn tuin, dat is een natuurlijk verloop van groeien, maar de eiken zijn vreemde gasten. In mijn voortuin had ik regelmatig esdoorn. De nieuwe gezette bomen zijn niet zo oud dat ze zaad in mijn voortuin verliezen.

Nee, ik had ongelijk, hij is er niet tussen uit. Van alle drie de bomen zijn de zijtakken heel erg afgesnoeid. Zo hebben ze alle drie wat meer ruimte om naar boven te groeien. Ruimte die ze toch al hadden…

Afgelopen zaterdagavond had ik mijn zus en haar man te gast. We hadden een heel lekker diner.

1.  Groentesoep: gewoon uit de diepvries van iglo. Dat is een geweldige soep. Gemakkelijk klaar te maken, knapperige groenten, kortom een goede entree. Daarbij had ik stokbrood met kruidenboter.
2. Een stoofpot gemaakt in de tajine van mooie riblappen, uien, paprika, rode peper, kappertjes, peper en zout, wat komijn, en wat gember poeder.. Mooie fles wijn als vloeistof: en laat maar 2 uur stoven. Ik heb wel zowel het vlees als de uien van tevoren aangebakken. Onnodig te zeggen dat je alles in grove stukken moet snijden.
3. Hierbij had ik weer een salade Nicoise. En gekookte aardappels. Deze heb ik met de puree knijper op tafel gebracht zodat iedereen zijn eigen puree naar behoefte kon knijpen. Dit werd erg leuk ontvangen, en was een groot succes!
4. Als nagerecht had ik een Eton Mesh gemaakt met verse aardbeien, voorgeklopte slagroom, en schuimkoekjes.

Het hele diner was een groot succes. Maar ook later op de avond hebben we veel plezier gehad met triominos en yathzee. Ik had op advies van de slijter een hele lekkere Chileense rosé (de Gras). Deze was zo licht dat hij bijna blank leek. De twee flessen waren dan ook wel op. En het past het prima bij alle gerechten.

De volgende die ik wil uitnodigen voor een diner is mijn moeder. Maar toen ik het gisteren ter sprake bracht, reageerde ze met: "er zijn zoveel leuke dingen". Ik denk dat ze het niet begrepen heeft. Dus ik probeer het gewoon nog een keer om een afspraak voor een datum te prikken.
Als ik de datum heb, dan pas ga ik verzinnen wat we gaan eten. Tijd genoeg! Desnoods worden en het gewoon gehaktballen en gestoomde aardappels en groenten. Deze heb ik afgelopen dinsdag gemaakt. De aardappels en broccoli heb ik tegelijk in mijn stoomapparaat klaargemaakt. En ondertussen de gehaktballen gedraaid en gebakken. Met een zakje kant-en-klare jus heb ik de saus gemaakt waarin de gehaktballen zich konden gaar rollen. Onnodig te zeggen dat we lekker hebben gegeten!

Ik lees op dit moment de boeken van Odd Thomas. Deze zijn geschreven door Dean Koontz. Als ik het over lezen heb dan bedoel ik luisteren. De boeken van Odd Thomas bestaan uit vier delen. Ze worden afwisselend voorgelezen door een vrouw, een man, een vrouw en een man. Het eerste boek is niet om door te komen. De vrouw die het voorleest, maakt een hele eigen zinsmelodie. Dit gaat duidelijk ten koste van het verhaal. En dat is jammer. Want het verhaal is gewoon een goed verhaal. Gelukkig gaat het in boek twee wat beter, en in boek drie en vier wordt er nog beter voorgelezen. Dit betekent dat je je even door het eerste deel heen moet worstelen en dan is het genieten. Natuurlijk blijft het van het eerste deel jammer, want een eerste deel van een serie is vaak het beste.

Ze rollen zomaar uit mijn ogen,
tranen, 
steeds maar weer.
Het is een stil verdriet
dat niemand hoeft te zien.
Diep
binnen in mij
heeft zich een meer gevormd
waaruit van tijd tot tijd
water welt..


De witte roos bloeit nog steeds.

Natuurlijk heb ik een klaartje: als ik naar buiten kijk zie ik duizenden kleuren schitterend in het zonlicht van de herfst. Hier glimlach ik om, het is zo mooi gezicht!

