Een stokje: Handschrift

Een extra logje vandaag... een stokje... weer een tipje van de sluier. Schreef ik voorheen met vulpen, nu is het dikke balpen met uiterst lichte druk.

1. What's your name/your blogger name?
2. What's your blog's name/URL?
3. Write "The quick brown fox jumps over the lazy dog."
4. Favorite quote?
5. Your favorite song?
6. Your favorite band/singers?
7. Anything else you want to say?
8. Tag three to five other people.

Blog award

Vorige week kreeg ik van Repel een blogaward. Dankjewel Repel en ik zal kijken of mijn Draakje het aan kan. Zeven wetenswaardigheden over mij die jullie nog niet weten ... ik weet niet of er nog zoveel zijn want ik doe niets anders als hier over mezelf kletsen. Maar ik ga een poging doen:

1. Ik verzamel horen zien en zwijgen. Dat doe ik al heel lang. Ik heb over de 100 verschillende. Vroeger had ik ze in een uitstalkast, op de planken staan, door mijn hele huis, maar tegenwoordig zitten ze in dozen. Er staan nog maar enkele in mijn kamer. Eigenlijk is het jammer, want er zitten zulke ontzettend mooie bij. Ook hele unieke. Momenteel weet ik wel dat ze ooit nog allemaal "ontdoosd" worden. Ik weet alleen niet wanneer.

2. Ik ben gek op rooibosthee met honing. Daar kan ik liters van op. Alleen heb ik het nu al een hele tijd niet in huis. Waarom niet? Ik vergeet het gewoon steeds op het boodschappenlijstje te zetten.

3. Verder drink ik elke dag een hele fles Bar-le-Duc Rood. Dat zijn anderhalve literflessen bronwater met bubbels. En nog heb ik een droge mond. De wijn die ik drink, bestaat hoogstens uit één glas. Mijn man grapt dan: "Maar wel de hele fles". Denk hier maar even over na ...

4. Ik ben een deadline werker. Ik stel net zolang uit tot niet langer meer kan. Dat uitstel doe ik niet eens bewust. Dat gebeurt zo. Heel vaak neem ik me voor wat eerder te beginnen, maar op de een of andere manier, lukt mij dat nooit. Ik heb de komende 20 jaar om hier verandering in te brengen.

5. Als ik 's ochtends na het hele aankleed en opmaak ritueel voor de spiegel sta, zeg ik: "Wat staat daar een geweldige vrouw". Dan pas ga ik naar beneden. Oh ja, dat zinnetje wil nog wel eens wijzigen in "wat zie je er geweldig uit", "je haar zit fantastisch" ... of meer van die oppeppers.

6. Ik heb het in mijn log nog nooit over mijn vader gehad. Dat heeft een reden. Laat ik het zo zeggen: mijn vader was niet de aardigste man die je kunt voorstellen. In ieder geval niet voor zijn dochters. Hij is nu al meer dan 10 jaar dood. Het precieze jaartal weet ik niet meer, hoewel ik daarbij aanwezig was. De datum weet ik wel: 29 februari. Mijn moeder en ik waren allebei aanwezig en naderhand zijn wij naar huis gegaan en hebben middenin de nacht een fles wijn soldaat gemaakt. Pas in de ochtend hebben wij de rest van de familie ingelicht. Ik ben zo blij dat mijn moeder verhuisd is en dat ze alle spoken achter zich kan laten. En ondanks alles hebben mijn zussen en ik één ding gemeen: wij houden van mensen! Op dit punt wil ik verder niet terugkomen, dat is dood, begraven, en verwerkt.

7." C'est si simple d'aimer, de sourir à la vie", dit is de inscriptie in de armband die ik Tonny heb gegeven op zijn verjaardag 34 jaar geleden. Hij heeft hem nog, al draagt hij hem niet meer. Dat is geen onwil maar noodzaak. Met zijn machinewerk mag hij geen loshangende sieraden aan hebben.


Zo, dit waren mijn zeven feitjes. Nu word ik geacht om zeven andere bloggers te nomineren. Maar dat kan ik niet. Iedereen heeft deze award al drie of vier keer gekregen. Dus ik laat het over aan de lezer of hij deze uitdaging wil oppakken. Laten we wel even wat weten, zodat wij jouw 7 feitjes kunnen lezen!

