Jezelf opnieuw uitvinden

Afgelopen maandagochtend hadden Coralie en ik het er voor de gein over om onszelf opnieuw uit te vinden. Ik vind het namelijk steeds moeilijker om me zelf te gaan vergelijken met hoe het was voor ik een risicopatiënt werd. Hoe ik hierop kom? Wel door de steeds terugkerende vraag: "Hoe voel je je?" Ik had hier twee antwoorden op:
1. als je het vergelijkt met vorig jaar om deze tijd, gaat het hartstikke goed
2. als je het vergelijkt met twee jaar geleden, voor de diagnose, gaat het erg slecht
Dit is natuurlijk kolder. En ook vreselijk vermoeiend om steeds terug te moeten denken naar twee punten. In ons gesprek kwamen Coralie en ik er steeds meer over uit dat we moeten starten na de diagnose. Vanaf dat punt moeten gaan rekenen. En wat blijkt: dan gaat het lekker altijd goed. Je staat niet bij stil bij wat je kon, maar bij wat je kan. Je staat niet meer stil bij mogelijkheden die ver buiten het bereik liggen, maar bij de dingen die je aan kan. En je bent nu in staat te genieten van alles wat je doet.

Alles wat ik gestudeerd heb, elke opleiding en elke cursus die ik gevolgd heb: ik heb het gedaan! De resultaten ervan liggen in de krochten van mijn hersenen verborgen voor ... misschien ooit nog eens voor mezelf ...

Het gevolg van deze nieuwe kijk op mezelf dwingt me tot een andere invulling van mijn leven. De komende WIA is daar ook debet aan. Nou ja, niet de WIA is hier debet aan, maar wel het resultaat ervan. Zij leggen ook de nadruk op wat je kan, er niet op wat je niet kan. Er blijft voor mij eigenlijk alleen maar bitter weinig over. De neuropathie in mijn handen verbetert niet, integendeel zelfs. Ook mijn voeten blijven zeer doen, al is het minder dan mijn handen en polsen. Nee, ik heb nog geen dokters afspraak gemaakt. Het zal vrijdag worden ... morgen moet immers naar de tandarts en ga ik met Evelien eventjes naar de stad om mijn ene bril te laten maken. En in de avond staat de tweede Mexicaanse griep vaccinatie gepland.

Ik ben blij dat Tonny weer truien draagt. Dat scheelt me heel wat strijken. Gelukkig heb ik hulp die tegenwoordig strijkt. Als er tenminste wat strijken ligt ... zo was even een kopje koffie pakken ... dat is ook geen onverdeeld succes. Mijn koffiezetapparaat is het aan het opgeven. Hij produceert telkens maar een klein beetje water in een kopje, of ineens een heel kom vol. Je kunt er geen peil op trekken. Het is niet zo verwonderlijk. We hebben deze machine 2, 3 jaar. Gemiddeld wordt hij 10 keer per dag gebruikt. Dan mag hij wel aan zijn eind zijn, hè? Tot voor kort wilde Tonny een gewoon koffiepad apparaat terug. Maar sinds dit weekend denkt hij ook aan een koffiemachine. Zo eentje als Janneke heeft. We moeten daar maar eens voor gaan kijken, komende maand. Want op dit moment kan Bruin dat niet trekken. Het lijkt wel of mijn geld uit mijn portemonnee vliegt. En ik kan niet zien waaraan ik het uitgeef. Ik koop alleen gewone dingen, nou ja, een camera voor Tonny, met zijn allen naar een kerstmarkt, en links en rechts wat sponsoren. Tja, en dan ben je met een 70 % inkomen zo aan je eindje. Niet dat ik nou klaag, maar ik had graag toch wel wat meer gehad. Dan was het net iets even gemakkelijker.

