E.D.I.T.pop versus realiteit?

weer wit

Het sneeuwt weer, de hele wereld ziet wit. En het blijft maar vallen! Ik hoef er vandaag niet uit. Ja, ik kan nog even naar het plein gaan, maar het is niet per se noodzakelijk. Dus ik kan van deze witte pracht weer lekker genieten. Raar is dat, bij de vorige sneeuw periode had ik er echt genoeg van. Maar na een paar dagen regen, zon, en koude wind, vind ik toch wel weer mooi. Ik kan het niet helpen ...



Vannacht had ik een heleboel te vertellen dacht ik, maar het zal wel een droom zijn geweest. Gisteren heb ik Mardien en Ad ook uitgenodigd voor een etentje. Zij komen de 27e, de dag daarop komen Magda en Berry. Ik weet ongeveer wat ik wil gaan eten. Voor Mardien en Ad worden het biefstukken van de grill met een groene salade en krieltjes uit de Actifry. Ik denk aan een lichte bouillonsoep vooraf, een nagerecht weet ik nog niet. Voor Magda en Berry heb ik mijn macaroni schotel in petto. Vooraf denk ik ook een lichte bouillonsoep, misschien met iets vis erin ... daar moet ik nog over nadenken. Suggesties zijn welkom!

Het sneeuwen is opgehouden. O nee, dat leek maar. Ik hoorde namelijk de gemeentewerkers weer. En je denkt toch niet dat die in de sneeuw werken. Dat doet me denken, ik heb nog wat te vertellen.

Zaterdag waren bij mijn buren stratenmakers bezig. Dat hebben jullie gelezen. Op een gegeven moment gaat een weg, en de andere werk door. Niet lang daarna staat er ineens een ambulance. Nu is dat niet zo vreemd gezicht hier in de straat, mijn schuine overbuurman is een hartpatiënt en wordt regelmatig per ambulance opgehaald, of thuisgebracht. En ik ben ook niet zo dat ik dan meteen ga staan kijken. Niet omdat ik niet nieuwsgierig ben, maar uit respect. In ieder geval op een gegeven moment is de ambulance weer weg. En er komen gemeente werkers om ook te straten. Ik loop naar buiten om met hen te bespreken dat ik er geen stoep voor mijn huis wil. En dat dat mij beloofd is. Dan hoor ik waarvoor de ambulance aanwezig was. De stratenmaker die nog aanwezig was, lag voorover plat op de grond. De postbode heeft hem gevonden. Binnen een minuut was er iemand die kon reanimeren aanwezig, en binnen 5 min de hart ambulance. Die staat bij de brandweerkazerne geparkeerd. Maar het mocht allemaal niet baten. De man was helaas overleden. Die gaat dus ook 's ochtends weg met "tot vanavond" ... ... mijn gedachten gaan uit naar zijn vrouw, kinderen en andere familieleden. Ik heb hem niet gekend, maar het is wel dichtbij.

Dood
zomaar ineens
het leven afgebroken
waarom juist deze man
hij was in zijn levensbloei
zijn vrouw en kinderen blijven achter
een leegte die ze niet kunnen overzien
ze hebben verdriet om hun man en vader
ze hebben immens verdriet om hun man en vader
en wij, wij kunnen de "waarom hij" vragen niet beantwoorden

Allemaal een hele fijne dag. Kijk uit als je naar buiten gaat, het kan glad zijn ... en mijn klaartje: ik heb een witte wereld en ik geniet!

Wie durft...

Hieronder staat voor degene die echt durven een transcript van een stukje op mijn memorecorder.Het is de allereerste keer geweest dat ik dit heb gebruikt. Zoals jullie zien, is het geen onverdeeld succes. Ik heb zeker 10 jaar de tijd om hier aan te werken. Het zal te maken hebben met de wijze waarop ik zinnen uitspreek… en ik merk dat ik ook punten en andere leestekens moet uitspreken.

Dus wie durft, waagt zich aan onderstaand stukje. Ieder ander slaat het maar over.

Hoe lang Maar aan de andere dingen die we zullen ons heel erg, maar ik heb meteen aan de man gevraagd waren nog andere zal kunnen omhoog kijk eens rond te zorgen alle rust zo'n dr. E. slechts een derde van alle ouders erin slaagt op de vluchtheuvel op de heuvel verkeersdrempels en dan heb ik als een van de moeders durven: donderdag 9 mei door agenten van de oude telefoonnummers kon duren vandaag gelukkig mee naar hotel en we hebben hier wel een naam en van een man en een Van onze welvaart Voor anderen en visuele verkeer krijg ik kan er dan 100 geeft wel waarom ze geven een zomerhuis van ieder geval ik kan er van een stagnatie in de rest in Sri Lanka en ga vandaag in fusies dag Annelies alsnog ingang van het seizoen en ik weten of hun loon slaagt er schoot hij diverse delen van Fokker heeft zich gelukkig samenwerken met andere en vaak ook bekende figuren bekende gezichten van Acer en ook naar een land nagegaan evaluatie gisteren in : zelf naar de markt samenvielen omdat die zijn aangemerkt als een van de dochters is ook hele huis door en ze heel snel waaraan) dan zal er sinds gisteren heb ik ook hier is de computer een zogezegd een memorecorder ik gebruik deze memorecorder onderzocht is en dat ga ik dus weer gewoon praten praten tegen hun vogels uit de stenen gevallen maar gewoon praten en ik ben nu op mijn draakje dat gaat over dat is voor mij een groot's massagraf maakt er geen nakijken van de kerk bijna 5 min 19 € 15 zelfs een vertraagd heb ik 5 min op 5 min voor het slot van zeker voor diens ik houd van dit extraatje heb ik nog niet helemaal in Utrecht eerlijk gezegd stellen handleiding bij jaar lichamelijk opnemen en affiches en dat kan helpen

