Geld moet rollen!!!

oms zit het mee, soms zit het tegen.. en soms.. zit er gewoon helemaal niets.... ja geen inspiratie om te bloggen wellicht. En dan moet je het niet doen , heb ik door schade en schande geleerd.


Maar nu heb ik een nieuwe laptob... ja echt weer toB...want hij wilde een paar dingen niet doen. Vooral geen ander anti virus programma dan de reeds geïnstalleerde Norton. Die zal wel goed zijn, maar ik wil hem niet. In het verleden ben ik daar van teruggekomen. En ik heb er nog steeds geen goed gevoel over.

PRODUCTINFORMATIE
HP Pavilion DV7-6190ED laptop
Op zoek naar een notebook die snel gebruiksklaar is, en die zich soepel nestelt in je drukke bestaan? De HP Pavilion DV7-6190ED is ideaal om alles - van foto's tot financiën - te beheren, en hij ziet er met zijn strakke aluminium behuizing ook nog eens cool uit.

Jouw leven, jouw plezier
Snel gebruiksklaar! De nieuwe HP Pavilion DV7-6190ED met de nieuwste quad core processor, Beats Audio en 1.5 Tb opslagruimte  is ideaal om alles - van foto's tot financiën - te beheren, te delen, op te slaan en uit te wisselen.

Hij maakt je drukke bestaan makkelijker
Het leven is te druk om tijd te verspillen! Je houdt contact met familie en vrienden via de HP TruVision webcam en je kunt je muziek, video's en films gezamenlijk bekijken op het schitterende HD scherm met Beats Audio en vier luidsprekers voor een ongekend helder geluid.

Eenvoudig, functioneel en mooi
Hij doet alles voor je! De HP Pavilion DV7-6190ED bevat de nieuwste quad core processor, hoogwaardige video en de beste kwaliteit Beats Audio met vier luidsprekers - alles stijlvol ondergebracht in een aluminium behuizing met een strak, elegant design.

Wachtwoorden beschikbaar met één vingerbeweging
Moet je te veel wachtwoorden onthouden? De HP SimplePass vingerafdruklezer helpt! Aan de hand van de nieuwste exclusieve HP software zijn beveiliging en webwachtwoordbeheer met één vingertip geregeld. Zodat je snel aan de slag kunt.

Specificaties:
- besturingssysteem: Windows 7 Home Premium 64
- Intel Core i7 2630QM processor
- 2 GHz
- 6 MB L3 cache
- chipset: Intel HM65
- intern geheugen: 8 Gb DDR3 (2x 4 Gb)
- totaal aantal slots: 2 voor gebruiker toegankelijk
- uitbreidbaar tot 8 Gb DDR3
- gegevensopslag: 1.5 Tb harddisk (2x 750 Gb SATA, 5400 rpm)
- tot 12 Gb partitie voor systeemherstel
- Blu-ray ROM met SuperMulti DVD±r/r(w) dual layer
- mobiel entertainment: HP TrueVision HD webcam met geïntegreerde digitale microfoon (low-light)
- geïntegreerd 10/100/1000 Gigabit Ethernet LAN
- Intel 802.11 b/g/n
- Bluetooth draadloos netwerk
- multiformaat digitale medialezer voor Secure Digital kaarten en multimediakaarten
- gebruiksgemak: geïntegreerde vingerafdrukscanner
- 43,9 cm (17,3") HD+ High Definition HP BrightView LED scherm
- weergaveresolutie: 1600x900
- video: AMD Radeon HD 6770M (2 Gb GDDR5 gereserveerd)
- geluid: Beats audiosysteem met geïntegreerde subwoofer
- standaard toetsenbord met geïntegreerde numerieke toetsenset
- touchpad met ondersteuning voor multitouch bewegingen met aan/uitknop
- poorten: VGA, HDMI, 2x hoofdtelefoonuitgang, microfooningang, 2x USB 2.0, 2x USB 3.0, RJ45
- voeding: 120 watt netadapter
- 6-cels lithium-ion (Li-Ion) accu

Daarnaast het simpele ge O-H  met wachtwoorden, installeren van programma's, gebruikers account. Easy Transfer was overigens niet eens zo easy als Microsoft je wilt doen geloven. Ik ben een hele middag en avond bezig geweest voor het overzetten van 50 GB.  Niet zo verwonderlijk misschien: mijn oude lap gaat niet voor niets op de schroothoop.  Die is volgens mij gewoon versleten. Maar hoe ik de juiste instellingen moest vinden, is me na lang gezoek pas duidelijk geworden. Trial and error. Ik bleef de melding krijgen dat mijn nieuwe lappie niet verbonden was met het zelfde domein als mijn oude lappie... en dat was dus wel het geval. Uiteindelijk heb ik gevonden waar je iets moest aanpassen.. in EasyTransfer de knop advanced gebruiken en daar de domeinnaam in de tweede regel aanvinken....maar het staat er niet dat je daar de domeinnaam moet invullen...ach...het is inmiddels toch gelukt. Al was het niet Easy...

Ik heb mijn Draakje nog niet geïnstalleerd en daar pak ik nu wel gruwelijk op mis. Maar goed.. het komt wel.

Vorige week was Tonny op controle bij de neuroloog. Hij heeft immers een herseninfarct gehad precies in zijn spraakcentrum op 2 januari jl. Het gaat redelijk met hem. De vermoeidheid, het concentratie verlies, het aan pakken van dingen is een typisch herseninfarct ziektebeeld. En daar kan hij nog wel even mee voort. Dus ik zal, denk ik, nog enige tijd langer mogen wachten op mijn nieuwe douche en het dichten van de schoorsteen en dakkapel lekken. Ach ja....zonder die klussen geklaard gaat het ook wel, maar toch.......

Ik mag de komende 2 weken op mijn controles. Ik heb besloten om gewoon alleen te gaan... neuroloog, revalidatie arts en oncoloog/internist.  Tussendoor de fysio, twee keer zelfs en oppas-oma.

Ik ben bijna door de cyclus Rad des Tijds heen. Dat zijn boeken van Robert Jordan, fantasy. Alleen het voorlaatste deel - deel 13 -  is nog niet als luisterboek verkrijgbaar. Ik luister momenteel naar deel 11, Mes van dromen. De laatste 3 boeken uit de 14 delige cyclus, zijn niet door Robert Jordan geschreven, maar wel naar zijn aantekeningen. De man was plotseling overleden. Brandon Sanderson heeft de serie voor hem afgeschreven.

