wie heeft er....

Wat zijn die kip- in- de- zak pakjes toch handig.. ik heb net een hele schaal kippenbouten in een zak gegooid, het in een zakje bijgeleverde toei er bij en hup een uurtje de oven in.... je stoomt de kip gaar... tenminste dat staat er op het pakje... Evelien gooit er ook nog een massa eigen spul in.. zoals champignons, knoflook, uien, worteltjes of zo.. nouja je snapt het wel.. gewoon alles wat je lekker vindt bij kip in een zak...volgens mij kan je er dan ook gelijk aardappeltjes bij doen zit ik nu te verzinnen.. dat ga ik de volgende keer dan eens proberen....je moet alleen zorgen dat je je aan het uiterste aangegeven gewicht houdt, denk ik...

Maar goed na dit geschreven te hebben heb ik nog een vraag.. ik wil bij de winterbbq zuurkool serveren... maar heeft er iemand van jullie nog een leuk bereidingsidee... die van ananas, perziken en rozijnen ken ik al... geen stamppot, maar een warme salade, warme groente....die ook koud nog smaakt..

Graag reacties...verwijzingen mag ook hoor..ik ben met alles blij denk ik..

grts

dikke stroop

Wat vandaag aan de hand is, weet ik niet. Ik kom maar niet op gang. Maar precies als ik, lijkt ook mijn Internet op dikke stroop. Ik heb net al een uur op de bank liggen slapen. En ik werd wakker door een herinneringspiepje op mijn lappie. En verkeerd ingestelde herinnering, want het was er een voor morgen. Morgen moet ik naar de oncoloog, voor controle en voor de volgende stappen in het behandelingstraject.

Ik slaap slecht, ik ben moe, uitgeput, ik heb hoofdpijn en ik zie dubbel. Hoe lastig is het dat mijn nieuwe bril er nog niet eens is. Ja, een van de twee is in de winkel al aanwezig, maar dan ben ik er nog niet. Ik heb geen vervoer. Tonny moet ik het echt nu niet vragen, hij is druk bezig met de tent voor de winter barbecue. Evelien heeft even geen auto, Janneke is aan het werk ..., tja en dan zit ik. ... het zal wel volgende week worden ... een lichtpuntje, dan is het tweede bril er waarschijnlijk ook.

Ik lees op dit moment wel, nou ja, lees... meer luisteren.... maar vraag me niet waar over het verhaal gaat. Dat zou ik je nou niet kunnen vertellen. Triest hè.

Ondanks alles heb ik toch een nieuw blog geopend op Wordpress. Nee, niet op mijn eigen site, ik kon de twee domeinen niet koppelen. Maar in ieder geval mijn nieuwe blog is er. De inhoud heeft helemaal niets met kanker te maken. Natuurlijk zit ik nog in de ontwikkelingsfase met Wordpress. Ik heb nog niet alle dingen door. Maar wat niet is kan nog komen.

@Trudie, beterschap. Denk nu ook eens aan jezelf. Dat op je wel tegen mij, maar pas nou zelf ook eens toe.

@Suyari: dank je wel voor je reactie op " het doet zeer". Misschien kom ik ooit ook zo ver als jij nu. En kan ik het loslaten.

@Gisella: ik hoop dat je niet ziek van de griepprik geworden bent. Ik mag volgende week weer. En dan daarna nog een keer. Zoals je hebt gelezen ben ik toch weer begonnen met Wordpress.

Het is weer een heel miep blogje geworden, dat wilde ik wel niet, maar het ging niet anders. Zelfs mijn draakje verdraait mijn woorden. Terwijl het juist zo goed ging.

Maar ik heb wel een klaartje: ik kreeg een paar weken geleden een leuke beterschapskaart van Tricky. Hij staat nog steeds op mijn kast. Nee, ik ben jou niet vergeten hoor meid. ... chemobrein..... en elke keer als ik hem zie, moet ik glimlachen.

Maak er allemaal een fijne middag en avond van!

Te druk en schoon

Het is niet eerlijk... lig ik de hele nacht bijna elk half uur te zien, val ik tegen de ochtend in slaap... en dan gaat de wekker want ik moet eruit voor de hulp....vandaag dus een drukke dag... hoewel ik mijn hulp niet mee hoef te helpen, wil ik toch voor ze komt een paar dingen in orde hebben...zoals de gebruikte glazen en kopjes van de vorige dag in de vaatwasser, de bak met gebruikte koffiepads in de vuilnisbak legen, ontbijten en de boel opruimen en de prullenbakken legen...dat is altijd stevig aanpoten....zeg nu niet dat dat allemaal niet hoeft, behalve ontbijten dan, dat weet ik ook wel... maar toch.....

