Herpakken is de boodschap...

Vanochtend heb ik een afspraak met dokter gemaakt. Ik kan morgen om half 10 terecht. Ach, ik hoef niet per se vandaag te zien, morgen is ook goed. Zeer onwaarschijnlijk dat ik morgenochtend hulp krijg dus ik kan naar de dokter.

Gisteravond had ik al vroeg mijn laptop uit. Ik heb even naar het songfestival gekeken, makkelijk in het gehoor liggend liedje, en een jonge Marianne Weber heeft gewonnen. Niet helemaal mijn keus: ik was voor Loekz. Het was over het algemeen een hele Brabantse aangelegenheid. En de act van vader Abraham was vreselijk. Wat een aanfluiting voor hoofden van juryleden. Verder wil ik er geen woord over vuilmaken.

Momenteel luisterlees ik de Delta Deceptie van Dan Brown. Ik ben wel steeds de draad kwijt, maar die is goed op te pakken. Het is wel een intrigerende geschiedenis. Ondanks dat het fictie is, kun je je voorstellen dat zoiets gebeurt.

Het maken van Edits en Elfjes is erg leuk om te doen. De moeilijkheid zit hem in de regel dat je op elke regel een goede zin moet zetten en niet een doorlopende zin van de vorige regel. Gelukkig kennen wij in Nederland een heleboel zinnen die weergeven wat we bedoelen zonder dat er een werkwoord in staat. Ik denk als ik een tijdje hiermee bezig ben dat ik ook de schrijfopdrachten van Plato kan maken: een W-300.

Het ziet er toch naar uit dat ik zelf moet strijken deze week. De planning voor huishoudelijke hulp wordt vrijdag en maandag gemaakt en daar zit ik dus niet bij. Maar ik ben niet van plan hier nog druk om te maken. Ik heb door dat ik me heel veel richt op dingen die niet goed gaan, in plaats van op dingen die wel goed gaan. Dat kost heel veel energie, veel meer dan kan ik opbrengen. Nu heb ik de laatste weken toch wel heel wat voor mijn kiezen gekregen, maar dat is allemaal verleden tijd. De uitwerkingen komen nog wel in deze tijd voor, maar ik moet me daar niet meer druk om maken.

Ik ga me richten op dingen die ik kan. En één ding wat ik goed kan, is omgaan met computers en software. Verder kan ik koken, strijken, koffiezetten, theedrinken, wandelen, fietsen, tafeltje dekje spelen, weblogs schrijven, werken met PSP, televisiekijken, Tonny helpen bij de computer, telefoneren, wc schoonmaken, wasbak schoonmaken, poezen aaien, poezen eten geven, telefoneren, kussens opschudden, was opvouwen , bedden recht trekken, ... allemaal in mijn tempo en op mijn manier, maar ik kan het allemaal wel, min of meer pijnlijk.

Ondertussen is de koffie koud geworden, maar nog wel te drinken. Allemaal een hele fijne dag, geniet van wat je doet, en natuurlijk heb ik een klaartje: achter mijn wolken schijnt de zon! Ik weet het zeker!

nog een edit

en yes ik heb een tweede EDIT gemaakt... ik heb hem gepubliceerd op "Een kopje thee...?"

eigenlijk wilde ik een ELFJE maar ik kwam er nog niet uit...dus ..wie weet...

wil je weten wat een EDIT is? kijk dan even hier

het is erg leuk om te doen..
grts

Teloorgang

Daar zit ik dan, in mijn grijs roze huispak, een kopje thee, tabletten, en een boterham. Naast mij hebben de kinderen van de buren een reuze lol. Hier probeert Mau mij te verleiden tot spelletjes. Ze slaagt er niet in. Ik ben gewoon lamlendig. De tabletten helpen niet meer lijkt het wel, mijn hoofdpijn blijft ook 's nachts, mijn handen en voeten vreselijk zeer... en ik ben ontzettend verkouden. Nee, ik ga vandaag niet naar mijn moeder. Ik bel zo meteen af. Zo, en nu heb ik genoeg gekankerd, over tot de orde van de dag.

Ik heb mijn Draakje geüpgrade van Standard naar Preferd. Dat heeft even nog wat voeten in de aarde gehad. In het begin maakte hij dezelfde startfouten als de standaard versie. Maar na lang zoeken had ik het conflict gevonden en de oplossing daarvoor. Het bleek dat Visual basic in de knoop lag met het update programma, dus een paar keer in het register iets veranderen en het probleem was uit de wereld . Ik hoopte dat ik met deze versie zelf startcommando's kon toevoegen. Dat kan ook wel maar alleen als tekst of als afbeelding. Helaas niet in een script om een toepassing te starten. Daar heb je de professional versie voor nodig. En die vind ik veel te duur. Wat ik wel met deze versie kan doen, is laten teruglezen en ik kan via een memorecorder teksten op de computer zetten. Moet ik wel een memorecorder hebben.

