Gedroomd?????

Ruw werd ik vanochtend uit mijn slaap gewekt. Ik schoot verward uit mijn bed en stommelde naar beneden. Ik wist zeker dat ik iets gehoord had. Maar er was helemaal niets. Gedesoriënteerd liep ik door het huis, naar achteren, door clair heen en weer terug. Niets ... terwijl ik toch echt zeker weet iets gehoord te hebben. Wankelend ben ik toen maar in de douche gegaan en heb ik me aangekleed. En nu zit ik hier. Met een boterhammetje en een kopje thee probeer ik wat tot mezelf te komen en schrijf dit logje. Gelukkig werkt mijn Draakje naar behoren.

Ik vraag me af: zouden mijn tabletten hieraan debet zijn. Want als dat zo is, en het verbetert niet, dan weet ik het zo net nog niet. Ze helpen namelijk wel. Ik zou het toch gewoon even deze twee weken moeten aanzien.

Gisteren was het etentje bij Magda en Berry erg gezellig. Ze wonen in een ontzettend leuk appartementje midden in hartje 's-Hertogenbosch. Het is een monumentaal pand dat van de zusters JMJ is geweest. Vroeger was het de kweekschool Mariënburg, later de P.A. en nog later de pabo. Mardien en ik hebben allebei daar rondgelopen. De entree en de hal zijn precies hetzelfde gebleven. De trappen ook met de gebeeldhouwde leuningen. Onze Magda woont helemaal bovenin. Op de zolder zogezegd. Toen ik daar rond liep, bevond zich het teken- en het handvaardigheidlokaal daar. Maar daar is nu helemaal niets meer van te zien. Gelukkig maar, want het was me toch een troep.
Alles bij mekaar heb ik maar een glas wijn op. Dus dat was ook niet de oorzaak van mijn delirium. Rond half 10 waren we weer thuis. Ondertussen was het spek en spekglad geworden. Alleen op de wegen waar gestrooid was, was goed te rijden. Een deel van die weg mag ik direct fietsen: het is immers vrijdag en dan mag ik naar de fysio. Ik heb het idee dat ik dit mijn hele leven zou moeten blijven doen. ...

De brief die ik gisteren van het UWV kreeg en heb ik mooi doorgestuurd naar mijn rechtsbijstandsverzekering. Hij kwam van de afdeling verhaal en wilde een heleboel feiten over het ongeluk weten. Gelukkig wilde mijn rechtsbijstand adviseur dit voor mij doen. Toen ik zei dat hij al zoveel voor mij deed, gaf hij als antwoord: "daar word ik toch voor betaald, het is mijn werk". Het is een heel erg sympathieke man die echt probeert om voor mij het onderste uit de kan te halen.

Even over dit Draakje. Als je het vervelend vindt, sla je het maar gewoon over. Maar ik moet echt even op Plato reageren. Dit stukje software werkt prima als je het de kans geeft om het prima te laten doen. Dat betekent dat je er veel geduld bij moet hebben en veel moet oefenen. Een computer reageert heel anders op spraak als de mens. Hij herkent het op een andere manier als wij. Er bestaat een hele uitleg over, maar het gaat te ver om die hier helemaal te geven. Ik weet uit ervaring dat je de neiging hebt om luid te praten, om te schelden, om langzaam te praten, om met nadruk te praten, maar dit alles kort geen effect. Je kunt het beste gewoon net zo praten als je normaal praat.

Buiten hoor ik toeteren en gefluit: de school viert carnaval en houdt de optocht door de wijk. Dat is erg leuk. Ik ga maar eens kijken.

Allemaal een hele fijne dag en natuurlijk heb ik een klaartje: de drie rode tulpen die ik van Tonny kreeg in een paars potje staan in bloei. Alle drie! Het is een kleurrijk gezicht. Want ze zijn niet rood maar fel oranje met wat geel.

Carnaval voorpret: ik ga als blauwe handen smurf

Het valt niet mee te tikken met blauwe dikke handen.. zometeen eerst maar eens kijken of de fysio er iets aan kan doen.. het zal wel van de medicijnen komen die ik nu weer slik.. nee niet die blauwe handen wel dat dikke.. het zijn immers lichaamsvreemde stoffen die binnenkomen.. dus denkt het lichaam opruimen!!.. en vergeet dat het daarbij een heel lymfestation mist.. dus ophoping en stagnatie..
tel daar bij een beetje neuropathie bij op en je krijgt blueberry blauwe handen... net of je van bramen hebt gesnoept...

Ik werd net het bed uit getrild door de Carnavalsmuziek.. de school op de hoek had een optocht die achter, langs en voor ons huis trok.. ja dat heb je als je op de hoek woont.. we zijn al blij zat de de grote Caravalsoptocht niet meer door onze straat komt... niet dat het niet leuk is, maar de troep achteraf... maandenlang vind je nog de plastic confetti die afgeschoten is met een confetti kanon in je heggen.. en al die mensen die wilen komen plassen... niet dat ik daar bezwaar tegen heb, maar het werden er wel elk jaar meer..ik weet het.. de "plasplaatsen" zijn bekend bij de optochtlopers...en dat gaat rond hè...ik ben dus blij dat het niet meer door de straat komt, maar ik weet zeker dat ik het ook zal missen....de gezelligheid buiten met de buurt...alleen bij de optocht.. het kletsen met jan en alleman: alleen met de optocht.. ach jullie snappen het wel.. sommige dingen horen nu eenmaal bij elkaar..en dan neem je de confetti echt wel voor lief...ze ontlokt je dan ook een glimlach, want het doet terug denken aan die leuke tijd....

Gisteren door de omstandigheden geen blogje.. zowel Janneke als Evelien waren thuis en er was veel heel veel te bespreken... Janneke en Timmie gaan immers 1 augustus trouwen... Evelien is getuige voor Janneke..Het was erg gezellig zo met die twee meiden...

Ik ga ervandoor.. Trudie eerst naturlijk heel veel beterschap.. het is niks dat je zolang de griep hebt .. Zo ik het begrepen heb Gisella ga ik na de 3 weken weer door...ik ben benieuwd.. er is namelijk geen bekend alternatief voor trastuzumab..en het wel toedienen betekent minder kans op recidive.. 70% als ik wel heb.. en dat is best veel..
Sabine je redt het wel hoor.. zeker omdat je goede hulp heb.. en dag Annick ik zag je voorbij schieten....eh een wietje.. nee dank je Ria.. ik rook niet hè... maar toch dankje voor meedenken..

grts