Net toen Jordan aan het twaalfde, afsluitende deel zou gaan beginnen, overleed hij plotseling. Na twee jaar publiceerde een weinig bekende auteur het eerste deel van de driedelige afsluiting van de serie, gebaseerd op de nagelaten notities van Jordan. Het resultaat mag er zijn. Hij concentreert zich op twee verhaallijnen (Rand die moeite heeft zijn lot te aanvaarden, Egwene's poging de burgeroorlog te beeindigen), waardoor het plot weer focus heeft. Zijn stijl en karakterisering komen behoorlijk goed met die van Jordan overeen. Een uitstekende voortzetting van de serie, vergelijkbaar met de beste delen van Jordan zelf.

Ik ga nog even verder luisteren... gewoon lekker lui op mijn stoel

Iedereen een fijne avond en tot de volgende log

Oja, mijn klaartje: toch mijn tegengaan van de neerwaartste spiraal van onze economie. Geld moet immers rollen!!

Moe, doodmoe...

Ik ben moe! Doodmoe! is dat gek? Nou, ik denk van niet. Het maalt alsmaar in mijn hoofd en slapen: vergeet het maar!
Maar opgeven? Nooit!

Tonny is sinds vrijdag middag thuis. En het gaat elke dag beter met hem. Zijn hoofdpijn is nagenoeg weg, hij loopt redelijk-nog niet als een kievit-en ook zijn spraak gaat de goede kant op. Ach, het komt allemaal wel weer in orde. Als we deze maand maar doorkomen.…
Morgen mag ik voor mijn MRI, en volgende week krijg ik hier de uitslagen van.  Ik weid hier nauwelijks enkele gedachten aan. Dat heeft toch geen zin.

Zelfs met mijn Draakje kan ik hier nauwelijks een verhaal neerzetten. De gedachten komen niet. Terwijl mijn hoofd vol zit.

Daarom geef ik maar even een klaartje om af te sluiten: ik heb een zoutlichtje. Gekregen van Emmy. En het straalt me elke dag tegemoet.  .....

Een beroerd begin

Na de MRI van vanochtend was het zeker: Tonny heeft een beroerte gehad. Precies ook in zijn spraakcentrum. De oorzaak van de beroerte kan van alles zijn, maar geen emotionele stress. daar hebben we natuurlijk nog naar gevraagd.

Het meest waarschijnlijke is dat er vanuit de halsslagaders, die ietwat verkalkt zijn, een stukje kalk heeft losgelaten en zo voor een zuurstof tekort in de hersenen heeft gezorgd. Maar er kan net zo goed iets anders aan ten grond slag hebben gelegen.

De ergotherapeut en fysiotherapeut zijn tevreden mensen. Zij hoeven niets meer te doen voor Tonny. Zijn lichaam heeft met het zelfherstellend vermogen de boel goed opgelost.  Voor zijn spraak krijgt hij nog logopedische ondersteuning.

Vanmiddag zouden er nog enkele afrondende onderzoeken worden gedaan. En als alles goed is , mag hij morgen wellicht naar huis. Zijn hoofdpijn kan afkomstig zijn van lekkend hersenvloeistof. Daar is een interessante remedie voor: plat blijven liggen.... of als dat morgen niet geholpen heeft, wordt er bloed in het gaatje gespoten. Dit vormt vanzelf een korstje. En over is de lekkage. En voornamer: weg is de hoofdpijn. Tenminste, dat beweerde de arts. En zij zal het best wel weten.

De komende 30 jaar zit Tonny vast aan medicijnen: bloedverdunners en cholesterolverlagende tabletten. Niet dat zijn cholesterol nu te hoog is, maar hij heeft een beroerte gehad en dan is dat standaard medicijn. Ter voorkoming van een te hoog cholesterol natuurlijk.

Geen dieet, geen restrictie... behalve voorlopig geen autorijden enzo...tot dat ze hem weer op de poli hebben gezien.

Verder nieuws: mijn foto's van de borsten waren niet goed gelukt... van de rechterborst kon helemaal geen foto gemaakt worden zelfs. Gelijk daarop een echo, maar ook dit beeld gaf geen duidelijkheid. Het kan net zo goed allemaal littekenweefsel zijn, volgens de radioloog. Of iets anders. In ieder geval geen vocht.
Besloten is toen toch de MRI aan te vragen en die mag ik de 19de ondergaan. De week daarop krijg ik van de chirurg alle uitslagen.
Tussendoor ga ik ook nog naar de neuroloog. Die afspraak stond al, maar ik ben er wel blij om. Ik barst namelijk van de pijn in mijn handen en van de krampen. Zo erg dat ik een heel tablet rivotril heb moeten innemen. En nu ben ik moe... de hele dag al. En ik mag ook nog naar het ziekenhuis op bezoek...

Ik zal echt blij zijn als dat over is en Tonny thuis is.

Nog één nachtje slapen, hoop ik


Een klaartje: ik kreeg van de Weenergroep, Tonny's werk, een prachtige bos bloemen. Als ondersteuning in deze moeilijke tijd. Lief hè...

Maar ook alle ondersteunende woorden, hier en op facebook doe zoveel goed. Ze geven mij de kracht en de moed om door te gaan, om te blijven kijken naar een hoopvolle toekomst samen met allemaal!!

Een goed begin???

Nou, het jaar was net een paar uur oud, toen we al in het ziekenhuis zaten... nee, niet ik deze keer. Maar Tonny heeft de "wedloop "gewonnen.  Hij werd wakker met vreselijke pijn in zijn borst. Zo erg dat hij ook moeilijk kon ademhalen. Liggen ging niet meer, en zitten nauwelijks. Na een tijdje alleen tobben heeft hij me toch wakker gemaakt. Maar ik kon ook niets doen. Alleen maar zeggen: rustig, geen paniek en zal ik de dokter bellen. En wie schetst mijn verbazing, maar ook geluk, dat hij ja zei. Tonny, die een dokter wilde. Tonny, die altijd roept: het is vanzelf gekomen.. en als ik naar de dokter ga duurt het ook een week... kortom...geen polonaise en zeker geen dokter aan zijn ziekbed.

Maar nu dus wel. Ik heb de noodhuisartsenpost gebeld en na 10 minuten stond de ambulance op de stoep. Hij moest naar spoeeisendehulp want hoewel het er niet echt op leek, er was inmiddels een hartfilmpje gemaakt, zou het best zijn hart kunnen zijn.

Ik ben later met Nicky naar de spoedeisende hulp gegaan.  Om 10 uur werd hij naar de spoed unit cardiografie gebracht om allerlei testen te doen. Hij had nog steeds veel pijn. Nicky en ik zijn weggegaan.

Natuurlijk heb ik om half 2 gebeld. Er was nog niet veel bekend, maar Tonny had weer een pijnaanval. Nee, de testen konden daardoor niet afgenomen worden. Misschien later op de dag. De eerste bloedtest wees wel uit dat er geen sprake was van hartproblemen. Maar het was wachten op de uitslag van de tweede. En op de fietstest.

