Over series, audioboeken en keuzes

Ik weet het.. als ik een boek aan het luisteren ben, heb ik nergens anders behoefte aan... dan gaat het schrijven niet, dan vind ik de woorden niet en zie ik geen verbanden. Dus ik moet me zelf echt voornemen om niet aan een boek te lurken en dan denken dat ik wat zinnigs op papier kan zetten.

Een boek luisteren en geestdodende karweitjes doen in het huishouden zoals strijken, vegen, dweilen, vaatwasser in- en uitruimen, dat gaat allemaal prima. Maar een gesprek voeren, oplettend bezig zijn, of nadenkend: vergeet het maar.

Op dit moment merk ik dat ik minder behoefte heb aan een boek luisteren. Ik heb afgelopen weken zoveel boeken geluisterd dat ik het denk ik een beetje moe ben. Het ligt natuurlijk ook wel aan het soort boek. Of het interessant is of niet. De chicklits heb ik wel even gehad na de reeks Shopaholic van Sophie Kinsella. Het zijn leuke boeken, maar op een gegeven moment is haar schrijfstijl genoeg. Ik heb nog andere boeken van haar op mijn speler staan, maar kan de moed niet opbrengen om ze te luisteren.  Dus ze gaan de kast weer in en ik pak wel iets anders. De grote vraag is alleen wat. Want na het boek van vorige keer (Vaelin Al Sorna van Anthony Ryan) is het moeilijk om een goed boek te vinden. Temeer omdat de boeken die ik wil lezen van David Eddings niet beschikbaar zijn als audioboek. Misschien dat ik voor de laatste delen uit de Reizigercyclus van Diane Gabaldon ga. Die zijn immers pas als audio vrijgegeven. Mijn twijfel is echter: het verhaal was af.... doen deze nagekomen delen geen afbreuk aan het geheel. Ik bedoel: als een serie te lang doorloopt krijg je van alles hetzelfde en nog een keer. Een gruwelijk saaie herhaling van zetten. Dat heb ik ook met andere series. Drie of vier samenhangende delen moeten genoeg zijn. neem bij voorbeeld de boeken van de Cock (Baantjer). Die zijn al aan het 75 ste deel. Naadloos doorgeschreven na de dood van Baantjer door Peter Römer. En het blijven verhalen van hetzelfde. Ik ben na 5 delen afgehaakt.

De enige serie boeken die ik met graagte heb uitgeluisterd zijn de boeken van Ian Ranking met John Rebus, de boeken van Lee Child met Jack Reacher  en nog een paar maar die beslaan nauwelijks 4 delen... Een ander verhaal zijn de losstaande boeken. Die willen best nog al eens van invalshoek wisselen. Gelukkig maar, anders had ik ik weinig te luisteren.

Waaitroep en hondenpoep

Tjonge wat wat waait het zeg. het lijk wel herfst. De blaren vliegen om je oren. En niet alleen de blaren maar ook stukken papier, plastic, dozen:  allemaal zwerfvuil. Ondanks dat er hard opgeruimd is door de gemeente afgelopen week. Alleen zijn ze vergeten de afvalbakken, die overvol zijn, te legen. Niet zo slim bezig dus. Een kwestie van dweilen met de kraan open.

En zo'n wind haalt alles uit de hoeken en gaten om lekker te verplaatsen. Daar helpt geen moedertjelief meer aan, en mijn moeder al helemaal niet:)

Het is een lief mens hoor, maar van opruimen heeft ze nog nooit gehoord. Ja, wel van gehoord, maar zelf doet ze het niet. Daar heeft ze iemand anders voor. Voor alles trouwens. Nu was er weer iets met de televisie. Gelukkig heb ik daar geen enkele sjoege van. Ik ben altijd de "pineut" bij telefoon, bankzaken, computer en luisterboeken. Ach, daar kan ik mee leven hoor. Dus het "de pineut" zijn valt wel mee.

Vanochtend kreeg ik het boek Maidentrip van Marjon Sarneel in de bus. Ik ben er nieuwsgierig naar. Het bestaat ook als audioboek zag ik. Ik zal het meteen downloaden van de biep. Dat is toch wel gemakkelijk hoor. Sinds een half jaar of zo kan je je boeken gelijk downloaden. Ze hoeven niet meer op cd's en via de post. Lijkt me een enorme kostenbesparing.
Maar dit boek ga ik voor het eerst sinds jaren echt lezen. Niet via een epub, maar met een echt boek in de hand. Ik ben benieuwd of me dat lukt:) Wordt vervolgd.

Wat ook wordt vervolgd is de mate van jeuk. De nieuwe medicatie slaat nog niet echt aan. Ik word er alleen vreselijk suf van. En ik krijg de mooiste dromen. Als dit aanhoudt en ik geen resultaten heb tegen de jeuk, is dit ook niet mijn medicatie. Het lijkt wel een déjà vu: ik ben weer opzoek naar medicatie tegen jeuk.

Hondenpoep is een van de grootste ergernissen van de burgers, in alle gemeenten,  omdat de stoep, de gras- en bloemperken, de openbare pleintjes en de speelplaatsen vervuild worden met hondenpoep. Volgens onderzoek ondervond in 2007 ruim een derde van de bevolking overlast van hondenpoep op straat. Het stinkt en je kan het ongewenst mee naar binnen brengen als je er in trapt. Er zitten parasieten in en het is dus een gevaar voor de volksgezondheid.