Gisteren heeft Tonny een heel stuk van zijn eigen kantoor opgeruimd. Hij was er eergisteren al mee begonnen, maar gisteren kwamen de puntjes op de i. Er hoeft alleen nog een lamp opgehangen te worden. Zo zien jullie maar: de wonderen zijn echt de wereld nog niet uit .

Ook de soap met de gemeente gaat nog even door. Nee, ik kom niet in aanmerking voor huishoudelijke hulp. Ik heb immers een volwassen dochter thuis wonen. Dat is niet het geval, maar de gemeente wil hier niet aan. Volgens de burgerlijke stand staat ze hier ingeschreven . Je kunt van de gemeente toch niet winnen. Dus heb ik deze keer Evelien gevraagd om zich te laten overschrijven. Dat kon via Internet, want het was een overschrijving binnen een gemeente. Ik bel Loket Wegwijs op en vertel dat Evelien zich heeft overgeschreven. Dat kunnen ze meteen zien. "Oh nee, dat kan niet, overschrijven moet schriftelijk gebeuren."" Eh, zij heeft het net bij Internet gedaan en dat is bevestigd "... nou, dat moest naar gevraagd worden. Weer in de wacht ... weten jullie hoeveel tijd we wachtend aan de telefoon doorbrengen? ... en de meter maar lopen ... eindelijk komt ze terug." Ja, dat kon dan wel als er binnen de gemeente was."" Eh….het was binnen de gemeente….. dat had ik al gezegd ... " en ik zei hoopvol : "nu is het wel in orde hè?" Niets was minder waar: het moet allemaal schriftelijk bevestigd worden van de ene afdeling naar de andere afdeling, en dan moet het uitgezocht worden, en dan zouden ze eens kijken of ik hulp toegewezen kon krijgen. Ik vraag me dus af waarom ik een hele medische keuring heb gehad bij het CIZ. Als toch de gemeente zelf wil beslissen. Om een lang verhaal kort te maken: volgende week heb ik geen hulp, heel misschien de week daarop, maar dan is het carnaval, dus de week daarna. Arme Monique, ze komt in een vuil huis terug .

Ik heb een E.D.I.T. gemaakt. Je kunt het vinden op mijn andere weblog: "Een kopje thee ...?" Ga daar gerust ook eens kijken. In mijn zijbalk staan de linken.
Allemaal bedankt voor de beterschapwensen….heel lief… een fijne zondag en mijn klaartje: ik kreeg gisteren van Tonny een "cup of plants" een grote stenen kop en schotel met 3 vetplantjes erin….

Willen en kunnen

Ik wilde een interessant logje schrijven maar dat gaat nu even niet.. te veel hoofdpijn.. ik heb het dan ook al zo druk gehad.. ik ben zo geconcentreerd bezig geweest.. tja ik ben op aanraden van Plato opzoek naar een goede memorecorder.. en dan meteen eentje die ook met mijn draakje kan werken...

Ik heb nog wel een voicerecorder. Daar gaan cassette bandjes in. Deze heb ik heel veel gebruikt bij het testen van leerlingen, en bij de intake, en bij het lezen...kortom.. ik heb hem heel veel gebruikt... de batterijen worden met plakband op hun plaats gehouden...



Geachte lezers. ik duik weer even onder.. ik ben een belangrijke brief kwijt.. nergens te vinden terwijl nooit brieven weggooi... hij zal dus wel op een logische plaats liggen.. maar daar kan ik nu even niet opkomen....

Nee, helaas.. ik heb vandaag nog geen klaartje.. te veel pijn om .. hoewel....ik heb net een paar lachende boedha's neer gezet...



moeten jullie hier ook niet door lachen?...ik wel... dus voila.. toch een klaartje..

fijne dag allemaal

grts

Voorjaar?

