.

.

dinsdag 19 maart 2019

Onderzoekendag

Vandaag eindelijk de langvoorbereide onderzoeken van darm en maag. Ik begon zondag al met enkel lichtverteerbaar eten. Geroosterd wit brood, ei, smeerkaas, thee en aanmaaklimonade. En voor warm eten rijst, kipfilet gegrild, en broccoli. Gelukkig mocht ik wel warme chocomelk.... gisteren mocht ik enkel vloeibaar eten... vla, yoghurt, heldere bouillon, thee, vlafip, aanmaaklimonade. En ik moest vanaf 18.00 uur een liter moviprep wegslikken en een liter water. Wat is dat smerig zoet spul. Gelukkig kon ik opmaken dat er 6 glazen in een liter gaan. Dus ik heb de eerste 3 glazen weggeklokt. Wat water erbij en erna. De volgende 3 glazen heb ik rustiger gedronken. Je het 4de glas, hoefde ik er nog maar 2....met deze wetenschap heb ik moe te letten gemaakt met die liter. Moviprep is een sterk laxeermiddel overigens. Je kunt dus wel raden wat ik de volgende uren deed. Uiteindelijk ben ik toch maar zeer onrustig gaan slapen.

De volgende dag, vandaag dus, kreeg ik weer een liter moviprep te verstouwen. Ik heb het op dezelfde manier benaderd.  Eindelijk was het half 3 en ik werd naar de onderzoekskamer gereden. Eerst het darmonderzoek. Echt geen pretje. Toen het maagonderzoek. Weer met een camera via mijn slokdarm. Niets dunnere slang, vergeet het maar. De dokter wist me naderhand nog wel even snel te melden dat alles goed was, zowel met darm als met maag. De 4 hapjes die ze uit de maag had genomen, waren voorzorgsmaatregelen.

Daarna ben ik naar de observatiekamer gereden. Waar ik prompt een paar keer een hartritmestoornis kreeg. Maar goed dat hebben we ook overleefd. En toen ....eten...eindelijk

Donderdag krijg ik een onderzoek van de kaakchirurg. Hij moet uitzoeken of er ontstekingen in mijn mond of kaak zitten. Want die bacteriën zijn niet goed voor mijn hart... vandaar.

Daarna is er weer cardiologen overleg. Dan worden alle onderzoeken besproken en wordt er een plan van aanpak gemaakt. Tijdstip? Onbekend...

Dus ik maak me niet druk en ben hier nog even...





vrijdag 15 maart 2019

Toch maar wel

Werd ik vandaag ineens aangesproken: "Mevrouw, u wordt zometeen opgehaald voor een echo." Een echo? Alweer? Waarom dan? Maar dat wist de verpleegkundige mij ook niet te vertellen. En daar was de rolstoel al met de brancadier die me naar de functieafdeling mocht duwen. Ik had nauwelijks tijd om mijn badjas aan te trekken.
Op de functie afdeling aangekomen, wist de laborant me te vertellen dat hij contact had gehad met dr. Grosfeld. Want hij snapte ook niet waarom er weer een echo gemaakt moest worden.  Het bleek een vraag uit Eindhoven te zijn. Ik word daar immers geopereerd.  Omdat ik zoveel bloedarmoede had  bij de eerste echo, wat overigens niet waar is, wilden ze een nieuwe echo met de nieuwe H2O waarden. Okee, toch een kwestie van mee willen spelen. Echo is gemaakt, ik terug op mijn kamer.
Ik ben net op mijn kamer als een MDL arts binnenkomt. Ja, er zal toch eerst een maag en darm onderzoek moeten komen. Eindhoven wil niet opereren zonder de resultaten daarvan. Te gevaarlijk, zeggen ze. Ze gebruiken veel bloedverdunners, en dan zou het wel eens mis kunnen gaan als er een bloeding in de maag of in de darmen ontstaat. En dat willen we niet.... nee, ik ook niet.

Dus ik ga mee met het darm en maag onderzoek. Ik hoorde dat dat dinsdag gaat plaatsvinden. Dat betekent dat ik maandag met de voorbereidingen  mag beginnen... nuchter, darmen leeg. Daarvoor krijg ik 2 liter laxeermiddel te drinken... 2 liter....Ik krijg het nu al benauwd..