Een twee dagen logje

Dinsdag 9-2: Vandaag een avond logje. Ik heb het vreselijk druk gehad. Tenminste in mijn hoofd dan. Vanochtend was ik al vroeg uit, want ik had een dokters afspraak. Maar voor ik weg kon gaan, ging achterdeur open en stond mijn hulp op de deurmat. "Ik ben maar gewoon gekomen, want jij stond op mijn rooster", zei ze. "En zolang ik niets anders hoor, kom ik gewoon. Dan moeten ze mij maar bellen als zij de beschikking nog niet hebben." Dus Monique begon met schoonmaken, en ik ging naar de dokter.

Vandaag:
Gisteren was mijn microfoon ineens leeg. De batterij van mijn microfoon dan. Als ik de batterij voordat je leven iets aan de computer koppel om hem op te laden kan ik gewoon doorwerken. Maar dat was gisteravond niet het geval: ik was te laat. En dan kun je niets anders doen dan wachten tot de batterij redelijk gevuld is. Ondertussen spoedde de avond zich voort en had ik geen zin meer in het voltooien van dit logje. Daarom vandaag de rest.

Bij de dokter gekomen, duurde het niet lang voordat ik aan de beurt was. Gelukkig maar, want Monique was alleen thuis. Na eventjes zoeken in zijn bijbel, stelde hij voor om de dosis van gabapentine te verhogen van 2 x 300 mg naar 2 x 600 mg. Dit moest ik dan twee weken proberen, vanwege de effecten tijd, en daarna even terugkomen. Hij kon de dosis tot zes keer verhogen. Hier ben ik helemaal niet zo gelukkig mee. Dus we hebben afgesproken dat als het niet helpt, hij over twee weken contact opneemt met de neuroloog. Ik ben gisteren gelijk met de verhoogde dosis begonnen. En dat heb ik geweten. Vandaar geen verdere log.

Ik was koud thuis doen bij Monique de telefoon ging. Het was de planning van haar werk die haar vertelde dat ze de boel in de steek moest laten en moest weggaan. Er was geen toestemming van de gemeente binnen. Monique heeft net zo lang gepraat tot dat ze toch gewoon mocht blijven omdat dit een fout van de gemeente is. Maar ze heeft meteen te horen gekregen, dat als de toestemming niet aanwezig is, ze de volgende week niet mag komen. Maar dan belt ze mij maandagavond nog even op.
Toen kwam Tonny thuis want hij zou mij naar het ziekenhuis rijden. Mijn PAK moest immers geflusht worden. Dat was gelukkig zo gebeurd. Maar je bent alles bij mekaar toch bijna een uur onderweg. Ik heb gevraagd of iemand hier in Berlicum dat zou mogen leren, en het antwoord was ja als het maar wel een gespecialiseerd iemand is. Logisch, want er moet super steriel gewerkt worden. Ik zou het aan de huisarts kunnen vragen. Dus dat ga ik maar doen als ik toch over twee weken terug moet komen.

Ondertussen was het bericht gekomen dat Tonny's auto klaar was. Het gevolg was dat Evelien werd gehaald om hem naar de garage te brengen en mijn autootje weer mee te nemen. Aan de ene kant vind ik het heel erg, maar aan de andere kant weet ik dat ik, zeker met deze verhoging van medicijnen, toch niet veilig auto kan rijden. De verleiding moet er ook maar niet zijn. Volgens Evelien is het Yarisje dolblij dat zij terug staat op haar plekje, ze staat te springen van blijdschap.

Over een halfuur komt mijn moeder op de koffie. Ze moest immers naar de tandarts, en die zit op de hoek van mijn straat, zo ongeveer dan toch. ... vandaar dat ik vanochtend al heel vroeg op de markt was om brood te halen. En even langs de apotheek voor de medicijnen natuurlijk. Ik heb met een aantal mensen gesproken en het was heel erg gezellig. Iedereen is blij voor mij, en ik natuurlijk ook. Maar het was wel koud. Ondertussen viel er ook nog sneeuw uit de lucht, zodat we nu een witachtige gloed hebben op de daken en op de straten. Er valt nog steeds iets. Ik ben benieuwd of het doorzet. Het is gelukkig niet glad, of ik heb het in ieder geval niet gemerkt.