Ik zag van de week een programma op de televisie waarin werd gesteld dat ouderen steeds meer verdienen. Hoe ouder je wordt, hoe meer je verdient. Vandaar dat mensen die ouder zijn ook zo moeilijk aan een nieuwe baan kunnen komen: ze zijn te duur. Eigenlijk is het een rare situatie. Je hebt immers veel meer geld nodig als je tussen 30 en 50 jaar zit dan na je 50ste. In die periode ben je toch verantwoordelijk voor kinderen,je koopt een huis, je bent je inrichting aan het vervolmaken, kortom dan heb je juist veel geld nodig. Maar dan verdien je juist minder. Na je 50e zijn de kinderen meestal het huis uit, zijn de lasten wat lager, ben je ingericht, en heb je buiten uitzonderlijke gevallen niet eens zo gek veel geld meer nodig. Het is wel lekker natuurlijk, om te kunnen doen wat je wilt, maar nodig heb je het niet. Na een kleine discussie bleek dat dit vooral geldt voor de hogere inkomens, maar voor jan-met-de-pet is de stijgende lijn naar leeftijd niet zo groot.
Het einde van deze uitzending heb ik niet meer gezien. Ik moest afhaken. Maar dit stukje is me wel in mijn hoofd blijven zitten. Hoe denken jullie hierover? Moet ons hele salaris stelsel op de schop? Ik zit nu verschillende scenario's te bedenken, maar ik kom er niet uit. Dus ik brei maar een punt aan de blogje.

Mijn klaartje voor vandaag: ik ben blij met mezelf! Jezelf opnieuw uitvinden, is net een cadeautje uitpakken!

Allemaal fijne dag, Evelien komt eraan, ze komt op de koffie.
grts

Kerstmarkt in Valkenburg

Zo, vandaag maar weer eens een gewoon blogje. Niet iedereen heeft de typografieën begrepen. Dus een kleine uitleg. Ik maak de typografieën met het programma Word. Als ik de tekst daar naar mijn zin heb, de juiste lettertypes hebben gevonden, de juiste kleuren, dan selecteer ik hele geval, ik kopieer dat en plak het in PaintShopPro als nieuwe afbeelding. Hierin pas ik de grootte aan naar 800 pixels breed. Vervolgens exporteer ik het als png bestand met de achtergrond transparant. Deze beeltenis upload ik naar mijn webpagina waar ik een fotodatabank heb staan. Ik selecteer de afbeeldingslocatie van de beeltenis, en plak deze in mijn Weblog.

Normaal gesproken zet ik deze typografieën alleen neer op mijn weblog "Een kopje thee?...." maar voor gisteren en eergisteren heb ik een uitzondering gemaakt. Mijn verhaal over de tortilla was veel minder spannend zonder de typografie. Mijn logje over de pakjesavond kwam beter uit met deze letterspelerij.

Maar nu dus weer een gewoon met Draakje gemaakt log.
Gisteren zijn we met Janneke en Evelien naar de kerstmarkt in Valkenburg geweest.



Het was er ontzettend druk, maar ook heel gezellig. Na anderhalf uur met de auto hebben we deze geparkeerd bij het casino. Toen mochten we de Cauberg aflopen want we moesten in de gemeente grot zijn. Dat was bijna midden in het centrum.





Gelukkig regende het toen nog niet. Na een kleine 10 min konden we de entreeprijs betalen naar binnen gaan. Voetje voor voetje schuifelend liepen we langs de kramen. Ook waren er winterse taferelen te zien.




Het was bloedheet, dit hadden we niet verwacht. Maar ja, wat wil je met zoveel mensen ... dan wil het wel warm worden. Toen we na ruim twee een half uur weer buiten stonden, regende het. Dus we zijn snel na een cafeetje gelopen om wat te drinken en te eten. Daarna zijn we na de fluwelen grot gegaan. Hier was ook een kerstmarkt. En ook weer entree. In deze grot was het minder druk. Ik vond de uitstalling ook meer kerstsfeer hebben.
Langs de looproute waren taferelen uit het boek "A Christmas Carol" te zien. Dat was heel knap gedaan. Ook in deze grot zijn we zo'n twee uur gebleven.

Toen we weer buitenkwamen was het donker en was ik aan het einde van mijn Latijn. Maar we moesten de Cauberg nog op om bij de auto te komen. Ik mocht van Tonny wel beneden wachten, maar dat heb ik niet gedaan. Ik ben de berg ook weer opgeklommen. Vooral dat laatste stuk vergde veel inspanning en ik was blij dat we de parkeerplaats bereikte. Janneke en ik hebben toen aan het begin staan wachten terwijl Tonny en Evelien de auto gingen halen. Rond half zeven waren we thuis. En moe dat ik was ...

Vanochtend ben ik bij Coralie op de koffie geweest. Het was erg gezellig. We hebben werkelijk over alles gepraat, zeg maar geklets. En verder houdt deze hele dag heel rustig. Ik ga kijken of de snijbonen kan rengen en in stukjes kan snijden. Lukt dat niet, dan mag Tonny het doen.

