Imagine

Ik zit met een welverdiend kopje koffie naast me te verzinnen wat ik nu eens zal gaan doen.... zal ik....?of zal ik....?of toch maar.... ? Mogelijkheden genoeg; zin nul.

En dat is meteen de clou. Zonder zin geen bergen verzet, zinder zin geen verhaal, zonder zin geen nelijkheid, zonder zin geen derend... en zo kan ik nog wel even doorgaan. maar dan is dit een slap geklets blogje en daar heb ik geen zin in.

Weet je wat je nooit moet doen? Een plastic bakje vol bevroren jus in een pan verwarmen. Dat gaat mis, ook al denk je van niet. Ik kan het weten want ik heb het net wel gedaan. Ik dacht dat het wel kon. Niets was minder waar. Gelukkig was ik er op tijd bij voordat er grote problemen ontstonden. Maar toch... Ik heb best veel moeite gehad de pan van zijn plastic te ontdoen.  Het is me uiteindelijk gelukt. En nu staan de gehaktballen keurig in een laagje ontdooide jus zonder plastic bijvoegsels te pruttelen en gaar te worden. We eten gehakt vanavond.  Met boontjes. Ja, een enorme klassieker, maar ook wel weer eens lekker. Gewoon met een lik mosterd erbij. Smullen. Zelfgemaakte gehaktballen blijven toch het lekkerste, vind ik dan. En mijn hubby ook.

Gisteren was ik weer eens bij de dermatoloog. De huid uitslag vlamde zodanig op dat het niet houdbaar meer was. Gevolg: maandag even gebeld en donderdag al terecht kunnen. Klasse hoor van ziekenhuis Bernhoven in Uden. Scheelt natuurlijk dat ik patiënt ben daar:) Wat me ook opvalt zijn de korte wachttijden als je er bent. Meestal zijn wij een kwartier te vroeg, maar toch kunnen we na een minuut of vijf vaak al terecht bij de arts of arts-assistent.  Ik heb dat wel eens anders meegemaakt bij andere ziekenhuizen. Maar ook bij andere disciplines natuurlijk.

Om kort te gaan: er is weer een biopsie van een stukje van mijn rug genomen.  Eind deze maand volgt de uitslag. Dan mogen we ook naar Oss omdat mijn hubby in de prijzen is gevallen bij het Bevolkingsonderzoek Darmkanker. Het zal toch niet waar zijn hè... ons gezin heeft al genoeg kankergevallen gehad. Maar als je onderzoek blijft doen, vind je licht iets....en hoogstwaarschijnlijk zijn het gewoon wat poliepen of zo.

Ik heb inmiddels twee van de 3 van de Secret Santa kaartjes mogen ontvangen. Heel erg bedankt Santa's. Ik heb wat op jullie blog geschreven daarover. Van 1 kaart die ik als Secret Santa heb gestuurd heb ik iets teruggehoord. Zouden de andere 2 kaarten niet aangekomen zijn?  Ik hoop dat dat de reden is, want ik zou het zo jammer vinden als er geen enkele verdere reactie kwam. Nu heb ik daar wel ervaring mee: van het niets terug horen, maar leuk is het niet.

Je suis charlie. Een kreet die de wereld over gaat. Alle social media staan er bol van. Ik vond deze. Met dank aan Films for Action

Nagekomen Secret Santa

Dankjewel Secret Santa voor dit Leuke Dingen Boekje. Daar zal goed gebruik van gemaakt gaan worden. Ook van je recept.

Nieuwe kansen en even terug komen op Secret Santa

En dan is het ineens 7 januari... we zijn al zo snel door de eerste week van het jaar heen. En het lijkt wel voorjaar op sommige dagen. Ik hoorde van mijn neef dat in zijn vorig jaar opgehangen vogelhuisje, ja zo'n door Tonny gemaakte eikel, een koolmeesje een plekje heeft gevonden... nu al... En alle rozen bloeien nog steeds, evenals de geraniums. Maar vandaag hebben mijn hulp en ik besloten om de boel volgende week "winterklaar" te maken.. Ja, ik weet het... wat aan de late kant, maar alles staat nog steeds in volle glorie.