De hondenbezitters zijn verplicht de hondenpoep op te ruimen, maar velen doen dit niet, met alle vervelende gevolgen van dien.

Hubby heeft net weer de hondenpoep van onze oprit geschept. Ik snap dat nog steeds niet hoor. Is het nu zo moeilijk om je hond op een goede plek te laten schijten of om zijn poep op te ruimen? Je neemt toch gewoon een plastic zakje mee wat je later in de vuilnisbak weggooit. In de steden is dat gewoon comme il faut, maar hier in het dorp......en wij maar poep wegscheppen. Deze week dus al twee keer.

Weten jullie hoe dat stinkt als je met een wiel daarin rijdt of er zelf in trapt? Ik denk het wel. Ik denk dat iedereen dat wel weet. Vreselijk!!! Dus mensen hondenbezitters: ruim alsjeblieft de rommel van je hond zelf op. Kleine moeite, groot plezier voor alle mensen met wandelwagen, fiets, rollator....

Over Secret Santa, kiespijn en een verdwenen menora.....

Ik heb er heel lang naar uitgekeken: wie wordt mijn "slachtoffer" van de Secret Santa? En vandaag was het toch zover. Ik heb een hele drukke blogster getrokken. Dat is alles wat ik erover kan zeggen, nu tenminste. Mijn hersens draaien op volle toeren om iets leuks te verzinnen wat bij haar past. En dat valt, net als andere jaren, reuze tegen. Ik ben nu eenmaal niet zo "handig" als ik geweest ben. Haken, breien, punniken, en ander knutselen is niet aan mij besteed wanneer mijn handen het laten afweten. Helaas is dat het geval. En nadenken over vroeger, hoe het was, wat ik allemaal deed en kon, dat is een afgesloten boek. Maar wees maar niet bang, ik heb nog even tijd om mensen voor mij te mobiliseren. Hahahahahaha....

Gisteren ben ik echt geschrokken. Ik heb keurig netjes al mijn administratie en dingen die ik wil bewaren op een externe harde schijf staan. En deze deed het ineens niet meer…! De hele dag ben ik bezig geweest om te kijken of ik hem alsnog aan de praat kon krijgen. Noppes nada! Uiteindelijk heb ik de behuizing van de schijf door mijn man er af laten halen. En wie schetst mijn verbazing: met een zacht gespin begon hij te draaien. Onder vele schietgebedje heb ik alle data overgezet naar een andere externe harde schijf. Daar heb ik er immers genoeg van. "Je hebt een flatgebouw aan externe harde schijven" wordt hier gekscherend gezegd, en dat klopt ook wel een beetje. Maar ik wil graag orde in mijn zaken en op mijn schijven. En dat krijg je niet door alles op een extern schijfje te proppen.

Toen ik mijn Lappie vanochtend aanzette, sponnen al mijn harde schijven. Ook die ik gisteravond weer in elkaar heb gezet.

Twee weken geleden werd ik zaterdagavond in eens gekweld door een behoorlijke kiespijn. Maandagochtend ben ik meteen naar de tandarts gegaan. Helaas was de ontsteking, die onder de kies zat, niet te verdoven.Met een recept voor antibiotica ben ik naar huis gezwalkt. Gezwalkt ja, want tot twee keer toe ging ik bij het toedienen van de verdoving injectie onderuit. Ik was vergeten dat ik deze reactie krijg,

zodra er in mij geprikt wordt. Het heeft een naam:  Vasovagale syncope . Dit heb ik opgezocht, want ik kan het namelijk niet onthouden. Ik vertaal het als een "vecht of vlucht" reactie van het lichaam. Erg lastig, dat kan ik je wel vertellen.

Morgen mag ik dus naar de tandarts om de kies te laten trekken. Hij moet er echt uit: gescheurd en gebroken, een bron van bacteriën ondanks mijn gepoets. Gelukkig ga ik niet alleen maar wil mijn man wel mee......

Hoewel Sinterklaas alweer in het land is, hebben wij hier geen last van 5 december stress. Dat krijg je vanzelf als je geen kinderen meer thuis hebt wonen. En als je niks meer bij onderwijs van doen hebt. Natuurlijk hebben wij wel kleinkinderen. Maar die van zeven zit op het randje van niet meer geloven, en die van twee heeft nergens weet van. Al blijft schoen uithalen toch een leuk ding. Of je nu gelooft of niet!

Ondertussen zijn we aan het kijken of er een vakantie in zit rond de kerst. Maar ik ben bang dat we al te laat om te boeken. Ach, dan hoeven we ons ook niet druk te maken om de kippen en de kat. Hoewel, druk maken? Er is altijd wel iemand die voor onze huisdieren wil zorgen…

Afgelopen week heb ik naar de serie Reders en Reders van Jan en Sanne Terlouw geluisterd. Ik vond geen onverdeeld succes, maar toch wel zo dat ik ze alle zes heb uitgeluisterd. Ook het boek "De verdwenen menora" heb ik op mijn mp3-speler gehad. Helaas ben ik hiervan ook niet echt onder de indruk. Het lijkt mij een boek dat je beter in een papieren versie of als e-book kunt lezen. Momenteel luister ik naar de jeugdboeken van Peter Schaap. Dat zijn aanraders. En ook goed te beluisteren. Titels? Arkan van het hunebed, Beeldhouwer voor de farao, de bende van Michalis en Heksen in Halmseput. Deze boeken zijn een combinatie van geschiedenis en verhaal. En op een goede manier gedoseerd en beschreven.