Het ruikt buiten zowaar naar voorjaar. Er zit iets in de lucht wat de vogels luider doen fluiten, mensen kwieker doen lopen, en katten ongegeneerd over de stoeptegels laat rollen. Al het ijs op de vijvers is verdwenen. Ook die hele dikke plakken waar vorige week schooljongens nog mee aan de haal gingen. Helaas maakte ik vandaag weinig van de ochtend mee. Ik heb me gruwelijk verslapen. Ik was zo uitgeput moe dat ik na het oppassen op Jaimey, wat niets voorstelde want hij sliep alleen maar en ik heb hem niet gehoord, als een blok in slaap ben gevallen. Af en toe ben ik nog wel wakker geweest, maar het was half 10 voor ik echt wakker was. Ik ben nu pas een kwartier beneden. Ik zal het nodig gehad hebben. Iets anders kan ik er niet van maken.

Ik heb mezelf net een kopje koffie gepakt. Misschien kan ik dan wakker blijven, want echt uitgeslapen ben ik niet. Ik betwijfel of dat ooit nog een keer zal zijn. Wie zal het zeggen ...
ik had vandaag een heel rijtje verzonden wat ik moest doen, maar ik ben het vergeten. Ja, ik hoor jullie al zeggen, schrijf dat dan op, maar zo werkt dat niet bij mij. Ik verzin wat, en ga daarop door. Een soort brainstormen. Normaal gesproken weet ik de roots eruit te halen. Maar daar laat mijn geheugen me in de steek, en de concentratie ook natuurlijk. Toch probeer ik het elke keer weer. Ik voel me er een beetje als die man die alsmaar met zijn hoofd tegen de muur stootte ...

Al dagen wil ik hier iets vertellen ... echt vertellen. Maar op de een of andere manier is dat verdwenen als ik beneden kom. Ik wil nog wel eens iets anders vertellen. Over het UWV . Ze belden mij op met het verzoek om mijn papieren te scannen en op te sturen. Dan konden zij de aanvraag afwerken. Voordat ze mij belden, hadden ze de Onderwijs BV (lees: de onderwijs tak van Randstad uitzendbureau) gebeld om van hen de benodigde papieren te krijgen. "Daar konden ze niet aan beginnen." En het aandringen van het UWV kreeg als reactie: "O, dat kan zeker een paar weken duren." Nu vraag ik me dus af: hoe moeilijk kan het zijn om een naam, wat allemaal op burgerservicenummer gaat, uit het bestand op te halen, de benodigde papier af te drukken, en ze op te sturen ( faxen). Dat moet zeker weken duren ... het niet meewerken van Randstad uitzendbureau noopte de medewerker van het UWV tot andere daden. Ik ben blij dat hij bij mij gewoon informeerde zodat werd dezelfde dag nog konden oplossen. Niets dan lof voor het UWV.

Inmiddels is de koffie koud. Ik ga nieuwe bak halen. En dan ga ik denk ik verder in mijn boek. eh….. ik weet even niet hoe het heet, "beroemd", geloof ik van ... maar het is wel leuk. Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: ik heb weer een scherfje van mijn mozaïek ingelegd.

Struikeltegels

Soms is het leven verdraaid onrechtvaardig. Dan struikel je over een tegel die je niet zag. Waarom niet? Wie zal het zeggen. Misschien keek je net omhoog, of opzij. In ieder geval niet vooruit ... nu kun je twee dingen doen: de gemeente bellen en die de schuld geven dat de tegel niet goed ligt, of tegen jezelf zeggen dat je beter moet opletten. Dat je vooruit moet kijken. Anderen de schuld geven van jouw ongenoegen, is hetzelfde als de gemeente bellen. Dan verwacht je dat anderen het oplossen.

Ik heb altijd geleerd dat de enige die iets kan oplossen voor mij ikzelf ben. Zodra ik een ander aan mijn probleem laat rommelen, is het mijn probleem niet meer en klopt de oplossing ook niet helemaal precies. Wat ik dus ik wil zeggen is dat alleen iemand zelf het probleem wat hij heeft echt kan oplossen. Natuurlijk kan hij wel hulp en aanwijzingen van derden gebruiken. Maar de uiteindelijke stappen zal hijzelf moeten nemen.

Waarom ik dit nu schrijf? Ik weet het niet. Ik ben de laatste tijd veel struikeltegels tegengekomen. En niet alleen van mij, maar ook van anderen. Wat ik dan zie, is dat ze een oplossing verwachten van iemand anders. En juist dat druist helemaal tegen mijn instelling in. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen problemen! En ik zou zeggen: doe er wat aan!

Ik haalde vandaag een dikke enveloppe uit de brievenbus. Hij kwam van het UWV. Ik heb hem nog niet opengemaakt maar ik vermoed dat daar het verslag inzit wat mij volledig arbeidsongeschikt verklaart. Dan hebben ze wel snel gewerkt, want gisteren heb ik de laatste papieren bij e-mail doorgestuurd. Ik heb helemaal geen klachten over het UWV. Na een beetje valse start, is alles vlekkeloos verlopen. De mensen in 's-Hertogenbosch zijn heel erg vriendelijk en heel erg behulpzaam. Dat mag allemaal ook wel eens gezegd worden naast alle negatieve publiciteit die het UWV over zich heen krijgt.

