Gemiep in het kwadraat

soms weet ik helemaal niet meer waar ik beginnen moet. Het is al weer enige dagen terug. En schreef ik tot voor een paar weken elke dag wel iets, dat kan ik nu niet opbrengen. ik kan ook niet opbrengen om al mijn blogvrienden langs te gaan. Ja, ik maak die plannen wel... maar op de een of andere manier, blijf ik hangen in mijn luisterboeken. En die gaan het ene oor in en het andere uit. Ik moet dikwijls terug spoelen omdat ik de draad van het verhaal kwijt ben.

De moeheid die ik in mijn lichaam heb, doet hier allemaal ook geen goed aan. Dat ik niet vooruit te branden ben.  Ik kan me slechter concentreren dan voor de operatie. Wordt een gesprek te ingespannen dan ga ik niet vloeiend praten en gisteren had ik een issue met mijn linker lichaamshelft...Die deed het niet goed meer. Het is nu allemaal wel bijgetrokken, maar er zit nog verschil in...Dus even in de gaten blijven houden.

Ik kan momenteel ook niet goed met mijn Draakje overweg. En dat merk ik aan mijn handen/vingertoppen bij het tikken.. Het komt allemaal wel weer goed...alleen ik ben het zo moe!!!.. En nu heb ik weer hoofdpijn, gewoon van toch dit blogje schrijven...

Ik ga twitter maar weer eens instellen....dat zal wel lukken toch?

Willen en kunnen

Ik wilde een interessant logje schrijven maar dat gaat nu even niet.. te veel hoofdpijn.. ik heb het dan ook al zo druk gehad.. ik ben zo geconcentreerd bezig geweest.. tja ik ben op aanraden van Plato opzoek naar een goede memorecorder.. en dan meteen eentje die ook met mijn draakje kan werken...

Ik heb nog wel een voicerecorder. Daar gaan cassette bandjes in. Deze heb ik heel veel gebruikt bij het testen van leerlingen, en bij de intake, en bij het lezen...kortom.. ik heb hem heel veel gebruikt... de batterijen worden met plakband op hun plaats gehouden...



Geachte lezers. ik duik weer even onder.. ik ben een belangrijke brief kwijt.. nergens te vinden terwijl nooit brieven weggooi... hij zal dus wel op een logische plaats liggen.. maar daar kan ik nu even niet opkomen....

Nee, helaas.. ik heb vandaag nog geen klaartje.. te veel pijn om .. hoewel....ik heb net een paar lachende boedha's neer gezet...



moeten jullie hier ook niet door lachen?...ik wel... dus voila.. toch een klaartje..

fijne dag allemaal

grts

Voorjaar?

Het ruikt buiten zowaar naar voorjaar. Er zit iets in de lucht wat de vogels luider doen fluiten, mensen kwieker doen lopen, en katten ongegeneerd over de stoeptegels laat rollen. Al het ijs op de vijvers is verdwenen. Ook die hele dikke plakken waar vorige week schooljongens nog mee aan de haal gingen. Helaas maakte ik vandaag weinig van de ochtend mee. Ik heb me gruwelijk verslapen. Ik was zo uitgeput moe dat ik na het oppassen op Jaimey, wat niets voorstelde want hij sliep alleen maar en ik heb hem niet gehoord, als een blok in slaap ben gevallen. Af en toe ben ik nog wel wakker geweest, maar het was half 10 voor ik echt wakker was. Ik ben nu pas een kwartier beneden. Ik zal het nodig gehad hebben. Iets anders kan ik er niet van maken.

Ik heb mezelf net een kopje koffie gepakt. Misschien kan ik dan wakker blijven, want echt uitgeslapen ben ik niet. Ik betwijfel of dat ooit nog een keer zal zijn. Wie zal het zeggen ...
ik had vandaag een heel rijtje verzonden wat ik moest doen, maar ik ben het vergeten. Ja, ik hoor jullie al zeggen, schrijf dat dan op, maar zo werkt dat niet bij mij. Ik verzin wat, en ga daarop door. Een soort brainstormen. Normaal gesproken weet ik de roots eruit te halen. Maar daar laat mijn geheugen me in de steek, en de concentratie ook natuurlijk. Toch probeer ik het elke keer weer. Ik voel me er een beetje als die man die alsmaar met zijn hoofd tegen de muur stootte ...

Al dagen wil ik hier iets vertellen ... echt vertellen. Maar op de een of andere manier is dat verdwenen als ik beneden kom. Ik wil nog wel eens iets anders vertellen. Over het UWV . Ze belden mij op met het verzoek om mijn papieren te scannen en op te sturen. Dan konden zij de aanvraag afwerken. Voordat ze mij belden, hadden ze de Onderwijs BV (lees: de onderwijs tak van Randstad uitzendbureau) gebeld om van hen de benodigde papieren te krijgen. "Daar konden ze niet aan beginnen." En het aandringen van het UWV kreeg als reactie: "O, dat kan zeker een paar weken duren." Nu vraag ik me dus af: hoe moeilijk kan het zijn om een naam, wat allemaal op burgerservicenummer gaat, uit het bestand op te halen, de benodigde papier af te drukken, en ze op te sturen ( faxen). Dat moet zeker weken duren ... het niet meewerken van Randstad uitzendbureau noopte de medewerker van het UWV tot andere daden. Ik ben blij dat hij bij mij gewoon informeerde zodat werd dezelfde dag nog konden oplossen. Niets dan lof voor het UWV.

Inmiddels is de koffie koud. Ik ga nieuwe bak halen. En dan ga ik denk ik verder in mijn boek. eh….. ik weet even niet hoe het heet, "beroemd", geloof ik van ... maar het is wel leuk. Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: ik heb weer een scherfje van mijn mozaïek ingelegd.

Tijd tekort????

Eigenlijk kom ik tijd tekort, ja, ik weet dat het raar klinkt. Ik heb immers vrij weinig bezigheden. Niet omdat ik niet wil, maar gewoon omdat de dingen niet kan. Ik kan niet zitten breien, haken, naaien, of meer van dat creatieve gedoe. Tekenen lukt niet, schrijven met de hand ook niet. Ja, ik kan het allemaal wel, heel eventjes, maar dat doet best zeer. En zeg nu niet: "je moet doorzetten, je moet door je pijn heen". Dat heb ik al lang geprobeerd en meer dan één keer. Maar dingen voor je plezier doen die je pijn doen, daar haak je al snel bij af. Koken, recepten uitproberen, ook een van mijn liefste bezigheden kan ik niet.