Ik ga hier een heel klein beetje opruimen: ontbijtspullen weg en zo. Dat is meteen gebeurd. Iedereen bedankt voor de aanvullingen op mijn ik kan het lijstje, ze maken mij verlegen. Repel, bedankt voor je award. Ik ben er blij mee ... maar daar moet ik even voor zitten. Er zijn niet zoveel dingen mee die jullie niet van mij weten. Ja, natuurlijk nog wel een stel maar die krijgen jullie ook niet te weten: dat blijft privé.

Allemaal een hele fijne dag, maak er wat van! En mijn klaartje: de gesprekken die ik had op de markt zijn zo hartverwarmend, zo lief, zo begaan en soms zo onverwacht ...

Mijn Boeken

Ik kreeg dit stokje van Tricky... dankjewel meid...je hebt wat aangericht.......
Als ik zo mijn boekkeuzes zie, dan valt mij meteen iets op... nee.. dat ga ik hier niet vertellen... eens kijken of jullie het ook zien..... enne "Be my guest" zou ik zeggen . ik daag jullie uit om 15 titels van boeken neer te zetten die je het meest zijn bijgebleven, hebben getroffen enzovoort.... veel leesplezier met dit bericht... oja, de titels staan in willekeurige volgorde....



1. Dick Hendrikse: De dag waarop mijn vader huilde
Ik kreeg dit boek in mijn jeugd. Er staan allemaal korte oorlogsverhalen in. Op de kaft staat het standbeeld van de dokwerker te Amsterdam. Een boek dat ik nog steeds koester zodat ik niet vergeet….


2. Annie MG Schmidt: Jip en Janneke
De avonturen van een jongetje en een meisje. Geweldige verhalen die ook nu nog leuk om te lezen zijn.


3. Paulo Coelho: de Alchemist
Een erg mooi boek van Paulo Coelho! Goed voor iedereen die wat van zijn leven wil maken of misschien niet tevreden is over de huidige stand van zaken in zijn/haar leven. De Alchemist toont aan dat je de alchemist van je eigen leven bent en dus zelf dat goud zult moeten bereiden. Dit bijzondere boek heeft me zeker tot nadenken gestemd. Lezen dus, het kan je kijk op het leven veranderen!


4. Marianne Fredriksson: De kinderen van het Paradijs trilogie

a. Het boek Eva
b. Het boek Kain
c. Norea, dochter van Eva

Wat een schitterend verhaal en wat een grote levenswijsheid! Een boek dat mij antwoorden heeft gegeven. Absoluut een aanrader voor mensen die op zoek zijn naar inzichten. Om nooit te vergeten!


5. Jean M. Auel: De aardkinderen

1. De stam van de Holenbeer
2. De vallei van de Paarden
3. De Mammoetjagers
4. Het dal der Beloften
5. Een vuurplaats in steen

De Aardkinderen vertelt het verhaal over het ontzagwekkende mysterie van het ontstaan van de mensheid en de harde strijd om te overleven in de prehistorie. Ik heb deze boeken gelezen en herlezen…. en steeds weer haalde ik er iets nieuws uit. De eerste 3 delen vond ik de beste van de serie…Bij elkaar vormt het een reis.. niet alleen de daadwerkelijke reis van Ayla maar ook de reis van de mens naar het heden.


6. Thea Beckman: Kinderen van moeder aarde trilogie

1. Kinderen van Moeder Aarde
2. Het helse Paradijs
3. Kinderen van Thule

Dit is de enige trilogie van Thea Beckman voor volwassenen, voor zover ik weet... Het verhaal zit heel knap in elkaar. En blijft boeien. Het is heerlijk te denken dat er een wereld zou kunnen bestaan, waar geen oorlog gemaakt wordt.


7. Guus Kuijer: De Zwarte Stenen
Een verhaal dat zich lijkt af te spelen in een andere wereld, maar overeenkomsten laat zien met de hedendaagse wereld. De hoofdpersoon is opzoek naar de zin van het leven en stelt gewoonten ter discussie. Spannend, intrigerend, fantasie en gelijk realistisch. Een aanrader voor degene die eens kennis wil maken met een meer volwassen boek van Guus Kuijer. Ik werd getroffen door de inhoud en de manier waarop mensen aanvaarden en vechten.