Om half 5 belde ik weer. De uitslag van de 2de bloedtest was ook goed. De fietstest ook. Maar er zouden nog testjes gedaan worden. Om dingen te kunnen uitsluiten. Het zag er niet naar uit dat hij naar huis zou komen.

Maar om half 7 belde Tonny  zelf dat we hem konden komen halen. Dat hebben we natuurlijk gedaan. Geen long, hart of ontstekingen in die buurt, geen embolie. Wat dan wel??? Pijn, die geen oorzaak heeft. En dat is ook best eng.

Vannacht heeft hij goed geslapen. De pijn is wat verminderd, gaf hij aan. Gelukkig maar. Hij mag pijnstillers. We zien wel hoe het gaat. En bij de minste opleving bel ik gewoon onze huisarts!

Oja ik mag eerst direct op herhaling voor onderzoeken. Jawel, richting ziekenhuis. De auto kent de weg inmiddels vanzelf.

Gelukkig Nieuwjaar!

En mijn klaartje: We hebben een heel hechte familie. Ik heb heel lieve vrienden. En dat is elke keer een warm bad, een grote steun.

De lach van mijn kleinzoon

Kijk, ik ben al bijna opgeschoten naar een weeklogje in plaats van een maandlogje. Eigenlijk is dat pure noodzaak, want er gebeuren zoveel dingen die ik graag wil delen. Het vervelende is alleen dat ik het ook weer vaak vergeet. Kennen jullie dat? Dan heb je een heel verhaal in je hoofd, maar op het moment dat je het kunt opschrijven, lijken de letters zijn gaan dansen. De woorden zijn door elkaar en het verhaal staat op een vlakke helling. Toch maar met de moed van een kind beginnen.

Ik weet wel dat ik moet opschieten, want onze Evelien komt me zo halen om naar de C1000 te gaan. Deze winkel had een goede sint aanbieding op het gebied van Lego (bijna Lego), en het is noodzaak daar snel bij te zijn. Anders heb je niks. En ik wilde erheen om wat leuks voor mijn Secret Santa te scoren.
Ja, we hebben de namen binnen en dit jaar heb ik best een lastige, of niet. De houd- ik- van- lijst is erg uitgebreid. En dan moet ik keuzes maken. Dat maakt het lastig!

En juist omdat ik moet opschieten, gebeurt er van alles waardoor dat niet lukt. Dit zal dan ook wel een logje over vele uren worden. Want ik moet ook opletten wat ik neerzet. Er zijn dingen die ik wel wil vermelden, maar wat ik beter niet kan doen om allerlei externe redenen. Er zijn mensen die mijn log lezen en dan de inhoud daarvan ten eigen bate interpreteren. Toch ben ik niet van plan om mijn weblog af te sluiten. Want mijn Whispers bestaan uit mijn gedachtenspinsels, mijn gedachten van het moment, van de seconde. Hoe ik ze wegzet ligt ook aan mijn stemming. Maar het is voor een kwaadwillend persoon heel gemakkelijk om zinnen uit de context te lichten en die als hoofdzin te gebruiken in allerlei rapporten.

Sinds afgelopen donderdag heb ik een krullenbol. Niet van mezelf, maar van de kapper. Officieel is het een ondersteuning permanent. Het staat erg grappig, en ik ben er best blij mee al mag de krul iets minder. Maar dat maakt de tijd wel goed. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt. En zoniet?… Ik zie het toch niet… En ik heb mijn auto weer terug. Deze was even in Maaskantje logeren omdat ik er met mijn concentratie problemen van het moment toch geen chocola van kon maken. Van het autorijden dan. Levensgevaarlijk! En niet alleen voor mij maar ook voor alle andere weggebruikers. Maar het gaat weer goed en ik ben van plan weer achter het stuur te gaan zitten. De afgelopen weken heb ik weer genoeg gelopen. Gelukkig heb ik een hele lieve man en een lieve dochter die mij wel wilden taxiën. Maar ik ga toch het liefste zelf overal naartoe. Mijn vrijheid!

Volgende week is Tonny jarig. Gisteren heb ik uitnodigingen uitgedeeld om mee te gaan kleiduivenschieten. Iedereen heeft enthousiast gereageerd en wil graag mee. Dat dachten wij wel, want gewoon bij elkaar zitten en koffie drinken is wel leuk, maar dit is weer eens wat anders.

Het gewoon bij elkaar zitten en koffiedrinken is net ook weer gedaan. Want natuurlijk moesten Evelien en ik gewoon even beppen. Dean blijft een lief ventje. Hij lacht met ogen en mond tot een grote grijns getrokken. Dat is zo'n leuk gezicht. Maar nu zijn ze weer weg. Dus ik heb even tijd om dit af te maken.

Heb ik al verteld dat we met de kerst weg zijn? Ik heb een villa in Drenthe gehuurd voor een week en we gaan met z'n allen. Ook Timmie komt mee.
Ik heb er echt zin in. Even kijken wat de post gebracht heeft.... aha... een secret santa item wat ik gekocht heb... heel leuk.. ik zou het zelf wel willen houden:)

Verder alleen maar een heel pak reclame...en een streekkrantje...
Dat gaat vandaag nog bij oud papier.

Ik ga nog even mijn boek verder luisteren. Momenteel luister ik naar een boek van Jonathan Kellerman: Breekpunt. Het is het eerste deel van de Alex Delaware serie. Spannend hoor.  En ik heb het luisterboek van Pijn de baas. Dat staat op mijn andere mp3. Dus genoeg te luisteren. De boeken van Hans Stolp moeten ook nog ergens tussen door. Maar die zijn niet zo lang. Binnen één dag heb je daar een flink aantal van weggeluisterd.

Mijn klaartje van vandaag: de glimlach van Dean. Hoe kan het anders....Nee, ik heb er helaas geen foto van..maar dat komt zeker wel.

Allemaal een fijne week en wanhoop niet, na de kerst wil ik weer msn inschakelen, denk ik , en daarna twitter. Of anders om...

Veel en nog meer

Het kan niet op, het kan niet op....Hebben we deze maand alleen al een nieuwe spiegelreflexcamera, onee dat was vorige maand, maar goed, toch net geleden, een nieuwe padmachine en een nieuwe flitser gekocht....heb ik sinds vandaag een nieuwe telefoon.Een LG viewty! Jullie weten toch dat mijn HTC Diamond gevallen was en dat sindsdien de luidspreker het niet meer zo goed deed? Dat heb ik vast vertelt, anders ben ik het vergeten.Dat diamantje is wel vaker gevallen hoor, alleen de laatste keer was duidelijk teveel. En mijn abonnement loopt pas in april af.. een probleem derhalve...