Zo, de batterij van mijn microfoon was op. Ik heb immers een BT microfoon en daar zit een batterij in. Een oplaadbare, maar als die aan de oplader ligt, dan kan ik hem niet gebruiken. Tenminste, dat kan ik vandaag niet voor elkaar. Maar hij was ook helemaal leeg. Ik zal eens kijken hoe ik dat toch voor elkaar kan krijgen. Maar goed, nu doet hij het weer, dus kan ik verder met mijn logje. Al weet ik niet meer wat ik wilde vertellen.

Ik had het over dat ik niet kon koken. Dat heeft te maken dat ik moeilijk kan snijden, potjes open kan draaien, en blikken kan openen. Zelfs het zoutvaatje opendraaien, kost moeite (lees: doet pijn). En geloof me als alles moeizaam gaat, zie je er al gauw van af. Dan doe je het niet meer voor je plezier.
Maar toch heb ik tijd tekort. Ik wil dingen doen, die heb ik verzonnen, maar ik kom niet tot actie. En een uur later denk ik: ik moet wat gaan doen ... herkenbaar? Vast wel! Aan de andere kant doe ik best wel dingen. Neem nu het telefoontje van het UWV. Zij vroegen een scan van mijn salarisstroken uit 2007. Ik wist niet eens of ik ze nog had, dus ik zocht gelijk met het UWV nog aan de lijn of ze aanwezig waren. Dat bleek zo te zijn. Dus ik heb ze gescand en opgestuurd. En nu zit ik met hoofdpijn. Deze inspanning, het lezen, het zoeken, het scannen, de scan bekijken, het opslaan, het wegsturen, vergt concentratie. Vergde te veel concentratie, met als gevolg dat ik nu hoofdpijn heb. En dan houd ik me wel rustig, maar dat helpt niet.

Ook het nazoeken waar ik met dit logje mee bezig was, kost mij energie. Ik stop ermee. Ik weet ook echt niet meer wat ik wilde vertellen.
Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: mijn hulp heeft de bedden verschoond. En daar ben ik heel erg blij mee.

Antwoorden

Voordat ik naar mijn moeder ga, wil ik toch even antwoord geven op de vragen van Novie en Janneke (Baasbraal). Zij vroegen zich af waarom ik luisterboek "lees". Het antwoord is eenvoudig: ik kan geen gewone boeken lezen. Nee, niet omdat mijn gezichtsveld of ogen of visus te slecht is, niet slechter dan normaal. Ik kan gewoon goed zien en kijken. Anders kon ik ook, zoals Janneke terecht opmerkte, niet eens met mijn Draakje werken. De reden van mijn niet gewoon kunnen lezen, ligt in mijn concentratie. Natuurlijk kan ik wel gewoon lezen. Reclameblaadjes, folders, e-mail, weblogs, ga zo maar door. Maar vraag me achteraf niet wat ik heb gelezen. Ik krijg het met geen mogelijkheid in mijn hersens. Nu is dat voor bovenstaande niet zo heel erg, maar voor boeken wel. Met heel veel inspanning, met heel veel energie, zou ik een boek kunnen lezen. Geloof me, ik heb het herhaalde malen geprobeerd en probeer het nog steeds.
Zelfs het schrijven van dit logje put mij uit. Hoe dat komt? Omdat dit essentieel iets van mij raakt. Ik wil het graag goed neerzetten, en dat kost heel veel moeite. Dat zit in mij, en niet in jullie! Ik wil dingen verklaren. Daarom moet ik me concentreren. En juist hierop ben ik volledig afgekeurd. Die concentratie kan ik niet opbrengen, niet lang tenminste. Daarom kan ik ook geen autorijden.

Nu is de volgende vraag meteen: waarom gaan luisterboek er dan wel? Nou, die gaan eigenlijk ook niet. Mijn eerste input is auditief, daar heb ik geluk mee. En ik kan volgen wat er gezegd wordt. Ik hoef het niet zelf te ontcijferen, ik hoef het niet om te zetten in mijn hersenen, ik hoef niks te interpreteren, ik hoef alleen maar te luisteren. Gewoon een recht toe recht aan verhalen zijn gemakkelijk te volgen. Maar verhalen waar veel namen in voorkomen, waar veel gebeurtenissen plaatsvinden, zijn voor mij heel moeilijk te volgen. Ik blijf ze echter stug "lezen". Ik hoop altijd dat nog verbeterd.

Om dezelfde reden kan ik geen film volgen, zelfs geen serie. Ik raak de draad volledig kwijt. Veel mensen, veel gesprekken door mekaar, putten mij volledig uit. Boodschappen doen is ook zoiets uitputtends. Er zijn gewoon teveel prikkels.

Maar er is wel een voordeel met luisterboeken. Als ik alle boeken die ik als luisterboek als echt boek zou hebben dan zou ik een hele verdieping bij moeten bouwen. Roep nu niet: de bibliotheek! Ik woon in een dorp met een zeer beperkte bibliotheek. Al die boeken heb ik allemaal al een keer gelezen in de tijd dat ik hier woon en lid was van de bibliotheek. Nou ja, allemaal ... die mijn interesse hadden. Buiten dat heb ik heel veel boeken in huis. Ze staan nu een beetje stof te vergaren, helaas. Maar ik doe ze niet weg. Het zijn mijn boeken!

Ik ben het eind van dit logje. Ik hoop dat ik een beetje duidelijk heb kunnen maken waarom ik luisterlees in plaats van gewoon lees. Ik ga zo meteen naar mijn moeder. Allemaal een hele fijne dag. Mijn klaartje: volgens mij is het gelukt, heb ik hierboven een antwoord kunnen neerzetten op de gestelde vraag.

Rekenen

Rekenen
Gisteren heb ik met een leerling sommen nagekeken. Het waren sommen in de trant van ... zie onderstaande tabel... oeps de tabel wordt hier niet goed weer gegegeven.. sorry...