Inmiddels ziet het er naar uit dat mijn abonnement bij de tandarts gewoon naadloos doorloopt...ik krijg alweer last van die kiezen. Alleen de angst voor flauwvallen houdt me nog even tegen... de pijn is dragelijk, maar morgen zal ik echt moeten bellen.. dat weet ik ook wel...

Vannacht heb ik me liggen verbazen over de vervoeging van het werkwoord  "weten".  Een sterk werkwoord. Er is sprake van klinker verandering: weten - wist - geweten.  Het is een raar werkwoord in de vervoeging.  Heten gaat immers zwak (heten, heette, geheten). Terwijl het normaal is dat dezelfde klinkers vaak hetzelfde vervoegen....kijken - keek - gekeken, lijken - leek - geleken . maar ergens ga ik daar ook een gedachtefout in want het is  vallen - viel- gevallen  en knallen - knalde - geknald

Kortom, nu ik er over nadenk zijn er wel meer andere vervoegingen. Wat is Nederlands toch een moeilijke taal. Alleen, zeg nu zelf , "wist"....is en blijft een raar woord... zeker 's nachts.

Nog even terug komen op de Secret Santa. Jammer dat niet iedereen op haar/zijn blog meldt of het pakje is ontvangen.  Ik zie nog steeds niet terug of mijn pakje is aangekomen. En dat terwijl ik het voor kerstmis al heb opgestuurd zodat het de 27ste kon worden aangeboden. Zo wordt het geven wel minder leuk. En verdwijnt mijn animo om mee te doen. Helaas.......
Nu weet ik wel ik dat echt helemaal Secret ben, maar dat mag toch niemand tegen houden een blogmelding te maken. Nouja..het is zo...jammer....

Gemijmer over eten enzo en een Secret Santa

De kerstdagen zijn over, en vanochtend liep ik al de ballen uit de boom.. zou dat een teken zijn? Mmmmmm... ik heb alleen nog geen zin om hem op te ruimen, net zo min als alle andere kerstornamenten. Toch kunnen sommige gewoon blijven hangen.. zoals mijn sneeuwmankrans bijvoorbeeld. Die heeft meer met winter dan met kerst te maken. En de boeddha kandelaars kunnen ook blijven staan.

Inmiddels ben ik bezig met restjes op aan het maken... Een stukje chocolade hier, een glaasje rood daar, wat glühwein en een restje wit....maar niet allemaal achter en door elkaar... dan sta ik op mijn kop:)... gelukkig heb ik nog wat nootjes en wat toastjes, een stukje gevuld ei, likkepot.

De restanten geitenkaas zijn verhuisd, maar ik heb nog feta....en vandaag eten we wat we eerste kerstdag ook hadden: geroerbakte asperges met kip en heksenmix. Gelukkig zijn de overgebleven onderdelen van de gourmet van gisteren ook richting Kaathoven gegaan. En nog wat meer diepvriesdochters en kastdochters hebben hun weg die richting gevonden.

En morgen gaan we gewoon aan de filosoof....ik hoef alleen gehakt en champignons te halen...gelukkig...ik kan even boodschappen gaan doen.. eindelijk weer buiten:)


Allemaal fijne "Na-de-Kerst-en-voor-Oud-en-Nieuw-dagen"  korter gezegd "Tussendagen"


Op de valreep van dit blogje ging de bel... en wie stond er aan de deur: de postbode met een Secret Santa pakje... Snel uitgepakt en Oh's en ah's geroepen...foto's gemaakt en verder rest me alleen maar om te zeggen:

Dankjewel Secret Santa Lotte. 
Je hebt je pakje met liefde ingepakt dat is helemaal duidelijk. En alle goede gaven komen goed van pas:

• een verwenpakket
• een smulpakket
• een speciaal plekje in je hart pakket

Over bladeren en andere cadeautjes

Ja ja ik ben uit gemopperd hoor.. allang.. eigenlijk al gelijk na het schrijven van dat mopperstukje. Kon ook moeilijk anders: de wereld gaat verder en ik draai mee...