Wat ik wilde vertellen, is het volgende: gisteren waren de gemeentewerkers bezig met het planten van een boom. Ze hadden er immers drie weggehaald. Deze boom kwam midden in de groenstrook te staan voor ons huis en dat van onze buren. Ik heb aan de gemeentewerkers gevraagd wat er op de hoek zou komen. Daar was immers ook een boom verdwenen. De gemeentewerkers rechtten hun rug, trokken hun broekrand wat omhoog, spuwden op de grond en keken naar de door mij aangewezen plek. "O, daar ligt wit zand in, dus dat wordt betegeld." Als ik dan zeg dat ik dat liever niet heb, wordt mij een telefoonnummer en een naam gegeven.
Vanochtend heb ik de gemeente gebeld en kreeg als antwoord dat dat een fout was, dat witte zand. De beplanting komt net zover als dat hij oorspronkelijk was. Kijk, en dat is precies het antwoord dat ik wilde horen.

Evelien is vanochtend naar de markt geweest en heeft voor brood en kip gezorgd. Ze is nu weer naar huis, en ik ga een beetje lezen. Ik luisterlees "Tokio" van Mo Hayder. Een spannend boek.

Allemaal een hele fijne dag en natuurlijk heb ik een klaartje: het resultaat van mijn telefoontje naar de gemeente. Hier ben ik echt blij mee.

Herpakken is de boodschap...

Vanochtend heb ik een afspraak met dokter gemaakt. Ik kan morgen om half 10 terecht. Ach, ik hoef niet per se vandaag te zien, morgen is ook goed. Zeer onwaarschijnlijk dat ik morgenochtend hulp krijg dus ik kan naar de dokter.

Gisteravond had ik al vroeg mijn laptop uit. Ik heb even naar het songfestival gekeken, makkelijk in het gehoor liggend liedje, en een jonge Marianne Weber heeft gewonnen. Niet helemaal mijn keus: ik was voor Loekz. Het was over het algemeen een hele Brabantse aangelegenheid. En de act van vader Abraham was vreselijk. Wat een aanfluiting voor hoofden van juryleden. Verder wil ik er geen woord over vuilmaken.

Momenteel luisterlees ik de Delta Deceptie van Dan Brown. Ik ben wel steeds de draad kwijt, maar die is goed op te pakken. Het is wel een intrigerende geschiedenis. Ondanks dat het fictie is, kun je je voorstellen dat zoiets gebeurt.

Het maken van Edits en Elfjes is erg leuk om te doen. De moeilijkheid zit hem in de regel dat je op elke regel een goede zin moet zetten en niet een doorlopende zin van de vorige regel. Gelukkig kennen wij in Nederland een heleboel zinnen die weergeven wat we bedoelen zonder dat er een werkwoord in staat. Ik denk als ik een tijdje hiermee bezig ben dat ik ook de schrijfopdrachten van Plato kan maken: een W-300.

Het ziet er toch naar uit dat ik zelf moet strijken deze week. De planning voor huishoudelijke hulp wordt vrijdag en maandag gemaakt en daar zit ik dus niet bij. Maar ik ben niet van plan hier nog druk om te maken. Ik heb door dat ik me heel veel richt op dingen die niet goed gaan, in plaats van op dingen die wel goed gaan. Dat kost heel veel energie, veel meer dan kan ik opbrengen. Nu heb ik de laatste weken toch wel heel wat voor mijn kiezen gekregen, maar dat is allemaal verleden tijd. De uitwerkingen komen nog wel in deze tijd voor, maar ik moet me daar niet meer druk om maken.

Ik ga me richten op dingen die ik kan. En één ding wat ik goed kan, is omgaan met computers en software. Verder kan ik koken, strijken, koffiezetten, theedrinken, wandelen, fietsen, tafeltje dekje spelen, weblogs schrijven, werken met PSP, televisiekijken, Tonny helpen bij de computer, telefoneren, wc schoonmaken, wasbak schoonmaken, poezen aaien, poezen eten geven, telefoneren, kussens opschudden, was opvouwen , bedden recht trekken, ... allemaal in mijn tempo en op mijn manier, maar ik kan het allemaal wel, min of meer pijnlijk.

Ondertussen is de koffie koud geworden, maar nog wel te drinken. Allemaal een hele fijne dag, geniet van wat je doet, en natuurlijk heb ik een klaartje: achter mijn wolken schijnt de zon! Ik weet het zeker!

nog een edit

en yes ik heb een tweede EDIT gemaakt... ik heb hem gepubliceerd op "Een kopje thee...?"

eigenlijk wilde ik een ELFJE maar ik kwam er nog niet uit...dus ..wie weet...

wil je weten wat een EDIT is? kijk dan even hier

het is erg leuk om te doen..
grts