Blok 1 Blad 67
erbij en eraf
9+4= 13-7= 3+9= 16-9= 8+9= 12-8=
5+7= 14-6= 6+8= 15-6= 7+8= 11-4=
7+6= 18-9= 9+3= 12-7= 5+6= 11-5=
7+7= 15-7= 4+9= 14-7= 5+9= 13-4=
6+5= 13-9= 3+8= 12-6= 7+4= 12-5=
9+6= 12-9= 8+5= 13-8= 8+6= 16-7=
7+5= 15-8= 6+9= 17-9= 5+8= 12-4=
4+8= 13-5= 8+7= 11-2= 2+9= 12-3=
9+2= 14-8= 8+4= 11-7= 6+6= 13-6=
7+9= 14-9= 4+7= 15-9= 8+8= 16-8=
2+9= 14-7= 9+5= 11-9= 3+8= 16-9=
6+7= 14-5= 9+6= 18-9= 5+9= 17-8=
uit: Uitgeverij Bekadidact • Stenvertbloks • Rekenblok 1

Mijn leerling had de sommen thuis al gemaakt, wij moesten ze enkel nakijken. Dat doen we elke week op dezelfde manier. Ik lees de uitkomsten voor, zij kijkt de opgeschreven uitkomsten na. De uitkomsten die ik voorlees, heb ik niet voor mij staan, ik heb slechts een bovenstaand blad. Ik maak de sommen dus steeds zelf tijdens het voorlezen. Dat is geen enkel bezwaar, want deze sommen zijn niet moeilijk. Alleen gisteren ging het helemaal mis. Na het eerste rijtje sommen kreeg ik een ontzettende hoofdpijn, en ik begon fouten te maken. Gelukkig is mijn leerling een heel pienter meisje. Samen hebben we het tot een goed einde gebracht. Maar het is duidelijk niet de weg. Weer een keer werd ik op mijn concentratieprobleem gewezen. Oh ja, voor de duidelijkheid, de uitkomsten worden in gewoon spreektempo gegeven. Probeer het maar eens om zonder te hakkelen deze paar sommen op te lossen. Ik had er meer dan 150.

In ieder geval, ik was 's avonds ontzettend moe. Niet alleen van deze rekenles, maar van alles. Mijn moeder heeft eindelijk het besluit genomen bij welke makelaar ze haar huis in de verkoop doet. Het is Brouwers geworden. Deze kogel is nu door de kerk, ik hoop dat ze wat rustiger kan slapen nu. Gistermiddag hebben Evelien en ik een aanvang gemaakt met inpakken. Ik had de dozen al voor haar besteld en die waren de dag ervoor afgeleverd. Zelf had ze niet verzonnen om ze in de garage te zetten hoewel ze in haar gang in de weg stonden. Ze heeft het de volgende ochtend door Berry laten doen. En dat terwijl als ze gewoon de band, die de dozen bijeenhield, los had geknipt ze gemakkelijk de dozen één voor één naar de garage had kunnen tillen. Maar dat komt niet in haar hoofd op. Daar denkt ze gewoon niet aan, ze heeft nog nooit aan zoiets gedacht. Evelien en ik hebben samen vijf dozen ingepakt. Toen moest ik naar huis, maar Magda kwam er aan om verder te helpen. Magda is ook mee geweest om het verkoopcontract bij de makelaar te tekenen.

Evelien en ik heb het over zwanger worden gehad. En over het maken van foto's. Zij wil als ze straks ooit zwanger is, een mooie foto van haar zwangere buik. Het liefste heeft ze dat Tonny die maakt. Ik heb Tonny dus maar een digitale spiegelreflexcamera cadeau gedaan. Hij heeft nu nog een aantal maanden om te oefenen, om zich bekend te raken met het nieuwe toestel. Ik heb een Canon EOS 450D gekocht voor hem. Op dit toestel passen al zijn lenzen van zijn analoge camera, ook een Canon. Hij verwacht geen problemen met de bediening van zijn nieuwe toestel, want hij kent natuurlijk zijn oude toestel. En Canon is Canon…

Inmiddels ben ik weer terug van de kapper. Mijn haren zijn weer in model geknipt. Dat is toch een beter gezicht. Ik heb trouwens nog steeds geen enkele grijze haar..nergens te bekennen...alleen die eigen asblonde plukken zo het nu zijn. Want over het geheel genomen is mijn haar donkerder terug gekomen..ach het is prima zo..

Onderwijl is het gaan regenen. Met dit weer ga ik echt de stad niet in..zeker niet omdat het allemaal even vlug moet...
Die bril loopt niet weg, en mijn bestelde hemdjes ook niet....

Daar is Evelien... dus koffie....

fijne dag allen
oja mijn klaartje: mijn haar zit keileuk...en is heel goed teruggekomen...
waar een mens maar blij van kan worden he....

Draakgebrabbel

Zo, dat deze nacht is ook weer voorbij. Volgens mij heb ik als een blok geslapen. En nog ben ik moe. Het is geen moe -moe maar een energieloos moe, en daar word je doodop van. Het is een vicieuze cirkel, waar ik uit moet zien te komen. Dat heeft niks met mijn geestesgesteldheid te maken. Tenminste dat denk ik toch, en wie weet beter dan ik. Natuurlijk speelt wel mee: de WIA, dat ongeval, de keuringen, de net niet de hypotheek van Evelien en Nicky, de verhuizing van mijn moeder, het opruimen van het huis van mijn moeder, en de nurksheid van Tonny. Want anders kan ik dat niet noemen. Ik herken dat: het is zijn eindejaars-blues. Deze gesteldheid komt elk jaar bij hem terug en duurt tot de carnaval. Heel vaak is hij dan ook ziek. Hij blijft dan gerust 6-8 weken thuis. Vorig jaar heb ik daar weinig van mee gekregen, omdat ikzelf zo ziek was, maar ik vermoed, dat het dit jaar anders uitgepakt. We zullen zien ...

Tot nu toe blijft mijn Internet het houden. En dat al van af donderdag of was het vrijdag? Nee, het was donderdag! denk ik dan toch. ... ja, jullie hebben allemaal gelijk: je voelt je behoorlijk afgesloten zonder Internet en telefoon.
Gelukkig dat de televisie het bleef doen.

Ik hoor leven boven, Tonny is wakker. Het ligt er even aan wanneer we de boodschappen gaan doen, of ik mee ga. Eigenlijk heb ik er geen zin in, maar ik kan dit zo bijzonder slecht tegenover Tonny maken. En dat was de voordeur bel, mijn inktpatronen werden gebracht. Deze had ik eergisteren via Internet besteld. Bij Supercartridge.... en niet eens zo gek duur. Inkt patronen zijn toch al zo duur. En ik heb deze maand behoorlijk veel uitgegeven. Nu is even de hand op de knip.

Ik dat dit Draakje moeite heeft met de letters M en N , en E en I... deze letters haalt hij bij "spel dat" constant door elkaar. Ik zal heel oefenprogramma op moeten af laten.

