Ontroerd

Dag drie. Welke dag drie? Die van mijn moeders laptop, modem en telefoon. Wat we ook deden gisteren, hoe goed alle aansluiting ook zaten, we kregen zowel Internet als de telefoon niet meer aan de praat. En dat terwijl hij bij mij thuis vlekkeloos werkte. Uiteindelijk na lang getelefoneerd hebben met Ziggo hebben we een afspraak gemaakt voor een monteur. Deze is vanochtend vroeg gekomen. Ook hij had er grote problemen mee, en het lukte hem ook niet. Toen hij een snoer uit zijn auto wilde halen vroeg hij of mijn moeder een meterkast had. Natuurlijk heeft zij er een. Maar die is buiten haar appartement op de gang. Toen was het leed gauw geleden. Het modem moest namelijk in de meterkast, en daar moest alles aangesloten worden. De monteur sloot met kabels de computer en de telefoon aan en nu deden ze het allemaal. Het was aan ons om te zorgen dat die kabels weggewerkt werden of om te vervangen door draadloos internet. De keus is op het laatste gevallen, en morgen kan ik een router aansluiten. Tonny heeft vandaag de draden van de telefoon goed aangesloten en een gat geboord. Wordt vervolgd.

Ook heb ik haar een andere mobiele telefoon gegeven, mijn op terugval toestelletje, want bij de hare viel steeds het signaal weg. En dat bleek aan haar mobiele telefoon uit het jaar nul te liggen. Ik ben bijna een uur bezig geweest met haar de simpelste handelingen van de telefoon uit te leggen en toen had ik het gehad en ben naar huis gegaan. Morgen is er vast weer een dag. Ik heb tegen haar gezegd dat ze er zelf maar een keer op ontdekkingsreis door moest gaan. Dat moest ze van mij ook bij de computer doen. Gewoon wat dingen doen. Ik ben benieuwd.


Ondanks dat het toch wel aardige temperatuur buiten is, kijkt het een beetje grauw. De reden? We missen de zon! Die was gisteren volop aanwezig. Maar vandaag laat ze zich niet zien. Gisteren was trouwens helemaal een mooie dag. Ik kreeg van alle kanten complimenten. En zo'n ontzettend lieve kaart van Ilse (Tuttemerull) dat bij een cadeautje zat voor mij. Tonny heeft er een foto van gemaakt. Dat cadeautje zat in een grote doos waarin de bestelde KiKa beren zaten. Ook werd ik gisteren erg geraakt door de reactie van Barbera op mijn vorige weblogje. Lieverd, die bloemen zijn jou van harte gegund!

Al mijn inspanningen van de laatste dagen hebben wel tot een voortdurende hoofdpijn geleid. En ook bij de fysiotherapie deed vanochtend alles zeer. Alles was hypergevoelig. Ik kijk dit allemaal nog een paar dagen aan, misschien tot volgende maand, en dan loop ik maar weer eens naar de huisarts. Met mijn hoofdpijn moet ik eigenlijk naar de neuroloog, maar daar heb ik niet zoveel zin in. Hij wil mij er pilletjes voor geven. En ik slik al medicijnen genoeg vind ik.
Het is mooi geweest voor vandaag. Ik heb een kopje thee en ga lekker luisterlezen. Ik ben nu bezig in het boek van Dan Brown: "het verborgen symbool". Iedereen een fijne middag en avond en natuurlijk heb ik een klaartje, het zijn er eigenlijk twee: het cadeautje van Ilse en de reactie van Barbera.Ik ben er erg ontroerd door.

Ik voel me rijk ...

