Goedemorgen,
Gisteren mocht ik weer eens voor de verandering naar het ziekenhuis. Gewoon een controle bij de chirurg. Na wat gepraat te hebben, natuurlijk over onze Janneke, begon de controle. Normaal gesproken is dit een kwestie van hoogstens 10 min. Dat was nu ook het geval. Alleen de boodschap was nu niet "tot volgend jaar", maar een van "ik vertrouw ik niet en we moeten dat onderzoeken"...
Het gevolg was dus dat ik gelijk mocht gaan bloed laten prikken, wat ook weer een heel gedoe was en waar ik nu een hele blauwe arm van heb. En ik mocht gelijk een afspraak bij de radiografie maken voor een spoed mammografie. De spoed mammografie zou 27 december plaatsvinden, maar dan ben ik op vakantie. Na mijn uitleg hoe dat precies zat, vond ook de radioloog assistente dat ik niet terug hoefde te komen, want 2 januari kan ik ook terecht. En ach, het steekt echt niet op een week.
Mijn chirurg had mij al verteld dat waarschijnlijk de mammografie geen goed beeld zou kunnen geven, en dan zouden er andere onderzoeken plaatsvinden. Zoals een MRI.
Oja, volgens mijn chirurg was ik ook veel te bleek: hij vermoedde dat er ergens weer een ontsteking zat. Volgens mij ken ik dit van vorig jaar.
Ik herinnerde mij ineens dat ik nog een afspraak moest maken van de chirurg om de resultaten van de mammografie en het bloedprikken te bespreken. Dat gaat nu 11 januari worden. De week daarna mag ik naar de neuroloog, dus ik zit weer helemaal in de planning. Maar, natuurlijk beter het zekere voor het onzekere nemen, en het is natuurlijk zo ik heb vreselijk veel last van die borst en oksel. Die ontsteking kan natuurlijk ook daar zitten, als ze al een ontsteking zit.
Maar dit is allemaal van later zorg, eerst maar eventjes vakantie houden.
En zorgen dat ik de draad weer op ga pakken die ik gisteren heb laten vallen. Zoals Tonny laatst zei "Hebben we nog niet genoeg slaag gehad?"
Week 13 – Epiloog
11 jaar geleden