Op aanraden van mijn fysiotherapeut heb ik mijn tabletten weer een dagendoosjes gestopt.Het was huilen met de pet op... ik vergat steeds of ik ze nu wel of niet ingenomen had....
Ja, dat geheugen van mij wordt er ook niet beter op... ik zou dat eigenlijk moeten gaan trainen... anders eindig ik nog als een plantje...nou zeg maar Plant. Want ik kom alleen maar weer bij momenteel. Ondanks mijn pogingen gaat het de verkeerde kant op. Vooral die avonduren zijn funest. Maar ik kan de hele dag wel lopen eten... gewoon brood hoor. Zelfs kaal brood...

mmmmmm.. Tonny is nu beneden.. ik ga stoppen

fijne dag allen

en mijn klaartje: die goedkope intktcartridges...zoeken loont echt...

Doelloos

Ik heb het boek "De stad in het ijs" van Ashe Stil uitgelezen. Het was wel een spannend boek, maar ik vond de afloop wat mager. In eerste instantie dacht ik dat het een jeugdboek was. Maar volgens de recensies van bol.com bleek dat niet zo te zijn. Wat moet ik er verder van zeggen. Het boek beschrijft de tijd waarin het speelt. Het is direct geschreven, maar er zit volgens mij weinig "waarde" in. Het is geen boek dat ik nog een keer zal lezen.

Beschrijving
Als in de winter de schepen liggen vastgevroren, komt de drukke haven van het zeventiende-eeuwse Amsterdam tot rust. Waterschout Willem Lootsman neemt het op zich vrouw en kind van een zeeman op te sporen. Al gauw vindt hij het ontzielde lichaam van een oude vrouw en dit is het begin van een speurtocht door de smalle steegjes en de brede grachten van de Gouden Eeuw. Hij ondervraagt een gekkin in een knekelhuisje en bespiedt heksen op het kerkhof. Het zoontje van de zeeman lijkt de spil van een aantal fatale gebeurtenissen.

Recensie(s)
NBD|Biblion recensie
Waterschout Lootsman krijgt van een scheepstimmerman het verzoek zijn verloofde op te sporen en het kind dat zij verwachtte. Al snel ontdekt Lootsman dat de vrouw kort na de bevalling is gestorven, maar ieder spoor daarna loopt dood. De vroedvrouw wordt vermoord, een getuige bevriest en er wordt een aanslag gepleegd op Lootsman zelf. De waterschout komt in aanraking met heksen die allerlei bezweringen uiten en geleerden die in magische krachten geïnteresseerd zijn. Ten slotte ontdekt hij de waarheid èn de baby. Dit historische detectiveverhaal speelt in de Gouden Eeuw in Amsterdam tijdens een strenge winter. Het verhaal getuigt van een grote kennis van die tijd, zowel van de stad zelf als van allerlei gewoontes, standen en het gewone dagelijkse leven. Normale druk.
(Biblion recensie, Marian Verstappen.)

Ik doe weinig anders dan slapen en luisteren lezen. Zeer lamlendig voel ik me. Zou het dan toch een griepje zijn? Ik wil hier echter geen lammetierig blog van maken. Die tijd heb ik gehad. Waarom gaat het dan toch niet zo goed? Is de schuld van de medicijnen, de medicijnen die de zenuwpijnen afvlakken. Maar ze vlakken meer af. Dat is een ding dat zeker is. Nee, ik ben nog lang geen zombie. Maar dat ik wezenloos in de wereld sta momenteel, dat is een feit. Daar moet ik echt bij stil gaan staan. Anders rijgen de dagen zich aan een. Zonder dat ik ook maar iets doe.

En dat terwijl er zat te doen is. Niet hier in huis maar wel met mijn familie. Janneke moet vandaag naar het ziekenhuis op controle, mijn moeder is naar het ziekenhuis omdat ze erg veel last van haar elleboog heeft. Morgen ga ik met mijn moeder mee een appartement te bekijken. Vanmiddag laat komt er nog een leerling waar ik nog wat dingen voor moet uitzoeken. Onder andere of ik een tussen evaluatie moet maken.

Zo, ik heb inmiddels een vest aangetrokken. De losse bloes was een beetje te koud. Vanochtend was ik laat uit bed. Onze Janneke belde me om 10 uur wakker. Ze ging naar een sollicitatiegesprek. Eerlijk gezegd snap ik er even niets meer van. Maar misschien komt dat nog. Ik ben niet naar de markt geweest. Ik heb geen flauw idee of ik brood nodig heb.... ik kan nog altijd zelf bakken.

Maar ik heb wel een klaartje, tenminste. ... ik had toch echt een ... ook dit soort dingen vergeet ik ... en nu zit ik hard te verzinnen, want ook nu was.....Dus daarom maar deze...en ik ben vergeten of komt ooit wel eens eerder heb gepubliceerd.

Slow Dance

Have you ever watched kids on a merry-go-round,
or listened to the rain slapping on the ground?

Ever followed a butterfly's erratic flight,
or gazed at the sun fading into the night?

You better slow down, don't dance so fast,
time is short, the music won't last.

Do you run through each day on the fly,
when you ask "How are you?", do you hear the reply?

When the day is done, do you lie in your bed,
with the next hundred chores running through your head?

You better slow down, don't dance so fast,
time is short, the music won't last.

Ever told your child, we'll do it tomorrow,
and in your haste, not see his sorrow?

Ever lost touch, let a friendship die,
'cause you never had time to call and say hi?

You better slow down, don't dance so fast,
time is short, the music won't last.

When you run so fast to get somewhere,
you miss half the fun of getting there.

When you worry and hurry through your day,
it's like an unopened gift thrown away.

Life isn't a race, do take it slower,
hear the music, before your song is over.

David L. Weatherford

Allemaal een hele fijne dag! En wellicht gaat het morgen een stuk beter. Als ik maar een doel kan vinden.....

Concentratie, waar ben je?

ik was vanochtend al begonnen met dit blogje, maar toen kwam Evelien binnen. Daarom begin ik maar even overnieuw.

De hele nacht heb ik liggen denken, aan de brillen die ik, toch wel impulsief, heb aangeschaft. Maar ik ben tot de conclusie gekomen, dat ik me daar niet schuldig over hoeft te voelen. Anders had ik immers lenzen aangeschaft. Er was ik veel duurder uit geweest.Dus nu heb ik er wel vrede mee. Alleen nog even tegen Tonny vertellen....


Vanochtend zijn Evelien en ik al even over de markt gelopen. Eveline had brood nodig, en eigenlijk een winterjas. Maar we konden niet slagen bij de Shoby. Wel zijn we even bij de Zeeman binnengelopen. Ik heb daar twee paar handschoenen gekocht. Wel voor 99 eurocent bij paar. Ik had zulke blauwe handen, dat ze paars waren. Met paarse handschoenen daar overheen zag niemand.