Ik heb ook een klaartje: het was een geslaagde dag gisteren samen met onze eigen dochters. En ook zij zeiden: "dit moeten we erin houden", en dat voelt goed.

Pakjesavond

Wraak

Sinterklaas met Jaimey

Zo en dat was vrijdag... ik zit weer thuis op mijn pleegkleinzoon te passen.. hij ligt te slapen hoor.. ik heb geen kind aan hem...net zo min als we een kind hadden aan hem vanmiddag.. hij mocht immers een cadeau hier komen uitpakken: de garage....
Nou een schot in de roos.. en zeker toen opa ook nog met hem wilde spelen...wat is een kinderhand dan snel gevuld... maar stiekem moet ik wel lachen... hij heeft dan de garage met autootjes, een houten treinset... maar het liefste speelt hij met die grote ronde sommenmagneten...steeds weer trekt hij daar naar toe...en naar bierdopjes..

Eigenlijk te moe om.....

Na het grote boeken epos blogje was ik uitgeput. Uitgeput van het bedenken, opzoeken, becommentariëren, scannen, en neerzetten. Het heeft meer voeten in aarde gehad dan ik dacht. Maar goed vandaag een nieuwe dag, met nieuwe kansen.
Toen ik vanochtend beneden kwam moest ik opletten dat ik niet uitschoof over de kattenkots. Het is weer die tijd van het jaar dat Mau werkelijk alles uitgekotst. Lekker, op de houten vloer een tijd liggen inbakken vanwege de vloerverwarming. Het gevolg is, als ik het opgeruimd heb, dat er een uitbijtplek op mijn vloer zit. De zoveelste al.

Ik kan merken dat ik een paar dagen niet met dit Draakje gewerkt heb. Hij heeft moeite mijn woorden te volgen. Of ik spreek zelf niet zo duidelijk. Dat kan ook natuurlijk. Tegen de tijd dat ik aan het einde van de blogje ben, zal het wel verbeterd zijn.
Wat niet verbetert, is de pijn in mijn polsen en in mijn handen. Integendeel zelfs: het wordt erger, ondanks mijn oefeningen. Misschien is dat de tijd van het jaar, de invloed van het weer, of gewoon stramheid van spieren en gewrichten. Maar eerlijk gezegd geloof ik hier niet zo erg in. Want dat zou inhouden dat mijn oefeningen geen enkel effect hebben. Dan kan ik ze net zo goed laten. Ik ben van plan volgende week naar de huisarts te gaan om dat allemaal eens voor te leggen. En ook te praten over mijn ongelofelijk moe gevoel. Een moeheid die binnenin zit, diep binnenin….

Ondertussen gaat de klucht met het UWV nog door. Of ik mag hopen dat er nu een eind aan gekomen is. De brief die ik van hen heb gekregen, was een brief voor werkgevers, ik ben mijn eigen werkgever niet, ik ben werknemer. Na een telefoongesprek met Annelies zijn we tot de conclusie gekomen, dat datgene wat het UWV vroeg, al in het bezit was. Annelies zou bellen om te vragen welke ontbrekende gegevens dan bedoeld werden. Ik denk dat ze tot een overeenstemming zijn gekomen, want gisteren kreeg ik een enveloppe van Annelies met een kopie van twee documenten die zij naar het UWV had opgestuurd. Dat zou voldoende moeten zijn. Wordt vervolgd ...

Onderwijl ik de blogje zitten schrijven, val ik steeds langzaam in slaap, om dan weer wakker te schrikken, te realiseren waarmee bezig ben, en verder te gaan. Dat schiet toch ook niet op. En dat terwijl ik best wel gewerkt heb vanochtend. Ik heb het oud papier in dozen gedaan en aan straat gezet, de kippenfilets ingepakt en in de vriezer gestopt, de vaatwasser ingeruimd en aangezet. Deze kan ik over een halfuurtje weer uitruimen.

Ik zag bij Plato een oproep voor een schrijversblog. Heel interessant, heel erg leuk, heel erg uitdagend ... ik zou er graag aan mee willen doen ... maar dat lukt me niet: ik kan niet eens hier mijn gedachten goed op papier krijgen. Laat staan een fantasieverhaal schrijven. Nee, ik rommel zelf wel wat op mijn blog "Een kopje thee?..."