"Wacht maar mam," zei Janneke, "ik heb nog wel een LG liggen voor je." en die bracht ze vanmiddag mee. Zij heeft pas gelden een Samsung huppeldepup bij haar verlenging van abonnement gekocht en deze LG "over". Nu mag ik hem zolang gebruiken. Ik ben heel beneiuwd. Hij ligt nu onder de oplader. Op het net heb ik een handleiding gevonden. Die zegt helemaal opladen tot er gemeld wordt: batterij vol. Vind ik wel lastig denk ik als je hem in gebruik hebt. Ik wil ook wel eens snel snel een beetje opladen. Nouja, dat zin we dan wel.
Dit wordt in elk geval vervolgd.

fijne avond allen
oja .. een klaartje...hoe kan ik het vergeten....ik heb net hele lekker witlof met ham en kaas op...dat lust Tonny niet, maar hij was toch niet thuis....

grts


ps.. sorry als het allemaal een beetje decadent klinkt... het is niet bedoeld om iemand de ogen uit te steken..maar mijn man werd maar 1 keer 60 hè...en hij is al meer dan een jaar mantelzorger....dat verdient wel een mooi cadeau

gewoon bijzonder

Zo, het is er toch van gekomen! Ik heb een nieuw koffiepadapparaat besteld. Ja, jullie lezen het goed: besteld. Na lang dubben en zoeken hebben Tonny en ik besloten om toch maar voor een padapparaat te gaan. Aan mij de taak om er één uit te zoeken. Het is uiteindelijk de Philips Senseo Quadrante geworden. In de kleur zwart.

Ik had er één bij de Blokker ziet staan, voor een reclameprijs van € 99. Ik zei nog tegen Tonny "Kom, we gaan hem halen." "Ja," zei hij, " ik kom zo mee." Tijdens het wachten surfte ik nog wat op het Internet. En daar kwam ik precies het zelfde apparaat tegen voor € 80, zonder verzendkosten. Dezelfde dag geleverd, dus de volgende dag in huis. Een verschil van € 19 op hetzelfde apparaat vind ik nogal veel. Logisch dat ik hem toch maar via Internet heb besteld, en nu zit ik op de post te wachten die het pakketje komt afleveren. Maar daar weet ik geen tijdstip van. Dat kan dus tot vanmiddag laat zijn. Ach, ik kan tot acht uur vanavond boodschappen doen. En Tonny kan goed alleen.

Ik was me toch misselijk gisteravond en ook nu ben ik nog niet helemaal in orde. Mijn maag zit erg hoog. Dus ik heb maar een kopje kamillethee. En zelfs dat maakt misselijk ... waar het vandaan komt, dat weet ik niet. Misschien toch nog van die tweede Mexicaan: een uitgestelde werking. Of, en daar neig ik meer toe, de combinatie van de drie medicijnen gisterenavond. Want ik kreeg het pas daarna, die misselijkheid tot bijna overgeven toe. Ben ik blij met een sterke maag! In ieder geval, ik zal het vanavond nog wel zien.

Het leek wel of ik gistermiddag "jour" had. Ik had zowel mijn moeder als onze Magda en Berry op de glühwein. Alle drie waren ze "uit hun huis gezet" omdat de kijkers kwamen. Ik hoop echt dat nu lukt voor onze Magda want deze mensen kwam al voor de tweede keer. Voor mijn moeder was het de eerste keer en binnen een week nadat het huis op Funda stond. En daarvoor had ik onze Evelien op de koffie. Allemaal heel gezellig!

De kerstkaarten druppelen langzaam binnen, ik moet ook aan beginnen, maar ik kan zo slecht adres schrijven. Misschien dat ik alles op etiketten zet. Dat is ook wel een heel werk, maar ik heb toch de tijd aan mezelf. Nu alleen nog de moed vinden om aan te gaan beginnen.

Nou, mijn nieuwe koffiepadapparaat is er nog niet, dat wordt dan nog een kopje uit het oude apparaat. Smaakt ook goed!

Voordat ik met dit logstukje begon, had ik een klaartje ... weten jullie dat ik hem vergeten ben. Nee, ik weet het echt niet meer. Dan maar een andere..O, nee.. wacht eens, ik weet het weer. Hoe kon ik dat nu vergeten.. daar wordt iedereen wel blij van… die €19 euro verdiend…door even te surfen.. ik kan heel veel leuke dingen dien met 19 euro, wat jullie….?

Allemaal een fijn weekend. Laat je niet gek maken door de koopziekte… de winkels zijn over 2 weken maar 3 dagen dicht, al zou je door de inkopende massa iets anders bedenken. Een voedselschaarste of zoiets, winter zodat je de deur niet meer uit kan…..en doe als je blieft een beetje rustig aan met het eten. Gewoon bijzonder is ook lekker. Dat weet ik wel zeker!

grts




en ja hoor.. of de duivel ermee speelt, zeggen ze wel eens... net dit logje afgesloten, gaat de bel... tingelingelingelingelingelingeling... ja ik heb en trekbel:).... staat de pakketdienst van de post voor de deur met ons nieuwe apparaat... inmiddels uitgepakt, aangesloten, gebruiksklaargemaakt en koffie gezet... prima bakkie!.. en niks "denhaag, denhaag...."

Kerstmarkt in Valkenburg

Zo, vandaag maar weer eens een gewoon blogje. Niet iedereen heeft de typografieën begrepen. Dus een kleine uitleg. Ik maak de typografieën met het programma Word. Als ik de tekst daar naar mijn zin heb, de juiste lettertypes hebben gevonden, de juiste kleuren, dan selecteer ik hele geval, ik kopieer dat en plak het in PaintShopPro als nieuwe afbeelding. Hierin pas ik de grootte aan naar 800 pixels breed. Vervolgens exporteer ik het als png bestand met de achtergrond transparant. Deze beeltenis upload ik naar mijn webpagina waar ik een fotodatabank heb staan. Ik selecteer de afbeeldingslocatie van de beeltenis, en plak deze in mijn Weblog.

Normaal gesproken zet ik deze typografieën alleen neer op mijn weblog "Een kopje thee?...." maar voor gisteren en eergisteren heb ik een uitzondering gemaakt. Mijn verhaal over de tortilla was veel minder spannend zonder de typografie. Mijn logje over de pakjesavond kwam beter uit met deze letterspelerij.

Maar nu dus weer een gewoon met Draakje gemaakt log.
Gisteren zijn we met Janneke en Evelien naar de kerstmarkt in Valkenburg geweest.



Het was er ontzettend druk, maar ook heel gezellig. Na anderhalf uur met de auto hebben we deze geparkeerd bij het casino. Toen mochten we de Cauberg aflopen want we moesten in de gemeente grot zijn. Dat was bijna midden in het centrum.





Gelukkig regende het toen nog niet. Na een kleine 10 min konden we de entreeprijs betalen naar binnen gaan. Voetje voor voetje schuifelend liepen we langs de kramen. Ook waren er winterse taferelen te zien.