Toen we thuis kwamen haalde ik een envelop van het UWV de bus. ik heb er wel even naar gekeken en geprobeerd te begrijpen waar ze het over hadden. Maar dat is me niet helemaal gelukt. Ze willen heel veel dingen hebben, dat heb ik er wel uit begrepen. En ze willen voor 22 november een antwoord. Het gevolg is een dikke hoofdpijn. Eentje waar geen paracetamol tegen helpt. Het begrijpen van een tekst is zo moeilijk, daar loop ik elke keer weer tegen op. Soms denk ik wel eens bij mezelf, doe niet zo raar, dat lukt je toch best! Maar ik merk steeds weer, dat het niet gaat. Ik snap niet waar het over gaat, ik kan me niet concentreren.

Ondertussen ben ik gisteren weer begonnen op mijn gewicht te letten. Eigenlijk ... op mijn gewicht?.. het is meer op mijn eten. Ik moet echt zorgen dat ik voldoende eet.Daar zit bij mij het grootste probleem. En als ik te weinig eet, kom ik aan. Want dan denkt mijn lichaam: Crisis! En slaat hij alles op.

Heb ik al verteld dat ik aan het boek Eva begonnen ben?... volgens mij wel...het is echt een aanrader, dat kan ik wel zeggen.
@Trudie: ja, dat is wel heel toevallig! Misschien heeft het maken met het weer. Boeken van Couperus geven zo'n huiselijk gevoel. En waarbij je lekker weg kunt kruipen...Dat is waar Annie.....

Mijn klaartje voor vandaag: Evelien die zo geweldig met mij mee kan praten over van alles en nog wat. En eigenlijk niets gek vindt. Ik ben erg blij met haar.

Fijne dag allemaal, de zon schijnt, dat moet dus lukken.....:)

Van een paar dagen

Op deze mooie herfstmorgen zit ik te verzinnen wat ik kan gaan doen.. ik verveel me....verveling betekent dat je ergens toch hersens hebt die het registreren en willen dat het anders is, weten dat het anders kan...maar het is helaas zo en niet anders.. mijn concentratie en geheugen zijn nog steeds op vakantie, een zaak die ik min of meer geaccepteerd heb en wegen rondom verzin...mijn handen en polsen is een heel ander verhaal...

Afgelopen vrijdag was ik toch bij de huisarts...nee, helemaal geen reuma volgens hem en een bezoek aan de reumatoloog, met alle bijbehorende onderzoeken leken hem ook niet de aangewezen weg voor mij nu...ach wat zal ik er van zeggen...
Maar goed., volgens Lips was het zenuwpijn en nadat ik het stop de pijn formulier had in gevuld, kwam dat er ook wel uit... niet zo overduidelijk als vorige keer... maar toch...dus ik zit nu aan de gabapentine.. ja ik weet het.. ik wilde niets meer slikken... maar pijn is ook niet alles...in ieder geval ik mag er 2 per dag en ik word er ook weer suf van.. dus ik moet het nog bekijken.. die sufheid moet na één week wegtrekken.. dat hadden ze van die andere pillen ook gezegd...

Afgelopen donderdag heeft mijn moeder bij een val haal ellepijp gebroken. Deze is in het ziekenhuis operatief aan elkaar gezet en ze is gewoon thuis.. geen gips.. wel een enorm gezwollen hand en arm...hoe het nu kwam: ze was over een opstaande stoeptegel gevallen....en nee ze wil de gemeente daar niet over bellen...naar ze zegt heeft ze ook geen pijn.. ik zie in haar ogen angst dat ze niet mer zelfstandig kan wonen...en dat is ook meteen haar ontkenning... maar er is geen haar op ons hoofd die daar aan denkt.. als ze nog zelfstandig kan, moet ze dat lekker blijven doen....

Zaterdagavond hebben we weer een lotje aan kanker verloren...Adje....ik kan niets anders doen dan haar familie sterkte wensen met dit verlies en mijn kaarsjes voor haar branden...

Mijn programma is nog steeds niet geleverd... jammer hoor.. ik heb de firma la gemaild waar het blijft maar het zal wel gewoon tussen 5 en 10 werkdagen zijn.. en die 10 zijn nog niet verstreken....ik zal het deze week wel krijgen...nu denk ik toch had ik de download versie maar gekocht...maar ik wilde gewoon het programma zo hebben...

Ik ga de achterdeur maar eens dicht maken.. en een kopje koffie pakken...het is bijna tijd voor mijn eerste pil...
ik ga maar wat tv kijken BBC... en verzinnen wat we vandaag gaan eten... kan ik ook nog even naar de winkel..

fijne dag allemaal en natuurlijk heb ik een klaartje....een gezellige zondagochtend bij mijn moeder waar we de verjaardag van Marjolein vierden en toen nog in de middag het bezoek van Janneke en Timmie...

Oja ik het boek van Cees Nootenboom uit.. Rituelen....wel een aanrader denk ik...het is en verhaal dat je als je eenmaal begonnen bent, niet los laat.. je wilt weten hoe het verder gaat, wat de volgende stappen zijn en hoe het eindigt... Nodeloos te zeggen dat ik het luisterboek daarvan heb gelezen...

Beschrijving
In 1980 publiceerde Cees Nooteboom zijn roman Rituelen, een boek dat zou uitgroeien tot een moderne klassieker en bovendien tot een van de meest vertaalde boeken uit de Nederlandse literatuur. Het werd in 1989 verfilmd en ontving de F. Bordewijk-prijs en in Amerika de Pegasus Prize for Literature.
Inni Wintrop, de hoofdpersoon, is nadat zijn vrouw hem heeft verlaten en na een mislukte zelfmoordpoging, op zoek naar betekenis in een leeg universum. Nooteboom schetst een tijdsbeeld van de jaren zestig en zeventig in een subtiele en luisterrijke roman, die bijna dertig jaar na dato alleen maar aan zeggingskracht heeft gewonnen. Rituelen wordt op prachtige wijze voorgelezen door de auteur zelf.

grts

Balkum Kermis

Hoera ik ben de 8000 bezoekers gepasseerd....wat een aantal zeg.. nou ik hoop echt dat ik al is het maar 1 persoon met mijn verhaal kan bereiken.. kan laten zien dat hoe zwaar alles soms is, er altijd wel ergens een lichtpunt is.. je moet het alleen willen zien.....

Ik kom net van mijn moeder vandaan en dan merk ik dat ik toch heel veel moeite heb om mijn verhaal over de verzekeringen en dergelijke aan mijn zussen te vertellen.. ik krijg het niet duidelijk over mijn lippen.. het blijft bij steekwoorden... ik kan het niet anders naar boven halen... nou dat is dus tekenend voor mijn algehele denkvermogen...het zit gewoon op de schop...