Nostalgie?

Na ettelijke onleesbare/onluisterbare boeken heb ik nu een boek dat me terugvoert naar mijn jeugd. Een detective. Geschreven door Cor Docter met als titel "Droeve poedel in Delfshaven". Het is het eerste deel uit de serie Misdaad aan de Maas, waarin helaas maar drie boeken zitten. Samen met de auteur loop ik langs door mij vergeten straten in Rotterdam. Ik slenter over de bruggen en bekijk alle gevelstenen die ook in het boek genoemd worden. Overschie, Delfshaven, Kralingen, vormen de achtergrond van de drie boeken. Nee, het gaat me in dit geval niet om het verhaal, maar om de plaatsing.

Wat opvalt is dat ik lange tijd deze hele omgeving "vergeten" was. Maar ik hoef nu geen enkele moeite te doen om het me weer te herinneren. Ik had dat ook met de boeken van, naar ik meen, Corine Hartman die over Haarlem gaan. Al was dat in heel wat mindere mate. Logisch, ik heb meer tijd in Rotterdam dan in Haarlem doorgebracht. Wat ik dus eigenlijk zeggen wil, is dat de cirkel zich lijkt te sluiten. De einden grijpen in elkaar. Tenminste zo voelt het. Niet triest, meer iets ter vollediging.

Te koop: boeken

Veel te vertellen? Ik? nee, eigenlijk niet... het leven draaft hier door alle uren heen zonder dat er veel gebeurt. Ook wel eens gemakkelijk en vooral rustig.

Het wil maar niet echt voorjaar worden, weersgezien dan... het blijft koud. Al heb ik de verwarming wel al een halve graad omlaag gezet. De narcissen staan er geel bij, de hyacinten paars, maar het is niet veel. Nog geen volle bloemen, en het formaat blijft dat van puntmutsjes. De nestelperikelen van pimpelmeesjes, koolmeesjes en mussen zijn afgebroken... wat wil je met deze temperaturen...

Ik heb net boeken te koop aangeboden. Gewone boeken, papieren formaat.  Ze staan nu al zolang in de kast. Misschien kan ik iemand anders er blij mee maken. Ik vraag standaard 4 euro per boek. en nu staan er 6 boeken van Feist op Marktplaats en bij Bol. Waarvan 2 dezelfde: Boek 1 Magier. Eén met harde kaft en één met zachte kaft.

 Als dit een beetje wil komen ook de andere boeken die echt over zijn in de verkoop.

Misschien begin ik wel gewoon een tweedehandssite  Ik heb zoveel goed dingen die ik nooit meer gebruik...Heeft iemand daar ervaring mee?
En wil die deze met mij delen?


Ik ga maar eens wat lezen denk ik.... een boek van Birger Baug...Straf. Het is een nieuwe Noorse detective schrijver. Hij schrijft zoals we van de Noorderburen gewend zijn: spannend, gloedvol, en snel....Ik heb al een paar hoofdstukken geluisterd gisteravond. Na een hele serie van Tais Teng. Een geweldige schrijver, alleen niet bij elk boek. Heel veel humor en hij haalt echt alles bij elkaar.Knap hoor.

Blablablabla

En dan heb ik een paar heel mooie zinnen gehoord die ik Unbedingt zou willen gebruiken hier... helaas: ik ben ze weer vergeten. Zou ik toch maar eens een die Alzheimertest moeten gaan denken?.. Maar dat vergeet ik dan ook wel weer.....

Afgelopen week was ik weer in de lappenmand.. voor de derde keer in deze periode getroffen door buikgriep. Om niet goed van te worden. De zin om iets te doen, blijft dan goed achterwege.  Ik luister me alleen suf.


Alle losse romans van Harlan Coben heb ik uit. En op één boek na die van Carol Goodman. Tussen door luister ik nog naar de geweldig leuke en goede niemendalletjes van Tais Teng. Niemendalletjes omdat ze vaak net geen 3 uur halen...en soms nog minder.

Gisteren, ja op zaterdag, is eindelijk het project Badkamer weer van start gegaan. De betonvloer is gestort en dinsdag gaat de tegelvloer er over. Daarna nog stukadoren en afmonteren.
Met een beetje geluk is alles over twee weken klaar. Ik kijk er vol ongeduld naar uit want douchen in die kleine badkamer van mijn praktijk is nu wel lastig aan het worden. Het gaat wel, eventjes. Net als of je op vakantie bent. Maar op een gegeven moment is het op. Dan wil je wel eens wat meer armslag. Een voordeel van zo'n kleine ruimte is dat de kans op vallen gering is. Dat is dan weer wel mooi mee genomen.
Ach er komt nu weer schot in....wat zal het uiteindelijk "goed werk" zijn :)




De laatste tijd stond ook in het teken van eierkoeken bakken. Kijk voor het recept maar op Klaartjes Recepten. Ik wil me wat meer gaan richten op eierrecepten. De ingrediënten daarvan heb ik immers in overvloed. Ondanks dat er links en rechts heel veel eieren hun weg naar elders vinden.