Ik heb jullie gisteren wel met een heel "toen" logje opgescheept. Dat zal ik maar onder het kopje "spraakproblemen" plaatsen. Vandaag zal het een heel stuk beter gaan. Na mijn middagdutje op de bank en mijn bank hangen in de avond, heb ik vannacht zalig geslapen. En werd ik min of meer uitgerust wakker om vijf uur. Ik heb het nog weten te rekken tot half acht, maar toen was het genoeg geweest: ik ben opgestaan.
Eventjes of topic: het lijkt wel of mijn draakje dit ook allemaal merkt, want hij werkt vlekkeloos.



Inmiddels zijn de blauwe druifjes van Mieke mooi uitgekomen. Hiernaast volgt de beloofde foto. Op de achtergrond zie je een gedeelte van de kaarsjes die ik brand. Ik zal een foto van de andere kant er even bij zetten. Dan zien jullie dat ik het echt meen, als ik zeg dat ik een kaarsje brand voor jullie.



De tulpen van de plaatjes enzo groep zijn helaas nu uitgebloeid. Ze kunnen misschien nog wel een dag, er vallen nog geen blaadjes, maar eigenlijk is het op. Tja wat wil je met verwarming aan droge lucht en vorst buiten. Dat houdt geen ene tulp uit.

Onze kippen zijn al een hele tijd van de leg. Dachten eerst dat het koude weer daar debet aan was, en dat zal zeker enige invloed hebben gehad, nu denken toch dat ze te oud zijn. Dus ik wil nieuwe kippen. De oude mogen van mij gewoon blijven rondscharrelen. Dat doen ze heel erg goed. Maar ik heb Tonny nog niet zover. Eens kijken wat ik vandaag kan doen. Ik hoef geen dure soort, een gewone huis tuin en keuken kip is voor mij meer dan zat

Je kunt aan de vogels merken dat het voorjaar begonnen is. Ze kwinkeleren dat het een lieve lust is. Niet eventjes, maar een hele tijd. Wij hebben heel veel vogels in onze tuin. Ondanks de katten, die krijgen ze toch niet te pakken. Al proberen ze dat wel ... sluip, sluip,sluip, spring! Mis!!!
Dat komt door de bomen in onze tuin, en de bomen langs onze tuin. En natuurlijk door het kippenvoer. Maar wij voeren ook de vogels bij. En buiten dikke duiven en grote zwarte kauwen zijn er tal van andere kleinere vogeltjes te zien. Roodborstjes, winterkoninkjes, pimpelmeesjes, groenlings, en natuurlijk mussen: de kust en te keur.

Gisteren heb ik ook mezelf maar eens gewaagd aan een we-300. Ik heb mijn andere Weblog gezet: "Een kopje thee ...?" Het we-300 woord voor deze maand is ' Zorg" ik heb het op mijn eigen manier opgevat. En kreeg van Hanneke een heel leuk compliment.

Zo stiekem zijn alweer een half uur verder. Ik hoor allerlei gerommel boven: ik denk dat Tonny wakker is. Of anders kleppert er een deur, maar dat geloof ik niet. Allemaal een heel fijn weekend en mijn klaartje: de druifjes van Mieke, en het compliment van Hanneke.

Ik heb mijn verstand verkeken.....het was een korte kijk!

Zodra ik ook maar iets moet doen waar ik bij moet nadenken, komt mijn hoofdpijn opzetten. Dat is toch niet normaal ... nu ook weer: ik werd gebeld door Annelies vanwege mijn ontslagbrief en de toestanden daaromheen en vanwege het etentje met het team. Het afscheidsetentje ... als alles goed is, wordt het 1 april en de locatie: ' De Dungense Brug". Annelies wil Mieke ook uitnodigen. Ik zou het erg leuk vinden als zij kan. Ook Tonny mocht mee, maar dat heb ik voorlopig afgeslagen omdat ik denk dat hij daar niet veel aan heeft. Maar ik zal het hem alsnog vragen ...