Ondertussen ben ik aan het wassen en heb wat opgeruimd....betalingen gedaan ook... ach het gewone werk.. Tonny is schieten en komt pas laat in de middag ( en uur of 6) thuis...ik weet niet wat ik verder ga doen.. een film kan ik niet volgen...dus ik ga denk ik maar gewoon wat lezen, of zo.. en sokken aantrekken want ik begin wel koude voeten nu te krijgen...

Gisteren heb ik een hele leuke paarse trui gekocht.... nee ik heb hem niet aan want vanochtend had ik het te heet.. en nu heb ik een vest aangetrokken...

Het is kermis hier.. en omdat het droog is, is het ook erg druk... ook hier in de straat zie ik mensen die ik nog nooit gezien heb....en bij mijn moeder in de straat staat het vol auto's.. dat was gisteren en eergisteren ook al zo want de opbouw van de kermis was woensdag al bezig....Nee, ik ga er niet over heen.. er is niets aan alleen... misschien maandag of dinsdag.. als Evelien met Jaimey komt....

We hebben gisteren een stuk van de voortuin schoongemaakt, het onkruid tiert welig.... daar ga ik van de week mee verder... de potten met hortensia's zijn leeggehaald, de planten ingekuild en in de potten staan nu bolchrysanten...2 witte, 1 paarse, 1 paarse met gele harten. Bij de achterdeur staan de twee potten met gele chrysanten.. maar die staan er al meer dan een jaar en doen het elk jaar weer tegen alle verwachtingen in...

Dat onkruid trekken heb ik wel gemerkt in mijn handen hoor... olifantspootjes en het duurde best lang voordat het weer wat normaal was... maar ik moet toch wat denk ik dan...

@Trudie.. dat deed ik ook altijd meid.. koken en gelijk opruimen.. maar helaas is daar door omstandigheden de klad in gekomen.. ik ben allang blij dat ik de wc's enigszins bij kan houden...

Ik ga nu echt sokken aantrekken .. en wat eten...vanavond worden het bieflappen van de grill met een salade...misschien met wat rösti erbij....

Mijn klaartje van vandaag... de kleurige vrolijkheid van mensen die naar de kermis lopen of er weer vanaf komen... kinderen met trossen ballonnen, mannen en vrouwen met boeketten bloemen en pakjes oliebollen en paling.....dit doet me glimlachen....zelfs de tred is anders... bijna huppelend soms....

tweedagenblog

Hoe je het ook wendt of keert het is weer vrijdag... en weer naar de fysio geweest en weer een pfffffffffffffff dag... net wat ik al eerder zei: de dagen rijgen zich aan één .....
Gisteren ben ik er niet toe gekomen om mijn weblog bij te schrijven.. het gesprek van de ochtend had heel veel energie geëist.. maar volgens mij is het een goed gesprek geweest...ik was reuze blij met de aanwezigheid van Janneke


Zoals jullie zien is het blogje gisteren niet afgekomen.. vraag me niet waarom.. ik weet het niet.. wel weet ik dat ik een hele middag op de bank heb liggen slapen.... onvoorstelbaar maar waar....
Over het gesprek weet ik niet veel meer te vertellen.. alleen dat er achteraf gesproken werd over een mogelijke afkoopsom... maar ik heb besloten daar niet in mee te gaan.. ergens heb ik het gevoel dat Scala mij gaat ontslaan.. humanitair: nee, zakelijk gezien: logisch.. ik ben een 0.7 formatieplaats zonder dat ik werk.. als ik 2 jaar ziek ben, mag ik ontslagen worden.....zover is het nog niet.. in april pas volgens mijn loonstrook...maar het is zo april vrees ik..en dan ben ik met een afkoopsom nu slechts een jaar geholpen gezien de inkomsten derving die ik heb...maar goed.. dat verhaal houden jullie tegen die tijd van mij te goed..

Ik heb net geprobeerd zelf wat schoonmaakwerk te doen.. een beetje aaiwerk gaat wel, maar zodra ik moet boenen gaat het mis.. dat lukt echt niet met die handen en polsen...afgelopen donderdag had ik geen hulp.. ik heb zelf gezegd dat ze weg kon blijven.. haar vriend moest een operatie aan zijn vinger ondergaan en met dat in haar gedachte .. ach ze levert nu al slecht werk.. da zie ik omdat ik nu zelf een paar dingen schoon wilde hebben.. en dat is niet van één weekje.. de tegels achter het fornuis bijvoorbeeld.. omdat ze gemêleerd zij zie je de vet spetters niet, maar ze zitten er wel.. en nu zelfs in een dikke laag.. ik heb er maar wat spul nu opgespoten in de hoop dat ik het straks weg kan halen... ook mijn pannenrekken druipen van vet.. ik heb ze maar in de vaatwasser gezet... tenminste ééntje... kijken wat het wordt.. want zelf de spijlen schoonmaken dat gaat net niet....
En dan heb ik het alleen nog maar over de keuken in een gebiedje rond het gasstel.. ik zag ook dat de laden allemaal boven op aa de binnenkant vies zijn, binnen de grepen plakt het en de tegels aan de andere kant zitten vol spetters... Ik ben van plan daar vandaag maar iets aan te gaan doen.. en als ik elke keer wat doe, kan ik de hulp opzeggen.. dan maak ik me er ook niet meer zo druk om.....misschien vraag ik wel een andere hulp... volgens mij heeft die van mijn moeder nog een halve dag over in de 2 weken.... dat zou net mooi zijn voor het zware poets werk...het zichtwerk kan ik zelf wel...en heb ik ook weer iets te doen...doe ik een klein beetje dan zal het energetisch ook wel gaan...hoop ik.....

Vandaag wil ik ook even met de voegenveger buiten langs de tegels in de voortuin.. kijken of dat lukt....dus op mijn lijstje staat: de keuken en de voortuin...ik zal maar eens beginnen met een kopje koffie.. de thee en de boterham zitten er al in.. mijn kilo's zitten er weer aan, maar ik heb besloten er niets meer om te geven...ik eet en drink zoals de diëtiste heeft aan gegeven, snoep nauwelijks...en toch helpt het nu allemaal niet....integendeel zelfs....het zal wel in het "nauwelijks" zitten....





het is weer weekend nu... ik ben benieuwd hoe het uitpakt..

fijne dag verder
en mijn klaartje: een beetje zon laat zich zien in 2 dunne banen op mijn houten vloer... Mau wentelt zich er in.....

grts

spoken? en hoelahoep

Ja ik zie de zon schijnen door mijn achterdeur....en hoewel ik niet gefietst heb ( vanwege serieuze pijn in mij knieën dus even kalm aan daarmee..morgen maar weer)noch naar de markt ben geweest, gaat het allemaal .... ik heb weer eens slecht geslapen .. het lijkt op de ene nacht wel, de andere nacht niet.. maar hierin ben ik niet de enige.. ik hoor van meer mensen dat ze slecht slapen.. het zal wel met het weer te maken hebben...