De bomen langs het Kerkenpad zijn gerooid. nee, niet allemaal... een stuk of vijf schat ik in totaal. Schuin tegenover mijn keuken is er een beuk tussen de zomereiken uitgehaald. Klopt die stond wel wat in de verdrukking, maar wel al heel erg lang. Het was een grote kaarsrechte boom. Nu zijn het splinters brandhout..... De weg van een beukennootje: Zo ben je een grote stevige boom en zo mag je dienen als bodembedekking en brandhout....
Het rooien ging overigens met een immense kraan en heel precies mikwerk. Petje af hoor. De boom werd eerst vastgebonden in kettingen, toen vanonder los gezaagd en daarna rechtstandig omhoog gelift. Over alle andere bomen heen en natuurlijk over alle daken en tuinen. Het leek zo gepiept!

Met een beetje mazzel krijgen we aanstaande dinsdag eindelijk de glasvezel binnen.  Ze zouden begin Januari al komen, maar ja: vorst in de grond. En dan houd alles op. Zelfs ik snap dat....

Don't give up!!!!!

Wat doe je als mensen weer getroffen worden door die sluipmoordenaar Kanker? Of door een andere ernstige ziekte? Juist, je slaat een virtuele arm om ze heen en huil met ze mee. Meer kan je niet doen.

En zeker niet op hun weblog gloriëren met je eigen positieve controleresultaten. Nog wel niet officieel bevestigd, dat gebeurd pas volgende week, maar toch... Ik had een goed contact met de radiologisch laborante die de echo's uitvoerde.

Maar het neemt allemaal niet weg dat het altijd weer reuze spannend is.

Twee keer per jaar....vaste prik. Een keer bij de chirurg en één keer bij de oncoloog. Ach, je moet wat als je op de harde weg wilt komen.

Onze badkamer is nog steeds een bouwput. Ik ben echt benieuwd wanneer er wat gaat gebeuren. gelukkig zit de deur er nu in en is het plafond gemaakt. Nu kan ik de ruimte afsluiten en heeft de verwarming in de garderobe wat meer zin.

En uiteindelijk komt Luna toch meer en meer bij je. Luna is onze Britse Korthaar. Een herplaatstkater die mensen niet echt vertrouwt. (En mensen hem niet)...

Maar na de dood van Mau, komt hij voorzichtig binnen. Gaat zelfs bij je liggen, wil geaaid worden. Het gaat wat te ver om op schoot te springen. En om een kind je als kussen te laten gebruiken, wat bij Mau wel kon,  maar het begin is er... en dat voor een volwassen kat. Het maakt me blij!!

Oja, ik luister momenteel naar de Paul Veghter serie van Lieneke Dijkzeul. Geweldige boeken. In dubbele betekenis. Spannend tot op het bot, maar niet zo dat het horror is. Het blijft een detective/misdaad serie. En echt een aanrader voor de verloren uurtjes. Ik heb er maar 4 uit deze serie, helaas... Maar ze passen wonderwel in mijn gemoedstoestand van deze maand:

    

Over Secret Santa, ziek en Ulysses

Niet stressen zegt Tess dan.. nou.. dat helpt niet... ik heb al een week mijn adres in huis en kan niets verzinnen. Al 100 keer de weblog en moodboard bezocht...nada.... dat heb ik nog nooit gehad....

O er zijn zat dingen te koop, maar allemaal schrikbarend duur.. en dat is niet de bedoeling. Dus ik denk dat ik maar eens ga brainstormen met mijn dochter een dezer dagen. Want niets opsturen kan niet.....


Ondertussen ben ik al weer een paar dagen ziek. Ja, ik behoor tot die 50% van Nederland dat geveld is door een buikgriepvirus. Leuk is anders.. dat kan ik je wel vertellen.

Dus laten we het naar over leukere dingen hebben. Ik heb bijvoorbeeld alle boeken van Ulysses Moore geluisterd. Het zijn eigenlijk boeken voor kinderen vanaf 9 jaar, maar so what... ze waren zo ontzettend leuk om te luisteren...ongelooflijk, spannend, echt een aanrader voor zowel de leeftijdsgroep als voor ouderen...

De serie bestaat uit twee delen... de eerste 6 boeken vormen het eerste deel en een afgerond verhaal. De laatste 6 boeken vormen het tweede deel en een afgerond verhaal. De afzonderlijke delen hebben allemaal een "wordt vervolgd" op de laatste bladzijde. Oja de eigenlijke schrijver is Pierdomenico Baccalario.

Warm logje deel 2

Er zijn maar een paar dingen die je kunt doen volgens mij met deze temperaturen:

a. stilzitten en niets doen in en rond het huis
b. stilzitten en niets doen aan een waterkant
c. wat rommelen op internet met een wapper die heen en weer wapt

Ik heb een hele tijd optie a. gevolgd, met een boekje op mijn oren, dat wel,  maar nu ben ik toch overgestapt naar optie c; ik tik maar eens een warm logje deel twee


Want warm is het. Zouden wij nu ook lichamelijke aanpassingen krijgen die horen bij dit extreme weer. Ik kan me dit van vorig jaar ook goed herinneren, en van het jaar ervoor, en daarvoor, en daarvoor. Misschien niet allemaal in de zelfde tijd, maar we hadden ze wel: de tropisch dagen. Van het niets naar 32 plus.... En morgen is het als ik me niet vergis een kleine 25 graden. Lijkt me echt iets werkbaarder hoor. Ik weet nog dat ik werkte bij tropische temperaturen. Het was op een school echt niet uit te houden. Al die hete lijven en lijfjes.....Daar helpt geen airco tegen; daar was trouwens ook nooit geld voor...