Het was bloedheet, dit hadden we niet verwacht. Maar ja, wat wil je met zoveel mensen ... dan wil het wel warm worden. Toen we na ruim twee een half uur weer buiten stonden, regende het. Dus we zijn snel na een cafeetje gelopen om wat te drinken en te eten. Daarna zijn we na de fluwelen grot gegaan. Hier was ook een kerstmarkt. En ook weer entree. In deze grot was het minder druk. Ik vond de uitstalling ook meer kerstsfeer hebben.
Langs de looproute waren taferelen uit het boek "A Christmas Carol" te zien. Dat was heel knap gedaan. Ook in deze grot zijn we zo'n twee uur gebleven.

Toen we weer buitenkwamen was het donker en was ik aan het einde van mijn Latijn. Maar we moesten de Cauberg nog op om bij de auto te komen. Ik mocht van Tonny wel beneden wachten, maar dat heb ik niet gedaan. Ik ben de berg ook weer opgeklommen. Vooral dat laatste stuk vergde veel inspanning en ik was blij dat we de parkeerplaats bereikte. Janneke en ik hebben toen aan het begin staan wachten terwijl Tonny en Evelien de auto gingen halen. Rond half zeven waren we thuis. En moe dat ik was ...

Vanochtend ben ik bij Coralie op de koffie geweest. Het was erg gezellig. We hebben werkelijk over alles gepraat, zeg maar geklets. En verder houdt deze hele dag heel rustig. Ik ga kijken of de snijbonen kan rengen en in stukjes kan snijden. Lukt dat niet, dan mag Tonny het doen.

Ik heb ook een klaartje: het was een geslaagde dag gisteren samen met onze eigen dochters. En ook zij zeiden: "dit moeten we erin houden", en dat voelt goed.

Van grijs naar zonlicht

Het regent, en het ziet er grijs uit. Helemaal geen weer om naar buiten te gaan, om boodschappen te gaan doen, of gewoon om ergens op bezoek te gaan. Ergens in mijn achterhoofd had ik het plan opgevat om bij mijn moeder wat te gaan inpakken. Onze Magda zou er dan ook zijn. Want alleen inpakken dat doet mijn moeder niet. Ze heeft gisteren de glazen van de ene kast naar de andere kast gesjouwd. Op mijn vraag of zij ze allemaal gebruikte, zei ze nee. Toen vroeg ik natuurlijk waarom ze ze niet allemaal had ingepakt. Logische vraag toch! Haar antwoord verbaasde me, of eigenlijk ook niet, "Ik weet niet hoe dat moet, ik kan dat niet. " Magda en ik heb er gisteren stiekem om moeten lachen. Ze is 78 jaar, en heeft haar hele leven al als een prinsesje geleefd. Tenminste, zo noemt onze Magda het, ik noem het gewoon lui. Maar dat heb ik al een keer hier gezegd. En ongetwijfeld zal ik het nog meerdere keren herhalen.

Momenteel ben ik een video aan het omzetten van de video camera naar de computer. En daarna op DVD branden. Dit had ik gisteren ook al gedaan, maar toen was er iets misgegaan. Er zat geen geluid bij. Dus vandaag overnieuw. Tonny heeft graag dat ik er vier maak. Dat is niet erg, het kost alleen maar tijd. En die heb ik in overvloed. We hebben nog wel gekeken of Tonny een Firewire aansluiting op zijn computer heeft zodat het voortaan zelf kan doen. Maar dat is niet het geval. Dus ik zal het zelf moeten blijven doen want wij komen niet op elkaars computer. Gek? Ik weet niet, het is hier zo.

Gisteren ben ik begonnen met hormoon therapie. Ik slik Tamoxifen. Voorlopig eerst 15, dit vanwege de mogelijke bijwerking. Daarna zien we wel.

Gisteren kreeg ik ook een ontzettend akelig telefoontje van het UWV. Mijn aanvraag schijnt niet in orde te zijn. Er ontbraken nogal wat stukken. Toch heb ik alles opgestuurd, wat ik in mijn bezit had. Ik kon aan de vrouw aan de andere kant van de lijn niet duidelijk maken dat ik de stukken echt niet had, dat deze bij de werkgever zouden moeten liggen, maar dat ze daar waarschijnlijk ook niet lagen anders had ik ze wel gehad. Ik moet zeggen dat ik het me erg aantrok. Ik was helemaal van slag. Gek dat zo'n voorval, waar je eigenlijk zelf niets aan kan doen, je zo van je voeten kunt slaan. Ik heb meteen Annelies gebeld. Zij was niet op school aanwezig, dus ik heb even met Marjan gesproken. Dat was erg gezellig. Later belde Annelies terug. Ook zij had het UWV gesproken en zij zou op maandag met Erik Ticheler bellen om de ontbrekende spullen in orde te krijgen. Ik ben benieuwd.

Hoera, het is weer de tijd van het jaar. Gezellig kaarsen aan. Ik heb dat nu ook. En het blijken allemaal geurkaarsen te zijn die we van de Ikea hebben meegenomen. In de grote windlichten zitten nu sinaasappel kaneel geurkaarsen. En het ruikt echt gezellig. Vanuit de buren komen de Sinterklaas liedjes me tegemoet. Ach, dat is altijd maar even. Ik heb hier dan ook helemaal geen geluid aanstaan.

Ik las op Janneke's Baas-Braal blog dat zij bezoek had gehad van de Secret Santa. Zij had een foto van de haar gekregen cadeautjes geplaatst. Wat ik me nu afvraag: wie doen er allemaal mee met de Secret Santa en op welke blogs kan ik de foto's van de cadeautjes zien. Ik ben daar best nieuwsgierig naar. Misschien moet ik alle bloggen bij Tess maar gewoon langslopen. … al zou dat wel niet kloppen omdat niet iedereen op haar blog rol meedoet, of omdat er mensen meedoen die niet op haar blog rol staan. Hier moet ik even over nadenken. Misschien dat een van mijn lezers het antwoord weet.

Inmiddels zijn we weer een paar uur verder, ik schrijf dit blog altijd in fases. Ik heb zoveel tussendoor te doen, tenminste dat meen ik ... de zon schijnt, en eigenlijk ziet het er best mooi uit nu buiten. Ik ga kopje thee pakken, allemaal fijne dag, en mijn klaartje: Tonny wil een foto van Luna maken. Dat wil alleen niet zou lukken: elke keer als Tonny aanlegt, komt Luna naar hem toegelopen. En dat is al verschillende keren gebeurd ... ik moet hier stiekem om lachen.

Rekenen

Rekenen
Gisteren heb ik met een leerling sommen nagekeken. Het waren sommen in de trant van ... zie onderstaande tabel... oeps de tabel wordt hier niet goed weer gegegeven.. sorry...

