Te jong???

Ik kan het niet helpen.. even miepen enzo... Gisteren heb ik contact gehad met de gemeente. Ik had namelijk een aanvraag voor een aanpassing badkamer via www.regel.something  of zoiets ingediend. In ieder geval het centrale orgaan waar je WMO aanvragen in moet dienen.

De gemeente belt me dus terug. Ik kon er de vinger niet achter krijgen, maar op de een of andere manier liep het gesprek erg stroef. Ik had het idee dat zij me "beschuldigde" dat ik het durfde om een aanpassing aan te vragen. En dat terwijl ik niet eens wist, echt niet, hoe oud onze badkamer is.  Oja, en dat mijn man de douchebak er uitgesloopt heeft.... "onvakkundig" dus volgens de intonatie, dat had zo niet gemogen. Misschien is nu het hele badkamer afschot (afloop van het water) verkeerd. Door zijn schuld werd er tussen de regels door gezegd.

Ik vertelde dat wij iemand hadden die drie dagen nodig had om alle werkzaamheden te doen. Gewoon een vlakke douche instap maken met een goed afschot. Ook vertelde ik haar wat het ging kosten. Maar dat kon niet, dat was waarschijnlijk niet goed en dan kwam ik later weer voor een aanpassing.

Op dat punt brak ik...en dat was waarschijnlijk ook hoorbaar aan mijn stem, want ze klonk ineens een stuk begrijpender. Of mijn man mij wel kon helpen ondanks zijn infarct, of ik nog meer hulp had, of ik mezelf kon verzorgen... nouja de hele riedel...

We hebben nog wat gesproken over mijn wel en niet kunnen, over T. hulp als mantelzorger en over Janneke. Want ze wilden op huisbezoek komen toen ik naar MW moest en ja daar wilde ze ook het fijne van weten....

Maar de klapper komt nog. Ze vroeg me naar mijn geboorte datum. En weet je wat het commentaar was?  "U bent nog zo jong voor een aanpassing..."

Ja, dat is leeftijdgebonden.. dat weet toch ieder kind...

Net terug van de huisarts.... en net wat ik wel dacht: "geen reden tot ongerustheid, het is wel goed... wel net op het randje maar daar zeggen wij gewoon goed tegen .. "

Oja.. ben ik bijna bij de dokter, houdt mijn fiets er mee op.... balen hoor... toch te weinig prik erin...

Fijne dag allemaal

huisarts en hb

Met een HB van 6.2 is het volgens mijn huisarts logisch, dat ik me zo moe voel.En dat is er vrij kleurloos uitzie momenteel.

Hij was net bij mij op huisbezoek. Ik had gisteren om hem gevraagd, maar toen was hij er niet. Daarom vandaag...Bloedruk normaal, pols 100 : dat is teveel voor iemand ie zoals ik niet doet. HB gehalte dus te laag, en geen suiker. Ben ik lekker weer mooi klaar mee.
Het HB gehalte is te hoog om een transfusie te geven. Ik heb een geschiedenis met bloedtransfusies om ijzer tekort....en ik zit daar niet echt om te springen. Maar goed dat hoeft dus niet. En hij is te laag om het zomaar te laten. Dus dit wordt vervolgd...

Over mijn klammig aanvoelen wil hij iets opzoeken. En komt er mee terug. Maar het staat wel weer genoteerd.

Op dit moment voel ik me een zoet monster, maar heb ik een zuurtje of zoiets dan vind ik het niet eens lekker.

Gisteren had ik echt een off-day. Vandaag gaat het wel voor wat. Gewoon heel zoetjes aan.

Dus een beetje lezen, een beetje computeren, wat douchen...en de dag is al weer voorbij.. op naar morgen....

nog rijker....