Vandaag een stralend zonnetje. En dat op de 1ste dag van december. Met een beetje geluk gaan we straks al het blad opruimen. Want er ligt wat hoor... van twee joekels van kastanje bomen ( en die hebben toch

altijd zoveel en zo groot blad) en natuurlijk van alle eiken langs het Kerkenpad. Dat heb je als je langs een straatje met bomen op een hoek woont. Dan draait de wind alle blaren in de hoek van ons huis.
We waren het gisteren van plan te doen, maar helaas.... het kwam er niet van. Vandaag dus maar... gelukkig is het droog:)

Langzamerhand begint mijn Secret Santa idee vorm te krijgen. Ik zal een doos moeten organiseren bedenk ik me nu ineens.. of een stevige zak:)
Het blijf altijd een klus hoor, maar ik heb besloten  te geven wat ik zelf ook graag zou ontvangen. Dan kan er immers niets mis gaan. Ik ben geen frutselmens met kantjes en ruches...en ook mijn kamer staat niet vol met prulletjes. Zeker niet na de laatste ronde uitdaging.

Er stond onlangs een poll op ING over cadeautjes.
De vraag was of je wel eens gekregen cadeautjes doorgaf.
Ik heb daar toch over moeten nadenken. Want je gaat er van uit dat als mensen je iets geven daar over hebben nagedacht, hun best hebben gedaan, hebben gezocht.  Uit die categorie zou ik geen cadeautjes eenvoudigweg doorgeven. Of het moet wel zo verschrikkelijk mis zijn geweest en niet passend.... Maar je krijgt ook wel eens zomaar cadeautjes, via een loterij of een bingo, uit een pakket, bij een bestelling, in een winkel ... kortom je snapt wel welke cadeautjes ik bedoel. Deze presentjes vinden zonder een enkele gewetenswroeging hun plek naar een betere eigenaar/gebruiker.

En de volgende dag was de vraag of je het erg zou vinden als mensen jouw cadeautje door zou geven. Hierop kan ik heel kort zijn. nee!. Ik vind dat helemaal niet erg. Ik heb liever dat ze het doorgeven dan datgene wat ik geef achter op een plank blijft staan.

Wanneer ik deze twee gedachtes overlees, zie ik dat ik toch met twee maten meet.  Als ik zelf het helemaal niet erg vind, waarom dicht ik dan de erg vinden status wel toe aan een ander. Of maak ik nu een gedachten fout....hoe komt het dat ik cadeautjes uit de eerste categorie niet zomaar doorgeef. Zit dat in mij? Is het een lieve vrede ding? Of geef ik niets door omdat ik het zo zielig vindt voor de ander....

Hoe zit dat bij jullie?

Over Secret Santa, kiespijn en een verdwenen menora.....

Ik heb er heel lang naar uitgekeken: wie wordt mijn "slachtoffer" van de Secret Santa? En vandaag was het toch zover. Ik heb een hele drukke blogster getrokken. Dat is alles wat ik erover kan zeggen, nu tenminste. Mijn hersens draaien op volle toeren om iets leuks te verzinnen wat bij haar past. En dat valt, net als andere jaren, reuze tegen. Ik ben nu eenmaal niet zo "handig" als ik geweest ben. Haken, breien, punniken, en ander knutselen is niet aan mij besteed wanneer mijn handen het laten afweten. Helaas is dat het geval. En nadenken over vroeger, hoe het was, wat ik allemaal deed en kon, dat is een afgesloten boek. Maar wees maar niet bang, ik heb nog even tijd om mensen voor mij te mobiliseren. Hahahahahaha....

Gisteren ben ik echt geschrokken. Ik heb keurig netjes al mijn administratie en dingen die ik wil bewaren op een externe harde schijf staan. En deze deed het ineens niet meer…! De hele dag ben ik bezig geweest om te kijken of ik hem alsnog aan de praat kon krijgen. Noppes nada! Uiteindelijk heb ik de behuizing van de schijf door mijn man er af laten halen. En wie schetst mijn verbazing: met een zacht gespin begon hij te draaien. Onder vele schietgebedje heb ik alle data overgezet naar een andere externe harde schijf. Daar heb ik er immers genoeg van. "Je hebt een flatgebouw aan externe harde schijven" wordt hier gekscherend gezegd, en dat klopt ook wel een beetje. Maar ik wil graag orde in mijn zaken en op mijn schijven. En dat krijg je niet door alles op een extern schijfje te proppen.