Etentje

Ons etentje gisteravond was erg geslaagd. We hebben vreselijk gelachen. En de avond daarna was ook super! Maar ik had jullie nog beloofd om het menu te geven:





Voorgerecht:

• Groentesoep: hier hoef ik verder geen uitleg bij te geven. Wel wil ik nog wel even zeggen dat ik de borden op 100 graden in de oven heb voorverwarmd. Want niets is zo vies als koudesoep die warm hoort te zijn

Hoofdgerecht:

• Gegrilde rosbief, achteraf gemarineerd. Ik heb de rosbief in de grillpan kort aangebakken: 3 min op de ene kant, een minuut op de andere kant, even terug voor het ruitje een minuutje op de ene kant, en hetzelfde op de andere kant. Daarna de rosbief uit de pan halen en op een stuk aluminiumfolie leggen. met een kwastje het hele stuk insmeren met de marinade. Deze marinade bestaat uit olie citroen en knoflook. Wikkel je stuk vlees in de aluminiumfolie, en legt dit pakje in een oven van 100 graden. Oja, zorg ervoor dat de glimmende kant naar binnen zit. Na 10 minuten heb ik de rosbief uit de oven gehaald, waar ook de borden instonden, en heb hem diagonaal in plakken gesneden. Deze plakken hebben we op de voorverwarmde borden verdeeld.
• Broccoli. Met een beetje water en een klontje boter 7 min in de magnetron. Ik heb een warmhoud schaal gebruikt en het vocht pas afgegoten toen het vlees gesneden was. Daarna heb ik de schaal op tafel gezet, zodat ieder naar behoefte warme groente kon pakken.
• Salade Niçoise: in mijn salade had ik plakjes zwarte olijven, stukjes zongedroogde tomaten, ijsbergsla, sperzieboontjes, tonijn,en verse eieren. De dressing bestond uit olie, citroensap, zout en peper. Op tafel had ik saladebordjes neergezet, omdat salade op een voorverwarmd bord niet lekker is. 
• Gebakken schijfjes aardappel met grof zeezout.

Nagerecht

• Eton Mesh: aardbeien, slagroom, schuimkoekjes, en granaatappelsap. Breek de koekjes, snijdt de aardbeien zonder kroontjes in stukjes, voeg een kleine eetlepel granaatappelsap toe aan de aardbeien en vermeng ze. Voeg dan de stukjes schuimkoekjes toe en de geslagen slagroom. Ik heb een pot vers geslagen slagroom van de Friese vlag gebruikt. Gemak dient immers de mens. Wij hebben dit nagerecht met elkaar aan tafel gemaakt en daarna opgegeten. Wij hebben geen extra suiker toegevoegd. Dat leek ons niet nodig met die schuimkoekjes. Je hoort eigenlijk grote merengues  te gebruiken: een voor elke persoon. Maar daar kon ik niet aankomen, dus het zijn kleine schuimkoekjes geworden. Natuurlijk kun je merengues ook heel makkelijk zelf maken. 

Wijn

• Bij alle gerechten hebben wij een Chileense rosé gedronken. Behalve mijn man, die heeft Leffe donker gedronken. Hij lust geen wijn.

En natuurlijk was er koffie naderhand. Heet en bitter.

De meeste recepten ideeën  heb ik uit het kookboek Nigella Express van Nigella Lawson, maar wel aangepast met "een beetje van mijzelf".  

Een verslag van witte donderdag op paaszaterdag

We zijn net terug van boodschappen doen. We hadden ons voorbereid op een hele drukke winkel, of een winkel waar bijna alle schappen leeg waren. Maar geen van beiden was het geval. Op de een of andere manier werkt het voor de Jumbo in Heeswijk goed, de organisatie en de planning. In ieder geval hebben we genoeg in huis om weken van te eten, bij wijze van spreken. Ik kom in elk geval niets te kort. En zo ja, dan toch! Straks beginnen Tonny en ik aan de voorbereidingen.
Vanochtend vroeg was ik al naar de groenteman geweest. Mijn Portobello's zijn nu de helft kleiner dan die ik vorige week van de Jumbo had. Dus eigenlijk beter geschikt als voorgerecht. En ik heb gelijk besloten dat ik vanavond pannenkoeken bak. Daarom heb ik meteen komkommer en tomaten meegenomen voor Tonny om zijn pannenkoeken mee te beleggen.