Of de ingreep al dan niet met verdoving, een roesje of iets anders gaat, zijn ze nog niet over uit.  Maar ik zal het wel merken.  Leuk vind ik het in elk geval niet. Ik wilde dat het over was.... klaar... zondag ben ik hier alweer 14 dagen. En dat is lang, heel lang.

Met betrekking tot onze verhuizing naar Spanje gaat het goed. De verkoper vraagt 10 procent aanbetaling. Dan haalt hij het huis van de markt. Het geld is aanwezig, nu alleen even de laatste puntjes op de i....Maar daar zorgt mijn schoonzoon voor.





woensdag 13 maart 2019

Al een week

Maandag de cardioloog, dr Grosfeld, aan mijn bed gekregen. Wat een aardige, sympatieke man is dat. Ik heb met hem gesproken over een zogeheten lange lijn. Dat is een soort port a cath. Hij snapt heel goed dat ik daar naar vraag gezien mijn moeilijke prikbaarheid voor bloed en/of infuus. Maar wil zo min mogelijk lichaamsvreemde dingen in mijn lichaam brengen in verband met die verkalkte aortakleppen. MaagDarmLever onderzoek moet maar na de TEE ( echo van het hart via de slokdarm). En na het cardiologen overleg.  Dat is beter, vindt dr. Grosfeld.
Verder vroeg hij of in angst had. Tja, eigenlijk niet...een beetje natuurlijk maar niet boventoon voerend. Ik maak me banger over bloedprikken. Dat wordt nu tot minimaal beperkt.

Vandaag had ik de TEE. Nuchter....Met een spray werd mijn keelholte verdoofd en hup, de cardioloog schoof de buis met camera naar binnen. Dat was echt niet leuk. Ik heb me geconcentreerd op mijn ademhaling. Gewoon om mijn gedachten van die buis af te leiden. Toen ik dacht: nu raak ik er aan gewend, schoof hij hem door naar mijn maag. Dat deed goed pijn. Gelukkig duurde dit ook maar een minuut of 5, en de buis werd uit mijn slokdarm getrokken. Alle bij elkaar duurde het 35 minuten. Maar het waren wel hele lange minuten.

Terug in mijn kamer werd ik geholpen met douchen en haren wassen. Wat een zaligheid. En na een uur kreeg ik mijn uitgestelde ontbijt. Daarna  ben ik als een blok in slaap gevallen.

Nee, ik heb geen uitslag. Wel weet ik dat er eerst dat overleg tussen de cardiologen moet plaatsvinden. En dan...



vrijdag 8 maart 2019

Stappenplan

Sinds  gisteren half 4 lig ik op de hartafdeling van Bernhoven.  B1-oost, kamer 44. Daarvoor had ik een echo van mijn hart. Ik was al een half uur terug toen er een cardioloog kwam. Hij had een heel verhaal. Maar het kwam er op neer:

  1.  Ik werd zo snel mogelijk verhuist
  2. De echo gaf een onduidelijk beeld
  3. Er gaat nu een echo gemaakt worden via de slokdarm ( een TEE)
  4. Ook gaat er een onderzoek gestart worden naar de kransslagaders rond het hart
  5. En omdat ik heftige bloedarmoede had, wordt er overlegd met de MaagDarmLever arts. De cardioloog wil eerst weten waar dat vandaan komt. Hij gebruikt bloedverdunners als hij gaat opereren, en dan moet er niet ineens ergens een spontane bloeding komen.
  6. Omdat ik geen lucht genoeg krijg als ik plat op mijn rug lig, moet er voor het maag darm onderzoek een andere insteek komen. Dus er is overleg.
  7. Ook is er overleg met het cardiologenplatform om voor mij, gezien mijn ziektegeschiedenis en bouw, een goede oplossing te vinden voor de falende aortakleppen.
Vandaag kreeg ik al mijn kransslagader onderzoek. En die waren helemaal schoon en goed.Ik kreeg gelijk al de uitslag van de dokter. Het onderzoek is via mijn lies gegaan, want natuurlijk moest er in mijn linkerarm een infuus. Er zit nu een propje als afsluiting in de slagader van de lies. Na 90 dagen lost dat vanzelf op.