Toen ik mijn Lappie vanochtend aanzette, sponnen al mijn harde schijven. Ook die ik gisteravond weer in elkaar heb gezet.

Twee weken geleden werd ik zaterdagavond in eens gekweld door een behoorlijke kiespijn. Maandagochtend ben ik meteen naar de tandarts gegaan. Helaas was de ontsteking, die onder de kies zat, niet te verdoven.Met een recept voor antibiotica ben ik naar huis gezwalkt. Gezwalkt ja, want tot twee keer toe ging ik bij het toedienen van de verdoving injectie onderuit. Ik was vergeten dat ik deze reactie krijg,

zodra er in mij geprikt wordt. Het heeft een naam:  Vasovagale syncope . Dit heb ik opgezocht, want ik kan het namelijk niet onthouden. Ik vertaal het als een "vecht of vlucht" reactie van het lichaam. Erg lastig, dat kan ik je wel vertellen.

Morgen mag ik dus naar de tandarts om de kies te laten trekken. Hij moet er echt uit: gescheurd en gebroken, een bron van bacteriën ondanks mijn gepoets. Gelukkig ga ik niet alleen maar wil mijn man wel mee......

Hoewel Sinterklaas alweer in het land is, hebben wij hier geen last van 5 december stress. Dat krijg je vanzelf als je geen kinderen meer thuis hebt wonen. En als je niks meer bij onderwijs van doen hebt. Natuurlijk hebben wij wel kleinkinderen. Maar die van zeven zit op het randje van niet meer geloven, en die van twee heeft nergens weet van. Al blijft schoen uithalen toch een leuk ding. Of je nu gelooft of niet!

Ondertussen zijn we aan het kijken of er een vakantie in zit rond de kerst. Maar ik ben bang dat we al te laat om te boeken. Ach, dan hoeven we ons ook niet druk te maken om de kippen en de kat. Hoewel, druk maken? Er is altijd wel iemand die voor onze huisdieren wil zorgen…

Afgelopen week heb ik naar de serie Reders en Reders van Jan en Sanne Terlouw geluisterd. Ik vond geen onverdeeld succes, maar toch wel zo dat ik ze alle zes heb uitgeluisterd. Ook het boek "De verdwenen menora" heb ik op mijn mp3-speler gehad. Helaas ben ik hiervan ook niet echt onder de indruk. Het lijkt mij een boek dat je beter in een papieren versie of als e-book kunt lezen. Momenteel luister ik naar de jeugdboeken van Peter Schaap. Dat zijn aanraders. En ook goed te beluisteren. Titels? Arkan van het hunebed, Beeldhouwer voor de farao, de bende van Michalis en Heksen in Halmseput. Deze boeken zijn een combinatie van geschiedenis en verhaal. En op een goede manier gedoseerd en beschreven.

Secret Santa 2012... kijk nu toch eens wat een verwennerij!!!!

Kijk nu toch eens... wat een verwennerij!!!

Een schattig eigengemaakt tasje: voor alles te gebruiken.
Een oliefles...zalig voor buiten van de zomer.
Wat te snoepen, wat te drinken en wat gerei en een recept voor cupcakes. Met bakjes..... Met het laatste gaat mijn dochter vast aan de haal. Zij is de cupcake maakster van het gezin.

Een twee handwarmers. Ook eigen makelij. Wat schattig lapje trouwens!


Ik vind het altijd leuk om wat dan ook te krijgen, maar zeker als de inhoud van een pakje met zoveel liefde is uitgezocht en samengesteld. Dankjewel .. ook voor de begeleidende briefjes met een eigen gemaakt bloemetje...die komen in de recycle: vast en zeker!!

Oja mij Secret Santa is niet meer zo Secret. Haar naam en webadres stonden op het pakje....

Annemarie van LadyBug & Co
Ga daar ook eens kijken.. ze maakt geweldig leuke dingen!!!

Over Secret Santa, ziek en Ulysses

Niet stressen zegt Tess dan.. nou.. dat helpt niet... ik heb al een week mijn adres in huis en kan niets verzinnen. Al 100 keer de weblog en moodboard bezocht...nada.... dat heb ik nog nooit gehad....