Jullie weten allemaal dat ik een fantastische huisarts heb hè.....nou hij belde me net ook weer op. Ik had immers gevraagd of er iemand in de praktijk was die een PAC kon flushen (doorspoelen). "Nee, niemand, maar ik wil het wel leren" kreeg ik net te horen. Is dat niet fantastisch. Wanneer mijn huisarts dat kan dan hoef ik niet meer elke 6 weken naar het ziekenhuis, maar kan gewoon hier naar de praktijk gaan. Dat scheelt zoveel. Weer iets dat ik dan zelf kan doen.

zucht...
diepe zucht...

grts

Een twee dagen logje

Dinsdag 9-2: Vandaag een avond logje. Ik heb het vreselijk druk gehad. Tenminste in mijn hoofd dan. Vanochtend was ik al vroeg uit, want ik had een dokters afspraak. Maar voor ik weg kon gaan, ging achterdeur open en stond mijn hulp op de deurmat. "Ik ben maar gewoon gekomen, want jij stond op mijn rooster", zei ze. "En zolang ik niets anders hoor, kom ik gewoon. Dan moeten ze mij maar bellen als zij de beschikking nog niet hebben." Dus Monique begon met schoonmaken, en ik ging naar de dokter.

Vandaag:
Gisteren was mijn microfoon ineens leeg. De batterij van mijn microfoon dan. Als ik de batterij voordat je leven iets aan de computer koppel om hem op te laden kan ik gewoon doorwerken. Maar dat was gisteravond niet het geval: ik was te laat. En dan kun je niets anders doen dan wachten tot de batterij redelijk gevuld is. Ondertussen spoedde de avond zich voort en had ik geen zin meer in het voltooien van dit logje. Daarom vandaag de rest.

Bij de dokter gekomen, duurde het niet lang voordat ik aan de beurt was. Gelukkig maar, want Monique was alleen thuis. Na eventjes zoeken in zijn bijbel, stelde hij voor om de dosis van gabapentine te verhogen van 2 x 300 mg naar 2 x 600 mg. Dit moest ik dan twee weken proberen, vanwege de effecten tijd, en daarna even terugkomen. Hij kon de dosis tot zes keer verhogen. Hier ben ik helemaal niet zo gelukkig mee. Dus we hebben afgesproken dat als het niet helpt, hij over twee weken contact opneemt met de neuroloog. Ik ben gisteren gelijk met de verhoogde dosis begonnen. En dat heb ik geweten. Vandaar geen verdere log.

Ik was koud thuis doen bij Monique de telefoon ging. Het was de planning van haar werk die haar vertelde dat ze de boel in de steek moest laten en moest weggaan. Er was geen toestemming van de gemeente binnen. Monique heeft net zo lang gepraat tot dat ze toch gewoon mocht blijven omdat dit een fout van de gemeente is. Maar ze heeft meteen te horen gekregen, dat als de toestemming niet aanwezig is, ze de volgende week niet mag komen. Maar dan belt ze mij maandagavond nog even op.
Toen kwam Tonny thuis want hij zou mij naar het ziekenhuis rijden. Mijn PAK moest immers geflusht worden. Dat was gelukkig zo gebeurd. Maar je bent alles bij mekaar toch bijna een uur onderweg. Ik heb gevraagd of iemand hier in Berlicum dat zou mogen leren, en het antwoord was ja als het maar wel een gespecialiseerd iemand is. Logisch, want er moet super steriel gewerkt worden. Ik zou het aan de huisarts kunnen vragen. Dus dat ga ik maar doen als ik toch over twee weken terug moet komen.

Ondertussen was het bericht gekomen dat Tonny's auto klaar was. Het gevolg was dat Evelien werd gehaald om hem naar de garage te brengen en mijn autootje weer mee te nemen. Aan de ene kant vind ik het heel erg, maar aan de andere kant weet ik dat ik, zeker met deze verhoging van medicijnen, toch niet veilig auto kan rijden. De verleiding moet er ook maar niet zijn. Volgens Evelien is het Yarisje dolblij dat zij terug staat op haar plekje, ze staat te springen van blijdschap.