8. Kees Nootenboom: Rituelen
Rituelen is een heerlijk boek. Het beschrijft personages die een middel proberen te vinden tegen de zinloosheid van het bestaan. Het Christelijke geloof is 'uit' en verlossing is alleen nog maar te vinden in andere levensovertuigingen (Philip Taads), seks (Inni Wintrop) of een volledig terugtrekken uit de mensenwereld (Arnold Taads). En net als bij het Christelijke geloof zijn er allerlei rituelen nodig om tot die verlossing te komen.
Daarnaast speelt het boek in op de gevoelens die begin jaren 80 gemeengoed waren. De wereld liep op zijn eind, de Westerse mens had iedere gemeenschapszin verloren en klungelde maar wat aan.



9. Betty Mahmoody: In een sluier gevangen & Uit liefde voor mijn kind
Op emotievolle wijze en met gevoel voor detail confronteert de schrijfster de lezer met een aantal aspecten van de cultuur, leefgewoontes, religieuze gewoontes en de islamitische revolutie in het hedendaagse Iran. Een aangrijpend verhaal over een moeder die vecht voor haar kind en in het vervolg "Uit liefde voor mijn kind" voor moeders in gelijke situaties.


10. Barack Obama: Dromen van mijn vader
In deze meeslepende autobiografie vertelt Barack Obama hoe hij, als Amerikaanse zoon van een zwarte Afrikaanse vader en een blanke Amerikaanse moeder, op zoek is naar de zin van het leven.Een van de meest inspirerende boeken die ik ooit heb gelezen. Vol met emoties van deze geniale man.


11. Cissy van Marxveldt: 'n Zomerzotheid
Als vijf meisjes Lenie, Mia, Ella, Dot en Pit vakantie houden in een zomerhuis op de Veluwe doen vlakbij vijf mannelijke studenten hetzelfde. Als de mannen toevallig opvangen dat één van de meisjes (Ella) ten alle tijde een 'heer van stand' zal herkennen, is dat voor jonkheer Padt een reden om de vijf meisjes er eens tussen te nemen. De boerenknecht Lucas doet zich voor als de jonkheer Padt en de jonkheer als chauffeur. De nuffige Ella valt als een baksteen voor de (nep)jonkheer, en de leuke vlotte Pit heeft oprechte aandacht voor de chauffeur. Dat is het begin van allerlei hilarische verwikkelingen. Dit boek heb ik in mijn pubertijd zo vaak gelezen dat ik het kon dromen. Ik heb het niet meer in mijn bezit helaas….


12. Elizabeth Haydon: Rapsodie trilogie

a. Rapsodie
b. Profetie
c. Symfonie

De half-mens, half-Lirin Rapsodie is Naamgever. Door middel van muzikale magie kan ze mensen en voorwerpen veranderen door ze een andere naam te geven. Op de vlucht voor haar verleden als courtisane wordt ze gered door twee merkwaardige reisgenoten: Achmed, een huurmoordenaar en Grunthor, een reusachtige Bolg. Deze nemen haar mee op een reis langs de wortels van 'De Boom', naar het midden van de Aarde, waar een gigantisch monster op het punt staat te ontwaken. Door middel van een lied weet Rapsodie het monster voor eeuwig te laten slapen. Als ze na een lange, gevaarlijke tocht eindelijk weer boven de grond komen, blijkt dat er duizenden jaren zijn verstreken en dat oeroude, duistere krachten aan de macht zijn. En dan begint de strijd tegen het kwade pas echt.



13. Gilbert Sinoué: Het saffieren boek
Het saffieren boek brengt jodendom, christendom en islam bijeen in een graaltocht vol oude wijsheden en fundamentele inzichten.


14. Harry Mulisch: De ontdekking van de Hemel
Dit boek heeft mij geleerd om hoekjes te kijken, als exacte vrouw was iets altijd waar of niet waar. Na dit boek is dat voor altijd anders; alles is waar maar tegelijkertijd ook niet waar.


15. Jannah V. Jenner: San Diégo Zoe
De zoektocht van een slang en nog een paar dieren naar een land waar ze in vrede en vrijheid tussen soortgenoten kunnen leven. De slang, een vrouwtjespython Sherahi genaamd kan tijd en ruimte in gedachten overwinnen. Ik heb dit boek letterlijk stuk gelezen. Want het is zo goed te vertalen naar mens en leven…..


