Het heeft wat moeite gekost, maar eindelijk heb ik toch een tekstverwerker open. De opdrachten gaan nog niet zoals ze moeten met dit Draakje. Maar daar gaat aan gewerkt worden.
Ik heb vanochtend zalig uitgeslapen. Wel tot negen uur. Ja, dat is uitslapen, want normaal gesproken ben ik in niet vakanties zeker om half negen op. En het is nu niet vakantie. Vanochtend is alles weer begonnen, ook de school … alleen ik ben er niet bij … dit is een gepasseerd station, hierover ga ik niet langer miepen.
Zoals gewoonlijk heb ik een ronkende kat op mijn schoot. Dat is het eerste plekje wat Mau uitkiest zodra ik beneden op mijn stoel gaat zitten. … . Soms is dat wel prettig, maar meestal is het reuze onhandig. Het beperkt me enorm in de bewegingen. Maar aan de andere kant, Mau is een lieve kat, en ze blijft nooit erg lang zitten, ook al omdat ik haar zo weg kan sturen.
Dank je wel iedereen voor alle wensen. En alle complimenten over de wensballonnen en de foto. Nu moet ik eerlijk bekennen dat het vier foto's zijn. Ik heb in Paint shop pro wat gerommeld en gekleurd met dit als resultaat. Ik ben er zelf ook erg blij mee, evenals onze dochters. En ja, we gaan voor het uitkomen van alle geheime wensen. Geheime wensen? Ja, omdat we ze niet hardop hebben verteld. Maar echt geheim zijn sommige wensen natuurlijk niet.
Deze week komt mijn hulp niet. Ze heeft nog vakantie. De bofferd! Dus ik mag zelf wat aanrommelen. Nu kan ik dat wel, een beetje op mijn eigen manier, en niet te lang achter elkaar, maar de stofzuiger kan ik niet pakken: die is te zwaar. Zelfs met een bezem door het huis lukt me niet omdat ik de pols beweging niet kan maken zonder enorme pijn. Maar ik red me wel.
Ik moet nog even kijken of ik met de fiets naar het plein kan. De straten lijken schoon, zelfs onze straat alleen langs de randen waar je fiets ligt nog ijs. Ik ben nu veel nieuwsgieriger naar de Saturnusstraat waar gisteren geen zout gestrooid is. Maar dat kleine stukje kan ik dan wel lopen. Ik kan het hele stuk naar de winkels wel lopen en terug ook. Alleen om dan een tas boodschappen mee te sjouwen, wordt wat lastiger. En ik heb brood nodig.
Vandaag is Jaimey jarig. Hij wordt 3 jaar. Ik weet alleen niet of ik bij hem op bezoek kan komen. Die vervoersafhankelijkheid van mij hè...
In ieder geval: van harte gefeliciteerd Jaimey:
Het is bijna half 11, ik ga dit logje publiceren. En daarna ga ik nog wat lezen: ik ben in de laatste bladzijde van een detective van Henning Mankell bezig. Nee, niet Wallander is de hoofdpersoon, maar Stefan Lindman.
Allemaal een fijne dag.. en mijn klaartje: ik heb windows 7 gekocht en ga die deze week op mijn lappie zetten...
Week 13 – Epiloog
11 jaar geleden