Over een halfuur komt mijn moeder op de koffie. Ze moest immers naar de tandarts, en die zit op de hoek van mijn straat, zo ongeveer dan toch. ... vandaar dat ik vanochtend al heel vroeg op de markt was om brood te halen. En even langs de apotheek voor de medicijnen natuurlijk. Ik heb met een aantal mensen gesproken en het was heel erg gezellig. Iedereen is blij voor mij, en ik natuurlijk ook. Maar het was wel koud. Ondertussen viel er ook nog sneeuw uit de lucht, zodat we nu een witachtige gloed hebben op de daken en op de straten. Er valt nog steeds iets. Ik ben benieuwd of het doorzet. Het is gelukkig niet glad, of ik heb het in ieder geval niet gemerkt.

Ik ga hier een heel klein beetje opruimen: ontbijtspullen weg en zo. Dat is meteen gebeurd. Iedereen bedankt voor de aanvullingen op mijn ik kan het lijstje, ze maken mij verlegen. Repel, bedankt voor je award. Ik ben er blij mee ... maar daar moet ik even voor zitten. Er zijn niet zoveel dingen mee die jullie niet van mij weten. Ja, natuurlijk nog wel een stel maar die krijgen jullie ook niet te weten: dat blijft privé.

Allemaal een hele fijne dag, maak er wat van! En mijn klaartje: de gesprekken die ik had op de markt zijn zo hartverwarmend, zo lief, zo begaan en soms zo onverwacht ...

Een rotte kies + update

Zo, ik ben weer thuis. Vanochtend om half 11 zat ik bij de tandarts. Ja, ik had gewoon weer een afspraak. In ieder geval, die ene kies waar ik zoveel last van heb, wilde ik er uit laten halen. Maar na overleg en beraad bleek dat toch niet zo'n verstandig idee. Langs die kant is namelijk de bestraling gegaan. Dat betekent dat de wonden aan die kant slecht genezen. Mijn tandarts durfde het trekken van een kies daar niet aan. Maar hij kwam uit een andere oplossing: een wortelkanaalbehandeling. Dus dat hebben we (lees: hij) maar gedaan. Achteraf een goede keuze, want mijn kies bleek ontzettend ontstoken onder de vulling. Logisch dat ik er zoveel last van had. Na de carnaval mag ik terugkomen voor de vervolgbehandeling.

Daarna ben ik even naar mijn moeder gegaan met een tafeltje-dekje. Ik had van gisteren speklapjes, gebakken krieltjes, en broccolipuree over. Voor ons te weinig om nog een keer te eten, maar voor mijn moeder een helemaal maaltijd.

De handtekeningen voor de verkoop van het huis zijn gezet en per 1 maart wordt de boel overgedragen bij de notaris. Alles bij mekaar houdt ze heel veel geld over. Daar hebben we het ook over gehad, hoe ze dat het beste kan wegzetten. En waar. Ik heb wel overal om een en/of rekening gevraagd om de doodeenvoudige reden dat ik dan altijd toegang hebt binnen een paar minuten via Internet bankieren. En verder doe ik er niets mee. Ik heb immers al lang een en/of rekening met haar. Voor de begrafeniskosten.

Mijn moeder kreeg tranen in haar ogen toen ik vertelde dat ik voor een scan moet omdat de huisarts het niet vertrouwt. Ja, ik moet voor een CT-scan en niet voor een MRI.

Ik heb vanochtend namelijk het ziekenhuis gebeld om te vragen hoe ver het stond. Jullie begrijpen wel dat ik zo snel mogelijk die scan achter de rug wil hebben. Nou bleek ik dus nergens binnenkort een afspraak te hebben. Ja, ergens halverwege maart voor een echo/mammografie. Op mijn vraag aan de secretaresse van radiologie bij wie ik terecht moest komen toch voor mekaar te krijgen, gaf zij aan om de huisarts te bellen. Die had het immers aangevraagd. Plus toen ik vertelde waarvoor het was zij aangaf dat het waarschijnlijk een CT-scan zou zijn en geen MRI. Maar dat moest ik ook maar bij de dokter even navragen.