Van dit warme weer krijg ik altijd honger. Ik kan kilo's koude schotel - wel zelf gemaakte - op, of crackers met zalmsalade. En ik drink me het laplazerus. Water, ijsthee, aanmaak, en 50/50,  vormen de hoofdbestanddelen in mijn glas. Maar het meeste drink ik gewoon kraanwater.

Ondertussen draait het leven gewoon zijn rondje. Onze schoonzoon Timmie was weer een paar dagen zoet in het ziekenhuis voor zijn vriendin Marianne. Hij krijgt het allemaal wel weer voor zijn kiezen. En ik liep gisteren naar mijn moeder en kwam langs de appelboer. Ineens zag ik daar ons weer staan: Janneke, Evelien en ik. We hebben daar zoveel appels gehaald. Elke week weer tassen vol. Op de fiets. Janneke en Evelien ieder op hun eigen fiets en ik natuurlijk ook op de mijne.... herinneringen... dat nemen ze je nooit meer af!

Op boekenfront is er niets nieuws onder de zon. Ik lees/luister heel veel. Ik heb net een boek van Chantal van Gastel uit "Zoek het maar uit". Niets bijzonders, een chicklit voor tussen door. Je kunt hele stukken missen en en het verhaal toch volgen. En dat was maar goed ook want mijn trouwe Zennetje is het aan het opgeven. Kan ook wel na meer dan 5 jaar trouwe dienst elke dag weer.  Hij geeft problemen met terugspoelen en dan op het goede punt weer starten. Je kunt wel terugspoelen, alleen dan klopt de overgebleven tijd en de tijdbalk niet meer. En je kan niet meer een paar regels terug bijvoorbeeld... Kortom: lastig. Zeker als je het anders gewend ben.

Ik ben me nu aan het oriënteren op een andere mp3 speler. Het zal ongetwijfeld weer een Zen worden, maar ik ben er nog niet uit welke. Ik hoef geen toeters en bellen er op. Gewoon mp3 bestanden er op zetten, een afspeellijst kunnen maken en afluisteren. Als ik een stuk of 8 boeken erop kwijt kan ben ik al heel gelukkig. Ik ken mensen die luisteren hun boeken via hun telefoon. Dat kan ook. Maar dan kan je maar 1 boek per keer erop zetten. Ja, ja kan wel meer, maar dan lopen de hoofdstukken door elkaar. Tenminste: die ervaring heb ik. Het zal best wel anders kunnen. Maar ik heb geen puf dat uit te zoeken.

Ik ga maar verder met mijn boek. "De imker" van Jacob Vis. Een detective. Vis is een goede schrijver.Ik heb wel meer boeken van hem gelezen.

Dus ik verval terug in optie a.

Fijne avond verder en een prettige nacht

alles wat ik heb... alleen even goed zoeken

Gisteren is mijn woordeloze woensdag er niet van gekomen... ik had een paar mooie foto's van de witte rozen achter, maar ze willen niet plakken. Nee, ik heb het niet eens echt geprobeerd....laat  ik eerlijk zijn....

Ik was wel al vroeg naar het diagnostisch centrum. Dat is ook een nieuwe post in het MCB geloof ik dat ze het noemen... Medisch Centrum Berlicum... alles zit daar behalve de tandarts. Wel gemakkelijk, nu hoef je voor een bloedafname niet meer naar den Bosch toe. Je kunt er alleen niet lopend meer naar toe. Dat is tever weg.

In ieder geval, ze wilden dus een beetje bloed van mij..... een half uur later hadden we eindelijk een adertje gevonden ..op mijn voet AUW!!!

Volgende week uitslag... er word gekeken naar bloedarmoede, schildklierwerking en ontstekingen in het algemeen. Allemaal lichamelijke oorzaken voor een aanhoudende vermoeidheid. En als het dat allemaal niet is, dan kunnen we daar tenminste een dikke streep onder zetten.

Gisteren is ook onze schoonzoon komen eten. We hadden eenvoudige gebraden kipstukken, kommerkommersalade en röstirondjes. Het was voor het eerst dat hij , alleen, bij ons kwam eten. het viel me alleszins mee. Maar gelukkig is het een heel lieve jongen die heel goed met zijn schoonvader kan opschieten. Ondanks de beperkingen van diezelfde schoonvader sinds zijn infarct.

Ik heb mijn boeken uitgelezen/geluisterd en ben aan nog niets nieuws begonnen. Ik heb gelachen bij het boekje van Nico Dijkshoorn, Verder alles goed...  Dat is echt een aanrader. En ik ben afgeknapt op Joanne Harris met Blauwe ogen... wat een vreselijk boek om te luisteren vind ik dat.
En dat terwijl Chocolat en Rode schoenen van haar juist zo leuk waren. Oja ik heb ook naar Zondagsgeld van Philip Snijder geluisterd: een feest van herkenning op verschillende punten. Ik zie nu dat ik wel aan iets nieuws ben begonnen.... Jonas Jonasson: De 100 jarige man die uit het raam sprong en verdween. Ik kan me echter niets meer van de tekst herinneren, dus ik zal opnieuw gaan beginnen daar mee... met het verhaal dan, niet niet met alle geblabla ervoor. Mijn zennetje is net in het eerste hoofdstuk stil gaan staan....

Momenteel probeer ik wat recepten op mijn tablet te zetten.. maar die wil niet erg mee werken... de externe kaart is dan ook niet zo groot ... 1,89 GB beschikbaar maar.. dat zijn niet veel eboeken hoor.. valt reuze tegen.... zo dat is ook weer gebeurd... ik heb er wat tekstbestanden en doc bestanden afgehaald. Eigenlijk moet ik gewoon een wat dikkere externe mini- sd card kopen... of even zoeken of ik die nergens heb liggen.. want ik heb zoveel van dat spul gehad....