Maar jullie hebben nog een verslag tegoed van mijn echo en mijn etentje. Eerst maar de echo. Ik moest afgelopen donderdag om kwart over twee in het Groot Zieken Gasthuis zijn. Dat is midden in de stad. En zo ouderwets als zijn naam klinkt, zo oud en uitgeleefd is het gebouw van de polikliniek. Een eeuwenoude lucht hangt in de gangen van de kelder waar ik zijn moest voor mijn echo. Zoals gewoonlijk duurde het een poos voordat ik aan de beurt was. Ik was bang dat ze gelijk een punctie zouden doen. Dat was vorige keer namelijk ook al het geval. Dus Evelien ging maar mooi mee naar binnen. Nadat ik enige tijd op de brancard had gelegen, kwam er een dokter aan. Hij zou bij mij de echo uitvoeren. Je mag iemand niet naar zijn uiterlijk beoordelen, maar dat is wel moeilijk als de arts in kwestie een wat oudere man is die is blijven hangen in de sixties. Hij had bijna schouderlang grijs haar dat gescheiden in het midden, een beetje in strengen langs zijn gezicht hing. En hij fluisterde ... elke vraag die ik stelde, werd fluisterend beantwoord. De meeste tijd kon ik zelfs niet eens verstaan wat hij zei. Wat ik wel begreep was dat hij geen antwoord wilde geven op de vraag hoe het eruit zag. En ik had helemaal niets van het scherm mogen zien. In ieder geval: hij zou wel zorgen dat woensdag de uitslag bij dokter van Bebber ligt. Daarna zijn Evelien en ik nog wel even door de stad gelopen, maar we hebben niets gekocht. Dat doen we wel bij een goede uitslag!


En 's avonds had ik mijn etentje. Zoals jullie al hebben gezien was het heel gezellig. Ik vond het prettig dat mijn echte oud collega's er waren. Met de mensen die gekomen zijn nadat ik ziek werd, heb ik niets. Of in ieder geval heel wat minder dan met mijn echte oude collega's. Maar zij waren er dus op één na die bij familie in Duitsland zat. Ik kan daar alle begrip voor opbrengen, dus Huseyin maak je niet druk hè. Maar Toos, Monique, Marian en Antoinette waren er, net zo goed als de nieuwe directeur Annelies. Waar ik erg blij mee was, was de aanwezigheid van zowel Agnes als van Mieke. Agnes als remedial teacher waar ik heel veel mee te maken heb gehad, en Mieke als "mijn" directeur en vriend. Het eten was erg lekker, de wijn ook. Annelies hield een speech, althans dat probeerde ze, ik had steeds een antwoord. En hoe vaak ik het ook tegen een ander zeg, ik blijf het moeilijk vinden om het middelpunt van complimenten te zijn. Daarom zeg ik hier nog maar en keer: dank je wel!


Naast een hele mooie bos bloemen, een lieve kaart en een boekenbon kreeg ik een horloge. Hierop was het logo en de naam van de school op de wijzerplaat aangebracht. Zodat ik ze nooit zou vergeten als ik wilde weten hoe laat het was. Die kans is klein! Ik heb heel graag en met heel veel plezier op OBS de Nieuwenrooy gewerkt. En als ik kon, zou ik het zo weer doen. Ik heb ook nog een sleutelring met gelukspoppetjes gekregen en de leuke kaart van Mieke.
Toen was het mijn beurt om uit te delen. Ik had voor iedere unit twee KIKA beren. In elke unit zitten vier groepen die gecombineerd zijn als groep 1/2 en groep 3/4 in de onderbouwunit en als groep 5/6 en groep 7/8 in de bovenbouwunit. Dus aan de school heb ik vier KIKA beren uitgedeeld. En aan Mieke heb ik er één gegeven voor haar school. Voor alle collega's had ik een sleutelhanger. Iedereen was blij verrast met het cadeau, maar ook met de intentie ervan. Ik hoop echt dat ik zo nog een beetje met de school verbonden blijf.