Ondertussen is het één uur geworden. Ik ga wat eten. Wat we vanavond gaan eten weet ik nog niet. Ik denk dat ik het aan Tonny over laat.

Allemaal een fijne dag, en mijn klaartje: Janneke klinkt weer gelukkiger dan ze in tijden geklonken heeft. Hier ben ik dan weer blij om.

Mijn Boeken

Ik kreeg dit stokje van Tricky... dankjewel meid...je hebt wat aangericht.......
Als ik zo mijn boekkeuzes zie, dan valt mij meteen iets op... nee.. dat ga ik hier niet vertellen... eens kijken of jullie het ook zien..... enne "Be my guest" zou ik zeggen . ik daag jullie uit om 15 titels van boeken neer te zetten die je het meest zijn bijgebleven, hebben getroffen enzovoort.... veel leesplezier met dit bericht... oja, de titels staan in willekeurige volgorde....



1. Dick Hendrikse: De dag waarop mijn vader huilde
Ik kreeg dit boek in mijn jeugd. Er staan allemaal korte oorlogsverhalen in. Op de kaft staat het standbeeld van de dokwerker te Amsterdam. Een boek dat ik nog steeds koester zodat ik niet vergeet….


2. Annie MG Schmidt: Jip en Janneke
De avonturen van een jongetje en een meisje. Geweldige verhalen die ook nu nog leuk om te lezen zijn.


3. Paulo Coelho: de Alchemist
Een erg mooi boek van Paulo Coelho! Goed voor iedereen die wat van zijn leven wil maken of misschien niet tevreden is over de huidige stand van zaken in zijn/haar leven. De Alchemist toont aan dat je de alchemist van je eigen leven bent en dus zelf dat goud zult moeten bereiden. Dit bijzondere boek heeft me zeker tot nadenken gestemd. Lezen dus, het kan je kijk op het leven veranderen!


4. Marianne Fredriksson: De kinderen van het Paradijs trilogie

a. Het boek Eva
b. Het boek Kain
c. Norea, dochter van Eva

Wat een schitterend verhaal en wat een grote levenswijsheid! Een boek dat mij antwoorden heeft gegeven. Absoluut een aanrader voor mensen die op zoek zijn naar inzichten. Om nooit te vergeten!


5. Jean M. Auel: De aardkinderen

1. De stam van de Holenbeer
2. De vallei van de Paarden
3. De Mammoetjagers
4. Het dal der Beloften
5. Een vuurplaats in steen

De Aardkinderen vertelt het verhaal over het ontzagwekkende mysterie van het ontstaan van de mensheid en de harde strijd om te overleven in de prehistorie. Ik heb deze boeken gelezen en herlezen…. en steeds weer haalde ik er iets nieuws uit. De eerste 3 delen vond ik de beste van de serie…Bij elkaar vormt het een reis.. niet alleen de daadwerkelijke reis van Ayla maar ook de reis van de mens naar het heden.


6. Thea Beckman: Kinderen van moeder aarde trilogie

1. Kinderen van Moeder Aarde
2. Het helse Paradijs
3. Kinderen van Thule

Dit is de enige trilogie van Thea Beckman voor volwassenen, voor zover ik weet... Het verhaal zit heel knap in elkaar. En blijft boeien. Het is heerlijk te denken dat er een wereld zou kunnen bestaan, waar geen oorlog gemaakt wordt.


7. Guus Kuijer: De Zwarte Stenen
Een verhaal dat zich lijkt af te spelen in een andere wereld, maar overeenkomsten laat zien met de hedendaagse wereld. De hoofdpersoon is opzoek naar de zin van het leven en stelt gewoonten ter discussie. Spannend, intrigerend, fantasie en gelijk realistisch. Een aanrader voor degene die eens kennis wil maken met een meer volwassen boek van Guus Kuijer. Ik werd getroffen door de inhoud en de manier waarop mensen aanvaarden en vechten.