Ik ga denk ik maar even een vest  zoeken.... hoewel het droog is, is het niet echt warm te noemen.

clair

 Zie je Janneke....
de witte roos doet het prima 

Zo dat is beter... ondertussen zou je een moeten kijken hoe ik hier werk... aan mijn laptop waar standaard een externe dvd speler en 4 externe HD's aan vast zitten, heb ik nu mijn tablet, mijn mp3 speler en mijn telefoon gekoppeld... de laatste om de foto van de witte roos op te halen... mmm.. even kijken of ik hem kan verbeteren... zo zie je alleen maar clair......
met wat groen

allemaal een fijne dag en tot blogs
oja... ik heb gisteren ook eindelijk gebeld om een een nieuwe TEK (therapeutische elastische kous voor mijn oedeem arm) aan te laten meten....

Enkel(e) goede berichten

Op dit moment kan ik enkel met goede berichten komen.... Gisteren op controle bij de oncoloog en ik hoef pas over een jaar weer terug te komen. Ik zie er goed uit volgens haar, en dat klopt ook. Ik kan dat zelf onderschrijven.

De oproep voor het bevolkingsonderzoek Borstkanker lag ook weer in de bus. Die zeg ik lekker af. Ik ben immers onder medische behandeling. Ze kunnen in het ziekenhuis niet eens foto's maken, laat staan in zo'n bus.

Ik heb mijn oncoloog dus fijne feestdagen en een goed begin gewenst. Ze is zo'n mens dat daar in helemaal meegaat, dus ik kreeg ook de wensen terug.

Gisteren heb ik de hele dag samen met Tonny op Dean gepast. Nu begrijp ik echt waarom het zo geregeld is dat je kinderen krijgt als je jong bent.  Ik was me toch een partij moe aan het eind van de dag. Vooral in mijn benen. Ik voel het vandaag nog. Die benen dan, de moeheid is gewoon opgelost na een nacht slaap:) Het zal uiteindelijk wel wennen, want het is een lief kereltje. Alleen ....

Ik lees momenteel de serie van James Clemens: Verboden en verbannen. Ik ben al bezig in boek 4 van de 5.  Het is spannend, meer dan, maar ik bemerk toch veel elementen die rechtstreeks uit het Rad van Tijd schijnen te komen. Bijna onmogelijk om dat niet te laten gebeuren. Het is immers een monumentaal werk van Jordan.

Toch is het een aanrader als je van fantasy houdt tenminste. Hiernaast zie je kaft van deel 5.

Zondag viert mijn moeder haar verjaardag. We gaan met zijn allen naar Het Dierenbos (het vroegere Vinkeloord). Bowlen en eten. Vinkeloord doet herinneringen boven komen, De keer dat ik er was,  omdat Janneke van een paard was gevallen precies met haar rug op een paaltje. Alles is toen gelukkig goed uitgepakt, maar dat is wel de herinnering die ik nu als eerste aan Vinkeloord heb.

Allemaal een fijne dag, ik ga direct op naar de fysio. Vanaf volgende week komt er ook weer sportfysio bij. Voor mijn benen. Ik ben benieuwd hoe ik alles kan inpassen....maar dat zal ongetwijfeld wel lukken.

Mijn klaartje: Iets wat ik tegenkwam gisteren op facebook:

Geld moet rollen!!!

oms zit het mee, soms zit het tegen.. en soms.. zit er gewoon helemaal niets.... ja geen inspiratie om te bloggen wellicht. En dan moet je het niet doen , heb ik door schade en schande geleerd.


Maar nu heb ik een nieuwe laptob... ja echt weer toB...want hij wilde een paar dingen niet doen. Vooral geen ander anti virus programma dan de reeds geïnstalleerde Norton. Die zal wel goed zijn, maar ik wil hem niet. In het verleden ben ik daar van teruggekomen. En ik heb er nog steeds geen goed gevoel over.

PRODUCTINFORMATIE
HP Pavilion DV7-6190ED laptop
Op zoek naar een notebook die snel gebruiksklaar is, en die zich soepel nestelt in je drukke bestaan? De HP Pavilion DV7-6190ED is ideaal om alles - van foto's tot financiën - te beheren, en hij ziet er met zijn strakke aluminium behuizing ook nog eens cool uit.

Jouw leven, jouw plezier
Snel gebruiksklaar! De nieuwe HP Pavilion DV7-6190ED met de nieuwste quad core processor, Beats Audio en 1.5 Tb opslagruimte  is ideaal om alles - van foto's tot financiën - te beheren, te delen, op te slaan en uit te wisselen.

Hij maakt je drukke bestaan makkelijker
Het leven is te druk om tijd te verspillen! Je houdt contact met familie en vrienden via de HP TruVision webcam en je kunt je muziek, video's en films gezamenlijk bekijken op het schitterende HD scherm met Beats Audio en vier luidsprekers voor een ongekend helder geluid.

Eenvoudig, functioneel en mooi
Hij doet alles voor je! De HP Pavilion DV7-6190ED bevat de nieuwste quad core processor, hoogwaardige video en de beste kwaliteit Beats Audio met vier luidsprekers - alles stijlvol ondergebracht in een aluminium behuizing met een strak, elegant design.