Mieke opperde dat we samen eens een keer op bezoek zullen gaan bij OBS de Nieuwenrooy. Dat spreken Mieke en ik verder af als ik haar school bezoek. Het was na 10 uur dat Mieke mij naar huis toe bracht. Het was een onvergetelijke avond voor mij. Heel gezellig, heel intiem, heel eigen. Dank jullie wel voor dit afscheid.

En dan is het ineens Paaszaterdag. De dag van gisteren heb ik verslapen. Ik ben alleen naar de fysio geweest. En vandaag stond in het teken van aanloop en boodschappen. Direct nog even pannenkoeken bakken en dan ga ik lekker op de bank liggen. Want ik ben moe.

Allemaal heel fijne Paasdagen. En mijn klaartje: we hebben vier nieuwe kippen. Twee witte en twee grijze van 20/21 weken oud. En raad eens: vanochtend hadden we het eerste eitje van hen.

hooikisten

Het is al dinsdagmiddag, en nu pas tijd voor mijn logje. Niet eens te lang, want ik heb zo meteen weer een afspraak. Ja, dat gaat ook door.
Tonny was vanochtend vroeg bij de dokter. Vorige week heeft hij zijn slechte voet heel erg gestoten. Gelukkig is hij niet gebroken, maar wel zwaar gekneusd. Hij moet er dus eigenlijk rustig aan mee doen. Maar dat is tegen dovemansoren gezegd. We zien wel ...

Ik heb mezelf weer een etentje op de hals gehaald. Nu met mijn moeder, en daarbij mijn kinderen plus aanhang. We zijn met zijn achten, als we Jaimey voor één persoon rekenen. Hij is natuurlijk wel een persoon, maar met eten hoeven we eigenlijk geen extra dingen te doen. Hij krijgt links en rechts wel wat op zijn bord, maar geen heel voorgerecht of hoofdgerecht.
Omdat ik geen foto van de Portobello had gemaakt, heb ik besloten dat weer als voorgerecht te geven. En mijn nagerecht bestaat uit de kiwi shake met chocolade ijs. Voor het hoofdgerecht wil ik een Paassalade maken, met varkenshaasjes uit de oven, en gebakken krieltjes. Voor het vleesgerecht wil ik nog even wat opzoeken.

Purperpol vroeg zich af of koken mijn hobby of mijn vorig beroep was. Nou, het is mijn hobby. Want mijn beroep is/was intern begeleider op een basisschool. In mijn eigen praktijk was/ben ik remedial teacher, maatschappelijk werker, en natuurgeneeskundig therapeut.

Dat koken van mij gaat op een heel relaxte manier. Ik koop bijvoorbeeld gesneden champignons. Die zijn net zo goed als gewone champignons, alleen ik hoef ze nu niet te snijden. Voor alle andere snijwerk, wat altijd bij koken komt kijken, vraag ik hulp. Meestal is Tonny in de buurt, maar voor komende zondag zijn zowel Janneke als Evelien, en vlak Nicky mijn schoonzoon kok niet uit, aanwezig. Dat komt helemaal goed met mijn menu.
Verder maak ik het mij ook heel gemakkelijk. Grillen in de grill pan, en niet in de grill want dat duurt veel langer. Goede scherpe messen, en natuurlijk eersteklas ingrediënten. En dan kan een kind de was doen ...

Ik heb een vraag gehad over een hooikist. Dat moet je voorstellen als een houten bak gevuld met hooi. Het hooi werd afgedekt met een soort matras, een soort kussen, ook gevuld met hooi. Wanneer een gerecht moest nagaren, werd het met pan en al in de kist geplaatst en afgedekt met het kussen. Ook werden er pannen ingezet waarvan de inhoud warm moest blijven. Ik herinner mij de kist die mijn opa en oma gebruikten heel goed. Het was een van oude noestige planken getimmerde kist met twee handvatten. Het grote kussen wat erin lag, was rechthoekig, ongeveer 10 cm dik, van blauw geruite stof, en doorstoken met noppen.
'De hooikist, een kist gevuld met hooi met in het midden ruimte voor een pan, is iets wat vroeger veel vaker werd gebruikt en wat eigenlijk bijna standaard tot de huisraad behoorde' staat te lezen op Nederland Klimaat Neutraal.
Ik zie heel veel plaatjes van hooikisten met een deksel, en ook een kussen om de pan heen. Dat zijn wel de modernere kisten denk ik dan. Ik weet in ieder geval dat de kist in mijn opa en oma gebruikten zelfgemaakt was. En groot. Er konden meer als twee pannen in.