O er zijn zat dingen te koop, maar allemaal schrikbarend duur.. en dat is niet de bedoeling. Dus ik denk dat ik maar eens ga brainstormen met mijn dochter een dezer dagen. Want niets opsturen kan niet.....


Ondertussen ben ik al weer een paar dagen ziek. Ja, ik behoor tot die 50% van Nederland dat geveld is door een buikgriepvirus. Leuk is anders.. dat kan ik je wel vertellen.

Dus laten we het naar over leukere dingen hebben. Ik heb bijvoorbeeld alle boeken van Ulysses Moore geluisterd. Het zijn eigenlijk boeken voor kinderen vanaf 9 jaar, maar so what... ze waren zo ontzettend leuk om te luisteren...ongelooflijk, spannend, echt een aanrader voor zowel de leeftijdsgroep als voor ouderen...

De serie bestaat uit twee delen... de eerste 6 boeken vormen het eerste deel en een afgerond verhaal. De laatste 6 boeken vormen het tweede deel en een afgerond verhaal. De afzonderlijke delen hebben allemaal een "wordt vervolgd" op de laatste bladzijde. Oja de eigenlijke schrijver is Pierdomenico Baccalario.

Secret Santa

Doe mee....!!! Gezellig Lees alles hierover bij Tess

En ik kreeg van mijn Secret Santa.....

thee met een thee-ei
sierlinten
servetten
plakviltfiguurtjes
buttons
een ringetje
en poeh-plaatjes


Ik was enorm verrast lieve Santa, dankjewel voor dit leuke pakketje

De lach van mijn kleinzoon

Kijk, ik ben al bijna opgeschoten naar een weeklogje in plaats van een maandlogje. Eigenlijk is dat pure noodzaak, want er gebeuren zoveel dingen die ik graag wil delen. Het vervelende is alleen dat ik het ook weer vaak vergeet. Kennen jullie dat? Dan heb je een heel verhaal in je hoofd, maar op het moment dat je het kunt opschrijven, lijken de letters zijn gaan dansen. De woorden zijn door elkaar en het verhaal staat op een vlakke helling. Toch maar met de moed van een kind beginnen.

Ik weet wel dat ik moet opschieten, want onze Evelien komt me zo halen om naar de C1000 te gaan. Deze winkel had een goede sint aanbieding op het gebied van Lego (bijna Lego), en het is noodzaak daar snel bij te zijn. Anders heb je niks. En ik wilde erheen om wat leuks voor mijn Secret Santa te scoren.
Ja, we hebben de namen binnen en dit jaar heb ik best een lastige, of niet. De houd- ik- van- lijst is erg uitgebreid. En dan moet ik keuzes maken. Dat maakt het lastig!

En juist omdat ik moet opschieten, gebeurt er van alles waardoor dat niet lukt. Dit zal dan ook wel een logje over vele uren worden. Want ik moet ook opletten wat ik neerzet. Er zijn dingen die ik wel wil vermelden, maar wat ik beter niet kan doen om allerlei externe redenen. Er zijn mensen die mijn log lezen en dan de inhoud daarvan ten eigen bate interpreteren. Toch ben ik niet van plan om mijn weblog af te sluiten. Want mijn Whispers bestaan uit mijn gedachtenspinsels, mijn gedachten van het moment, van de seconde. Hoe ik ze wegzet ligt ook aan mijn stemming. Maar het is voor een kwaadwillend persoon heel gemakkelijk om zinnen uit de context te lichten en die als hoofdzin te gebruiken in allerlei rapporten.

Sinds afgelopen donderdag heb ik een krullenbol. Niet van mezelf, maar van de kapper. Officieel is het een ondersteuning permanent. Het staat erg grappig, en ik ben er best blij mee al mag de krul iets minder. Maar dat maakt de tijd wel goed. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt. En zoniet?… Ik zie het toch niet… En ik heb mijn auto weer terug. Deze was even in Maaskantje logeren omdat ik er met mijn concentratie problemen van het moment toch geen chocola van kon maken. Van het autorijden dan. Levensgevaarlijk! En niet alleen voor mij maar ook voor alle andere weggebruikers. Maar het gaat weer goed en ik ben van plan weer achter het stuur te gaan zitten. De afgelopen weken heb ik weer genoeg gelopen. Gelukkig heb ik een hele lieve man en een lieve dochter die mij wel wilden taxiën. Maar ik ga toch het liefste zelf overal naartoe. Mijn vrijheid!