Het is wel even wennen, maar het nieuwe topmatras slaapt prima. Het biedt heel veel steun en dat heb ik wel nodig. Ik blijf alleen zo ontzettend moe. Ik ga moe naar bed, en ik sta niet echt uitgerust op . Gaf ik eerder de schuld aan het oude topmatras, dat kan ik nu niet maken. Niet dat een nieuw matras niet nodig was maar het is duidelijk de oplossing niet. Daarom heb ik een afspraak met de huisarts gemaakt. Hij is deze week wel met vakantie, maar volgende week kan ik terecht.

Het is niet dat ik niets kan, maar ik ontplooi geen enkel initiatief. Ik verzin dingen zoals boodschappen doen, de was opvouwen, de stoep vegen, planten water geven en meer van dat soort dingen, maar ik breng niks tot een eind. Bij al deze voorgenoemde dingen moet je je handen gebruiken. Je moet buigen en strekken, draaien en weer terug. Alle vingers doen mee, net zoals je polsen. Bij mij doet dat gewoon zeer. Niet een klein beetje, maar echte felle pijnscheuten. Mijn tabletten tegen zenuwpijn helpen zolang ik mijn handen en voeten stilhoud. Gelukkig wel. Dat was de bedoeling van die tabletten ook, en van de verhoging van de dosis. Kunnen jullie voorstellen dat als je weet dat alles pijn doet, dat de stap om dingen te gaan doen veel groter is dan normaal. Het is steeds weer een dubbele overwinning. En het kost me gruwelijk veel energie.

Gisteren waren we met zijn allen naar Utrecht gegaan. We vierden de verjaardag van Gijs. Gijs woont in de binnenstad van Utrecht. Samen met Maaike. Hij had het prima voor elkaar. Hij had voor voldoende stoelen gezorgd. Ja, we komen dan ook altijd met een man of 17. Maaike en Gijs wonen in een klein appartementje. Groot genoeg voor hun tweeën. Door onze invasie zat het hele huis vol. Dat was erg gezellig. Na een uurtje of drie zijn we weer richting zuiden getrokken.
Ik heb anders wel mijn verstand zitten verkijken. Maaike, de gastvrouw, zat op de bank en heeft de hele tijd niets gedaan. Ze is niet opgestaan, ze heeft nauwelijks een woord gezegd, ze gaf enkel antwoord op vragen, en ze nam geen deel aan de gesprekken. Het waren Marjolein en Evelien die Gijs hielpen de "gasten te bedienen", de vaat te wassen en op te ruimen. Ik snap dat niet: hoe kan een meisje van 18 jaar gewoon blijven zitten tijdens een koffie verjaardag in haar huis.
Oh ja, als jullie de draad van alle namen kwijt zijn, dan kan je even op mijn andere Weblog kijken: daar staat ergens een stamboom.

Wat doe ik dan zo'n hele dag: ik lees! Nou ja, luisterlees. En ik slaap altijd een paar uur. Ik zal het nodig hebben want 's nachts slaap ik ook. De televisie kan me niet boeien, het kost me ook te veel energie om te volgen.

Het is vandaag Nationale complimenten dag. Complimenten geven en complimenten ontvangen: de maatschappij schijnt het weer te moeten leren. Dus er wordt een speciale dag voor in het leven geroepen. Net zo goed als Nationale ziekendag, Nationale boerderijendag, Nationale weet ik veel wat dag… Maar goed, we zitten ermee. Blijft de vraag of ik daar aan mee wil doen. Na, vooruit dan maar:

Ik vind dat jullie mijn lezers en volgers een groot compliment verdienen. Elke keer weer krijg ik ondersteunende, lieve, waardevolle reacties van jullie. Maar ze zijn boven alles respectvol! En daar wil ik jullie echt mee complimenteren.

Zo, en nu ga ik een uurtje plat op de bank. Allemaal fijne middag en natuurlijk heb ik een klaartje: hebben jullie die zon gezien in die mooie strakke hemel. Daar word je toch blij van! Net zo als van het getwiet-twiet-twiet-twiet van allerlei vogels...