En zoals altijd heb ik een klaartje... ja ook een boekje....niet zozeer vanwege de tekst als wel om de mooie tekeningen....maar wel met het besef dat hier alles mee begint: een kindje, een moeder, een vader.....of zal ik zeggen: een man, een vrouw, een kind.......

het stokje: 10 weetjes

10 weetjes ... van mezelf, en dan nog iets wat jullie niet van mij weten ... Tjonge, Tricky daar doe je mij toch wel wat aan... en mij niet alleen. Ik zal er maar eens een wagen:

1. Als kind zijnde moesten wij thuis altijd poetsen.
Mijn moeder deed het niet. Daarom waren mijn vader en mijn zussen en ik elke zaterdag bezig met het huis schoon te maken. Wij waren nog jong. Ik herinner me nog dat ik 8 jaar was en al poetste. Maar die poetstaken werden uitgebreid toen wij naar Berlicum verhuisden. Onder het mom van: "je moet je eigen kamer schoonhouden", moesten wij ook om de beurt de wastafels, de wc's, en de huiskamer en keuken poetsen. Er was een heel schema gemaakt.
Ik houd niet van poetsen. Ik houd wel van schoon.

2. Wij liepen vroeger altijd in eigengemaakte kleren rond. Of het waren vermaakte kleren, die van "een nichtje" geweest waren.
Mijn oma was een ware kleren-vermaak-kunstenares. Ik zie haar nog zitten met haar dikke vingers, brilletje op, achter een oude trapnaaimachine. Op diezelfde machine heb ik leren naaien. Ik heb dat altijd graag gedaan. En toen mijn dochters klein waren, heb ik heel veel kleren zelfgemaakt. Het leuke is, dat ook mijn dochters deze kleren-maak-tic hebben overgenomen.

3. Met allereerste langspeelplaat was "Le Carnaval des Animaux" van Camille Saint-Saëns. Ik had ergens een tweedehands koffergrammofoon op de kop getikt en ik kreeg hem voor Sinterklaas van tante Kee en oom Niek. Wij zaten toen in Haarlem bij mijn opa en oma thuis en tante Kee en oom Niek waren elke feestdag aanwezig. Wij spraken onderling echter nooit over tante Kee en oom Niek als hen bedoelden. Dan hadden we het altijd over "het Museum". Dit kwam omdat tante Kee en oom Niek de beheerders waren van het bisschoppelijk museum in Haarlem. Wij hebben als kind wat in die gangen rondgedwaald en gespeeld met alle bisschoppelijke attributen die we konden vinden ...

4. Ik vind kroketten de vieste kleffe hap die je kunt eten. Ook dit komt uit mijn jeugd. Elke zaterdag moesten wij naar de friettent lopen om friet en kroketten te halen. Deze friettent lag in een klein winkelcentrum en in rare hoek. Stel je aan de rand van het winkelcentrum een plein voor. Midden op dat plein stond een rond klein gebouw op betonnen palen. Dit was een kerk. Nou ben ik wel even kwijt voor welke geloofsrichting. Maar ik vermoed dat protestantse. In ieder geval geen moskee... daar was hij niet hoog genoeg voor ... ik bedoel er zat geen minaret op. Maar misschien was dat wel het geval dan ben ik dat gewoon vergeten. In ieder geval, onder dat gebouw kon je tussen de betonnen zuilen lopen. En het was de ultieme plek voor "hanglui " . Ik durf hier niet specifiek over hangjongeren te spreken, want die herinnering ben ik ook kwijt. Maar nu het er verder over nadenk, zouden dat best wel jongeren geweest kunnen zijn. Want hoe oud was ik nu zeven, acht jaar? En dan zijn heel veel mensen al gauw oud ... in ieder geval, de ligging van de friettent op dat pleintje waar de verlichting slecht was, waar jongeren rondhingen, waar kranten en ander straatvuil in de hoeken gewaaid lagen, en de repeterende maaltijd van elke zaterdag hebben mij een gruwelijke hekel aan kroketten en andere vetten happen gegeven. Zeker als ze uit een frietkot komen.


5. Tot mijn 20ste ongeveer was ik een heel verlegen meisje/vrouw. Ik deed wel heel stoer, maar in wezen stelde het niet veel voor. Ik was bang voor alles,... zelfs voor een telefoongesprek. Nee, ik was in het geheel niet zelfstandig. Ik was alsmaar bang wat anderen zouden zeggen van mij.
Ben ik blij dat dat veranderd is!!