Als ze dan om 9 uur binnenkomt,bespreken we wat ze gaat doen.. daar moet ik echt mijn hoofd bij houden, want deze lieve meid wil wel eens doordraven...maar goed.. het lukt allemaal..dan komt om 11 uur Annelies.. we hebben een voor mij heel heftig maar ook zinvol gesprek.. en het was ook nog gezellig hoor...vraag me alleen niet wat er precies besproken is, want dat weet ik echt niet meer...Annelies stuurt me papieren op, of komt ze zelf even brengen...

Snel het vlees voor de bbq bestellen en daarna haasje repje naar het ziekenhuis voor bloedprikken.. Daar ging het allemaal weer niet lekker... het bloed wilde weer niet stromen, en ik had mijn eigen pretpark weer bij me.. maar goed .. na een half uur toch weer naar huis: het was uiteindelijk gelukt wat bloed te trekken dan maar...

Thuis zat Evelien al te wachten om de party tent mee op te zetten. daar hoefde ik me gelukkig op één moment na niet mee te bemoeien... ik zat gewoon bekaf met een kopje thee...

Tja en dan nog 2 leerlingen...en nu is het avond.. Tonny had gelukkig gekookt, spaghetti ... en daarna...ik dacht nu ga ik aan dit blogje werken... gek genoeg kan ik niet als Tonny thuis is met mijn draakje werken.. Draakje als in Dragon Naturally Speaking.. dus dit is een volledig getypt verslag. en dat merk ik goed op mijn handen...dus ik stop er maar weer mee... mogen weer een dag...

Mijn klaartje: eindelijk schone ramen boven...

fijne avond

grts

Ik klim en klauter...

Voor ik een aantal webloggers langs ga, zal ik eerst hier weer een stukje neer zetten. Ook gisteren heb ik de hele dag geslapen. Ik ben wel even 20 minuten naar mijn moeder geweest. Maar toen was het ook op. Het was het druk. Wel niet drukker dan anders ... maar toch ...

Gelukkig is het vandaag een nieuwe dag. Ik ben blij met jullie reacties op "het doet zeer ..." ik voel me hierdoor erg gesteund.

Deze week is Tonny vrij. Er moet nog veel opgeruimd worden willen we vrijdag kunnen barbecueën. Maar nu is hij naar een begrafenis. Wanneer hij terugkomt, weet ik niet, maar ik weet wel dat hij als hij terugkomt, niets meer doet. Dan kruipt hij achter de computer en is niet meer aanspreekbaar. Ik hoop dat ik het mis hebben, maar ik denk het niet.

Mijn plannen voor vandaag zijn wat onrustiger: strijken (wanneer niet?), vlees bestellen, en een beetje opruimen. O ja, en eventjes naar de Blokker om een wisser te halen. Dan is mijn hulp morgen ook weer gelukkig.
Morgen heb ik overigens weer een drukke dag. Mijn hulp komt, Annelies ( mijn directeur ) komt praten, en ik moet bloed prikken. Tegen het einde van de middag komen ook nog twee leerlingen. Ach, het loopt allemaal wel vanzelf.

Ik heb net Wordpress van mijn site afgehaald. Ik was er nu wel een stuk verder mee, maar ik vond het zo'n gedoe om alles om te zetten,nee, niet het importeren, maar gewoon alle s naar jijn zin, alle adressen aanpassen enzovoort.. dat ik dit weblog maar op Blogger laat staan. Er komt vanzelf wel een tijd, dat ik dat gaan veranderen. Ik weet nu, dat ik het ook kan (hè Gisella?)

Ondertussen ben ik weer aan het rondsnuffelen geweest op het net. Ik ben verschillende interessante bloggers tegengekomen. Allemaal met hun eigen verhaal, of een eigen stellingname. Ik zal de linken van hun log bij "De moeite waard" neerzeten, dan kunnen jullie daar als je wilt ook een kijkje nemen. Ik moet toch wat ...

@Nonny: 14 jaar thuis, en daarna weer aan de slag? Als ik 14 jaar thuis zit ben ik 69, en hoef er dan echt niet meer aan te denken om ergens aan de slag te kunnen. Hoogstens als vrijwilligster. Gelukkig heb ik dan hopelijk mijn eigen bedrijf nog. Maar Nonny, ik denk dat je gelijk hebt met je whiplash idee. Ik wijt zelf aan hoofdpijn daar ook aan. Hoewel ze ook wel stress gerelateerd is. In mijn geval maakt maar eigenlijk helemaal niets meer uit waarvan komt, als ik het maar kwijt ben ...