Wachtwoorden beschikbaar met één vingerbeweging
Moet je te veel wachtwoorden onthouden? De HP SimplePass vingerafdruklezer helpt! Aan de hand van de nieuwste exclusieve HP software zijn beveiliging en webwachtwoordbeheer met één vingertip geregeld. Zodat je snel aan de slag kunt.

Specificaties:
- besturingssysteem: Windows 7 Home Premium 64
- Intel Core i7 2630QM processor
- 2 GHz
- 6 MB L3 cache
- chipset: Intel HM65
- intern geheugen: 8 Gb DDR3 (2x 4 Gb)
- totaal aantal slots: 2 voor gebruiker toegankelijk
- uitbreidbaar tot 8 Gb DDR3
- gegevensopslag: 1.5 Tb harddisk (2x 750 Gb SATA, 5400 rpm)
- tot 12 Gb partitie voor systeemherstel
- Blu-ray ROM met SuperMulti DVD±r/r(w) dual layer
- mobiel entertainment: HP TrueVision HD webcam met geïntegreerde digitale microfoon (low-light)
- geïntegreerd 10/100/1000 Gigabit Ethernet LAN
- Intel 802.11 b/g/n
- Bluetooth draadloos netwerk
- multiformaat digitale medialezer voor Secure Digital kaarten en multimediakaarten
- gebruiksgemak: geïntegreerde vingerafdrukscanner
- 43,9 cm (17,3") HD+ High Definition HP BrightView LED scherm
- weergaveresolutie: 1600x900
- video: AMD Radeon HD 6770M (2 Gb GDDR5 gereserveerd)
- geluid: Beats audiosysteem met geïntegreerde subwoofer
- standaard toetsenbord met geïntegreerde numerieke toetsenset
- touchpad met ondersteuning voor multitouch bewegingen met aan/uitknop
- poorten: VGA, HDMI, 2x hoofdtelefoonuitgang, microfooningang, 2x USB 2.0, 2x USB 3.0, RJ45
- voeding: 120 watt netadapter
- 6-cels lithium-ion (Li-Ion) accu

Daarnaast het simpele ge O-H  met wachtwoorden, installeren van programma's, gebruikers account. Easy Transfer was overigens niet eens zo easy als Microsoft je wilt doen geloven. Ik ben een hele middag en avond bezig geweest voor het overzetten van 50 GB.  Niet zo verwonderlijk misschien: mijn oude lap gaat niet voor niets op de schroothoop.  Die is volgens mij gewoon versleten. Maar hoe ik de juiste instellingen moest vinden, is me na lang gezoek pas duidelijk geworden. Trial and error. Ik bleef de melding krijgen dat mijn nieuwe lappie niet verbonden was met het zelfde domein als mijn oude lappie... en dat was dus wel het geval. Uiteindelijk heb ik gevonden waar je iets moest aanpassen.. in EasyTransfer de knop advanced gebruiken en daar de domeinnaam in de tweede regel aanvinken....maar het staat er niet dat je daar de domeinnaam moet invullen...ach...het is inmiddels toch gelukt. Al was het niet Easy...

Ik heb mijn Draakje nog niet geïnstalleerd en daar pak ik nu wel gruwelijk op mis. Maar goed.. het komt wel.

Vorige week was Tonny op controle bij de neuroloog. Hij heeft immers een herseninfarct gehad precies in zijn spraakcentrum op 2 januari jl. Het gaat redelijk met hem. De vermoeidheid, het concentratie verlies, het aan pakken van dingen is een typisch herseninfarct ziektebeeld. En daar kan hij nog wel even mee voort. Dus ik zal, denk ik, nog enige tijd langer mogen wachten op mijn nieuwe douche en het dichten van de schoorsteen en dakkapel lekken. Ach ja....zonder die klussen geklaard gaat het ook wel, maar toch.......

Ik mag de komende 2 weken op mijn controles. Ik heb besloten om gewoon alleen te gaan... neuroloog, revalidatie arts en oncoloog/internist.  Tussendoor de fysio, twee keer zelfs en oppas-oma.

Ik ben bijna door de cyclus Rad des Tijds heen. Dat zijn boeken van Robert Jordan, fantasy. Alleen het voorlaatste deel - deel 13 -  is nog niet als luisterboek verkrijgbaar. Ik luister momenteel naar deel 11, Mes van dromen. De laatste 3 boeken uit de 14 delige cyclus, zijn niet door Robert Jordan geschreven, maar wel naar zijn aantekeningen. De man was plotseling overleden. Brandon Sanderson heeft de serie voor hem afgeschreven.

Net toen Jordan aan het twaalfde, afsluitende deel zou gaan beginnen, overleed hij plotseling. Na twee jaar publiceerde een weinig bekende auteur het eerste deel van de driedelige afsluiting van de serie, gebaseerd op de nagelaten notities van Jordan. Het resultaat mag er zijn. Hij concentreert zich op twee verhaallijnen (Rand die moeite heeft zijn lot te aanvaarden, Egwene's poging de burgeroorlog te beeindigen), waardoor het plot weer focus heeft. Zijn stijl en karakterisering komen behoorlijk goed met die van Jordan overeen. Een uitstekende voortzetting van de serie, vergelijkbaar met de beste delen van Jordan zelf.

Ik ga nog even verder luisteren... gewoon lekker lui op mijn stoel

Iedereen een fijne avond en tot de volgende log

Oja, mijn klaartje: toch mijn tegengaan van de neerwaartste spiraal van onze economie. Geld moet immers rollen!!