Waar ik een beetje van baal is dat ik het programma Kurzweil 3000 niet op mijn lappie aan de praat kan krijgen, ja ik weet het .. ik heb een demo maar die moet het ook doen.. er zit een handleiding bij in het Nederlands, maar dat komt niet echt binnen... en dat is meteen mijn probleem in een notendop: mijn concentratie is nog steeds als een natte dweil en mijn geheugen als een zeef.. Het zelfde werkt het met een boek dat ik gekocht heb: de nieuwste druk van DTLAS van Struiksma.. maar ik kan het niet bestuderen.. ja wel lezen maar ik weet niet wat ik lees.. dus ik kan niet zien waar veranderingen in het testen zijn...laat staan dat ik het voor testen kan gebruiken...

Even een vraagje zomaar tussendoor.. waarom worden mannen met een buikje wel maatschappelijk geaccepteerd en vrouwen met een buikje niet... je kunt ook zeggen waarom geven mannen er niet zo veel om als ze een buikje hebben en vrouwen wel. Het antwoord daarop is maatschappelijk bepaald.. dus kom in weer bij mijn oorspronkelijke vraag. Hoe ik daar op kom? Wel heel eenvoudig.. ik kijk al jaren naar het programma "Cash in the Attick" en ik zie daar de presentatoren en deskundigen gewoon ouder worden... gewoon zoals dat gaat hè... maar dan zie ik bij al die mannen een buikje ontstaan.. en ik eigenlijk vind ik dat gewoon... maar zie ik dat bij een van de vrouwen dan denk ik: Is ze in verwachting?....omdat ik mezelf niet als een maatschappelijke uitzondering zie, vertaal ik dit naar de maatschappij... en mijn eerste vraag...
Daarbij komt dat ik ook een buikje heb, maar wat ik ook doe.... daar kom ik niet van af......en soms vind ik dat best vervelend... zoals vandaag bijvoorbeeld... zomaar zonder reden.....en ja ik weet dat ik te zwaar ben, en ja ik weet dat ik daar wat aan moet doen, en ja ik weet ook hoe.....maar toch.. die buik zit me vandaag meer in de weg dan normaal en dat bedoel ik figuurlijk.. zou dit wat zijn???



mmmmmmm.. als ik maar lang genoeg over dit blogstukje doe, is de zon vanzelf weer weg...maar het is niet echt koud buiten.. ik ga maar eens bedenken wat ik vanavond wil eten...gisteren had ik een filetlapje met geitenkaas en honing.. ja alleen voor mij .. Tonny had gewoon 2 filetlapjes....ook weer zoiets....waarom eten en willen mannen meer vlees dan een gewoon portie.. ik ken verschillende mannen die dat allemaal hebben... ach het kan wel hoor maar de verpakking is meestal 3 en dan moet er 1 in de vriezer.. en heel mysterieus is die dan de volgende dag toch verdwenen...dus dan maar ineens:)

wat ik vandaag eet weet ik nog niet... het zal wel iets van pasta worden omdat Tonny moet schieten.....we zien we....

Ik zie het wel als ik mijn schrijfsel nalees.. een stukje vol min of meer retorische vragen...

Mijn klaartje vandaag is een dubbele: het gezellige bezoek van Coralie gisteren en het telefoontje van Mieke T.

Even nog een gedachte die ik wil delen:

"'Gelooft u in spoken?' - 'Neen, daarvoor heb ik er te veel gezien.'"
Wiet van Broeckhoven
Belgisch politicus en mediapersoonlijkheid

grts

check

Ik heb vandaag naar aanleiding van een artikel in het SoChicken Magazine een dagelijkse checklist gemaakt. Helemaal niet zo moeilijk. Ik doe dat in mijn outlook bij de taken...en wel handig.. het schrijven in mijn weblogje is zo'n checklist taak.. net zoals die 20 minuten hometrainer....vandaag had ik me ook tot taak gesteld: vis kopen en een brief de deur uit doen....
De vis is gekocht, de brief ligt ingevuld klaar....dus ik ben een heel eind... het blogje wordt geschreven en de hometrainer moet nog.. maar dat komt echt wel.. ik ben uit mijn bluhdagen....dus het gaat weer vooruit....

Ondertussen heb ik ook nog een leuk telefoongesprek gehad met een collega over een leerling... ja ik kreeg de toestemming van de ouders om daar over te praten....

Vandaag wil ik zeker nog 1 bladzijde schrijven voor mijn webpagina.... en nee ik wil niet denken aan de start van het schooljaar, aan de koffie bijeenkomst op de vrijdag ervoor, aan de laatste inrichting oma maandag fris van start te kunnen gaan,... ik wil er niet aan denken maar doe het toch,.. en weer ben ik er niet bij....
Kon ik maar autorijden......werken mijn hersenen maar goed, verloor ik maar niet steeds mijn concentratie.. want vergis je niet.. zo'n blogstukje gaat ook over een aantal uren....en vaak vergeet ik waar ik ook weer over wilde schrijven.....


zo het hometrainen zit er ook weer op.. de aardappels zijn gekookt en afgegoten..ik ben toe aan een lekker kopje thee

allemaal een fijne middag en avond..

en mijn klaartje: ik ben uit mijn bluh dagen....

Kikker

het blijft bluhhhhhhhhhhh.... nu speelt het weer ook niet mee, al weet ik zeker dat als ik gewoon in goede doen was geweest genoten had van het weer...het begin van de herfst met warme wind, een beetje regen, het gevoel van YES!!

Gisteren heb ik toch 20 minuten op de hometrainer gezeten.. dat doe ik vandaag dus weer...ergens.. nu nog even niet want ik ben dit blogje aan het schrijven.. en bezig met mijn homepage....eigenlijk wil ik daar iets smashings bij... misschien geef ik het wel uit handen als ik het concept van teksten heb.. want dat is het moeilijkste: de juiste tekst vinden.. eentje die (toekomstige) klanten aanspreekt.. zeker met mijn concentratieproblemen...