De vraag over de kwartel eitjes heb ik bij Janneke's log al beantwoord. Maar ik zal het hier nog een keer doen. Ik vind kwartel eitjes en scharrelkippen eieren allebei hetzelfde smaken. Je hebt eiwit en een eidooier. Omdat je een gebakken ei als deksel van de Portobello gebruikt, heb je aan een kwartel ei genoeg. Dat past beter, en een kwartelei heeft ook een kleine dooier. Het oog wil immers ook wat.

Momenteel lees ik de blinde muur van Henning Mankell. Ik heb het bijna uit, en dan ga ik een boek van Mo Hayder lezen. Ik ben vergeten welk. Jullie weten wel als ik "lees" zeg dan bedoel ik "luisterlezen".

Ik ga kijken of ik mezelf een beetje kan herpakken. Op de een of andere manier ben ik heel gespannen. Niet gek, met die echo op 1 april. ... het komt allemaal wel goed, er is niets erg aan de hand, maar het blijft elke keer weer spannend.

Allemaal fijne dag. En mijn klaartje: mijn hulp heeft vandaag mijn dressoir opgeruimd. Alle laatjes en kastjes. Hoera voor Monique.

'n Gewoon etentje op zondag...

het was zo ontzettend gezellig gisteren, maar dat kan ook niet anders. Ad en Mardien zijn gewoon gezellige mensen om te eten te hebben. We hebben gekletst en plannen gemaakt..maar daar schrijf ik nog wel over...
Het eten was perfect, en we hebben onze vingers afgelikt bij wijze van spreken. De wijn en het bier ( voor Tonny en Ad) vloeiden rijkelijk en het was ruim na 10 uur dat ze afscheid namen. Voor herhaling vatbaar....zeker weten....

Vanavond komen Magda en Berry eten. Ze krijgen het volgende menu:

Voorgerecht
Gevulde portobello's met kwartel ei : klaar maken net voor we gaan eten
4 personen:
olijfolie
gemengde sla
4 portobello
4 kerstomaatjes in schijfjes (blokjes)
½ rode paprika in blokjes
1 teentje knoflook geperst
4 kwarteleitjes
4 reepjes pancetta, uitgebakken
peper, zout, tijm, oregano en basilicum
mespunt suiker
 
 
Steel van de portobello verwijderen. Portobello’s schoonborstelen en met olijfolie bestrijken.
± 4 min. in de pan of onder de grill aan beide kanten roosteren. Op smaak brengen met peper en zout.
2 eetl. olijfolie verhitten. Bak daarin knoflook, paprikablokjes en tomaatblokjes met de suiker in ± 5 min. tot een dikke saus. Op smaak brengen met peper, zout en kruiden.
 
Kwarteleitjes bakken, pancetta bakken.
 
Leg de portobello op een bedje sla, vul met de saus. Leg er ’n eitje en een reepje pancetta op. Garneer met basilicum


Hoofdgerecht: klaarmaken na het voorgerecht, wel pan water aan de kook houden
Gebakken visfilet
Tagliatelle
Gewokte groen asperges

Nagerecht: kiwi shake: van te voren klaarmaken en in de koelkast zetten


6 kiwi’s
2 dl vers sinasappelsap
2 dl. zoete witte wijn of 1 dl. witte port
3 eetl. witte basterdsuiker
 
Pureer de kiwi’s met het sinasappelsap en de suiker tot een gladde puree.
Voeg de witte wijn toe en laat goed koud worden in de koelkast.

Schenk in ’n portglas.

maar nu ga ik eerst naar mijn moeder...het uur minder kulde me al met mijn medicijnen...ik laat het aan Tonny over om alle klokken goed te zetten...