Blok 1 Blad 67
erbij en eraf
9+4= 13-7= 3+9= 16-9= 8+9= 12-8=
5+7= 14-6= 6+8= 15-6= 7+8= 11-4=
7+6= 18-9= 9+3= 12-7= 5+6= 11-5=
7+7= 15-7= 4+9= 14-7= 5+9= 13-4=
6+5= 13-9= 3+8= 12-6= 7+4= 12-5=
9+6= 12-9= 8+5= 13-8= 8+6= 16-7=
7+5= 15-8= 6+9= 17-9= 5+8= 12-4=
4+8= 13-5= 8+7= 11-2= 2+9= 12-3=
9+2= 14-8= 8+4= 11-7= 6+6= 13-6=
7+9= 14-9= 4+7= 15-9= 8+8= 16-8=
2+9= 14-7= 9+5= 11-9= 3+8= 16-9=
6+7= 14-5= 9+6= 18-9= 5+9= 17-8=
uit: Uitgeverij Bekadidact • Stenvertbloks • Rekenblok 1

Mijn leerling had de sommen thuis al gemaakt, wij moesten ze enkel nakijken. Dat doen we elke week op dezelfde manier. Ik lees de uitkomsten voor, zij kijkt de opgeschreven uitkomsten na. De uitkomsten die ik voorlees, heb ik niet voor mij staan, ik heb slechts een bovenstaand blad. Ik maak de sommen dus steeds zelf tijdens het voorlezen. Dat is geen enkel bezwaar, want deze sommen zijn niet moeilijk. Alleen gisteren ging het helemaal mis. Na het eerste rijtje sommen kreeg ik een ontzettende hoofdpijn, en ik begon fouten te maken. Gelukkig is mijn leerling een heel pienter meisje. Samen hebben we het tot een goed einde gebracht. Maar het is duidelijk niet de weg. Weer een keer werd ik op mijn concentratieprobleem gewezen. Oh ja, voor de duidelijkheid, de uitkomsten worden in gewoon spreektempo gegeven. Probeer het maar eens om zonder te hakkelen deze paar sommen op te lossen. Ik had er meer dan 150.

In ieder geval, ik was 's avonds ontzettend moe. Niet alleen van deze rekenles, maar van alles. Mijn moeder heeft eindelijk het besluit genomen bij welke makelaar ze haar huis in de verkoop doet. Het is Brouwers geworden. Deze kogel is nu door de kerk, ik hoop dat ze wat rustiger kan slapen nu. Gistermiddag hebben Evelien en ik een aanvang gemaakt met inpakken. Ik had de dozen al voor haar besteld en die waren de dag ervoor afgeleverd. Zelf had ze niet verzonnen om ze in de garage te zetten hoewel ze in haar gang in de weg stonden. Ze heeft het de volgende ochtend door Berry laten doen. En dat terwijl als ze gewoon de band, die de dozen bijeenhield, los had geknipt ze gemakkelijk de dozen één voor één naar de garage had kunnen tillen. Maar dat komt niet in haar hoofd op. Daar denkt ze gewoon niet aan, ze heeft nog nooit aan zoiets gedacht. Evelien en ik hebben samen vijf dozen ingepakt. Toen moest ik naar huis, maar Magda kwam er aan om verder te helpen. Magda is ook mee geweest om het verkoopcontract bij de makelaar te tekenen.

Evelien en ik heb het over zwanger worden gehad. En over het maken van foto's. Zij wil als ze straks ooit zwanger is, een mooie foto van haar zwangere buik. Het liefste heeft ze dat Tonny die maakt. Ik heb Tonny dus maar een digitale spiegelreflexcamera cadeau gedaan. Hij heeft nu nog een aantal maanden om te oefenen, om zich bekend te raken met het nieuwe toestel. Ik heb een Canon EOS 450D gekocht voor hem. Op dit toestel passen al zijn lenzen van zijn analoge camera, ook een Canon. Hij verwacht geen problemen met de bediening van zijn nieuwe toestel, want hij kent natuurlijk zijn oude toestel. En Canon is Canon…

Inmiddels ben ik weer terug van de kapper. Mijn haren zijn weer in model geknipt. Dat is toch een beter gezicht. Ik heb trouwens nog steeds geen enkele grijze haar..nergens te bekennen...alleen die eigen asblonde plukken zo het nu zijn. Want over het geheel genomen is mijn haar donkerder terug gekomen..ach het is prima zo..

Onderwijl is het gaan regenen. Met dit weer ga ik echt de stad niet in..zeker niet omdat het allemaal even vlug moet...
Die bril loopt niet weg, en mijn bestelde hemdjes ook niet....

Daar is Evelien... dus koffie....

fijne dag allen
oja mijn klaartje: mijn haar zit keileuk...en is heel goed teruggekomen...
waar een mens maar blij van kan worden he....

de bbq

We gaan het opnieuw proberen.... met dit draakje werken... En als ik maar lang genoeg door blijf praten, dan lukt het vanzelf. Oeps, dan moet ik natuurlijk wel eerst de juiste instellingen voor mij laden....

Gisteren was een fantastische dag: het klopt allemaal. Maar rond een uur of negen kwam de man met de hamer voor mij. Dat was minder. Niet zo verwonderlijk, is de spanning van gisteren, daarna met sjouwen, daarna het voorbereiden. Gelukkig heb ik heel veel hulp van Evelien gekregen. We hebben samen de boodschappen gedaan. We hebben samen de boel in orde gemaakt.

Rond zes uur kwamen Evelien en Nicky en even later Janneke en Timmie.... Mieke, de moeder van Timmie, kwam ook gelijk mee. Groot gelijk anders moest ze alleen komen. We hebben snel met elkaar nog even de laatste puntjes op de i gezet.

Alles bij elkaar was het een gezellige boel. De temperatuur was fantastisch. Het eten was ontzettend lekker, de drank overvloedig. Rond een uur of 11 's avonds waren de laatste gasten met een doggy bag naar huis.... we hadden nog een achterblijver die samen met Tonny in de tent de laatste pilsjes op dronk.Om half 12 was het gedaan.

Tony had genoeg gedronken, dat was een ding dat zeker was. Hij heeft het erg naar zijn zin gehad. Fijn! Dat was ook de bedoeling.

Nicky heeft bijna in zijn eentje de heleboel achter opgeruimd. Ik vind dat heel lief van hem. En ik heb tegen Evelien al gezegd dat ze hem in ere moet houden.

Ik vond het erg fijn dat Anneke en Greet er waren. Ze hadden van mij hun nieuwe sociale vaardigheid methode: "Wat denk jij wel?" meegenomen. Daar ben ik reuze mee in mijn sas. Ik heb het vanochtend evengoed bekeken, en het ziet er fantastisch uit! Anneke en Greet: jullie mogen hier erg trots op zijn. Ik kan eigenlijk niet wachten om het uit te proberen.