Ik wilde dat mijn handen niet zo'n pijn deden...nu heb ik ze weer ingesmeerd en gemasseerd, maar het helpt allemaal niets.. het zit van binnen .....ook in mijn polsen.. steunen is iets wat ik nog steeds niet kan.... Mijn jeuk is nog steeds een 6, nou een zesje op en schaal van 10... ik kan nog niet zonder antihistaminetabletten...met mijn hoofdpijn gaat het wat beter....als ik alles maar stil houd....

Ondertussen is de vaatwasser klaar, dus die kan ik uitruimen..eerst even wat laten afkoelen... en dan is het weer zat geweest... ik ben ook al aan het verzinnen wat we eten vanavond... het zal wel iets van pasta worden want ik heb nog een rest gehaktprut over.. en weggooien is zonde....
Misschien een ovenschotel.. ja dat zal het wel worden.....

En dan is er weer een dag bijna voorbij...eigenlijk rijgen die dagen zich aan één... eerst wilde ik nog even bij mijn zus op de thee, maar daar heb ik van af gezien.. waarom??? tja ik weet het niet....dat zit dus in mijn bluhhhhhhhhh bui...ik hoef eigenlijk niemand te zien.. zelfs niet in een winkel...ik heb zat aan mezelf....maar hierin schuilt ook een gevaar.. dus ik moet ook weer omhoog krabbelen voor ik onder ga in een dikke drab van niets... ik moet dingen gaan doen: het is tijd dat de vakantie stopt en ik weer kan beginnen met die ene leerling die ik over heb.. of waren het er nu 2.. ik weet het niet meer.. daar moet ik deze week ook achterheen....en dan kaartjes sturen dat ik weer begin...nee dat is niet de eerste schoolweek... meestal is het de 2de of zelfs 3de week......maar ik heb geen kalender van school gehad... dus ik weet eigenlijk niets van data...niet eens wanneer de vakanties vallen....dit kan ik ook vast wel ergens op internet vinden.....en dan moet ik het planbord voor clair maken...welke tijden ik heb en wil invullen voor wie...

Maar eerst de webpagina af.. ik ben nu het deel diagnostische toetsen aan het invullen.. die voor rekenen heb ik wel af...nu het taal gedeelte en het gedragsgedeelte... dan nog wat over persoonsgebonden budget, enkele belangrijke linken over contact opnemen en een forum openen voor tja... hier ben ik nog niet helemaal uit...

Ik wil ook een plan opstellen voor clair zelf.. wat ik wil bereiken en hoe ik daar kom...eigenlijk wil ik een heel leercentrum voor clair, geen buitenschoolse opvang, onee... voor huiswerkbegeleiding heb ik geen ruimte...tenminste....nee, niet als dat ten koste van individuele leerlingen moet gaan...dus dat wordt echt planbord werk....
en of de duivel ermee speelt.... nu laten mijn hersens het afweten en draai ik in een kringetje rond.. ik weet niet eens meer wat ik nu wilde opschrijven....

Ik ga dus maar afsluiten.. allemaal een fijne dag...en mijn klaartje is een regel die ik ergens zag...



"Als je goed naar de staart van de kikker kijkt, zie je dat hij er geen heeft."
Lao-Tse Chinees filosoof (+/- 600 v.C.)

CRS of CRAFT

Ze zeggen dat je innovatief bezig moet zijn, steeds iets voor jou nieuws moet bedenken, steeds nieuwe dingen gaan toepassen.. doe je dat niet dan staat je bedrijf stil en uiteindelijk verdwijnt het....

Ik kom hier op omdat ik ineens een flits had van de Jumbo die steeds meer eigen merk gaat verkopen, daarin ook aanpassingen maakt, winkel opstellingen verandert enzovoort.. als van Eerd toen in Veghel had gedacht: "...en ik verkoop alleen maar merk artikelen", dan was hij nu niet zo groot geworden... je kunt niet (blijven) teren op de roem van anderen...

Dit innovatief bezig zijn heeft alles te maken het het bereiken van doelen...."Wat wil ik bereiken" is de grootste vraag die je jezelf kunt stellen...... en dan even buiten de 3 G's: gezond, geluk en geld.... De vraag die logisch volgt op de eerste vraag is: "Hoe kom ik daar?"...maar eerst moet je helder krijgen waar je naar toe wilt.... dat kan een doel ver weg zijn, maar ook dichtbij...

Een voorbeeld:
als ik thee wil dan moet ik opstaan,
naar de keuken lopen,
water warm maken,
en kopje pakken,
een theezakje in het kopje hangen,
heet water op gieten,
soppen met het zakje,
het zakje er uithalen en in de groenbak gooien,
de thee oppakken en naar de tafel dragen,
een beetje laten afkoelen en dan drinken...

Het is een heel plan wat ik volg... dat doe ik niet echt.. dat gaat (aangeleerd)automatisch.... maar bij elk nieuw ding, bij elk doel maakt je zo'n plan....ook je lichaam heeft zulke plannen... de motorfunctie... als je je teen stoot gaat er een seintje naar je hersenen, die weer een seintje terug geeft en aftakt naar je spraak waardoor je op zijn nets "auw" zegt..
Sommige motorfuncties leer je aan, sommige gaan gelukkig automatisch.....

Twee dingen brengen mij hier...
Als eerste natuurlijk de "verjaardag" van clair.... morgen is het 18 jaar geleden dat ik gestart ben met mijn praktijk... 18 jaar... volwassen..ze is er niet vanzelf gekomen, het heeft veel gekost, veel doelen gesteld,.. en nu mag ik dat weer gaan doen....wan er moet iets aan veranderen, dat voel ik.. de tijd is rijp....ik wil uitbreiden .... dat komt natuurlijk omdat ik zo goed heb gewerkt vorig jaar met vervangsters...ik moet dit echt overdenken....

En als tweede: mijn ziekte... welk doel stel ik me daar mee.. wat wil ik direct ....alles staat en valt nu toch wel met mijn kunnen of niet kunnen auto rijden...zodra ik dat weer kan gaat een wereld open en kan ik voort...ik weet niet of ik al op school kan beginnen.... ik merk wel dat ik even geconcentreerd kan denken wel aan kan, maar dan valt het weg....

net zo als nu... ik had echt een bedoeling met dit blog... maar het is als zand door mijn vingers geglipt...er is een uitdrukking voor:
CRS: Can't Remember S h i t...dankzij onze chemo-brains dus
Er een variant op: CRAFT: Can't Remember A F#cking Thing...


Misschien kan ik vanmiddag.. onee dat is het al.. morgen de draad oppakken...

Mijn klaartje van vandaag....ik heb vlierbessen gevonden.. in het loopstraatje naast ons huis.....