Allemaal een fijne dag en mijn klaartje: het gezellige etentje én de KiKa beren die gisteren aankwamen

Etentje vanavond

Ik ben bezig met de voorbereiding van het etentje van vanavond. Nu ben ik bijvoorbeeld de wijn aan het keuren...

Ik heb momenteel een witte wijn.. die drink ik morgen bij de vis.. hij is droog. Het is een Chileense chardonnay. Hij is lekker. Vanavond drinken we rode wijn...of rosé of toch witte......

Etentje met Mardien en Ad

Heldere champignonsoep: van te voren klaarmaken
- Bouillon maken
- Gehaktballetjes meekoken
- Gesneden champignons in de bouillon even meekoken tot ze zakken (toevoegen vlak voor we aan tafel gaan)


Erbij: breekbrood met kruidenboter

Witlofsalade: van te voren klaarmaken
- Witlof schoonmaken en kort snijden
- Ui snipperen
- Dressing maken met olie, wijnazijn, mayonaise, honing, zout, peper
- Even de ui in de dressing laten liggen
- Cherry tomaatjes in vieren snijden
- Eieren pellen en kort snijden
- Ui en dressing goed mengen
- Stukjes tomaat toevoegen
- Witlof toevoegen en alles mengen
- Ei toevoegen en mengen


Gebakken krieltjes uit de Actifry: aanzetten vlak voor we aan tafel gaan(25 min)

Gegrilde bieflappen: grillen( 2x2 min) en gelijk opdienen (wachten op de krieltjes)


Feestpudding: Omkeren op een bord en opdienen

Ik heb er zin in. Iedereen een fijne dag verder en mijn klaartje: ik heb alles wat ik wilde hebben voor de etentjes, ook die van morgen met Magda en Berry, kunnen aanschaffen

Ik maak plannen ...

Het is weer vrijdag. Dat betekent fysiotherapie. Een uur lang worden getracht mijn lymfeklieren te stimuleren. Dit om de oedeem te verminderen. Het heeft alleen weinig resultaat, maar het wordt ook niet erger. Vandaag ben ik ook weer ingetapet, met blauwe tape over mijn schouder. Die tape mag er vanavond weer af.



Gisteravond hadden we ineens eters: Evelien en Nicky. Ik had lamskoteletten gekocht voor de koteletjes Calabrese, knoflookaardappeltjes en broccoli met balsamico. Hier staat het recept. Ik kan hem helaas alleen maar zo in print versie vinden op de site....
Omdat ik niet aan de juiste pesto kon komen, had ik Evelien gebeld of zij in de winkel in Den Dungen dat wel kon vinden. Ondertussen ging ik naar de slager voor lamskoteletten. Ik kreeg vier hele dikke lams t-bone steaks. Dus toen Evelien terug belde met de mededeling dat zij de pesto had en kwam brengen, heb ik hen gelijk uitgenodigd om mee te eten. Daar hadden ze wel oren naar.
Maar toen het met mij ineens zo slecht ging, zag ik mezelf nog niet koken. Evelien merkte dat toen ik haar weer aan de telefoon had, dan ga ik immers hakkelend praten, en zij zei dat zij en Nicky het helemaal niet erg vonden om te koken. En dat is ook zo! Nicky is eigenlijk kok van beroep. Hij doet er alleen niets mee. Behalve thuis, of bij mij. Dus toen Nicky en Evelien kwamen, doken zij gelijk de keuken in. En binnen een uurtje hadden wij een hele lekkere maaltijd. Alles was schoon op. Dat is toch ook een compliment voor de kok.

De kogel is door de kerk. Ik ga zelfstandig naar Tilburg. Met de trein en bus, o nee andersom: eerst bus en dan de trein. Anneke haalt me van het station in Tilburg af. Het is naar haar huis dan nog een klein stukje lopen. Maar wel gezellig lopen ... we hebben heel wat af te kletsen denk ik. Ik heb nog even tijd om uit te zoeken hoe en wat want ik wil om half 11 ongeveer in Tilburg zijn. Ik ga pas maandag over een week. Volgende week heb ik het veel te druk. Ik wil een nieuwe jas kopen, misschien doe ik dat wel in Tilburg samen met Anneke. Dat lijkt me een leuk plan.
Als dit allemaal lukt, ga ik meer bezoeken afleggen. Ik wil een keer naar de school van Mieke in Helmond, ik wil een keer naar Rotterdam, ik wil een keer naar Drachten, ik wil een keer naar ... ... ...