Het is nu definitief: Evelien en Nicky kunnen het huis van mijn moeder niet kopen. Heel erg jammer, maar het is zo. Zoals Evelien zegt: "nu gaan we witten, dat is nog goedkoper ook."
Mijn moeder heeft het huurcontract bijna ondertekend. Zij heeft wel aangegeven dat ze het appartement wil huren. 15 december kan ze erin. Dat is al over een kleine vier weken. En nu moet haar huis is leeg ... ik hoorde van Mardien dat ze van ons verwacht dat we dat doen. Mardien heeft haar gezegd dat ze zelf met een blaadje papier en een potlood rond moet lopen, en daarbij moeten opschrijven wat ze wil behouden, en wat naar de stort moet. Dan kan ze de dingen die ze niet gebruikt, en wil meenemen, alvast zelf inpakken. Ik heb met Mardien afgesproken, dat ik wel met haar het huis doorloop. Het is immers fijner omdat met zijn tweeën te doen. En ik heb toch de tijd. Morgen zal ik dat wel eens met mijn moeder bespreken. En ik zal haar direct even bellen. Zou dat is ook gebeurd. Wordt morgen vervolgd ...

Zo zien jullie dat ik onderwijl ik dit schrijf nog heel veel andere dingen doe. Een beetje opruimen, vaatwasser inruimen, vaatwasser uitruimen, en links en rechts een telefoontje plegen.

Wat fijn Coralie dat ook jouw waardes allemaal in orde zijn. Dat geeft toch een gerust gevoel hè?
Iedereen bedankt voor de felicitaties voor mijn waardes, en voor de felicitaties voor Tonny. Ik heb ze allemaal aan Tonny overgebracht. Hij was er erg verguld mee. Net zo goed als ik erg blij was.

En dan begint morgen een nieuwe week. Weer een drukke week. Met woensdag een bezoek aan de Arbo Arts. Ik hoop dat onze Janneke weer mee kan. Dat is natuurlijk de vraag, want ze werkt. Maandag hoor ik ja of nee....


zo rest me alleen nog wat foto's

Schoonzoon Timmie...


Schoonzoon Nicky...


Eén van de drie grijnssneeuwpoppen hangend voor het tentraam:


Het bier......


en de andere dranken....


het vlees en de vis....


en de andere toei.....



en natuurlijk ook het welkom....


alle foto's zijn gemaakt door Evelien:)

Mijn klaartje: Iedereen heeft het zo gezellig gevonden, voor herhaling vatbaar....ik heb een geweldige familie!! Waar onze vrienden naadloos bij inpassen...

zonnige dag en een fijn weekend verder..

Tonny: 60 jaar

Het is zover.. vandaag is Tonny 60 jaar... we gaan het vieren met een winterbarbeque al lijkt het veel meer ook gezien de temperatuur op een herfstbarbeque...



Ik heb de Balkumse vlag voor hem uitgestoken....want versieren binnen kan ik niet...straks komt Evelien voor de finishing touch... de laatste boodschappen en het ophalen van het vlees.. Tonny zorgt voor de tafels.. maar ik moet dat eerst wel weer even met hem doorspreken....

allemaal een fijne dag

en mijn klaartje:
ondanks de regen die valt, is het een stralende ochtend..

Te druk en schoon

Het is niet eerlijk... lig ik de hele nacht bijna elk half uur te zien, val ik tegen de ochtend in slaap... en dan gaat de wekker want ik moet eruit voor de hulp....vandaag dus een drukke dag... hoewel ik mijn hulp niet mee hoef te helpen, wil ik toch voor ze komt een paar dingen in orde hebben...zoals de gebruikte glazen en kopjes van de vorige dag in de vaatwasser, de bak met gebruikte koffiepads in de vuilnisbak legen, ontbijten en de boel opruimen en de prullenbakken legen...dat is altijd stevig aanpoten....zeg nu niet dat dat allemaal niet hoeft, behalve ontbijten dan, dat weet ik ook wel... maar toch.....

Als ze dan om 9 uur binnenkomt,bespreken we wat ze gaat doen.. daar moet ik echt mijn hoofd bij houden, want deze lieve meid wil wel eens doordraven...maar goed.. het lukt allemaal..dan komt om 11 uur Annelies.. we hebben een voor mij heel heftig maar ook zinvol gesprek.. en het was ook nog gezellig hoor...vraag me alleen niet wat er precies besproken is, want dat weet ik echt niet meer...Annelies stuurt me papieren op, of komt ze zelf even brengen...

Snel het vlees voor de bbq bestellen en daarna haasje repje naar het ziekenhuis voor bloedprikken.. Daar ging het allemaal weer niet lekker... het bloed wilde weer niet stromen, en ik had mijn eigen pretpark weer bij me.. maar goed .. na een half uur toch weer naar huis: het was uiteindelijk gelukt wat bloed te trekken dan maar...

Thuis zat Evelien al te wachten om de party tent mee op te zetten. daar hoefde ik me gelukkig op één moment na niet mee te bemoeien... ik zat gewoon bekaf met een kopje thee...

Tja en dan nog 2 leerlingen...en nu is het avond.. Tonny had gelukkig gekookt, spaghetti ... en daarna...ik dacht nu ga ik aan dit blogje werken... gek genoeg kan ik niet als Tonny thuis is met mijn draakje werken.. Draakje als in Dragon Naturally Speaking.. dus dit is een volledig getypt verslag. en dat merk ik goed op mijn handen...dus ik stop er maar weer mee... mogen weer een dag...

Mijn klaartje: eindelijk schone ramen boven...

fijne avond

grts

Ik klim en klauter...

Voor ik een aantal webloggers langs ga, zal ik eerst hier weer een stukje neer zetten. Ook gisteren heb ik de hele dag geslapen. Ik ben wel even 20 minuten naar mijn moeder geweest. Maar toen was het ook op. Het was het druk. Wel niet drukker dan anders ... maar toch ...

Gelukkig is het vandaag een nieuwe dag. Ik ben blij met jullie reacties op "het doet zeer ..." ik voel me hierdoor erg gesteund.

Deze week is Tonny vrij. Er moet nog veel opgeruimd worden willen we vrijdag kunnen barbecueën. Maar nu is hij naar een begrafenis. Wanneer hij terugkomt, weet ik niet, maar ik weet wel dat hij als hij terugkomt, niets meer doet. Dan kruipt hij achter de computer en is niet meer aanspreekbaar. Ik hoop dat ik het mis hebben, maar ik denk het niet.

Mijn plannen voor vandaag zijn wat onrustiger: strijken (wanneer niet?), vlees bestellen, en een beetje opruimen. O ja, en eventjes naar de Blokker om een wisser te halen. Dan is mijn hulp morgen ook weer gelukkig.
Morgen heb ik overigens weer een drukke dag. Mijn hulp komt, Annelies ( mijn directeur ) komt praten, en ik moet bloed prikken. Tegen het einde van de middag komen ook nog twee leerlingen. Ach, het loopt allemaal wel vanzelf.