Volgende week is Tonny jarig. Gisteren heb ik uitnodigingen uitgedeeld om mee te gaan kleiduivenschieten. Iedereen heeft enthousiast gereageerd en wil graag mee. Dat dachten wij wel, want gewoon bij elkaar zitten en koffie drinken is wel leuk, maar dit is weer eens wat anders.

Het gewoon bij elkaar zitten en koffiedrinken is net ook weer gedaan. Want natuurlijk moesten Evelien en ik gewoon even beppen. Dean blijft een lief ventje. Hij lacht met ogen en mond tot een grote grijns getrokken. Dat is zo'n leuk gezicht. Maar nu zijn ze weer weg. Dus ik heb even tijd om dit af te maken.

Heb ik al verteld dat we met de kerst weg zijn? Ik heb een villa in Drenthe gehuurd voor een week en we gaan met z'n allen. Ook Timmie komt mee.
Ik heb er echt zin in. Even kijken wat de post gebracht heeft.... aha... een secret santa item wat ik gekocht heb... heel leuk.. ik zou het zelf wel willen houden:)

Verder alleen maar een heel pak reclame...en een streekkrantje...
Dat gaat vandaag nog bij oud papier.

Ik ga nog even mijn boek verder luisteren. Momenteel luister ik naar een boek van Jonathan Kellerman: Breekpunt. Het is het eerste deel van de Alex Delaware serie. Spannend hoor.  En ik heb het luisterboek van Pijn de baas. Dat staat op mijn andere mp3. Dus genoeg te luisteren. De boeken van Hans Stolp moeten ook nog ergens tussen door. Maar die zijn niet zo lang. Binnen één dag heb je daar een flink aantal van weggeluisterd.

Mijn klaartje van vandaag: de glimlach van Dean. Hoe kan het anders....Nee, ik heb er helaas geen foto van..maar dat komt zeker wel.

Allemaal een fijne week en wanhoop niet, na de kerst wil ik weer msn inschakelen, denk ik , en daarna twitter. Of anders om...

Rozen

Zo, ik ben er weer! Een beetje uitgerust, en terug van de fysio. Eerst iedereen bedankt voor alle ondersteuning. En nu probeer ik in chronologische volgorde te vertellen wat er gebeurd is. Nou ja, chronologisch ...

Woensdagmiddag bracht Evelien me naar het ziekenhuis voor mijn afspraak met Van Bebber, de chirurg. Ondanks het slechte weer waren we goed op tijd, maar zoals altijd loopt de polikliniek Chirurgie uit. We hebben nog wel even heel gezellig staan praten met Ria Geerts, de mammacare verpleegkundige. Dat blijft toch een enig attent mens. Na enige tijd was ik aan de beurt. Tenminste... we mochten nu in een onderzoekskamer wachten. Evelien ging gewoon gezellig mee. En daar was Van Bebber eindelijk. Een beetje kijken en een beetje kletsen. En Van Bebbber bestudeerde de foto's nauwgezet. Dus ik vroeg of je op röntgenfoto's uitzaaiingen kan zien. "Ja" was zijn antwoord, "Als ze duidelijk zijn. En daar ben ik juist naar aan het kijken. Daarvoor wilde ik je terug zien." Oeps, dacht ik...

Maar meteen erop zei Van Bebber: "Alles zien er prima uit, geen uitzaaiingen te zien...." en hij feliciteerde me. Natuurlijk heeft hij mijn arm ook nog even onderzocht, gekeken naar de mobiliteit enzo.. en hij was niet ontevreden. Ik ook niet, gezien de pijn en last die ik ervan gehad heb. Dus met het verdict: "Kneuzingen van binnen uit, doe er maar rustig aan mee, dat moet vanzelf genezen", gingen we richting huis.

Het was eigenlijk een verrassing voor me dat je op röntgenfoto's van het bot uitzaaiingen in het bot kan zien.Maar nu denk ik aan de "pletter" bij een mammografie..dat is ook een röntgenfoto, maar dan van klierweefsel. Nou ja, in ieder geval: in mijn linkerarm waren geen sporen van kanker te zien. En het duurde even voor dat ook weer tot me doordrong. Maar inmiddels weet ik het hoor.Luid en duidelijk.