Woensdag krijg ik die TEE. Ik ben benieuwd. Volgens de dokter is het een niet zo fijn onderzoek voor mij....
Maar ja, welk onderzoek is wel fijn......

Vandaag ben Ik geholpen met douchen en haren wassen. Omdat ik een hartkastje draag, mocht ik niet douchen. Want het kastje mag niet nat worden. Gelukkig heeft de verpleegkundige daar wat op verzonnen. En ik voel me na een kleine week weer lekker schoon.


donderdag 7 maart 2019

Verrassingsdag

Gisteren ging de kogel door de kerk bij wijze van spreken. Tijdens het bezoek van de ziekenhuisarts was er een telefoontje van cardiologie. Met als resultaat dat ik naar de hartafdeling zou worden overgeplaatst. Ze kwamen even later zeggen hoe laat... Om 15.15 uur. Het was toen net iets voor 3 uur. Al mijn spullen werden verzameld, alle kasten en laatjes leeggetrokken. Laat dat maar aan Tonny over.... En om kwart over 3 zaten we klaar, om half 4 ook nog en ook om kwart voor 4. De verpleging kwam melden dat de kamer nog niet schoongemaakt was, het nieuwe verhuis tijdstip was 4 uur. Geen probleem: wij zaten klaar. Marian en Ad gingen naar huis. Leuk dat jullie er waren.
Het werd 4 uur, kwart over 4, half 5, kwart voor 5....eh... we wachten nog steeds. De verpleging... nieuw tijdstip...6 uur.  Ook Tonny ging toen naar huis en ik kreeg mijn avondeten. Het werd 6 uur... De verpleging kwam... eh, er is een probleem: er is geen ruimte meer. Er is geschoven met patiënten, en er kwamen nieuwe... Dus je wordt vandaag niet verhuisd. Je blijft gewoon hier. Misschien morgen.....

En nu is het dus morgen... een verrassingsdag. Want ga ik nu wel of niet naar de hartafdeling vandaag..en op welk tijdstip. Ik heb ook een echo gepland staan. Ja, weer een echo. Die doktoren zijn net kleine kinderen... ze willen alles zelf doen... Dus vandaag de 3de echo van mijn hart..maar nu toch de laatste voorlopig, tenminste dat denk ik. Daar is mijn ontbijt...ik ga wat eten. Fijne dag allen.