Laat ik maar eens een titel neerzetten.....

Even de draak erbij geroepen, want ik ben nog steeds suf. Ondanks dat ik mijn tabletten gehalveerd heb. Gelijk een voorbeeld: ik open mijn spraakprogramma en meteen sluit ik weer door op de verkeerde knop te duwen. Maar goed, de fout is hersteld en we gaan rustig verder.

De Groendienst van de gemeente is hier in de buurt bomen snoeien. Dat gaat met heel veel lawaai. En volgens mij gaat er zelfs een boom weer tussenuit. Het is een rode beuk: een zelfgroeier die al heel lang is blijven staan. Hij staat in een driehoek met twee grote zomereiken.
Ik heb in mijn tuin ook allemaal kleine eikenbomen staan. Van iets meer dan een hand hoogte. Want dat ontspruiten en groeien gaat erg snel. Vergis je daarin niet. Ze staan weliswaar ook op een plek waar ik niet dagelijks kom.

In mijn tuin ontspruiten behalve onkruid een heleboel dingen. Bramen, frambozen, uien, kastanje, forsythia, sering en dan natuurlijk eiken. De meeste dingen heb ik ook in mijn tuin, dat is een natuurlijk verloop van groeien, maar de eiken zijn vreemde gasten. In mijn voortuin had ik regelmatig esdoorn. De nieuwe gezette bomen zijn niet zo oud dat ze zaad in mijn voortuin verliezen.

Nee, ik had ongelijk, hij is er niet tussen uit. Van alle drie de bomen zijn de zijtakken heel erg afgesnoeid. Zo hebben ze alle drie wat meer ruimte om naar boven te groeien. Ruimte die ze toch al hadden…

Afgelopen zaterdagavond had ik mijn zus en haar man te gast. We hadden een heel lekker diner.

1.  Groentesoep: gewoon uit de diepvries van iglo. Dat is een geweldige soep. Gemakkelijk klaar te maken, knapperige groenten, kortom een goede entree. Daarbij had ik stokbrood met kruidenboter.
2. Een stoofpot gemaakt in de tajine van mooie riblappen, uien, paprika, rode peper, kappertjes, peper en zout, wat komijn, en wat gember poeder.. Mooie fles wijn als vloeistof: en laat maar 2 uur stoven. Ik heb wel zowel het vlees als de uien van tevoren aangebakken. Onnodig te zeggen dat je alles in grove stukken moet snijden.
3. Hierbij had ik weer een salade Nicoise. En gekookte aardappels. Deze heb ik met de puree knijper op tafel gebracht zodat iedereen zijn eigen puree naar behoefte kon knijpen. Dit werd erg leuk ontvangen, en was een groot succes!
4. Als nagerecht had ik een Eton Mesh gemaakt met verse aardbeien, voorgeklopte slagroom, en schuimkoekjes.

Het hele diner was een groot succes. Maar ook later op de avond hebben we veel plezier gehad met triominos en yathzee. Ik had op advies van de slijter een hele lekkere Chileense rosé (de Gras). Deze was zo licht dat hij bijna blank leek. De twee flessen waren dan ook wel op. En het past het prima bij alle gerechten.

De volgende die ik wil uitnodigen voor een diner is mijn moeder. Maar toen ik het gisteren ter sprake bracht, reageerde ze met: "er zijn zoveel leuke dingen". Ik denk dat ze het niet begrepen heeft. Dus ik probeer het gewoon nog een keer om een afspraak voor een datum te prikken.
Als ik de datum heb, dan pas ga ik verzinnen wat we gaan eten. Tijd genoeg! Desnoods worden en het gewoon gehaktballen en gestoomde aardappels en groenten. Deze heb ik afgelopen dinsdag gemaakt. De aardappels en broccoli heb ik tegelijk in mijn stoomapparaat klaargemaakt. En ondertussen de gehaktballen gedraaid en gebakken. Met een zakje kant-en-klare jus heb ik de saus gemaakt waarin de gehaktballen zich konden gaar rollen. Onnodig te zeggen dat we lekker hebben gegeten!

Ik lees op dit moment de boeken van Odd Thomas. Deze zijn geschreven door Dean Koontz. Als ik het over lezen heb dan bedoel ik luisteren. De boeken van Odd Thomas bestaan uit vier delen. Ze worden afwisselend voorgelezen door een vrouw, een man, een vrouw en een man. Het eerste boek is niet om door te komen. De vrouw die het voorleest, maakt een hele eigen zinsmelodie. Dit gaat duidelijk ten koste van het verhaal. En dat is jammer. Want het verhaal is gewoon een goed verhaal. Gelukkig gaat het in boek twee wat beter, en in boek drie en vier wordt er nog beter voorgelezen. Dit betekent dat je je even door het eerste deel heen moet worstelen en dan is het genieten. Natuurlijk blijft het van het eerste deel jammer, want een eerste deel van een serie is vaak het beste.

Ze rollen zomaar uit mijn ogen,
tranen, 
steeds maar weer.
Het is een stil verdriet
dat niemand hoeft te zien.
Diep
binnen in mij
heeft zich een meer gevormd
waaruit van tijd tot tijd
water welt..


De witte roos bloeit nog steeds.

Natuurlijk heb ik een klaartje: als ik naar buiten kijk zie ik duizenden kleuren schitterend in het zonlicht van de herfst. Hier glimlach ik om, het is zo mooi gezicht!