6. Voordat ik Tonny ontmoette...... jaren daarvoor ... had ik heel kort, maar wel heel diep, verkering met Roeland. Ik was toen net 17, bijna geslaagd voor de HBS-b, en vreselijk verliefd. Hij studeerde wiskunde. Maar mijn vader verbood de omgang. Reden: ik was te jong, hij was te serieus, hij was te oud. Hij was 23. Maar de hoofdreden was: hij was de zoon van de dominee. Hij was protestant. En ik, als dochter van de katholieke kerkmeester, kon geen verkering met deze jongen hebben. Wat zou het dorp er wel van zeggen. ... Hoe hypocriet: mijn vader was van huis uit protestant, mijn moeder katholiek ... ze scheelden 10 jaar in leeftijd. En zo onzeker als ik toen was, maakte ik de verkering uit. Ik weet zeker dat ik Roeland's hart brak. .... ".Für Elize".... dat speelde hij voor mij op de piano. En elke keer als ik beginnoten van dit muziekstukje hoor, denk ik met veel liefde terug aan die tijd.

7. Ik kan mijn huis zonder planten niet voorstellen. Ik heb dan ook veel planten in huis. Soms is het wel eens te veel. Dan gaan we weer een stel weg ... Maar binnen een paar dagen heb ik een nieuwe gekocht. Zeker in deze tijd van het jaar, waarin amaryllis, kerstster, azalea, en bolchrysant staan te roepen: "Koop mij, koop mij!"

8. Ik heb een gave. Ik kan kaart leggen, en kaart trekken, maar ik kan ook "helen", zelfs op afstand. Ik ben geen dokter, geen verpleegkundige, ik ben geen wonder mens, maar toch ben ik in staat anderen te helpen. Vaak niet op de manier waarop ze verwachten, maar toch tot volle tevredenheid. Nodeloos te zeggen dat het pro deo gaat ... ik heb deze gave immers ook maar kregen ...
ik moet hier wel even een kanttekening bij maken: "helen" kost energie, kost mij energie.... en die heb ik niet,..... sinds mijn ziekte ben ik niet meer in staat echt te "helen"... ik kan zelfs geen kaart meer trekken ... niet de ziekte is hier schuld aan maar de behandelingen. Dus wie weet ...

9. Ik vind het zonde iets te kopen als ik het ook kan downloaden of kan krijgen. Natuurlijk weet ik dat dit niet altijd de weg is. Maar ik heb eenvoudig het geld niet om alles te kopen wat ik wil hebben, of nodig heb. Als je ziet hoe duur sommige programma's zijn. Dat kan een gewoon mens niet betalen. Ik tenminste niet, en ik reken mij toch tot een gewoon mens. Oh, ik heb wel programma's gekocht ... maar die waren betaalbaar. En wanneer is iets betaalbaar? Tja, dat is een vraag waar ieder een eigen antwoord op moet vinden......

10. Ik leef mijn leven volgens een aantal tja zullen we ze maar motto's noemen?...

a. C'est si simple d 'aimer, de sourire à la vie.....
b. Alles wat ik heb, is alleen de naam, en die heb ik van een ander!(Herman van Veen)
c. "Kijk niet naar, luister niet naar, spreek niet uit en richt je niet op wat in strijd is met welgevoeglijkheid."(Confusius)
d. Je moet zeilen op de wind van vandaag....
e. Voor het verleden: dank, voor de toekomst: Ja!
f. mijn Klaartjes




Zo dit waren mijn 10 "verborgen" weetjes.. ik wil graag dit stokje door geven aan:

* Trudie: ik weet dat je een blog op hyves hebt..
* Coralie: je hebt geen blog, maar misschien is dit een reden om er één te starten..
* Gisella die haar weetjes misschien wel in foto's weet te verpakken...
* Assyma om orde in de soms aanwezige chaos te brengen ?
* Marleen om je een ander onderwerp in handen te geven waarover je kunt schrijven.. of om kleine wetenswaardigheden die je nergens kwijt kunt uit te wisselen..
* Edith als ze wil meedoen weet ik zeker dat ze een geweldig stukje schrijft
* Rudi omdat ik zo nieuwsgierig naar jouw invulling van dit stokje ben...

en verder aan allen die dit ook willen doen.....