De hele donderdag stond in het teken van energieverlies. Ik was zo gruwelijk moe, zo chaotisch in mijn gedachten, zo lamlendig, dat ik keer op keer gewoon in slaap viel. Helemaal geen energie om ook maar iets te doen. Zelfs luisterlezen ging niet. Wel werd ik enorm verrast door een bosje rozen van Janneke. Bezorgd door de brievenbus. Vandaar dat ik er pas gisteren wat later achter kwam. Maar ze staan nu mooi te pronken op mijn tafel.
En ik kreeg een nagekomen "Secret Santa" pakje van Tricky...lieve meid... erg leuk.Dankjewel.Ze kwam precies op her goede moment, die engel:)

Maar vandaag gaat het een stukje beter. Tonny is net alleen boodschappen wezen doen. Ik kwam een beetje moe van de fysio af. Ik was daar op de fiets heen, en dat maakte me wat krampachtig. Maar ik heb het gered, heen en terug. En ik denk dat ik sneeuw en ijs prima vind, maar niet op de wegen, of op de stoep waar je moet lopen. Jammer voor de sleeërs onder ons, maar er is plek zat om met de slee plezier te hebben….Ja, alleen nu niet want de sneeuw is poeder en voor sleeën heb je ijs of wat gedooide sneeuw nodig….Pas dan glij je.Een losse poederlaag is niets waard.
Om de een of andere reden werkt mijn spellingscontrole van Word niet meer. En dat is heel erg lastig. Hij geeft aan dat hij de woordenboeken niet kan vinden. En ik heb hem al geherinstalleerd en alles. Maar het heeft niet geholpen. Dus ik moet aan iets anders gaan denken…maar ik weet nog niet wat.

Ook mijn Draakje heeft wat problemen met win7. Of met mijn stemgeluid, dat is ook heel goed mogelijk. Net zoals mogelijk is, dat de microfoon leeg was. En nu ik toch aan het opsommen ben: ook de draadloze muis, doet soms niet wat die doen moet. Dat is pas sinds vandaag….gisteren werkte win7 als een zonnetje met alles. Tenminste, dat dacht ik….

Maar goed. We gaan met goede moed gewoon verder. Mijn linkerarm is beduidend dikker dan mijn rechter. En dat is de oedeemarm. Dat doet de kneuzing, zegt Yolanda, mijn drainagetherapeut. Veneus oedeem….jaja, gooi dat maar in mijn pet…in die bruine..

Allemaal een fijne dag, ik weet niet of ik vandaag alle blogjes langs kom..ik ga direct toch eerst even liggen…

Mijn klaartje:
de rozen van Janneke…




grts

Secret Santa: dank je wel

Klinkelingeling... de bel....en een pakje??? Gauw openmaken.. het is van de Secret Santa..en dat was Wiek... zij heeft precies de goede dingen bij elkaar gezocht: gele bloemen en lichtjes.. snelle lichtjes (lucifers) en wat langzame lichtjes (kaarsjes) en daarbij een heleboel "aanmoedingen" zoals:
"De zon wil ook wel door de kleinste raampjes schijnen"
"Tevreden zijn met wat men heeft, is de grootste en veiligste rijkdom"





En onder in het pakje zat een mooie kaart met een hele lieve boodschap. Secret Santa Wiek, dankjewel!
Ik ben er erg blij mee....

grts

Van grijs naar zonlicht

Het regent, en het ziet er grijs uit. Helemaal geen weer om naar buiten te gaan, om boodschappen te gaan doen, of gewoon om ergens op bezoek te gaan. Ergens in mijn achterhoofd had ik het plan opgevat om bij mijn moeder wat te gaan inpakken. Onze Magda zou er dan ook zijn. Want alleen inpakken dat doet mijn moeder niet. Ze heeft gisteren de glazen van de ene kast naar de andere kast gesjouwd. Op mijn vraag of zij ze allemaal gebruikte, zei ze nee. Toen vroeg ik natuurlijk waarom ze ze niet allemaal had ingepakt. Logische vraag toch! Haar antwoord verbaasde me, of eigenlijk ook niet, "Ik weet niet hoe dat moet, ik kan dat niet. " Magda en ik heb er gisteren stiekem om moeten lachen. Ze is 78 jaar, en heeft haar hele leven al als een prinsesje geleefd. Tenminste, zo noemt onze Magda het, ik noem het gewoon lui. Maar dat heb ik al een keer hier gezegd. En ongetwijfeld zal ik het nog meerdere keren herhalen.