Ik belde de assistente van de huisarts, draaide mijn verhaal af, en vroeg wat het nu was en of zij iets wisten over de aanvraag. Zij vertelde dat zij er al de hele tijd mee bezig was, maar dat ze op radiologie zaten te slapen. Het is in ieder geval een CT-scan en ze ging er achterheen. Als het goed is, hoor ik vandaag of morgen nog iets van haar.

Dus deze soap gaat nog even door. Maar ik hoef even niks doen. Ik kan ook weinig doen want mijn net behandelde kies doet gruwelijk zeer. De verdoving is inmiddels uitgewerkt. Ik denk dat ik toch maar even op de bank ga liggen. Dat boek van Zwagerman heb ik uitgezet. Ik ben nu iets van Lulu Wang aan het lezen: ik kan er weinig chocola van maken. Ik weet niet eens meer hoe het heet.

Ik heb vandaag een haat liefde verhouding met mijn Draakje. Hij doet net niet wat ik wil, en dan ineens weer wel. Dus ik stop er maar mee.

Allemaal een fijne dag ondanks de kou en de regen. En natuurlijk heb ik een klaartje: toen ik vanochtend uit het tuimelraam keek, zag ik een heel stuk blauwe lucht. Echt blauw!



:UPDATE:
Morgen om half 2 lig ik onder de CT-scan

Gezwets in een witte wereld

Ik herken mezelf een beetje in Assyma's writersblock...eigenlijk heb ik niets te melden.. behalve dat ik straks naar het ziekenhuis mag om te flushen, dat ik gisteren bij de huisarts was voor controle (alles was goed) en herhaling van het recept paroxetine. Dat helpt prima tegen de jeuk. Maar dat heb ik al een keer gemeld hier.

Momenteel is mijn hulp bezig met het huis poetsen, bijna geen doen met dit weer. Nou ja, wel te doen, maar niet echt nuttig....de vloer dan... iedereen loopt natte vuile stappen naar binnen.

Gisteren heb ik even gelachen.. We waren bij de Super en daar hebben ze een grote droogloopmat in het voor portaal liggen. Nou deze mat was zo door en door nat dat je er op liep te soppen. Zover dus de term droogloop mat..Het was overigens druk bij de Super. Ik heb alvast het vlees en wat goedblijf gerei voor 1ste kerstdag gescoord. Het enige waar ik niet aan kan komen is Stassen zero. Dus ik heb net Evelien gebeld: die neemt het voor me mee.

Nicky was ook gisteren jarig. Maar ze hebben het niet echt gevierd. Het plan was weg te gaan maar door de weersomstandigheden hebben ze dat toch maar niet gedaan. Het is dan ook bar en boos. Hopelijk is het direct wat beter als ik richting den Bosch moet. Ik zie grote stukken sneeuw bij de overburen van het dak af glijden: het dooit dus..

Het schiet niet echt op: dit logje.. ondertussen al meer telefoon gehad, koffie gedronken, kaarsen vernieuwd, Tonny aangespoord om de sneeuw weg te schuiven....gewoon druk geweest tijdens dit gebrabbel.. want dat is het.. geklets van de bovenste plank en de plank er onder.. nee niet met mijn draakje.. dat kan ik niet als er mensen rond lopen...

Janneke's eerste poging IUI is niet gelukt helaas. Maar ze gaat vol vertrouwen de 2de poging wagen, dit jaar nog. Ik schrijf nu wel Janneke maar het is net zo goed een poging van Timmy..dus ze gaan vol vertrouwen de 2de poging wagen. Mijn gedachten zijn bij jullie en er brandt bijna constant een kaarsje voor jullie...


Net zo goed als er bijna constant een kaarsje brandt voor allen die het nodig hebben. Maakt niet uit op welke manier....