Ik heb net Wordpress van mijn site afgehaald. Ik was er nu wel een stuk verder mee, maar ik vond het zo'n gedoe om alles om te zetten,nee, niet het importeren, maar gewoon alle s naar jijn zin, alle adressen aanpassen enzovoort.. dat ik dit weblog maar op Blogger laat staan. Er komt vanzelf wel een tijd, dat ik dat gaan veranderen. Ik weet nu, dat ik het ook kan (hè Gisella?)

Ondertussen ben ik weer aan het rondsnuffelen geweest op het net. Ik ben verschillende interessante bloggers tegengekomen. Allemaal met hun eigen verhaal, of een eigen stellingname. Ik zal de linken van hun log bij "De moeite waard" neerzeten, dan kunnen jullie daar als je wilt ook een kijkje nemen. Ik moet toch wat ...

@Nonny: 14 jaar thuis, en daarna weer aan de slag? Als ik 14 jaar thuis zit ben ik 69, en hoef er dan echt niet meer aan te denken om ergens aan de slag te kunnen. Hoogstens als vrijwilligster. Gelukkig heb ik dan hopelijk mijn eigen bedrijf nog. Maar Nonny, ik denk dat je gelijk hebt met je whiplash idee. Ik wijt zelf aan hoofdpijn daar ook aan. Hoewel ze ook wel stress gerelateerd is. In mijn geval maakt maar eigenlijk helemaal niets meer uit waarvan komt, als ik het maar kwijt ben ...

@Drs: ik heb je op je site al uitgelegd hoe het zit met de namen ...

@Wondelgijn: ja, je hebt gelijk ik zit in een andere trein. Gelukkig zijn een aantal mensen met mij mee overgestapt. Maar ik ben ook een aantal super mensen tegengekomen. Ik moet alleen oppassen dat mijn wereld groter wordt dan borstkanker, dan kanker alleen ...

@ alle anderen: ik had het al gezegd, maar toch nog een keer:


Tonny is weer thuis, ik ga dit afsluiten. Maar niet zonder een klaartje: ik heb vanochtend zelf de bedden verschoond. Het was geen onverdeeld succes,met die handen van mij, maar het is me uiteindelijk toch gelukt!

Fijne dag allen, grts

Eva en van oude menschen...

Ik heb vanochtend al zoveel gedaan, dat ik nog niet toegekomen ben om op dit blogje te schrijven. Dus het is wat later op de dag. Vanochtend had ik mijn nieuwe hulp. Dit meisje kende ik al, zij was al een keer ingevallen. Omdat ik donderdag ook al hulp had gehad, heeft zij vandaag alle ramen gewassen.

Mijn dinsdagmiddag leerling komt donderdag. Dat betekent dat ik vanmiddag vrij ben. Dat vind ik niet erg. ...ik heb genoeg niets doen.
Daarom luister lees ik maar. Momenteel lees ik het boek Eva. Dit op aanraden van Heidi.Het boek is geschreven door Fergusson, naar naar ik meen. Hiervoor las ik Couperus: van oude mensen de dingen die voorbijgaan. dit is een boek dat veel mensen voor hun lijst lezen, of lazen. Maar ik denk nu, dat je beter op latere leeftijd kunt lezen. Couperus taalgebruik is geweldig, is formidabel, is fenomenaal, en kent een buitengewone schoonheid. Daarbij is het boek reuze spannend.

Beschrijving
Een groot geheim verbindt de families Takma en Steyn de Weert. Lang geleden, toen zij nog in Indië woonden, is er een mysterieuze moord gepleegd, waar niemand over wil praten. Met zijn dagelijkse bezoeken aan de moeder van Ottilie bezegelt de stokoude heer Takma hun stilzwijgen. Ze hopen hun geheim in het graf mee te nemen, maar als de zoon van Ottilie wil trouwen kan het niet langer verborgen blijven. Dan pas wordt duidelijk hoezeer de vreselijke gebeurtenis uit het verleden nog altijd mensen met elkaar verbindt en dat de dingen van vroeger nog niet voorbij zijn gegaan.


Recensie(s)
NBD|Biblion recensie
Met deze Haagse roman uit 1906 nam Couperus voorgoed afscheid van zijn Hollandse periode; voortaan zou hij, als kosmopoliet wonend en reizend in de landen rond de Middellandse zee, de stof voor zijn roman vooral zoeken in de Griekse, Romeinse en Oosterse oudheid. Het noodlot speelt - als altijd - een belangrijke rol in deze psychologische detectivestory. Een moord uit passie lang geleden in Indie begaan, achtervolgt de daders, oud geworden in Den Haag, en hun hele familie als een permanent dreigende schaduw. Deze uitgave verscheen ook als deel 25 van de volledige werken van Louis Couperus, gemaakt door een collectief van Couperus-kenners en tekstediteurs, volgens recent ontwikkelde regels op het gebied van de teksteditie. Doordat de reeks is opgezet als kritische leeseditie dient hij zowel een wetenschappelijk als een breed lezerspubliek. Met een nawoord van Couperus-biograaf Bastet (9 blz.). Verzorgde gebonden uitgave met leeslint; kleine druk.

(NBD|Biblion recensie, Redactie)

Ik heb dit boek met veel genoegen gelezen.

Gisteren is de warmwaterboiler in de douche geknapt.jazeker een troep..... we hebben meer dan 30 liter water opgezogen.. gelukkig hebben wij al jaar en dag een stof zuiger die ook water zuigt.. echt een sta in de weg.. maar o zo handig in dit soort gevallen...maar goed .. ik heb in de badkamer rieten manden staan.. voor de prullen en bij de toilet waar benodigdheden in zitten .. alles wat daarin zat kan ik weggooien...zonde...want ik had een hele laag water staan.. er is ook water onder de dorpel door gelekt naar mijn garderobe vloer.. daar onder dus... dat is een houten vloer die zonder dorpels doorloopt in mijn hele beneden verdieping........

Tonny heeft de boel afgesloten en opgeruimd.. ik heb nu alleen geen heet water meer in de keuken en in de badkamer...wel in de douche zelf want die heeft warm water vanuit de grote boiler... vandaag gaat Tonny te veld...ach dat komen we ook wel weer boven... en dat terwijl ik geen doek uit kan wringen....

ondanks deze misère, heb ik best nog een klaartje: janneke heeft een baan en ze is vandaag weer begonnen. Ik ben zo benieuwd hoe het haar bevalt. Maar hoe dan ook, ik ben blij dat ze weer wat te doen heeft.

Allemaal een fijne dag, of fijne middag en avond
grts