Want wat moet ik maandag aan op de crematie. Wat draag je als moeder van de overledene. Het is net zo dilemma als wat draag je als moeder van de bruid. Maar dan heb je altijd nog de bruid om je te adviseren.
"Gekleed in zak en asch" . Er is enkel geen enkele zak die mij deugt doet. Een doorzichtige wil ik niemand aan doen:) En daarbij: ik doe geen boete en de voornoemde dracht is een boetekleed.
Not dus, want ik draag rustig paarse schoenen onder een blauwe jurk, of rode. Het is maar welke me makkelijk zitten. Tja en dat weet ik nog niet. Dat weet ik maandag pas.
En net zo gaat dat met de kleding: ik heb geen flauw idee of het warm wordt of koud is, of ik me lekker voel in een jurk of toch liever een uitgewassen spijkerbroek, een streepjesbroek of misschien toch die ongeluksrok.
Kleren genoeg, maar niets om aan te trekken. Want wat trek je aan als je je dochter gaat cremeren? Een harnas? Misschien een goed idee. Het moet dan alleen niet gaan regenen!
De crematie is maandag 1 augustus 2011, de 2de trouwdag van Janneke en Timmy, om 12 uur precies. Wel veel 2-en en 1-en zeg, zie ik nu. Zou ze toch terugkomen als klopgeest: één keer linker nachtkastje, twee keer rechter nachtkastje? Of was het nu andersom?
Het is weer een ouderwets van de hak op de tak logje aan het worden. En ook al slaap ik nog niet echt, het gaat wel beter. Ondanks het trieste in mij, heb ik een klaartje. Ja, natuurlijk heb ik een klaartje. Ik heb altijd een klaartje, al benoem ik het niet altijd hier. Kan ik het niet altijd hier benoemen. Maar vandaag, nu de rouwbrieven gepost zijn, de datum geprikt, en de lucht donker kleurt, gaat het wel. Want tegen die donkere lucht staat heel fier mijn witte roos volop in bloei. En dat roept mooie herinneringen op, en ik glimlach!

