@Drs: ik heb je op je site al uitgelegd hoe het zit met de namen ...

@Wondelgijn: ja, je hebt gelijk ik zit in een andere trein. Gelukkig zijn een aantal mensen met mij mee overgestapt. Maar ik ben ook een aantal super mensen tegengekomen. Ik moet alleen oppassen dat mijn wereld groter wordt dan borstkanker, dan kanker alleen ...

@ alle anderen: ik had het al gezegd, maar toch nog een keer:


Tonny is weer thuis, ik ga dit afsluiten. Maar niet zonder een klaartje: ik heb vanochtend zelf de bedden verschoond. Het was geen onverdeeld succes,met die handen van mij, maar het is me uiteindelijk toch gelukt!

Fijne dag allen, grts

Dip zonder sausje...

Nee, het houdt niet over! Gisteren de hele dag liggen slapen, vanochtend tot na 12:00 geslapen en nog ben ik moe. Hoewel, moe is het juiste woord niet. Het ontbreekt me aan energie, dat is het! Ik ben leeggezogen. Tenminste, zo voelt het. De impact van dat etentje is buitensporig groot. Niet alleen het etentje zelf, maar ook de achterliggende emoties zijn hier debet aan. De achterliggende emoties misschien nog wel meer dan het etentje zelf. Maar goed, dat is iets waar ik klaar mee moet zien te komen. En liefst vandaag nog, al zal dat er niet inzitten.

Toen net wist ik nog een heleboel om te vertellen, maar ik ben het allemaal kwijt. Ik wilde er geen lammetierig blogje van maken ... maar om de een of andere reden, gebeurt dat toch. Ik ga onderduiken. Jullie zien me vanzelf wel weer verschijnen!

Ondanks alles heb ik wel een klaartje: die hele mooie bos bloemen die van Gisella kreeg. Ze konden op geen beter moment komen. Dank je wel! En ook iedereen bedankt voor hun lieve reacties.





Fijne dag!

Het doet zeer....

Ik heb het helemaal gehad. Het is nu kwart over 5 en ik ben al een uur wakker.Ik heb een kopje thee, en vreselijke hoofdpijn. En ik kan niet stoppen met malen, Om de een of andere reden, had ik het gevoel dat een afscheidsetentje was. Ondanks al het "geprobeer" ben ik het contact met mijn collega's kwijt. En dat doet zeer, meer zeer dan ik hier kan vertellen ... langzamerhand verdwijnen al mijn voelingen met mijn maatschappij, met mijn leven voor de borstkanker. En dat doet zeer. Het lijkt een onomkeerbaar proces waarin ik mij bevind. Ik stuur onvermijdelijk op de WIA af. En op een ontslag.
Natuurlijk was het eten gezellig, natuurlijk heb ik met mijn oud collega's gesproken ... maar zoals Monique opmerkte: " je bent bijna net zo lang ziek als je voor ons gewerkt hebt", en dat klopt. Ondertussen is het halve team vervangen, zijn de leerlingen doorgestroomd, is er een andere directeur, is er een ander beleid. Ik pas hier niet meer tussen. En dat doet zeer ...

Er is nog hoop....

Ik heb nog net even tijd voordat ik naar de fysiotherapie ga om een stukje op dit blog te schrijven. In mijn hoofd heb ik vandaag een hele drukke dag. Terwijl er in principe, maar twee dingen op de agenda staan. Om elf uur de fysiotherapie, en vanavond eten met het team. Tussendoor staat helemaal leeg. Dus je kunt rustig zeggen dat de drukte in mijn hoofd zit. Net zoals de hoofdpijn. Ik ga daarmee naar bed, en ik sta er weer mee op. En wat ik gisteren al zei: geen pil helpt! Het zullen wel spanningshoofdpijnen zijn. Dat is toch zo lekkere dooddoener. Daar kunnen werkelijk alle kanten mee uit. We zien wel of het waar is of niet. Na volgende week ...
Om de een of andere reden, kan ik hier niet aan een verhaal komen. Er gebeurt op dit moment heel veel, maar ook gelijk heel weinig wat ik kan vermelden. Ik ga maar eens bellen voor mijn bril.

Allemaal een fijne dag.
En mijn klaartje: ik wist toch nog een aantal jaartallen op Ollie's blog.... en dat ondanks mijn chemobrein! Er is duidelijk hoop!