Ik zag dat veel mensen het liedje in mijn vorig logje niet konden beluisteren. Je moet dan een plug in downloaden. Ik moest dat ook: het bleek Windows media speler 11 te zijn. Dat is een veilige update voor mijn webbrowser ( Mozilla Firefox). En toen ging het allemaal wel.

Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: het onverwachte gezellige etentje gisteren en mijn lieve schoonzoon en dochter die toch maar met veel plezier in de keuken stonden.

weer wit

Het sneeuwt weer, de hele wereld ziet wit. En het blijft maar vallen! Ik hoef er vandaag niet uit. Ja, ik kan nog even naar het plein gaan, maar het is niet per se noodzakelijk. Dus ik kan van deze witte pracht weer lekker genieten. Raar is dat, bij de vorige sneeuw periode had ik er echt genoeg van. Maar na een paar dagen regen, zon, en koude wind, vind ik toch wel weer mooi. Ik kan het niet helpen ...



Vannacht had ik een heleboel te vertellen dacht ik, maar het zal wel een droom zijn geweest. Gisteren heb ik Mardien en Ad ook uitgenodigd voor een etentje. Zij komen de 27e, de dag daarop komen Magda en Berry. Ik weet ongeveer wat ik wil gaan eten. Voor Mardien en Ad worden het biefstukken van de grill met een groene salade en krieltjes uit de Actifry. Ik denk aan een lichte bouillonsoep vooraf, een nagerecht weet ik nog niet. Voor Magda en Berry heb ik mijn macaroni schotel in petto. Vooraf denk ik ook een lichte bouillonsoep, misschien met iets vis erin ... daar moet ik nog over nadenken. Suggesties zijn welkom!

Het sneeuwen is opgehouden. O nee, dat leek maar. Ik hoorde namelijk de gemeentewerkers weer. En je denkt toch niet dat die in de sneeuw werken. Dat doet me denken, ik heb nog wat te vertellen.

Zaterdag waren bij mijn buren stratenmakers bezig. Dat hebben jullie gelezen. Op een gegeven moment gaat een weg, en de andere werk door. Niet lang daarna staat er ineens een ambulance. Nu is dat niet zo vreemd gezicht hier in de straat, mijn schuine overbuurman is een hartpatiënt en wordt regelmatig per ambulance opgehaald, of thuisgebracht. En ik ben ook niet zo dat ik dan meteen ga staan kijken. Niet omdat ik niet nieuwsgierig ben, maar uit respect. In ieder geval op een gegeven moment is de ambulance weer weg. En er komen gemeente werkers om ook te straten. Ik loop naar buiten om met hen te bespreken dat ik er geen stoep voor mijn huis wil. En dat dat mij beloofd is. Dan hoor ik waarvoor de ambulance aanwezig was. De stratenmaker die nog aanwezig was, lag voorover plat op de grond. De postbode heeft hem gevonden. Binnen een minuut was er iemand die kon reanimeren aanwezig, en binnen 5 min de hart ambulance. Die staat bij de brandweerkazerne geparkeerd. Maar het mocht allemaal niet baten. De man was helaas overleden. Die gaat dus ook 's ochtends weg met "tot vanavond" ... ... mijn gedachten gaan uit naar zijn vrouw, kinderen en andere familieleden. Ik heb hem niet gekend, maar het is wel dichtbij.

Dood
zomaar ineens
het leven afgebroken
waarom juist deze man
hij was in zijn levensbloei
zijn vrouw en kinderen blijven achter
een leegte die ze niet kunnen overzien
ze hebben verdriet om hun man en vader
ze hebben immens verdriet om hun man en vader
en wij, wij kunnen de "waarom hij" vragen niet beantwoorden

Allemaal een hele fijne dag. Kijk uit als je naar buiten gaat, het kan glad zijn ... en mijn klaartje: ik heb een witte wereld en ik geniet!