Oké, ik heb de brief opengemaakt en het is zoals ik verwachtte. Ook staat de hoogte van de uitkering erin maar volgens mij is dat minder dan dat ik nu krijg. Dat kan toch haast niet. Maar ja ik zal wel zien en er Janneke maar eens naar laten kijken. Dit kon ik vroeger zelf, maar is nu een brug te ver. Ik word wel triest van de Kritische Functionele Mogelijkheden Lijst. Dan staat alles zwart op wit. Waar ik van schrik zijn de mogelijkheden die geopperd worden. Geen leidinggevende functie meer, geen zelfstandige functie meer, ...
Ondanks dat ik dit allemaal wist, staat het nu uitgebreid zwart op wit. En dat is echt heel anders.

Als ik dit logje door lees, kom ik vaak het woordje "maar" tegen. Ik wil van alles ook de andere kant horen, lijkt het wel. Dat klopt wel een beetje, zo zit ik in elkaar. Ik heb vaak collega's tot wanhoop gedreven met mijn "Maar". Daar heb ik geen spijt van. Ik heb altijd iedereen geprobeerd te laten kijken naar de andere kant. Niet alles zomaar voetstoots aannemen.

Ik zit alweer over de 500 woorden zie ik. Dus ik ga afsluiten. Allemaal een hele fijne dag en mijn klaartje: de zon!

Tijd tekort????

Eigenlijk kom ik tijd tekort, ja, ik weet dat het raar klinkt. Ik heb immers vrij weinig bezigheden. Niet omdat ik niet wil, maar gewoon omdat de dingen niet kan. Ik kan niet zitten breien, haken, naaien, of meer van dat creatieve gedoe. Tekenen lukt niet, schrijven met de hand ook niet. Ja, ik kan het allemaal wel, heel eventjes, maar dat doet best zeer. En zeg nu niet: "je moet doorzetten, je moet door je pijn heen". Dat heb ik al lang geprobeerd en meer dan één keer. Maar dingen voor je plezier doen die je pijn doen, daar haak je al snel bij af. Koken, recepten uitproberen, ook een van mijn liefste bezigheden kan ik niet.

Zo, de batterij van mijn microfoon was op. Ik heb immers een BT microfoon en daar zit een batterij in. Een oplaadbare, maar als die aan de oplader ligt, dan kan ik hem niet gebruiken. Tenminste, dat kan ik vandaag niet voor elkaar. Maar hij was ook helemaal leeg. Ik zal eens kijken hoe ik dat toch voor elkaar kan krijgen. Maar goed, nu doet hij het weer, dus kan ik verder met mijn logje. Al weet ik niet meer wat ik wilde vertellen.

Ik had het over dat ik niet kon koken. Dat heeft te maken dat ik moeilijk kan snijden, potjes open kan draaien, en blikken kan openen. Zelfs het zoutvaatje opendraaien, kost moeite (lees: doet pijn). En geloof me als alles moeizaam gaat, zie je er al gauw van af. Dan doe je het niet meer voor je plezier.
Maar toch heb ik tijd tekort. Ik wil dingen doen, die heb ik verzonnen, maar ik kom niet tot actie. En een uur later denk ik: ik moet wat gaan doen ... herkenbaar? Vast wel! Aan de andere kant doe ik best wel dingen. Neem nu het telefoontje van het UWV. Zij vroegen een scan van mijn salarisstroken uit 2007. Ik wist niet eens of ik ze nog had, dus ik zocht gelijk met het UWV nog aan de lijn of ze aanwezig waren. Dat bleek zo te zijn. Dus ik heb ze gescand en opgestuurd. En nu zit ik met hoofdpijn. Deze inspanning, het lezen, het zoeken, het scannen, de scan bekijken, het opslaan, het wegsturen, vergt concentratie. Vergde te veel concentratie, met als gevolg dat ik nu hoofdpijn heb. En dan houd ik me wel rustig, maar dat helpt niet.

Ook het nazoeken waar ik met dit logje mee bezig was, kost mij energie. Ik stop ermee. Ik weet ook echt niet meer wat ik wilde vertellen.
Allemaal een hele fijne dag, en natuurlijk heb ik een klaartje: mijn hulp heeft de bedden verschoond. En daar ben ik heel erg blij mee.