dinsdag 5 maart 2019

Bernhoven

Het is de nacht van zaterdag op zondag als ik wakker word van de buikpijn. Links.  Dus ik sta op en loop slaapdronken naar het toilet. Helaas,  de pijn bleef en werd zelfs erger. Na een paar keer terug naar bed en weer op ben ik maar naar benden gegaan. Rond 3 uur
 's nachts hield  ik het niet meer. Ik heb onder aan de trap lopen roepen,  zonder resultaat.  uiteindelijk met  Tonny's telefoon mijn telefoon gebeld die boven lag. En dat had na 3 keer wel resultaat. Daarna ging alles in een versnelling..Nicky belde ambulance,en zij hebben me na onderzoek naar Uden gebracht. Bernhoven. En daar ben ik nu nog. Hoewel dat helemaal niet de bedoeling was. Via de SEH ben ik in een soort isolatiekamer terecht gekomen. Dit omdat ik in een ziekenhuis in Spanje heb gelegen . De gevreesde ziekenhuisbacterie... in ieder geval er is een kweek gemaakt en waarschijnlijk is er morgen een uitslag. Nu moet iedereen zich aankleden in schort, mutsje en mondkapje. Gelukkig kon ik veel zelf en hoefde ik de verpleging niet lastig te vallen. De pijn was onder controle uiteindelijk...Ik ben overladen met pijnstillers. Na een scan kwamen zij die het weten tot de conclusie dat er een niersteentje van 2 mm vlak bij de blaas zat. Dat verklaarde ook meteen de krachtige pijn. Gisteren raakte ik het grootste gedeelte van het steentje kwijt. Vanwege grote bloedarmoede kreeg ik nog wel een zak ijzer door het infuus. Dat ging goed en ik mocht om 5 uur naar huis.  ja, ja....
Om half 5 heb ik me aangekleed. Ik zat op de bank en pats...precies hetzelfde gebeurde al toen in La Nucìa...Ik kreeg geen lucht, zag zwarte vlekken en dacht...Ik moet op bed zien te komen. Dat heb ik gedaan en verder weet ik niets. Tonny schijnt me gevonden te hebben. Ik weet van helemaal niets. Hij heeft een zuster gewaarschuwd en die heeft alarm geslagen. Ik kwam wer bij met heel veel mensen in de kamer. Maar ik kon mijn ogen niet openen, noch mijn linker arm en been bewegen. Weer een infuus..volgens mij kwam ik daarvan, van de pijn, bij. Na enige tijd werd ik naar een scan gereden. Op de scan waren geen bloedingen te zien. Dus geen herseninfarct.. misschien een TIA werd er geopperd.
Vannacht herstelde  mijn arm en been en ogen zich en nu gaat het redelijk. Volgens de neuroloog die net aan mijn bed stond, was er waarschijn geen sprake van een TIA. Het herstel is te vlug. Misschien toch zuurstoftekort...
Ook de maag, darm lever arts was er. Omdat ik flink ijzer tekort heb, wil hij mijn darm onderzoeken.  Maar hij stelde zelf al voor om dat later te doen... Na het hart....


Kortom..Ik ben niet thuis.. maar lig nog gezellig in de isoleer..ben zo blij met mijn telefoon, luisterboek en tablet...enne onthoud het maar.... Ik word zeker 93 en eind dit jaar wonen we in Spanje.

vrijdag 1 maart 2019

Echo en uitslag

Gisteren was het eindelijk zover. Ik mocht een hartecho laten maken bij Diagnostiek van U. Eigenlijk snap ik nog steeds niet waarom die Spaanse echo en foto's niet in mijn patiëntendossier zichtbaar zijn. Maar goed. Wij dus naar den Bosch voor die echo. We waren ruim op tijd: zelfs een half uur te vroeg. Maar we hadden nog geen 5 minuten in de wachtkamer gezeten, toen iemand mij kwam halen. De echo was eender dan die ik in Spanje had. Met het enige verschil dat ik nu zelf op een monitor kon meekijken. Niet dat ik daar veel aan had. De jongeman die de echo uitvoerde, had het te druk. Nou dat had ik liever dan dat ik hem zou afleiden..... in ieder geval...om 1 uur zaten we weer in de auto op weg naar huis. Dat was mijn eigenlijke afspraaktijd. Zo snel waren ze... Wel fijn.

We gingen weg met de boodschap dat de echo naar een hartspecialist gestuurd zou worden die hem zou bekijken. De uitslag zou dan naar mijn huisarts worden gestuurd. Op zijn vroegst zou dat dinsdag 5 maart zijn.

Maar vanmiddag werd ik al gebeld door mijn huisarts. Hij had een afspraak bij een cardioloog voor mij gemaakt op 8 maart in het Jeroen Bosch ziekenhuis.  Alleen ik wilde naar Bernhoven in Uden. Tja, dat had ik ook al eerder tegen hem gezegd. Gelukkig was dat geen probleem. Het zou alleen wat langer duren. Hij zou me terugbellen. Nou, niet hij maar een van de assistenten belde me terug. En ik kan op 6 maart al terecht. Ze vertelde dat het een spoedconsult bij de cardioloog betrof. Dus nu ga ik aanstaande woensdag al naar Uden. En vandaar uit gaan we verder.


Oja, wat liet die echo nu zien? Zover ik begrepen heb, zit er iets niet goed hij de klep van de aorta. Hoe en wat precies, hoor ik woensdag wel.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik wel zenuwachtig ben... zoniet bang....maar goed...Alles sal regkom ....dat is een ding waar ik vanuit ga.