Momenteel ben ik een video aan het omzetten van de video camera naar de computer. En daarna op DVD branden. Dit had ik gisteren ook al gedaan, maar toen was er iets misgegaan. Er zat geen geluid bij. Dus vandaag overnieuw. Tonny heeft graag dat ik er vier maak. Dat is niet erg, het kost alleen maar tijd. En die heb ik in overvloed. We hebben nog wel gekeken of Tonny een Firewire aansluiting op zijn computer heeft zodat het voortaan zelf kan doen. Maar dat is niet het geval. Dus ik zal het zelf moeten blijven doen want wij komen niet op elkaars computer. Gek? Ik weet niet, het is hier zo.

Gisteren ben ik begonnen met hormoon therapie. Ik slik Tamoxifen. Voorlopig eerst 15, dit vanwege de mogelijke bijwerking. Daarna zien we wel.

Gisteren kreeg ik ook een ontzettend akelig telefoontje van het UWV. Mijn aanvraag schijnt niet in orde te zijn. Er ontbraken nogal wat stukken. Toch heb ik alles opgestuurd, wat ik in mijn bezit had. Ik kon aan de vrouw aan de andere kant van de lijn niet duidelijk maken dat ik de stukken echt niet had, dat deze bij de werkgever zouden moeten liggen, maar dat ze daar waarschijnlijk ook niet lagen anders had ik ze wel gehad. Ik moet zeggen dat ik het me erg aantrok. Ik was helemaal van slag. Gek dat zo'n voorval, waar je eigenlijk zelf niets aan kan doen, je zo van je voeten kunt slaan. Ik heb meteen Annelies gebeld. Zij was niet op school aanwezig, dus ik heb even met Marjan gesproken. Dat was erg gezellig. Later belde Annelies terug. Ook zij had het UWV gesproken en zij zou op maandag met Erik Ticheler bellen om de ontbrekende spullen in orde te krijgen. Ik ben benieuwd.

Hoera, het is weer de tijd van het jaar. Gezellig kaarsen aan. Ik heb dat nu ook. En het blijken allemaal geurkaarsen te zijn die we van de Ikea hebben meegenomen. In de grote windlichten zitten nu sinaasappel kaneel geurkaarsen. En het ruikt echt gezellig. Vanuit de buren komen de Sinterklaas liedjes me tegemoet. Ach, dat is altijd maar even. Ik heb hier dan ook helemaal geen geluid aanstaan.

Ik las op Janneke's Baas-Braal blog dat zij bezoek had gehad van de Secret Santa. Zij had een foto van de haar gekregen cadeautjes geplaatst. Wat ik me nu afvraag: wie doen er allemaal mee met de Secret Santa en op welke blogs kan ik de foto's van de cadeautjes zien. Ik ben daar best nieuwsgierig naar. Misschien moet ik alle bloggen bij Tess maar gewoon langslopen. … al zou dat wel niet kloppen omdat niet iedereen op haar blog rol meedoet, of omdat er mensen meedoen die niet op haar blog rol staan. Hier moet ik even over nadenken. Misschien dat een van mijn lezers het antwoord weet.

Inmiddels zijn we weer een paar uur verder, ik schrijf dit blog altijd in fases. Ik heb zoveel tussendoor te doen, tenminste dat meen ik ... de zon schijnt, en eigenlijk ziet het er best mooi uit nu buiten. Ik ga kopje thee pakken, allemaal fijne dag, en mijn klaartje: Tonny wil een foto van Luna maken. Dat wil alleen niet zou lukken: elke keer als Tonny aanlegt, komt Luna naar hem toegelopen. En dat is al verschillende keren gebeurd ... ik moet hier stiekem om lachen.