Ondertussen moet er nog één nagel van Mau geknipt worden. Ik ben benieuwd of dat lukt. Ze is slim hoor, die kat.Nu zit ze op mijn schoot hard te snorren, maar zodra Monique er aan komt schiet ze weg...ja, Monique knipt de nagels..heel lief en heel rustig.. maar toch... Mau smeert hem..

Ik hoorde van mijn moeder dat de mensen die haar huis bezichtigd hebben op 4 januari terug komen. Ze hebben echt interesse.Ik hoop maar dat het door gaat. Dat is een hele zorg/last minder. Niet in geld want het huis is vrij.. maar in beheer. Een huis dat leeg staat, is een gemakkelijk doelwit. Ook in ons dorp...en net een telefoontje.. vanmiddag heeft ze andere kijkers.. dus het gaat goed zo..

Nou ik ga toch maar een eind aan dit logje breien... veel gezwets zonder nieuws.. maar dat is ook wel eens fijn.
Voor allen die ik geen kaart heb gestuurd:





mijn klaartje: deze witte wereld is toch zo mooi en vredig.. daar word ik stil van

grts

Een avond cadeau

Ik heb een hele avond cadeau gekregen net....HOERA!!! wat zal ik daar toch eens mee doen... mijn boek uitluisteren, televisie kijken, gewoon wat prutsen op de computer??? allemaal mogelijkheden die nu in mijn bereik liggen.... hoe dat komt?

Tja dan moet ik bij het begin beginnen. Vandaag had ik een drukke agenda. Even de stad in. Dat kost toch al gauw 2 uur uit en thuis, zelfs voor enkele een bril laten maken bij Specksavers en amuselepels bij de Xenos. Dan naar de tandarts, half uurtje voor schoonmaken van een half gebit en het plaatsen van een fluormasker. Naar huis met de boodschap half uur niet eten en drinken...Daarna naar de dokter, ook een kleine 3 kwartier en vervolgens ook nog even naar de apotheek( half uurtje)...

Terwijl ik mijn jas al bijna aan heb en de dokter gedag zeg met de woorden: "Tot vanavond.." - ik moest immers voor mijn 2de Mexicaan - zegt hij dat hij ook nu wel even wilde prikken. "Wacht maar, ik haal de spuit wel even. Dan hoef je er vanavond niet meer uit..." Kijk en hier is mijn gewonnen avond. Nu hoef ik vanavond niet naar d'n Durpsherd, niet in de rij te staan, niet weer naar huis fietsen waar ik dan weer doornat aan kom, bibberend van de kou en de donkerte....nee.. voor mij lekker vanavond de voetjes in warme sloffen op de vloer waar de vloerverwarming zijn best doet...

Bij de apotheek was er trouwens ook ineens een medicijn alert..ik kreeg van de HA paroxetine voorgeschreven tegen de jeuk die ik aan het ontwikkelen ben onder invloed van de tamoxifen. En geloof me als ik zeg dat ik die weg van jeuk niet nog een keer wil gaan.. Maar nu schijnt paroxetine een wisselwerking te hebben met die tamoxifen.. het schijnt de werking van tamoxifen iets te verslappen... om een lang verhaal kort te maken. De apotheker zou contact opnemen met het ziekenhuis en mijn internist over in hoeverre dat kwaad kon.

Ze belde me net terug met de mededeling dat ze in het ziekenhuis ook paroxetine geven in combinatie met tamoxifen. Dus ik ga morgen alles ophalen... en dan maar fingers crossed dat het weer helpt tegen de jeuk....oja.. ik weet van de bijwerkingen van paroxetine..maar die heb ik duizend keer liever dan jeuk..

Inmiddels is het bijna 5 uur.. ik heb kippenpoten uit de oven vandaag.. die ga ik er zo meteen maar eens inzetten.. en dan een soap kijken als ik daar aan denk..

Allemaal een fijne avond

en mijn klaartje, een dubbele vandaag, hoe kan het anders: mijn huisarts die zo begripvol, zorgzaam en voorkomend is....en mijn apotheek die zo goed opletten en dan zelf de nodige stappen gaan ondernemen...

grts