8. Kees Nootenboom: Rituelen
Rituelen is een heerlijk boek. Het beschrijft personages die een middel proberen te vinden tegen de zinloosheid van het bestaan. Het Christelijke geloof is 'uit' en verlossing is alleen nog maar te vinden in andere levensovertuigingen (Philip Taads), seks (Inni Wintrop) of een volledig terugtrekken uit de mensenwereld (Arnold Taads). En net als bij het Christelijke geloof zijn er allerlei rituelen nodig om tot die verlossing te komen.
Daarnaast speelt het boek in op de gevoelens die begin jaren 80 gemeengoed waren. De wereld liep op zijn eind, de Westerse mens had iedere gemeenschapszin verloren en klungelde maar wat aan.



9. Betty Mahmoody: In een sluier gevangen & Uit liefde voor mijn kind
Op emotievolle wijze en met gevoel voor detail confronteert de schrijfster de lezer met een aantal aspecten van de cultuur, leefgewoontes, religieuze gewoontes en de islamitische revolutie in het hedendaagse Iran. Een aangrijpend verhaal over een moeder die vecht voor haar kind en in het vervolg "Uit liefde voor mijn kind" voor moeders in gelijke situaties.


10. Barack Obama: Dromen van mijn vader
In deze meeslepende autobiografie vertelt Barack Obama hoe hij, als Amerikaanse zoon van een zwarte Afrikaanse vader en een blanke Amerikaanse moeder, op zoek is naar de zin van het leven.Een van de meest inspirerende boeken die ik ooit heb gelezen. Vol met emoties van deze geniale man.


11. Cissy van Marxveldt: 'n Zomerzotheid
Als vijf meisjes Lenie, Mia, Ella, Dot en Pit vakantie houden in een zomerhuis op de Veluwe doen vlakbij vijf mannelijke studenten hetzelfde. Als de mannen toevallig opvangen dat één van de meisjes (Ella) ten alle tijde een 'heer van stand' zal herkennen, is dat voor jonkheer Padt een reden om de vijf meisjes er eens tussen te nemen. De boerenknecht Lucas doet zich voor als de jonkheer Padt en de jonkheer als chauffeur. De nuffige Ella valt als een baksteen voor de (nep)jonkheer, en de leuke vlotte Pit heeft oprechte aandacht voor de chauffeur. Dat is het begin van allerlei hilarische verwikkelingen. Dit boek heb ik in mijn pubertijd zo vaak gelezen dat ik het kon dromen. Ik heb het niet meer in mijn bezit helaas….


12. Elizabeth Haydon: Rapsodie trilogie

a. Rapsodie
b. Profetie
c. Symfonie

De half-mens, half-Lirin Rapsodie is Naamgever. Door middel van muzikale magie kan ze mensen en voorwerpen veranderen door ze een andere naam te geven. Op de vlucht voor haar verleden als courtisane wordt ze gered door twee merkwaardige reisgenoten: Achmed, een huurmoordenaar en Grunthor, een reusachtige Bolg. Deze nemen haar mee op een reis langs de wortels van 'De Boom', naar het midden van de Aarde, waar een gigantisch monster op het punt staat te ontwaken. Door middel van een lied weet Rapsodie het monster voor eeuwig te laten slapen. Als ze na een lange, gevaarlijke tocht eindelijk weer boven de grond komen, blijkt dat er duizenden jaren zijn verstreken en dat oeroude, duistere krachten aan de macht zijn. En dan begint de strijd tegen het kwade pas echt.



13. Gilbert Sinoué: Het saffieren boek
Het saffieren boek brengt jodendom, christendom en islam bijeen in een graaltocht vol oude wijsheden en fundamentele inzichten.


14. Harry Mulisch: De ontdekking van de Hemel
Dit boek heeft mij geleerd om hoekjes te kijken, als exacte vrouw was iets altijd waar of niet waar. Na dit boek is dat voor altijd anders; alles is waar maar tegelijkertijd ook niet waar.


15. Jannah V. Jenner: San Diégo Zoe
De zoektocht van een slang en nog een paar dieren naar een land waar ze in vrede en vrijheid tussen soortgenoten kunnen leven. De slang, een vrouwtjespython Sherahi genaamd kan tijd en ruimte in gedachten overwinnen. Ik heb dit boek letterlijk stuk gelezen. Want het is zo goed te vertalen naar mens en leven…..


En zoals altijd heb ik een klaartje... ja ook een boekje....niet zozeer vanwege de tekst als wel om de mooie tekeningen....maar wel met het besef dat hier alles mee begint: een kindje, een moeder, een vader.....of zal ik zeggen: een man, een vrouw, een kind.......